ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΕΡΡΩΝ
Η "περιφανεστάτη και μεγίστη, και καλλίστη πλέον ή μεγίστη"κατά το Θεόδωρο Πεδιάσιμο πόλη των Σερραίων έπαθε, κατά τη μακραίωνα ιστορία της, πολλές έως του ολοκαυτώματος καταστροφές. Η πρώτη ολοκληρωτική καταστροφή της πόλεως των Σερρών έγινε το 1206 από τους Βουλγάρους που, με επικεφαλής τον Ιωαννίτση, κατέσκαψαν την πόλη έως των θεμελίων της. Ξανακτίσθηκε από τους φιλότιμους κατοίκους της και έκτοτε, ως κέντρο μείζονος σημασίας για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αφού δέσποζε στους στρατιωτικούς και εμπορικούς δρόμους που οδηγούσαν στην ενδοχώρα της βαλκανικής χερσονήσου, δέχθηκε σε διάφορα χρονικά διαστήματα τη στρατιωτική πίεση των Βουλγάρων, των Λατίνων, των Σέρβων του Στέφανου Δουσάν και των Τούρκων, στους οποίους τελικά υποδουλώθηκε το Σεπτέμβριο του 1383.
Η δεύτερη συμφορά συνέβη το 1913 όταν πάλι οι Βούλγαροι, λίγες ώρες πριν ο Ελληνικός στρατός την απελευθερώσει, έκαψαν την πόλη απ΄ άκρου εις άκρον. Την 28η Ιουνίου του 1913 η φωτιά, που έβαλαν στην πόλη οι αποχωρούντες άτακτα κατακτητές μπρος στην επέλαση του Ελληνικού Στρατού κατέστρεψε 1.000 καταστήματα και 4.050 κατοικίες σε σύνολο 6.000 ενώ από τους είκοσι οκτώ Ιερούς ναούς της πόλης αποτεφρώθηκαν δεκαοκτώ, μεταξύ των οποίων οι σπουδαίοι για την αρχιτεκτονική τους ναοί της Αγίας Φωτεινής, της Αγίας Παρασκευής και, αλίμονο, ο περικαλλής και θαυμάσιος μητροπολιτικός ναός των Αγίων Θεοδώρων.
Μετά από κάθε καταστροφή οι φιλότιμοι και εργατικοί κάτοικοι της πόλης των Σερρών με κόπο και στήριγμα την ελπίδα για το καλύτερο αύριο της ελεύθερης πατρίδας, ανοικοδομούσαν την πόλη τους. Όμως και πάλι, για τρίτη φορά, οι βόρειοι επιδρομείς έρχονται στα Σέρρας και με προσχεδιασμένες ενέργειες στερούν από τους φιλογενείς Σερραίους όλα εκείνα τα επίσημα έγγραφα που μαρτυρούσαν τη διαδοχή των γενεών και την τοπική πολιτιστική τους παράδοση. Αφαίρεσαν οι κατακτητές με τη βία τον αρχαίο Κώδικα της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης, καθώς και άλλα πολύτιμα βιβλία από τη βιβλιοθήκη της μητροπόλεώς μας και δυστυχώς όλη τη βιβλιοθήκη και τα ιερά κειμήλια της Ιεράς Μονής του Τιμίου Προδρόμου Σερρών.
Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της Ελληνικής πολιτείας, που στηριζόταν σε αναμφισβήτητες αποδείξεις για την παράνομη κατοχή των πολιτιστικών μας θησαυρών από τους Βουλγάρους, οι βόρειοι γείτονές μας αρνούνταν επίμονα, έως τον Αύγουστο του 1990, την ύπαρξη των κλεμμένων από αυτούς μοναστηριακών μας χειρογράφων και εκκλησιαστικών κειμηλίων.
