ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ
Ἐνημέρωση γιά τήν πνευματική καί φιλανθρωπική καί διακονία τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.
ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ
Ἐνημέρωση γιά τήν πνευματική καί φιλανθρωπική καί διακονία τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.
Μέ αὐτό τό φυλλάδιο ἡ τοπική μας Ἐκκλησία ἀπευθύνεται στόν λαό τοῦ Θεοῦ μέ στόχο τήν ἀντικειμενική, ἔγκυρη καί ὑπεύθυνη ἐνημέρωση γιά θέματα πού ἀφοροῦν στό πνευματικό καί κοινωνικό της ἔργο, ἀλλά καί στό πῶς αὐτό ὑλοποιεῖται καί ἀναπτύσσεται πρός δόξα Θεοῦ καί στηριγμό τοῦ λαοῦ.
Τά ἔσοδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας μέ τά ὁποῖα αὐτή ἐπιτελεῖ τό ἒργο της καθώς δέν διαθέτει σέ κεντρικό ἐπίπεδο κανένα ἀπολύτως ἀξιοποιήσιμο περιουσιακό στοιχεῖο, προέρχονται κατά κύριον λόγο μόνο ἀπό τήν ἀναλογική, δίκαια καί κατά δύναμιν, πάντοτε, συνεισφορά, τακτική ἤ ἔκτακτη, τῶν ἐνοριῶν.Τό γεγονός αὐτό ἔχει βαθύ ἐκκλησιολογικό περιεχόμενο, καθώς φανερώνει τήν ἑνότητα τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Ἡ θεώρηση ὅτι ἡ Μητρόπολη εἶναι ἕνας ἁπλός διοικητικός μηχανισμός ἤ ἕνα γραφεῖο διεκπεραιώσεως ἐγγράφων εἶναι ἐκκλησιολογικῶς λανθασμένος. Τό ἱερό κέντρο τῆσ διοικήσεως καί τῆσ πνευματικῆς διακονίας τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ προέκταση καί ἔκφραση τοῦ ἱεροῦ θυσιαστηρίου. Τά πάντα στήν Ἐκκλησία ἔχουν πνευματική καί σωτηριολογική διάσταση καί πραγματοποιοῦνται μέ τήν Προεδρική εὐθύνη καί εὐλογία του Ἐπισκόπου,ὁ ὁποῖος βρίσκεται εἰς τύπον καί τόπον Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τή συνεργασία τοῦ πρεσβυτερίου καί τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Εἰδικότερα ἡ διαδικασία τῆς εἰσφορᾶς ἀπό μέρους τῶν ἐνοριῶν συγκεκριμένων ποσῶν γιά τό πνευματικό, ἱεραποστολικό καί φιλανθρωπικό ἔργο τῆς κάθε Ἐκκλησιαστικῆς περιφέρειας ἀποτελεῖ πάγια τακτική γιά κάθε τοπική Ἐκκλησία, προβλέπεται ἀπό τά ἱερά θέσμια τῆς Ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, τούς Ἱερούς Κανόνες καί τούς Νόμους τοῦ Κράτους. Σέ κάθε περίπτωση ὃνως τό ὅποιο πόσο κατατίθεται, καταχωρίζεται ἐπισήμως καί μέ ἀπόδειξη στά σχετικά λογιστικά βιβλία. Ἡ λογιστική αὐτή πρακτική ἀκολουθεῖται μετ’ εὐλαβείας γιά τή σωστή διαχείριση τῶν ἐσόδων καί ἐξόδων. Ἡ τοπική μας μάλιστα Ἐκκλησία πρό μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος ἐλέγχθηκε ἀπό τήν ἁρμόδια Οἰκονομική Ἐπιθεώρηση καί ἔλαβε ἐπαίνους γιά τήν χρηστή καί ἃρτια διαχείρισή της.
Τά ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν Ἱερῶν Ναῶν κατατιθέμενα ποσά ἡ τοπική μας Ἐκκλησία τά διαχειρίζεται μέ σύνεση, καθαρότητα καί τάξη, μέ μοναδικό στόχο νά ὑπηρετήσει τό λαό μέσα ἀπό συγκεκριμένες δράσεις προσφορᾶς καί διακονίας. Ἡ Ἐκκλησία μας διαχειρίζεται μέ φόβο Θεοῦ τίς δυνατότητες πού ὁ λαός τίς προσφέρει γιά τό καλό καί πάλι τοῦ ἰδίου. Οἱ ἐνορίτες ἐμπιστεύονται τίς εἰσφορές τους στήν Ἐκκλησία τους γιά νά γίνονται ἔργα, τά ὁποῖα τελικῶς ὀφελοῦν ποικιλοτρόπως πάλι τούς ἳδίους.
Τόν συντονιστικό καί πλέον ὑπεύθυνο ρόλο σ’ αὐτή τήν διαδικασία διαδραματίζει ἡ Μητρόπολη, ἡ ὁποῖα ὡς «καρδία» ὁλοκλήρου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος τροφοδοτεῖ καί στηρίζει ὅλον τόν ὀργανισμό. Τό περίσσευμα τοῦ ἑνός πρέπει νά στηρίζει τό ὑστέρημα τοῦ ἄλλου.
Εἰδικότερα τό πνευματικό, ἱεραποστολικό, φιλανθρωπικό, πολιτιστικό καί κοινωνικό ἔργο τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας στό ὁποῖο ἀξιοποιεῖται ἡ οἰκονομική συνδρομή τοῦ λαοῦ μας, ἐκδηλώνεται ἐνδεικτικῶς μέσα ἀπό τίς παρακάτω δραστηριότητες:
Τά ἔσοδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας μέ τά ὁποῖα αὐτή ἐπιτελεῖ τό ἒργο της καθώς δέν διαθέτει σέ κεντρικό ἐπίπεδο κανένα ἀπολύτως ἀξιοποιήσιμο περιουσιακό στοιχεῖο, προέρχονται κατά κύριον λόγο μόνο ἀπό τήν ἀναλογική, δίκαια καί κατά δύναμιν, πάντοτε, συνεισφορά, τακτική ἤ ἔκτακτη, τῶν ἐνοριῶν.Τό γεγονός αὐτό ἔχει βαθύ ἐκκλησιολογικό περιεχόμενο, καθώς φανερώνει τήν ἑνότητα τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Ἡ θεώρηση ὅτι ἡ Μητρόπολη εἶναι ἕνας ἁπλός διοικητικός μηχανισμός ἤ ἕνα γραφεῖο διεκπεραιώσεως ἐγγράφων εἶναι ἐκκλησιολογικῶς λανθασμένος. Τό ἱερό κέντρο τῆσ διοικήσεως καί τῆσ πνευματικῆς διακονίας τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ προέκταση καί ἔκφραση τοῦ ἱεροῦ θυσιαστηρίου. Τά πάντα στήν Ἐκκλησία ἔχουν πνευματική καί σωτηριολογική διάσταση καί πραγματοποιοῦνται μέ τήν Προεδρική εὐθύνη καί εὐλογία του Ἐπισκόπου,ὁ ὁποῖος βρίσκεται εἰς τύπον καί τόπον Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τή συνεργασία τοῦ πρεσβυτερίου καί τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Εἰδικότερα ἡ διαδικασία τῆς εἰσφορᾶς ἀπό μέρους τῶν ἐνοριῶν συγκεκριμένων ποσῶν γιά τό πνευματικό, ἱεραποστολικό καί φιλανθρωπικό ἔργο τῆς κάθε Ἐκκλησιαστικῆς περιφέρειας ἀποτελεῖ πάγια τακτική γιά κάθε τοπική Ἐκκλησία, προβλέπεται ἀπό τά ἱερά θέσμια τῆς Ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, τούς Ἱερούς Κανόνες καί τούς Νόμους τοῦ Κράτους. Σέ κάθε περίπτωση ὃνως τό ὅποιο πόσο κατατίθεται, καταχωρίζεται ἐπισήμως καί μέ ἀπόδειξη στά σχετικά λογιστικά βιβλία. Ἡ λογιστική αὐτή πρακτική ἀκολουθεῖται μετ’ εὐλαβείας γιά τή σωστή διαχείριση τῶν ἐσόδων καί ἐξόδων. Ἡ τοπική μας μάλιστα Ἐκκλησία πρό μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος ἐλέγχθηκε ἀπό τήν ἁρμόδια Οἰκονομική Ἐπιθεώρηση καί ἔλαβε ἐπαίνους γιά τήν χρηστή καί ἃρτια διαχείρισή της.
Τά ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν Ἱερῶν Ναῶν κατατιθέμενα ποσά ἡ τοπική μας Ἐκκλησία τά διαχειρίζεται μέ σύνεση, καθαρότητα καί τάξη, μέ μοναδικό στόχο νά ὑπηρετήσει τό λαό μέσα ἀπό συγκεκριμένες δράσεις προσφορᾶς καί διακονίας. Ἡ Ἐκκλησία μας διαχειρίζεται μέ φόβο Θεοῦ τίς δυνατότητες πού ὁ λαός τίς προσφέρει γιά τό καλό καί πάλι τοῦ ἰδίου. Οἱ ἐνορίτες ἐμπιστεύονται τίς εἰσφορές τους στήν Ἐκκλησία τους γιά νά γίνονται ἔργα, τά ὁποῖα τελικῶς ὀφελοῦν ποικιλοτρόπως πάλι τούς ἳδίους.
Τόν συντονιστικό καί πλέον ὑπεύθυνο ρόλο σ’ αὐτή τήν διαδικασία διαδραματίζει ἡ Μητρόπολη, ἡ ὁποῖα ὡς «καρδία» ὁλοκλήρου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος τροφοδοτεῖ καί στηρίζει ὅλον τόν ὀργανισμό. Τό περίσσευμα τοῦ ἑνός πρέπει νά στηρίζει τό ὑστέρημα τοῦ ἄλλου.
Εἰδικότερα τό πνευματικό, ἱεραποστολικό, φιλανθρωπικό, πολιτιστικό καί κοινωνικό ἔργο τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας στό ὁποῖο ἀξιοποιεῖται ἡ οἰκονομική συνδρομή τοῦ λαοῦ μας, ἐκδηλώνεται ἐνδεικτικῶς μέσα ἀπό τίς παρακάτω δραστηριότητες:

