Εγκύκλιον Σημείωμα – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ 2019

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ

«Ἀπό τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καί λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». (Μτ 4, 17).

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί οὐρανίου Πατρός μας ὁδήγησε τά βήματά μας καί πάλιν στήν πλέον κατανυκτική καί ψυχωφελῆ περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας ἔτους, τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ἡ ὁποία ὡς ζωηφόρος πηγή θείων εὐλογιῶν καί χαρίτων ζωογονεῖ καί ἁγιάζει ὁλόκληρη τήν ὕπαρξή μας. Κύριος σκοπός αὐτῆς τῆς εὐλογημένης χρονικῆς περιόδου εἶναι ἡ πνευματική μας προετοιμασία, ὥστε «ψυχαῖς καθαραῖς καί ἀρρυπώτοις χείλεσι» νά ὑποδεχθοῦμε τόν Νυμφίο Χριστό, νά προσκυνήσουμε βιωματικῶς τά κοσμοσωτήρια πάθη Του καί τόν ζωηφόρο Σταυρό Του καί νά κοινωνήσουμε τῆς ἀτελεύτητου χαρᾶς τῆς ἁγίας καί λαμπροφόρου Ἀναστάσεώς Του, πού σηματοδοτεῖ καί τήν ἰδικήν μας ἀνάσταση καί σωτηρία, ὡς μελῶν τοῦ παναγίου Σώματός Του, τῆς Ἐκκλησίας.

Κυρίαρχη θέση στόν ἀγώνα αὐτό, κατέχει ἡ μετάνοια, πού λειτουργεῖ ὡς ἀσφαλής ὁδοδείκτης χριστοζωῆς καί σωτηρίας. Τό κάλεσμα γιά μετάνοια πού ἀπευθύνεται στόν καθένα μας προσωπικῶς ἀπό τόν ἴδιο τόν Δεσπότη Χριστό (Μτθ. 4,17) χαρακτηρίζει τό ἦθος, τό κήρυγμα, τήν λατρεία, τήν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τόν προσανατολισμό ὁλοκλήρου τῆς ζωῆς μας. Ἡ μετάνοια ἀποτελεῖ τό θεμέλιο τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί προκοπῆς μας. Ἡ ἀληθής μετάνοια ὡς ὑπόθεσις καί ποιότητα συνολικῶς τοῦ βίου μας, κεφαλαιοποιεῖ, συγκρατεῖ, ἀσφαλίζει καί πολλαπλασιάζει στήν ζωή μας τήν σώζουσα χάρη τοῦ Θεοῦ.

Τί σημαίνει ὅμως μετάνοια; Ἄς ἀφήσουμε νά μᾶς τό διδάξει αὐθεντικά ὁ σοφός διδάσκαλος τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, ὅσιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης, ὁ συγγραφέας τῆς οὐρανοδρόμου Κλίμακος.: «Μετάνοια σημαίνει ἀνανέωση τοῦ βαπτίσματος. Μετάνοια σημαίνει συμφωνία μέ τόν Θεό γιά μιά νέα ζωή. Μετάνοια σημαίνει σκέψις αὐτοκατακρίσεως καί μέριμνα γιά τήν σωτηρία μας. Μετάνοια σημαίνει ἐλπίδα καί ἀποκήρυξις τῆς ἀπελπισίας. Μετάνοια σημαίνει συμφιλίωσις μέ τόν Κύριο μέ ἔργα ἀρετῆς, ἀντίθετα πρός τά παραπτώματά μας. Μετάνοια σημαίνει καθαρισμός τῆς συνειδήσεώς μας. Μετάνοια σημαίνει ὑπομονή τῶν θλίψεων» (Κλίμαξ Ἰωάννου, λόγος 5ος).

Μέσα ἀπό τήν μετάνοια ὁ ἀγωνιζόμενος χριστιανός μπορεῖ νά κρατᾶ ἐνεργές τίς βαπτισματικές του δωρεές, οἱ ὁποῖες τοῦ ἐξασφαλίζουν τήν θεία υἱοθεσία, τήν καινή ἐν Χριστῷ ζωή. Αὐτή ἡ ζωή εἶναι κυρίως καρδιακό βίωμα, ὅπου τό Ἅγιον Πνεῦμα μᾶς πληροφορεῖ μυστικῶς, «ὅτι Ἀββᾶ ὁ Πατήρ» (Γαλ. 4,6), ὅτι δηλαδή ὁ Θεός εἶναι φιλόστοργος πατέρας μας καί ἐμεῖς γνήσια παιδιά Του. Ἡ μετάνοια εἶναι πρωτίστως Θεοῦ δῶρον καί ἀκολούθως γνώρισμα ἀρχοντικῆς καί νηφούσης καρδιᾶς πού τολμᾶ νά «βλέπῃ τά λάθη της» (ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος) καί θέλει νά σωθεῖ. Ἡ μετάνοια γεννᾶ στήν καρδιά μας τήν ζωντανή ἐλπίδα. Αὐτή μᾶς λυτρώνει ἀπό τήν ἄβυσσο τῆς ἀπελπισίας καί τῆς ἀκηδίας, ὅπου ἐντέχνως μᾶς ὁδηγεῖ ὁ διάβολος. Ἰδού τί μᾶς συμβουλεύει τό χρυσό στόμα τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ θεῖος Ἰωάννης: «Κανείς νά μήν ἀπελπίζεται γιά τήν σωτηρία του. Εἶσαι τελώνης; Μπορείς νά γίνεις Εὐαγγελιστής. Εἶσαι βλάσφημος; Μπορεῖς νά γίνεις Ἀπόστολος. Εἶσαι ληστής; Μπορείς νά λεηλατήσεις τόν παράδεισο. Δέν ὑπάρχει καμία ἁμαρτία πού νά μήν σβήνεται μέ τήν μετάνοια…Ἔχεις ἰατρό τόν Χριστό ἀνώτερο ἀπό τήν ἀρρώστια… ἔχεις ἰατρό πού μπορεῖ καί θέλει νά σέ θεραπεύσει» (Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ε.Π.Ε. 28, 750 καί 33, 444).

Οἱ καρποί τῆς μετανοίας εἶναι τά ἔργα τῶν χριστιανικῶν ἀρετῶν πού στολίζονται ἀπό τήν ἁγία ταπείνωση, τήν μητέρα ὅλων τῶν χριστιανικῶν ποιοτήτων, τήν «θεϊκή σκέπη πού σκεπάζει τούς ὀφθαλμούς μας, γιά νά μήν βλέπουμε τά κατορθώματά μας. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι πύργος ἰσχύος ἀπό προσώπου ἐχθροῦ» (Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος). Οἱ κόποι μας, τά δάκρυά μας, οἱ νηστεῖες, οἱ προσευχές, οἱ ἀγρυπνίες, οἱ ἐλεημοσύνες, θά πρέπει νά προσφέρονται στόν Χριστό ὡς δείγματα τῆς ἀγάπης καί ἀφοσιώσεώς μας πρός Αὐτόν καί ὡς ἡ δική μας συμμετοχή στήν ἐπιθυμία μας γιά σωτηρία. Ἡ μετάνοια λυτρώνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τά ἀβάστακτα δεσμά τῆς ἁμαρτίας καί τόν καθιστᾶ κατά Χριστόν ἐλεύθερο, ὄχι κυριαρχούμενο ἀλλά κυρίαρχο, ὄχι δέσμιο ἀλλά ἐλεύθερο, ὄχι νεκρό ἀλλά ἀληθῶς ἀναστημένο. Ὁ δρόμος γιά τόν Παράδεισο περνᾶ μέσα ἀπό τήν μετάνοια. Στήν ἐποχή μας ὅμως ἡ ἀμετανοησία προβάλλεται ἀπό τήν κοσμική λογική ὡς ἡ δέουσα καί ἀξιοπρεπής στάση ζωῆς. Συχνά ἀκοῦμε πρόσωπα αὐτάρεσκα νά δηλώνουν, πολλές φορές καί δημόσια, πώς δέν μετανιώνουν γιά τίποτα ἀπό ὅσα στή ζωή τους ἔχουν πράξει. Συμβαίνει ὅμως ἐξ’ ἴσου συχνά νά πιστεύουμε, ὅτι ἔχουμε ἦθος μετανοίας, ἀλλά νά ἀπέχουμε πολύ ἀπό αὐτὴν. Τοῦτο ὀφείλεται πρωτίστως στήν δυσκολία μας νά διακρίνουμε τίς βαθύτερες αἰτίες τῶν πτώσεών μας. Αὐτό ὅμως εἶναι ἔργον ἑνός ἐμπείρου πνευματικοῦ. Προτάσσουμε στή ζωή μας τήν δική μας «αὐτάρεσκη ἀλήθεια» καί ὄχι τήν αἰώνια εὐαγγελική ἀλήθεια, πού σώζει καί ἐλευθερώνει τόν ἄνθρωπο. Ἄλλοτε πάλι προσεγγίζουμε τίς πτώσεις μας συναισθηματικά καί ἠθικιστικά. Ὅμως ἡ ἠθικιστική προσέγγιση τῶν ἁμαρτημάτων, δὲν εἶναι ἱκανή νά προσφέρει μία πραγματικὴ θεραπεία ψυχῆς. Ἡ ἁμαρτία εἶναι μία βαθειά ὀντολογική τραγωδία, οὐσιαστική ἄρνηση τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ. Ἀγγίζει τόν πυρήνα τῆς ὑπάρξεώς μας. Ἡ ἀληθής μετάνοια εἶναι πρωτίστως στάση ζωῆς πού ψηλαφᾶται καί γνωρίζεται ἐμπειρικά σέ πρόσωπα. Στόν τελώνη καί στόν ἄσωτο υἱό, στήν ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία, στούς ἀποστόλους Πέτρο καί Παῦλο, στόν ληστή πού σταυρώθηκε μετά τοῦ Κυρίου καί σέ τόσες ἄλλες ἁγίες μορφές πού ἡ Ἐκκλησία τοποθετεῖ ἐνώπιόν μας καθημερινῶς, γιά νά γνωρίσουμε καί ἐμεῖς τό ποιόν, τό ἦθος καί τήν ἀποτελεσματικότητα τῆς μεγάλης αὐτῆς ἀρετῆς.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Καθώς ἀπό τῆς σημερινῆς ἡμέρας εἰσερχόμεθα στό στάδιο τῶν πνευματικῶν ἀγωνισμάτων, ἄς ἀναλάβουμε προθύμως καί μέ χαρά τήν πνευματική πανοπλία τῆς ὀρθοδόξου πνευματικότητος πού φωτίζει, θεραπεύει καί ἁγιάζει τήν ζωή μας. Προορισμός μας σ’ αὐτό τό ταξίδι εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ φιλεύσπλαγχνος Κύριος, φίλος, παρηγορητής καί ὁδηγός τῆς ζωῆς μας. Αὐτή τήν ἀλήθεια τονίζουν καί τά παρακάτω λόγια τοῦ μεγάλου ρώσου ὀρθοδόξου λογοτέχνη, Θ. Ντοστογιέφσκι, τά ὁποῖα ἀξίζουν μεγάλης προσοχῆς: «Τίποτα μή φοβᾶσαι καί μή θλίβεσαι. Μιά καί μετανοεῖς, ὅλα θά στά συγχωρέσει ὁ Θεός. Μά κι οὔτε ὑπάρχει, οὔτε μπορεῖ νά γίνει στόν κόσμο τέτοιο κρίμα πού νά μήν τό συγχωρέσει ὁ Κύριος σέ ἐκεῖνον πού μετανοεῖ ἀληθινά. Μά κι οὔτε μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά κάνει ἕνα τόσο μεγάλο ἁμάρτημα πού θά μποροῦσε νά ἐξαντλήσει τήν ἀστείρευτη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Φρόντισε μονάχα γιά τήν μετάνοια, γιά τήν ἀδιάκοπη μετάνοια κί ὅσο γιά τόν φόβο, διῶξε τον ἐντελῶς ἀπ’ τήν καρδιά σου. Πίστευε πώς ὁ Θεός σέ ἀγαπάει τόσο πού ἐσύ οὔτε καί νά τό φαντασθεῖς δέν μπορεῖς. Σ’ ἀγαπάει παρόλο πού ἁμάρτησες. Σ’ ἀγαπάει μέσα στήν ἁμαρτία σου. Γιά ἕναν μετανοοῦντα στόν οὐρανό χαίρονται περισσότερο παρά γιά χίλιους ἀναμάρτητους, εἶπε ὁ Χριστός». Ὁ Κύριος μετά πάντων ἡμῶν.

Εὐλογημένη καί σωτήρια Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Καλή Ἀνάσταση!

Διάπυρος εὐχέτης ὅλων σας πρός τόν Κύριον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Εγκύκλιον Σημείωμα – ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ 2019

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξιώνει καί πάλιν σήμερα, μέσα στήν ἀλληλουχία τῶν χρόνων καί τῶν καιρῶν, νά διαβαίνουμε τό κατῶφλι τοῦ νέου πολιτικοῦ ἔτους 2019, πρός τό ὁποῖο προσβλέπουμε μέ χρηστές ἐλπίδες. Ἐλπίδες πού λαμβάνουν ὑπόσταση πρωτίστως ἀπό τήν πίστη μας στήν ἀγάπη τοῦ τρισαγίου Θεοῦ μας. Τήν σημερινή ἐμβληματική ἡμέρα, ὅπως ἐξάλλου καί κάθε ἡμέρα πού μᾶς χαρίζει ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὀφείλουμε νά τήν ἀξιοποιοῦμε μέ σύνεση καί σεβασμό. Ἄς ἀφουγγρασθοῦμε μέ προσοχή τί ὁ θεηγόρος Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς διδάσκει σχετικῶς: «Βλέπετε πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μή ὡς ἄσοφοι ἀλλ’ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσί» (Ἐφ. 5,15-16). Ὁ χρόνος εἶναι ἕνα μεγάλο κεφάλαιο στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, πού ὅμως κυλᾶ ἀσταμάτητα σάν ποταμός, μέσα στόν ὁποῖο ταξιδεύει ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα μέ τελικό προορισμό τόν ὠκεανό τῆς αἰωνιότητος, ὅπου κυριαρχεῖ τό ὑπερούσιο καί ζωογόνο φῶς τῆς τρισηλίου Θεότητος. Στήν τρισευδαίμονα αὐτή πατρίδα τοῦ οὐρανοῦ, «οἱ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον» θά προσορμιστοῦν μέ ἀνακούφιση καί χαρά ὡς εἰς τόν γαλήνιο λιμένα τῆς προσωπικῆς τους «Ἰθάκης». Ἄλλοι πάλι θά καταποντιστοῦν μέ πάταγο μέσα στίς ἀδυσώπητες δίνες τῶν παθῶν τους μέ τά ὁποῖα ἔζησαν ἀμετανόητα μέχρι τέλους τῆς ζωῆς τους, πλανῶντες καί πλανώμενοι.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Αὐτή τήν γιορτινή ἡμέρα, τήν πρώτη τοῦ νέου ἔτους, πού ἡ ἐσώτερη ψυχική ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου ἔθεσε ὡς ὁρόσημο μέ τά χαρακτηριστικά μιᾶς καινούργιας ἀρχῆς, καλούμεθα νά κάνουμε μέ θάρρος καί εἰλικρίνεια τόν πνευματικό μας ἀπολογισμό. Σήμερα νά κάνουμε μία νέα ἀρχή στήν ζωή μας. Νά ἐργασθοῦμε φιλοτίμως στόν παρόντα χρόνο μέ πίστη καί ὅραμα, ἀρχές καί ἀξίες. Νά ἱεραρχήσουμε μέ φρόνηση καί σοφία τίς προτεραιότητές μας σ’ αὐτήν τήν ζωή. Νά διδαχθοῦμε ἀπό τά λάθη μας. Νά φωτισθοῦμε καί νά ἀγιασθοῦμε ἀπό τό ἀνέσπερο φῶς τοῦ Χριστοῦ.

Οἱ ἄνθρωποι ὅπου γῆς πάντοτε ἐπιθυμοῦμε ἕνα καλύτερο μέλλον. Τό αἴτημα ὅμως αὐτό θά παραμείνει οὐτοπικό καί ἀνεκπλήρωτο, ἄν ἡ ζωή μας δέν φωτισθεῖ ἀπό τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πού ἱεροποιεῖ, ἁγιάζει, ὡραιοποιεῖ, καί καταξιώνει τόν ἄνθρωπο καί τά ἔργα του. Μέσα στήν ἁγία Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μας, ὅπου τά πάντα καταυγάζονται, μεταμορφώνονται καί καινοποιοῦνται ἀπό τήν εὐλογημένη παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἄς ἀγωνισθοῦμε φιλοτίμως, μαζί μέ ὅλους τούς ἀδελφούς μας, γιά τήν περιφρούρηση καί ἀνάδειξη τῆς εὐγένειας καί ὡραιότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ὡς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ, ζητοῦντες πρῶτον τήν «βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ» (Μτθ. 6,33), μέ τήν βεβαιότητα ὅτι καί ὅλα τά ὑπόλοιπα πού εἶναι ἀναγκαῖα γιά τήν ζωή μας, θά μᾶς τά χαρίσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Ἄς γίνει, λοιπόν, βασικός στόχος καί προτεραιότητα ζωῆς, γιά τήν νέα χρονιά, ἡ προτροπή τῶν σοφῶν πατέρων μας, ὅπως αὐτή μέ ἁπλοϊκό τρόπο ἔχει ἀποτυπωθεῖ στά κάλαντα τῆς σημερινῆς ἑορτῆς:«Τοῦ χρόνου μας καλή ἀρχή καί ὁ Χριστός μᾶς προσκαλεῖ, τήν κακίαν ν’ ἀρνηθῶμεν, μ’ ἀρετάς νά στολισθῶμεν».

Εὔχομαι ὁλοψύχως ὁ φιλάνθρωπος Κύριος, νά εὐλογήσει δαψιλῶς τό νέο ἔτος 2019 ἀπό τόν ἀκένωτο πλοῦτο τῆς χάριτός Του, ὥστε νά εἶναι γιά ὅλους μας, τόν ἱερό κλῆρο, τίς μοναστικές ἀδελφότητες, τόν φιλόχριστο λαό τῆς θεοφυλάκτου ἐπαρχίας μας, τήν πατρίδα μας καί τόν κόσμο ὁλόκληρο, ἔτος εὐλογίας, μετανοίας, ἁγιασμοῦ, σωτηρίας, ἀγάπης, εἰρήνης, ὑγείας καί προκοπῆς.

Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα
Δημιουργικό καί σωτήριο τό νέο ἔτος 2019
Διάπυρος εὐχέτης σας πρός Κύριον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Εγκύκλιον Σημείωμα – ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2018

ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2018

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ
ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ

«Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε·
Χριστός ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε·
Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε».
(Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος, Λόγος εἰς τά Θεοφάνεια,
εἴτουν Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τό ἀνέκφραστο μυστήριο τῆς ἐν χρόνῳ γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ φωτίζει καί πάλι χαρμόσυνα τήν ζωή μας. Ὁ οὐρανοδρόμος καί φωτολαμπής ἀστέρας μᾶς προσκαλεῖ νά ὁδεύσουμε νοερῶς στήν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας, ὅπου «ὁ Χριστός γεννᾶται», γιά νά προσκυνήσουμε τό «ἐν τῇ φάτνῃ ἐσπαργανωμένον θεῖον Βρέφος» (Λκ. 2,12). «Μητρόπολη τῶν ἑορτῶν», ὀνομάζει τά ἅγια Χριστούγεννα ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «γενέθλιο ἡμέρα τῆς ἀνθρωπότητος, καί κοινή ἑορτή πάσης τῆς κτίσεως» ὁ Μέγας Βασίλειος, «ἑορτή τῆς ἀναδημιουργίας» καί «σεισμόν γῆς» ὁ ἱερός Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.

Ἡ ἐκ τῆς ὑπερευλογημένης Θεοτόκου γέννησις τοῦ Κυρίου μας συνιστᾶ, τό μέγα καί μόνο «καινό ὑπό τόν ἥλιον» γεγονός, τό θαῦμα τῆς ἀπειροδυνάμου ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ, «τό μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριον» (Α’ Τιμ. 3,16), τοῦ ὁποίου οἱ διαστάσεις ξεπερνοῦν τόν χρόνο καί τέμνουν τήν ἀνθρωπίνη ἱστορία. Ὁ μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Εἷς τῆς Παναγίας Τριάδος, εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρός καί συνεργίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «δι’ ἡμᾶς καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν» γίνεται υἱός τοῦ ἀνθρώπου, «ἵνα τήν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν» (Γαλ. 4,5). Ἐκεῖνος ἐνηνθρώπησε ὥστε ἐμεῖς νά γίνουμε κατά χάριν θεοί. Ἐκεῖνος ἐπτώχευσεν ὥστε ἐμεῖς νά πλουτίσουμε, πλουτισμόν θεογνωσίας καί ζωῆς. Ὁ Κύριός μας, μέ τήν γέννησή Του ἀναπλάθει τόν ἄνθρωπο, ἀναδημιουργεῖ φιλόστοργα τήν διαφθαρεῖσα ἀπό τήν ἁμαρτία φύση μας, φωτίζει ὁλόκληρη τήν κτίση, ὁρατή καί ἀόρατη.

Τά ἅγια Χριστούγεννα μᾶς φανερώνουν τό μυστήριο τῆς ἐλευθέρως προσφερομένης, διακριτικῆς καί εὑρύχωρης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Αὐτή ἡ θεία ἀγάπη γεφύρωσε τά διεστῶτα. Σήμερα ὁ ὑπέρχρονος καί αἰώνιος Θεός εἰσοδεύει κενωτικῶς μέσα στόν ἱστορικό χρόνο γιά νά χαρίσει στόν ἄνθρωπο πληρότητα ζωῆς καί προοπτική σωτηρίας καί αἰωνιότητος. Τό μέγα θαῦμα τῶν αἰώνων, ἡ ὑπέρλογος, ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου, γέννησις τοῦ Κυρίου μας, πού συνιστᾶ τόν πυρήνα τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, ξεπερνᾶ σέ μεγαλεῖο καί θάμβος πάντα «ὅσα ἐποίησεν ὁ Κύριος». Ὑπερβαίνει ἀκόμη καί αὐτό τό θαῦμα τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου. Τότε ὁ Θεός δημιουργεῖ ἀπό τό μηδέν «δι’ ἄκραν ἀγαθότητα» τόν ἀόρατο καί ὁρατό κόσμο. Τώρα ὁ Ἴδιος «ταπεινούμενος δι’ εὐσπλαγχνίαν» γίνεται δημιούργημα. Ὁ Δημιουργός γίνεται δημιούργημα καί ὁ Κτίστης κτῖσμα. Τί μεγαλύτερο καί ἁγιώτερο εἶδε ποτέ ὁ κόσμος; Τό αἰώνιο καί ἀνέσπερο ζωαρχικό Φῶς, πού φωτίζει κάθε ἄνθρωπο πού ἔρχεται στόν κόσμο (Ἰω. 1,9), ἔλαμψε σωματικῶς μέσα στήν ἀχλύ τῆς ἀνθρωπίνης ἱστορίας χαρίζοντας ἀπλώχερα ἐλπίδα, παρηγοριά, δύναμη, εἰρήνη, χαρά, ἁγιασμό, ζωή, θεία υἱοθεσία (Ἰω. 1,12-13), στόν «ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου» διαβιοῦντα ἄνθρωπο. Δέν ἔρχεται ὡς Θεός δικαστής καί τιμωρός τοῦ ἀποστάτου καί ἀρνησιθέου ἀνθρώπου, ἀλλ’ ὡς Θεός τῆς ἀγάπης, τοῦ ἐλέους καί τῆς καταλλαγῆς.

Ὁ Χριστός, ἀδελφοί μου, «ἀεί γεννᾶται» μυστικῶς μέσα στίς καρδιές τῶν «ταπεινῶν τῇ καρδίᾳ» ἀνθρώπων πού ζώντας μέσα στό θάμβος τοῦ μυστηρίου τῆς νέας Βηθλεέμ, τῆς ἁγίας δηλαδή Ἐκκλησίας μας, ἀγωνίζονται νά ἔχουν στή ζωή τους τό ἡσυχαστικό φρόνημα τῶν ποιμένων, τόν ἔνθεο ζῆλο καί τήν ἁγία ὑπομονή τῶν Μάγων, τήν θαυμαστή πίστη, τή στοργή καί τήν ἐγκαρτέρηση τοῦ μνήστορος Ἰωσήφ, τήν ἡλιόφωτη καθαρότητα καί τήν τελεία ὑπακοή τῆς ἁγίας Παρθένου. Καί σήμερα ὁ Χριστός, ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ γενάρχης τῆς νέας κτίσεως, γεννᾶται στίς καρδιές ὅσων δέν προσκύνησαν τά κάθε λογῆς εἴδωλα πού ὑψώνει ἡ ἀνθρώπινη παραφροσύνη καί ἀλλαζονία. Τά εἴδωλα, πού δημιουργοῦν καί ἀνακυκλώνουν κρίσεις καί περιπέτειες μέσα στήν ἀνθρώπινη ἱστορία. Καί σήμερα ὁ Χριστός γεννᾶται, μέσα στίς καρδιές ἐκείνων πού ἀντιστέκονται σθεναρῶς στήν εὐτέλεια, τήν ἀποιεροποίηση τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τήν ἁμαρτία, τήν ἐγωπαθῆ αὐτάρκεια, τό ψεῦδος, τήν ἀδικία. Ἐκείνων πού δέν ἀκολούθησαν τήν προκλητική γοητεία καί λάμψη τοῦ παροδικοῦ, τοῦ κίβδηλου, τοῦ ἁμαρτωλοῦ καί ἐφήμερου. Καί σήμερα ὁ Χριστός γεννᾶται στίς καρδιές ἐκείνων πού βαδίζουν ὅπως Ἐκεῖνος, ἥσυχα καί ταπεινά, πού ἐπιλέγουν νά ἀσφαλίσουν καί νά ἁγιάσουν τήν ζωή τους μέσα στήν φιλόστοργη ἀγκαλιά τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ὡς Σῶμα Χριστοῦ, ὡς θυσιαστική διακονία ἀγάπης, ἁγιασμοῦ καί σωτηρίας, μαρτυρεῖ καθημερινῶς μέσα σέ ἕνα κόσμο, ὅπου ὁ ἀντίθεος Ἡρώδης πάλιν μαίνεται κατά τοῦ Χριστοῦ, ὅτι «ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτήρ ἡμῶν». Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τήν ἀσφαλεστάτη ἐγγύηση πώς δέν βρισκόμεθα μόνοι σ’ ἕνα κόσμο συγκρούσεων καί παθῶν, ὅπου ὁ ἄνθρωπος πορεύεται χωρίς φῶς καί ἐλπίδα. Ὁ θεῖος Ἐμμανουήλ, εἶναι ἀνάμεσά μας «ὡς ὁ πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς», μοιράζεται τήν ζωή μας, τίς ἀγωνίες καί τούς πόνους μας, μᾶς ἁγιάζει καί μᾶς σώζει.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μέσα στήν παγκόσμια πνευματική σύγχυση, τήν οἰκονομική κρίση, τήν ταραχή τῶν πολέμων, τήν ἀπειλή τῆς τρομοκρατίας, τήν γενικευμένη ἠθική καί πνευματική ἀκαταστασία, ἀκούγεται καί πάλιν ἐφέτος ἀπό τῶν ὀρέων τῆς Βηθλεέμ, ὡς ἀπό ἄμβωνος ὑψηλοῦ, ἡ ἀγγελολάλητος εἰρηνοφόρος εἴδησις: «ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ, ὅς ἔστιν Χριστός Κύριος». Ἡ ἁγία Μητέρα μας, Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μᾶς προσκαλεῖ νά γίνουμε κοινωνοί καί συμμέτοχοι μέ ὅλο τόν ὁρατό καί ἀόρατο κόσμο στήν ὑπέρτατη καί ὑπερκόσμια αὐτή χαρά καί εὐλογία. Ἔχοντες στραμμένα τά μάτια τῆς ψυχῆς μας πρός τήν ταπεινή φάτνη ὅπου ἀνεκλίθη δι’ ἡμᾶς ἡ ἐνυπόστατη ἐλπίδα, ὁ θεῖος Ἰησοῦς, ἄς τόν παρακαλέσουμε θερμῶς νά ἐπισκεφθῇ τήν ζωή μας, νά μᾶς φωτίσει, νά μᾶς ἁγιάσει, νά μᾶς εἰρηνεύσει, νά μᾶς σώσει. Ἀμήν. Σᾶς εὔχομαι μέσα ἀπό τήν καρδιά μου εὐλογημένα καί ἅγια Χριστούγεννα.

Ἡ χάρις καί τό πλούσιον ἔλεος τοῦ δι’ ἡμᾶς γεννηθέντος Σωτῆρος Χριστοῦ εἴθε νά εἶναι πάντοτε μαζί μας. Ἀμήν.

Μέ ἐγκάρδιες εὐχές καί ἀγάπη Χριστοῦ.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος