Α’ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

Ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου βρίσκεται στόν ὁμώνυμο συνοικισμό τῆς πόλεως καί ἀνεγέρθηκε τό 1992 στή θέση μικρότερου παρεκκλησίου, τό ὁποῖο χρονολογοῦνταν στή δεκαετία τοῦ 1940 καί ἀνῆκε στήν ἐνορία τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ὁ σημερινός Ναός εἶναι ρυθμοῦ τρίκλιτης βασιλικῆς μέ τροῦλο πού στά ἀνατολικά ἀπολήγει σέ τρεῖς κόγχες. Ὁ Ναός ἐγκαινιάσθηκε ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Σερρῶν καί Νιγρίτης κυρό Μάξιμο στίς 3 Ὀκτωβρίου 1999. Μέχρι τό 2004 ἦταν Παρεκκλήσιο τῆς ἐνορίας τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ἔπειτα ἀπό αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ καί μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγου ἄρχισαν οἱ διαδικασίες γιά τήν ἵδρυση τῆς νέας ἐνορίας, οἱ ὁποῖες ὁλοκληρώθηκαν μέ τήν ἀναγνώριση αὐτῆς στίς 18-10-2004. Ἡ ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ γίνεται σταδιακά, ἐνῶ πρόσφατα τοποθετήθηκε ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ἱδιαιτερότητα στό τρέχον πρόγραμμα ἀκολουθιῶν συνιστᾶ ἡ τέλεση κάθε Δευτέρα παράκλησης τῆς Ἁγίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου καί κάθε Τετάρτη τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Στήν ἐνορία λειτουργοῦν κατηχητικό σχολεῖο, κύκλος μελέτης Ἁγίας Γραφῆς καί φιλόπτωχο ταμεῖο. Στήν ἐνορία ὑπάγεται τό παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Ὁ Ναός ἑορτάζει στίς 18 Ἰανουαρίου καί στίς 2 Μαΐου.

Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ εἶναι ὁ π. Λεωνίδας Χατζηπαζαρλῆς

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
13η Φεβρουαρίου

Ὁ Ὅσιος Μαρτινιανός. Ὁ Μαρτινιανὸς ἔζησε στὰ χρόνια του Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ, στὶς ἀρχὲς τοῦ Ε´ μ.Χ. αἰῶνα. Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καὶ ἀπὸ μικρὸς ἔτρεφε στὴν ψυχή του, ἀκοίμητη τὴν φλόγα τῆς εὐσέβειας. Θέλοντας δὲ νὰ ἀφοσιωθεῖ στὴν ἐρημικὴ ζωή, ἔστησε τὴν σκήτη του στὰ ὅρια τοῦ ὄρους Κιβωτοῦ, ὅπου ἁπλωνόταν κατάλληλη ἔρημος γιὰ τὴν καλλιέργεια τοῦ ἡσυχαστικοῦ βίου. Ἐκεῖ περνοῦσε τὸν καιρό του μὲ προσευχή, μελέτη, ἐργασία καὶ ἄσκηση. Ἡ φήμη τῆς εὐσέβειας καὶ τῆς ἀρετῆς του, δὲν ἄργησε νὰ φθάσει σ᾿ ὅλη τὴν γύρω περιοχὴ καὶ νὰ φέρει στὸ κελλί του πλήθη μετανοούντων καὶ δυστυχισμένων, ποὺ ζητοῦσαν τὶς συμβουλὲς καὶ τὴν παρηγοριά του. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔρχονταν καὶ γυναῖκες καὶ κόρες, ζητῶντας στήριγμα κατὰ τῶν καταιγίδων καὶ ἀσπίδα κατὰ τῶν πειρασμῶν τῆς ζωῆς. Ὁ Μαρτινιανός, κάνοντας τὸ ἔργο τοῦ πνευματικοῦ, πῆγε σὲ πολλὰ μέρη. Τελικὰ κατέληξε σ᾿ ἕνα ἡσυχαστήριο ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Συχνὰ δὲ ἔλεγε τὰ λόγια τῶν ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου: ὅτι ὁ Διάβολος περιέρχεται σὰ θηρίο καὶ ζητᾷ ποιὸν νὰ καταπιεῖ. Ὀφείλουμε λοιπὸν νὰ προφυλαγώμαστε ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις του, ἕτοιμοι πάντοτε γιὰ νὰ τὸν ἀποκρούσομε. Πέθανε σὲ βαθιὰ γεράματα στὸ ἐρημητήριό του.