Α’ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

Ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου βρίσκεται στόν ὁμώνυμο συνοικισμό τῆς πόλεως καί ἀνεγέρθηκε τό 1992 στή θέση μικρότερου παρεκκλησίου, τό ὁποῖο χρονολογοῦνταν στή δεκαετία τοῦ 1940 καί ἀνῆκε στήν ἐνορία τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ὁ σημερινός Ναός εἶναι ρυθμοῦ τρίκλιτης βασιλικῆς μέ τροῦλο πού στά ἀνατολικά ἀπολήγει σέ τρεῖς κόγχες. Ὁ Ναός ἐγκαινιάσθηκε ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Σερρῶν καί Νιγρίτης κυρό Μάξιμο στίς 3 Ὀκτωβρίου 1999. Μέχρι τό 2004 ἦταν Παρεκκλήσιο τῆς ἐνορίας τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ἔπειτα ἀπό αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ καί μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγου ἄρχισαν οἱ διαδικασίες γιά τήν ἵδρυση τῆς νέας ἐνορίας, οἱ ὁποῖες ὁλοκληρώθηκαν μέ τήν ἀναγνώριση αὐτῆς στίς 18-10-2004. Ἡ ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ γίνεται σταδιακά, ἐνῶ πρόσφατα τοποθετήθηκε ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ἱδιαιτερότητα στό τρέχον πρόγραμμα ἀκολουθιῶν συνιστᾶ ἡ τέλεση κάθε Δευτέρα παράκλησης τῆς Ἁγίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου καί κάθε Τετάρτη τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Στήν ἐνορία λειτουργοῦν κατηχητικό σχολεῖο, κύκλος μελέτης Ἁγίας Γραφῆς καί φιλόπτωχο ταμεῖο. Στήν ἐνορία ὑπάγεται τό παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Ὁ Ναός ἑορτάζει στίς 18 Ἰανουαρίου καί στίς 2 Μαΐου.

Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ εἶναι ὁ π. Λεωνίδας Χατζηπαζαρλῆς

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
25η Φεβρουαρίου

Ὁ Ἅγιος Ταράσιος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Γεννήθηκε, ἀνατράφηκε καὶ ἐκπαιδεύτηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τοῦ Γεωργίου, κριτοῦ καὶ πατρικίου καὶ τῆς Εὐκρατίας. Λόγω τῆς μεγάλης μορφώσεώς του, ἀνέβηκε στὸ ἀξίωμα τοῦ πρωτοασηκρίτου. Στὶς 25 Δεκεμβρίου τοῦ 784, ὅταν χήρεψε ὁ πατριαρχικὸς θρόνος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἐξελέγη μὲ σύμφωνη γνώμη λαοῦ, συγκλήτου, κλήρου καὶ βασιλείας, ὁ ἀπὸ τὶς λαϊκὲς τάξεις Ταράσιος (διαδέχθηκε τὸν πατριάρχη Παῦλο τὸν Δ´). Ἦταν ἄνθρωπος μὲ πολλὰ ἔκτακτα προσόντα καὶ μεγάλο ἀξίωμα. Ἀπὸ τὴν θέση αὐτή, ἔδειξε μεγάλη σύνεση καὶ μετριοπάθεια. Πρωταγωνίστησε στὴν 7η Οἰκουμενικὴ σύνοδο στὴ Νίκαια, ὑπὲρ τῆς ἀναστήλωσης τῶν εἰκόνων. Ἂς παραθέσουμε, ὅμως, τί λέει μεταξὺ ἄλλων γιὰ τὸν Ταράσιο, ὁ Ἱστορικὸς Κ. Παπαῤῥηγόπουλος: «Τὴν 25η Φεβρουαρίου 806 πέθανε ὁ Πατριάρχης Ταράσιος, ἀφοῦ ἐπὶ 21 χρόνια ποίμανε τὴν Ἐκκλησία μετὰ πάσης μετριοπάθειας καὶ συνέσεως. Ὁ Πατριάρχης Ταράσιος συνέπραξε μὲν μὲ πολὺ ζῆλο στὴν ἀναστήλωση τῶν εἰκόνων, ἀλλὰ φρόντισε μὲ τὸν ὄρο τῆς 7ης Οἰκ. Συνόδου, ἡ προσκύνηση νὰ ἀποβάλει, ὅσο γίνεται, κάθε χαρακτῆρα λατρείας ἀσυμβίβαστης στὸ ἀληθινὸ πνεῦμα τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Θεώρησε μὲν πρέπον νὰ ἐπαναλάβει ἡ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία τὶς σχέσεις της μὲ τὸν ἀρχιερέα τῆς Ῥώμης, ἀλλὰ ὅσο κανεὶς ἄλλος ἀγωνίστηκε νὰ περιορίσει τὶς ἀξιώσεις τοῦ ἀρχιερέα αὐτοῦ. Τέλος ἐγκατέλειψε καὶ αὐτὴν τὴν Εἰρήνη, ὅταν εἶδε ὅτι ἀπὸ πολιτικῆς τὸ κράτος κινδύνευε. Ἡ στέρηση τέτοιου Πατριάρχη κατετάραξε τὸν βασιλιὰ Νικηφόρο καὶ ὅλους ὅσους ἐκτιμοῦσαν τὶς μεγάλες χριστιανικὲς καὶ πολιτικὲς ἀρετὲς τοῦ ἀνδρός». Ἐτάφη σὲ Μονὴ τοῦ Βοσπόρου, ποὺ ἔκτισε ὁ ἴδιος.