Α’ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

 
 
 
Ἀπό τίς νεότερες ἐνορίες τῆς πόλεως τῶν Σερρῶν εἶναι ἡ ἐνορία τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου. Ὁ Ἱερός Ναός τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου ἀνεγέρθηκε τήν μετακατοχική περίοδο καί συγκεκριμένα κατά τά ἔτη 1947 – 48. Ἡ θαυματουργός εἰκόνα τῆς Παναγίας πού σήμερα φυλάσσεται στό Ναό προέρχεται ἀπό τά περίχωρα τῆς Προύσας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, καί μετεφέρθη ἀπό τούς πρόσφυγες Μικρασιάτες κατά τόν ξεριζωμό καί τήν ἐγκατάστασή τους στή νέα πατρίδα. Ἀπό τήν ἐγκατάσταση τῶν προσφύγων στήν περιοχή τῶν Σφαγείων μέχρι τό 1947 ἡ περίπυστος εἰκόνα τῆς Παναγίας φυλασσόταν στό σπίτι τῆς Δέσποινας Χιδερίδου, ὅπου πολλοί χριστιανοί τήν ἐπισκέπτονταν γιά νά τήν προσκυνήσουν. Τό 1947 σύμφωνα μέ ἀξιόπιστες μαρτυρίες πιστῶν ἡ Κυρία Θεοτόκος ἐμφανίστηκε σέ μία δασκάλα καί τῆς εἶπε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα νά ἀποκτήσει τό δικό της σπίτι, ὑποδεικνύοντας ἀκριβῶς καί τό μέρος ὅπου σήμερα βρίσκεται ὁ Ναός. Ἔτσι κτίσθηκε ὁ πρῶτος Ναός ἐξυπηρετώντας τίς λατρευτικές ἀνάγκες τῶν πιστῶν μέχρι τό 1967, χρονιά πού κτίστηκε ὁ δεύτερος Ναός, ὁ ὁποῖος ὅμως γκρεμίστηκε ἀφ’ ἑνός γιατί ἦταν μικρός, ἀφ’ ἑτέρου γιατί εἶχαν παρουσιαστεῖ ρωγμές στήν τοιχοδομία. Στίς 24 Ἰουνίου 1998 τελέσθηκε ὁ ἁγιασμός τῆς θεμελιώσεως τοῦ σημερινοῦ Ναοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι τρίκλιτη βασιλική μέ ὑπερῶο σέ σχῆμα Π, πού στά ἀνατολικά ἀπολήγει σέ δύο παρεκκλήσια, ἀφιερωμένα στόν Ἅγιο Γεώργιο καί στόν Ἅγιο Μάξιμο τόν Ὁμολογητή. Στίς 12 Ὀκτωβρίου 2003 πραγματοποιήθηκαν τά ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγο, μέ ἐνέργειες τοῦ ὁποίου ἀνακηρύχθηκε σέ ἐνοριακό Ναό, ἀφοῦ μέχρι πρότινος ἦταν Παρεκκλήσιο τῆς ἐνορίας τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων. Ὁ Ναός ἑορτάζει στίς 21 Νοεμβρίου.
 
Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ εἶναι ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Εὐστράτιος Καρατσούλης.
 
 
 
 
 
 
 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
22η Αυγούστου

Σε μία του Επιστολή ο Απόστολος Παύλος λέει τούτα τα πολύ γνωστά λόγια· "ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος" Δηλαδή· ενώπιον του Χριστού δεν υπάρχει δούλος ούτε ελέυθερος, δεν έχει σημασία αν είναι κανείς δούλος ή ελεύθερος. Οι χριστιανοί, και οι δούλοι και οι ελεύθεροι, ανήκουν σε μια καινούργια τάξη, που καταργεί όλες τις κοινωνικές διακρίσεις και τάξεις. Οι χριστιανοί είναι αδελφοί. Γιαυτό πάλι σε μια του Επιστολή ο Απόστολος Παύλος γράφει για ένα δούλο, που έγινε χριστιανός, προς τον κύριό του, που κι εκείνος ήταν χριστιανός· Σε παρακαλώ για το τέκνο μου τον Ονήσιμο· να τον δεχτής όχι πια σαν δούλο, "αλλ' υπέρ δούλον, αδελφόν αγαπητόν...". Στην ιστορία των αγίων Μαρτύρων έχομε πολλούς κυρίους και δούλους, που αδελφωμένοι επορεύθηκαν μαζί στο μαρτύριο, όπως είναι η αγία Ανθούσα, οι άγιοι Χαρίσιμος και Νεόφυτος οι δούλοι της και ο άγιος επίσκοπος Αθανάσιος, των οποίων η Εκκλησία γιορτάζει και τιμά σήμερα την μνήμη.