Α’ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

Ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου βρίσκεται στόν ὁμώνυμο συνοικισμό τῆς πόλεως καί ἀνεγέρθηκε τό 1992 στή θέση μικρότερου παρεκκλησίου, τό ὁποῖο χρονολογοῦνταν στή δεκαετία τοῦ 1940 καί ἀνῆκε στήν ἐνορία τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ὁ σημερινός Ναός εἶναι ρυθμοῦ τρίκλιτης βασιλικῆς μέ τροῦλο πού στά ἀνατολικά ἀπολήγει σέ τρεῖς κόγχες. Ὁ Ναός ἐγκαινιάσθηκε ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Σερρῶν καί Νιγρίτης κυρό Μάξιμο στίς 3 Ὀκτωβρίου 1999. Μέχρι τό 2004 ἦταν Παρεκκλήσιο τῆς ἐνορίας τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ἔπειτα ἀπό αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ καί μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγου ἄρχισαν οἱ διαδικασίες γιά τήν ἵδρυση τῆς νέας ἐνορίας, οἱ ὁποῖες ὁλοκληρώθηκαν μέ τήν ἀναγνώριση αὐτῆς στίς 18-10-2004. Ἡ ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ γίνεται σταδιακά, ἐνῶ πρόσφατα τοποθετήθηκε ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ἱδιαιτερότητα στό τρέχον πρόγραμμα ἀκολουθιῶν συνιστᾶ ἡ τέλεση κάθε Δευτέρα παράκλησης τῆς Ἁγίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου καί κάθε Τετάρτη τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Στήν ἐνορία λειτουργοῦν κατηχητικό σχολεῖο, κύκλος μελέτης Ἁγίας Γραφῆς καί φιλόπτωχο ταμεῖο. Στήν ἐνορία ὑπάγεται τό παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Ὁ Ναός ἑορτάζει στίς 18 Ἰανουαρίου καί στίς 2 Μαΐου.

Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ εἶναι ὁ π. Λεωνίδας Χατζηπαζαρλῆς

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
6η Μαρτίου

Σήμερα η Εκκλησία γιορτάζει την μνήμη των αγίων Σαρανταδύο Μαρτύρων που μαρτύρησαν στο Αμόριο της Ανω Φρυγίας. Οι άγιοι Σαρανταδύο Μάρτυρες ήσαν όλοι στρατιωτικοί και το μαρτύριό τους είναι μια σελίδα της ιστορίας των διωγμών, που υπέστη ο Χριστιανισμός από τον Ισλαμισμό. Σαν στρατιωτικοί οι άγιοι Σαρανταδύο Μάρτυρες, αφού υπεράσπισαν πρώτα την πατρίδα με τη γενναιότητά τους, υπεράσπισαν ύστερα και την χριστιανική πίστη με το μαρτύριό τους. Ο καλός χριστιανός είναι και καλός πατριώτης, με την έννοια πως πατριωτισμός είναι το αγνό αίσθημα αγάπης προς το πάτριον έδαφος. Από την αρχή η ορθόδοξη πίστη συνδέθηκε με τον αληθινό πατριωτισμό κι εξευγένισε τα αισθήματα της αγάπης των λαών προς τις πατρίδες τους, ώστε στις μεγάλες συγκρούσεις του Χριστιανισμού με τον Ισλαμισμό οι πόλεμοι και οι θυσίες να είναι "υπερ πίστεως και πατρίδος".