Εγκύκλιον Σημείωμα – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ
ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ
ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωὴ ἐκ τάφου ἀνέτειλας Χριστὲ ὁ Θεός καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς Μαθηταῖς ἐπέστης ἡ πάντων ἀνάστασις…».
(Ἀπολυτίκιον Κυριακῆς τοῦ Ἀντιπάσχα).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἑορτάζομεν σήμερον, κάτω ἀπό συνθῆκες πρωτόγνωρες καί ἀκραῖες, τό μέγα θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας. Ἡ πανένδοξη Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου μας ἀποτελεῖ τό θεμέλιο τῆς πίστεώς μας ἀλλά καί τό κριτήριο τῆς ζωῆς μας. Εἶναι ἡ κορυφαῖα ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας μας, ἠ ὁποῖα πλουτίζει μέ φῶς, εἰρήνη, δύναμη, ζωή καί ἐλπίδα τήν ζωή μας. Εἶναι ἡ ἑορτή τῆς ὑπαρξιακῆς ἀναγεννήσεως τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς ἀποκαταστάσεώς του στήν περιωπή τοῦ ἀρχαίου κάλλους του. Θανάτου, σήμερον, ἑορτάζομεν νέκρωσιν, ἅδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου τήν ἀπαρχήν. Μέσα σέ λίγες λέξεις ὁ πρύτανης τῆς ὀρθοδόξου Θεολογίας, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, περιγράφει τό μεγαλεῖο τῆς ἡμέρας, τήν δύναμιν τοῦ μυστηρίου, τήν χάριν τοῦ θαύματος, τούς καρπούς τοῦ ὑπερφυοῦς γεγονότος.

Ὁ ἐνδόξως ἐν νεκρῶν ἀναστάς Κύριός μας, ἐνίκησε στόν Σταυρό καί διά τοῦ Σταυροῦ Του, τίς δυνάμεις τοῦ χάους καί τοῦ θανάτου καί διά τοῦ ζωηφόρου θανάτου καί τῆς ἀναστάσεώς Του μᾶς χαρίζει ἀπλώχερα τήν δύναμη νά ἀντιμετωπίσουμε τόν φόβον τοῦ τέλους, τήν γνώση τῆς ἀδυναμίας μας, τήν πικρία τῶν ἀποκαλυπτικῶν ἡμερῶν μας, τήν ἐρημία τῶν ἀνθρωπίνων προσδοκιῶν, τήν σκληρότητα καί τήν καταφορά τῶν ἐναντίων, τῶν χλιαρῶν καί ἀδιάφορων, τήν ἀγωνία τῶν ἀποσταμένων ψυχῶν μας πού στέκονται περιδεεῖς ἐμπρός στήν ἐπέλαση τοῦ φοβεροῦ πειρασμοῦ. Ἡ σημερινή μεγάλη ἡμέρα, τό μέγα θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, μᾶς διδάσκει στορικά καί μᾶς ἐνισχύει παρακλητικά, ὑπενθυμίζοντάς μας ὅτι ζωή ἐκ τάφου ἀνέτειλε, ἡ χαρά διά τοῦ Σταυροῦ στόν κόσμο ἦλθε, ἡ ἀνάστασις τίς κλεισμένες ἀπό κάθε λογῆς φόβους πόρτες κατήργησε, ἡ ἐλπίδα μέσα ἀπό τά χαλάσματα ἀνέβλυσε, ἡ νίκη ἀνήκει ὁριστικά καί ἀμετάκλητα στήν ζωή, στό φῶς, στήν ἀλήθεια. Στόν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν. Ἡ πίστη στόν Κύριό μας καί στήν δύναμη τῆς ἀναστάσεώς Του μεταμορφώνουν, ἁγιάζουν, εἰρηνεύουν, χαροποιοῦν, ἱεροποιοῦν, ὀμορφαίνουν, ἰσχυροποιοῦν τόν ἄνθρωπο. Ἐλπίδα μας μοναδική, σέ ἕνα κόσμο ὅπου οἱ ἀνθρώπινες ἐλπίδες μετά πατάγου καταρρέουν, ἀναδεικνύεται καί πάλιν ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς Κύριος, ὁ πρωτουργός τῆς σωτηρίας μας, ὁ παντοδύναμος Θεός. Ὁ Σταυρός Του εἶναι ζωή καί Ἀνάστασις (Ἰω. 11, 25) γιά τόν λαόν Του. Ὁ θάνατός Του θεραπεία γιά τό “μέγα τραῦμα”, τόν ἄνθρωπο. Ἡ Ἀνάστασίς Του πηγή ἀθάναστης χαρᾶς καί ἀκαταγώνιστης δυνάμεως γιά τήν οἰκουμένη.

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου μας, τήν ὁποίαν μέ ἔντονα συναισθήματα χαρμολύπης, ἕνεκα τῆς ἐνεστώσης ἀνάγκης, σήμερον ἑορτάζομεν, ἄς γίνει χρυσή εὐκαιρία νά ἐπαναξιολογήσουμε τήν ζωή καί τίς προτεραιότητές της μέσα ἀπό τό πρῖσμα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Ἡ ἀποψινή πρωτόγνωρη, ἀθέλητη ἀπουσία τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπό τίς φωτόλουστες, ἔρημες ἀπό ἀνθρώπους ἀλλά γεμάτες ἀπό ἀγγέλους, Ἐκκλησίες μας, ἄς μᾶς ὁδηγήσει σέ μία ἐπανεκτίμηση τῶν μεγάλων δωρεῶν τοῦ Θεοῦ, κορυφαῖα τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ζωηφόρος κοινωνία τοῦ Παναγίου Σώματος καί Αἵματός Του, πού μέχρι ἐχθές θεωρούσαμε δεδομένες. Καθώς βαδίζουμε σέ ἀληθῶς ἀποκαλυ­πτικά χρόνια, ὅπου τό σκότος ἐφορμᾶ μέ μανία κατά τοῦ θεανθρώπου Χριστοῦ, ἄς ἑλκύσουμε διά τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας μας τό μέγα καί παντοδύναμον ἔλεός Του, πού θά μᾶς κάνει ἄτρωτους στίς ἐπιθέσεις τοῦ πειραστοῦ τῆς οἰκουμένης καί τῶν ὑπηρετῶν του. Τό λοιπόν, ἀδελφοί μου, ἰσχύσασθε καί μή φοβεῖσθε! Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες! Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι! Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται… Αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. (Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Κατηχητήριος λόγος).

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Χρόνια εὐλογημένα, ἀναστάσιμα, σωτήρια.

Διάπυρος εὐχέτης σας πρός τόν Ἀναστάντα Κύριον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Εγκύκλιον Σημείωμα – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ 2020

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ

«Ἰατρεῖον ἐστίν ἀναιρετικόν τῆς ἁμαρτίας ἡ μετάνοια, δῶρόν ἐστιν οὐράνιον, δύναμις θαυμαστή, χάριτι νικῶσα τήν τῶν νόμων ἀκολουθίαν…Τούς πάντας μεταποιεῖ. Χωνευτήριον γάρ ἐστί τῆς ἁμαρτίας ἡ μετάνοια». Ἱερός Χρυσόστομος (Ε.Π.Ε. 30,240).

Ἀγαπητοί μου πατέρες, ὀσιώταται μοναχαί, εὐλογημένοι χριστιανοί,

Ἡ πλουσιόδωρος ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὁδήγησε καί πάλιν τά βήματα τῆς ζωῆς μας στήν πιό ψυχοστηρικτική περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας ἔτους. Τήν ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Αὐτή μέ τά σωτήρια καί ζωηφόρα νάματά της, καταρδεύει ὁλόκληρη τήν ζωή μας καί τήν ἀναγεννᾶ πνευματικῶς. Ἡ ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή προβάλλει ἀπό τῆς σημερινῆς ἡμέρας ἐνώπιόν μας ὡς μία πρόσκληση πνευματικῆς ἀνατάσεως μέ γνώμονα τόν Εὐαγγελικό λόγο, ὡς μία ἀφετηρία πνευματικῶν ἀγώνων κατά τῆς ἁμαρτίας πού ὡς μία βαθειά ὑπαρξιακή τραγωδία μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό, ὡς μία νέα εὐκαιρία ἀπό τόν Θεόν στήν ζωή μας. Ὁ πνευματικός μας ἀγῶνας κατ’αὐτήν τήν ἁγία καί κατανυκτική περίοδο ἔχει στόχο καί ἡ πορεία μας τέλος. Τήν ζωηφόρο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας πού σηματοδοτεῖ τήν νίκη κατά τοῦ θανάτου καί τό σωτήριο πέρασμά μας στήν πληρότητα τῆς ζωῆς.

Κυρίαρχη θέση στόν ἀγῶνα μας κατ’ αὐτήν τήν σεπτή περίοδο, ἀλλά καί σέ ὁλόκληρη τήν ζωή μας κατέχει τό οὐράνιο δῶρο τῆς μετανοίας, δῶρο ἀντάξιο τῆς μεγαλοσύνης καί τῆς φιλανθρωπίας τοῦ οὐρανίου Πατέρα μας. Μετάνοια σημαίνει ὁλοκάρδια ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό, στροφή τοῦ νοῦ, πού ἐννοεῖται ὡς τό κέντρο τοῦ ἐσώτατου εἶναι τοῦ ἀνθρώπου, ἀπό τήν ἁμαρτία στόν Θεό. Μετάνοια εἶναι, κατά τόν προφήτη Ἰερεμία ἡ περιτομή τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου, ἡ κάθαρσή της ἀπό κάθε μολυσμό,ἡ ἀλλαγή τοῦ φρονήματος τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἐπιστροφή τῆς ἄσωτης καρδίας στήν πατρική της κατοικία, τόν Θεό. Ἡ ἁμαρτία ὡς θέλημα καί ἐνέργημα ἐνάντιο στόν Θεό, παρά τό γεγονός ὅτι ἀπό τόν ἐφευρέτη της Διάβολο παρουσιάζεται ἀρχικῶς γλυκεία καί ἐλκυστική, ἐν τέλει προσφέρει στόν ἄνθρωπο ἀφόρητη ὀδύνη καί πικρία. Αὐτήν τήν ἀλήθεια σημειώνει διά τοῦ προφήτου του Ἰερεμίου ὁ ἴδιος ὁ Θεός στόν λαό του λέγων: «Γνῶθι καί ἰδέ ὅτι πικρόν σοι τό ἐγκαταλιπεῖν σε ἐμέ» (Ἰερ.2,19). Εἶναι ἀφάνταστα πικρό νά ἐγκαταλείπει ὁ ἄνθρωπος τόν Θεό καί νά ζῆ μάκρυά Του. Μετάνοια εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς ἀποτυχίας μας, ἡ ὁλόψυχη παραδοχή τοῦ λάθους μας στήν ὁλότητά του, ἡ συναίσθηση τῶν τραγικῶν συνεπειῶν τῆς ἀπομακρύνσεώς μας ἀπό τόν Θεό. Ἡ ἐν καρδίᾳ συντετριμμένῃ παραδοχή τῆς ἁμαρτωλότητός μας, ἡ δαυιτική ὁμολογία «Τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστί διά παντός» συνιστοῦν τό θεμέλιο τῆς μετανοίας πού προετοιμάζουν τό ἔδαφος γιά τήν συγχώρηση καί τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Αὐτό ὑπογραμμίζει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας λέγων: «Τίποτε ἄλλο δέν προσελκύει τό ἔλεος τοῦ Δεσπότου, ὅπως ἡ ὁμολογία τῆς ἁμαρτίας μας» (Migne 69,1088). Αὐτή ἡ ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτίας καλλιεργεῖ στόν ἄνθρωπο τήν ἐλπίδα στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Μέ τόν ἴδιο φιλάνθρωπο τρόπο προσεγγίζει τό θέμα καί τό χρυσό στόμα τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγων: «Ἁμαρτωλός εἶ, μήν ἀπελπίζεσαι, εἴσελθε εἰς τήν Ἐκκλησίαν, μετάνοιαν προβαλλόμενος. Ἥμαρτες; Εἰπέ τῶ Θεῶ ὅτι ἡμάρτηκα…Εἰπέ τήν ἁμαρτίαν ἵνα λύσης τήν ἁμαρτίαν». Ἡ μετάνοια, πού συνοδεύεται ἀπό τήν ἐκούσια παραδοχή τῆς ἁμαρτωλότητος, τήν ἀναγνώριση τοῦ λάθους, τήν καρδιακή συντριβή, τήν ὁμολογία, τήν ἐξομολόγηση, τό δαυιτικόν «ἡμάρτηκα» ἐπισπᾶ τό μέγα ἔλεος τοῦ Θεοῦ πού εἰρηνεύει καί ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο. Ἡ μετάνοια, ἡ θεοφιλεστάτη ἐκείνη ἀρετή, τήν ὁποία λυσσωδῶς πολεμᾶ ὁ Διάβολος ὡς ποιότητα καί στάση ζωῆς, ὡς ἀγώνας συνεχής, θεραπεύει τόν ἄνθρωπο, τόν ἐλευθερώνει ἀπό τήν ἀνάγκη καί τήν δουλεία τῆς ἁμαρτίας, τόν φωτίζει καί τόν ἀποκαθιστᾶ πλήρως ὡς γνήσιον υἱόν στήν πατρική καρδιά τοῦ οὐρανίου πλαστουργοῦ μας Θεοῦ. Αὐτός ὁ ἀγώνας τοῦ ἀνθρώπου βεβαίως κατά τῆς ἁμαρτίας εἶναι σκληρός διότι ὁ μεταπτωτικός ἄνθρωπος κατά τό βιβλικόν λόγιον ρέπει πρός τό κακό: «Ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τά πονηρά ἐκ νεότητος αὐτοῦ» (Γεν.8,21). Αὐτή τήν ἐγγενῆ δυσκολία τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται νά θεραπεύσει ἡ παντοδύναμος θεία χάρις ἡ ὁποία, διά τῶν θείων μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐνισχύει τόν ἀγωνιστή ἄνθρωπο καί τόν καθιστᾶ ἱκανό νά νικᾶ τήν ἁμαρτία. Στόν γενναιοφρόνως ἀγωνιζόμενο κατά τῆς πολυειδοῦς ἁμαρτίας ἄνθρωπο ἔρχεται βοηθός ὁ ἴδιος ὁ Θεός ὅταν βεβαίως καί ὁ ἄνθρωπος μέ τήν πίστη, τόν ἀγώνα καί τήν μετάνοιά του πιστοποιεῖ τήν θέλησή του νά σωθεῖ. Καρπός αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος εἶναι ὁ ἁγιασμός τοῦ ἀνθρώπου, ἡ καθαρά καρδία πού κτίζεται ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό ὡς κατοικητήριό Του.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ ζωή, τό ἦθος καί τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας μας ἐμπνέεται καί φωτίζεται ἀπό τήν μετάνοια. Ἡ μετάνοια ὡς κλῆσις τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο γιά ἐπιστροφή στήν στοργική του ἀγκαλιά συνιστᾶ καί τό πρῶτο κήρυγμα τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπί τῆς γῆς. «Ἤγγικεν, λέγει ὁ Σωτήρ, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, μετανοεῖτε καί πιστεύετε ἐν τῶ εὐαγγελίῳ» (Μαρκ.1,15). Αὐτό τό κήρυγμα παρέλαβε ἡ Ἐκκλησία μας καί τό προσφέρει στόν πιστό λαό. Ὁ ἀγώνας κατά τῆς ἁμαρτίας καρποφορεῖ μόνον μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, «πού θεραπεύει τά ἀσθενῆ καί ἀναπληροῖ τά ἐλλείποντα». Χωρίς αὐτήν τήν θεία χάριν, κάθε προσπάθεια τοῦ ἀνθρώπου, ὄχι μόνον εἶναι ἀτελέσφορος, ἀλλά καί ἐπικίνδυνη, ὅταν περιπίπτει σέ μία φαρισαικοῦ τύπου αὐτοδικαίωση. Αὐτές τίς εὐλογημένες ἀλήθειες μᾶς ὑπενθυμίζει μέ ἓναν δυνατό τρόπο ἡ ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ἡ εὐλογημένη αὐτή πορεία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος πρός τό Πάσχα, στήν ὁποία μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ ἀπό σήμερον εἰσοδεύουμε. Ὁ μέγας τῆς μετανοίας διδάσκαλος, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς δείχνει παιδαγωγικῶς καί φιλανθρώπως τούς δρόμους αὐτῆς τῆς εὐλογημένης πορείας λέγων: «Θά σᾶς εἶπω τάς ὁδούς τῆς μετανοίας. Πρώτη: Ἡ καταδίκη τῶν ἁμαρτημάτων μας. Δεύτερη: Νά μήν μνησικακῆς ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν, νά συγκρατῆς τήν ὀργήν σου, νά συγχωρῆς τά ἁμαρτήματα τῶν συνανθρώπων σου. Τρίτη: Προσευχή θερμή καί εἰλικρινής πού νά πηγάζῃ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς σου. Τέταρτη: Ἡ ἐλεημοσύνη, διότι αὐτή ἔχει πολλή καί ἀπερίγραπτη δύναμη. Πέμπτη: Ἡ μετριοφροσύνη καί ἡ ταπεινοφροσύνη, πού ἐκμηδενίζουν τήν φύση τῶν ἁμαρτημάτων ὄχι λιγότερο ἀπό τούς ἄλλους τρόπους» (Ε.Π.Ε.31,92). Καλή μετάνοια, πατέρες καί τέκνα ἐν Κυρίῳ περιπόθητα.

Εὐλογημένη, καρποβριθῆ καί σωτήρια μεγάλη Τεσσαρακοστή!
Καλή Ἀνάσταση!

Διάπυρος εὐχέτης ὅλων σας πρός τόν Κύριον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Εγκύκλιον Σημείωμα – Μήνυμα ἐπί τῷ νέῳ ἔτει 2020

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ χάρις καί ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας ὁδήγησε καί πάλιν ἐφέτος τά βήματά μας στή νέα χρονιά, τό σωτήριο ἔτος 2020, πού ἀνοίγεται μπροστά μας γεμάτο χρηστές ἐλπίδες ἀλλά καί πιεστικά προβλήματα. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ζώντας μέσα στόν ραγδαίως μεταβαλλόμενο καί ταραχώδη κόσμο τῶν θεαματικῶν ἐπιτυχιῶν ἀλλά καί τῶν τραγικῶν πτώσεων, βιώνει ἀπό τήν μία πλευρά μιά ἐπίπλαστη καί ἐν πολλοῖς εἰκονική πραγματικότητα εὔθραυστης εὐτυχίας, χαρᾶς καί εὐδαιμονισμοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη τήν σύγχυση, τήν ἀνασφάλεια, τόν φόβο καί τήν ἀγωνία, προσωπική καί συλλογική, γιά τό αὔριο πού φαντάζει τόσο ἀπρόβλεπτο καί δύσκολο.

Ὁ χρόνος, ὡς ἐγκόσμιο μέγεθος, μετρήσιμο καί πρόσκαιρο, χαρίζεται ἀπό τήν θεία ἀγάπη στόν καθένα μας ὥστε μέ σύνεση, συνέπεια καί εὐλάβεια νά τόν ἀξιοποιήσουμε πρός χάριν τῆς σωτηρίας, ἔτσι ὥστε τό παροδικό καί ἐφήμερο νά ὑπηρετοῦν τό οὐράνιο καί τό αἰώνιο. Στά χρόνια τῆς παρούσης ζωῆς μας, μέ τά ὁποῖα μᾶς πιστώνει ἡ ἀγαθόδωρος πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὀφείλουμε νά ἀγωνιζόμαστε ὥστε νά γίνονται ἐφαλτήριο γιά γνώση Θεοῦ, γιά οὐρανοδρόμες ἀναβάσεις, γιά ὡρίμανση πνευματική, γιά ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος, γιά εἰρήνη καί καταλλαγή μέ τόν ἑαυτό μας καί τόν πλησίον μας, γιά συνετή ὁριοθέτηση τοῦ σκοποῦ, τῶν ἀξιῶν καί τῶν προτεραιοτήτων τῆς ζωῆς μας, γιά ἔξοδο ἀπό τήν ἐγωπαθῆ αὐτάρκειά μας καί ἄνοιγμα στόν κόσμο τοῦ Θεοῦ. Μέσα στήν ἁγία Ἐκκλησία μας, ὅπου τά πάντα φωτίζονται, μεταμορφώνονται καί καινοποιοῦνται ἀπό τό ἀνέσπερο καί ἱλαρό φῶς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, διδασκόμεθα νά ζοῦμε καί νά ἀγωνιζόμεθα μέ τήν δύναμη τῆς πίστεως γιά «τό νῦν» ὡς ἀληθῆ πρόγευση καί προστάδιο τοῦ ἀτελεύτητου «ἀεί» τῆς ὑπέρχρονης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία πορεύεται μέσα στόν κόσμο, χωρίς νά εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, στολισμένη μέ τό φωτοστέφανο τῆς ἁγιότητος καί ζωσμένη πάντοτε τό λέντιο τῆς διακονίας καί τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης πρός τόν ἄνθρωπο, διδάσκουσα τήν μόνη ἀλήθεια πού μπορεῖ νά φωτίσει, νά λυτρώσει καί νά ἁγιάσει τόν ἄνθρωπο. Ἡ ἀλήθεια αὐτή δέν εἶναι μία ἀφηρημένη ἰδέα ἀλλά ἕνα πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο. Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς. Ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου. Ὁ Θεός εἶναι μαζί μας στό πρόσωπο τοῦ θείου Ἐμμανουήλ καί αὐτή ἡ ἀκατάλυτη ἀλήθεια κρατᾶ τήν ἐλπίδα καί τήν πίστη μας ζωντανή καί τίς δυνάμεις μας ἀκμαῖες.

Ἀξίζει νά εἶναι αὐτός ὁ πρῶτος στόχος πού ὁ καθένας μας, τώρα στήν ἀρχή τοῦ νέου χρόνου, θά θέσει ὡς προτεραιότητα ζωῆς. Ἡ ἀνακάλυψη δηλαδή μέσα ἀπό τήν ἀληθινή μετάνοια τῆς δυναμικῆς καί τῆς ὀμορφιᾶς τῆς εἰς Χριστόν πίστεως, πού ἱεροποιεῖ καί ὡραιοποιεῖ ἀφάνταστα τόν ἄνθρωπο. Ὀφείλουμε ὅλοι νά ἀγωνισθοῦμε, μέ συνέπεια, μέ σεμνότητα καί μέ ταπεινό φρόνημα, ὥστε μέ ὁδηγό τόν Χριστό καί τό Εὐαγγέλιό Του, νά γίνει ἡ ζωή μας, ἡ οἰκογένειά μας, ἡ κοινωνία μας, ἡ πατρίδα μας, ὁ κόσμος ὁλόκληρος, θαλερό φυτώριο πίστεως, ἐλπίδος, ζωῆς καί ἀνθρωπιᾶς. Εἴθε ὁ φιλάγαθος Κύριος καί φιλόστοργος Δεσπότης τῆς ζωῆς μας νά εὐλογήσει ἀφθονοπαρόχως τό νέο ἔτος 2020 ἀπό τόν ἀκένωτο θησαυρό τῆς χρηστότητος καί τῆς ἀγάπης Του, ὥστε νά εἶναι γιά ὅλους μας, τόν εὐαγῆ κλῆρο, τούς ἄρχοντες, τά μοναστικά μας καθιδρύματα, τόν λαό τοῦ Θεοῦ, τήν πόλη καί τήν πατρίδα ἔτος σωτηρίας, μετανοίας, εὐλογίας, εἰρήνης, ὑγείας, φωτισμοῦ, προόδου καί εὐημερίας.

Ἡ δε χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἴη μετά πάντων ἡμῶν. Ἀμήν.

Αἴσιον καί σωτήριον τό νέον ἔτος 2020
Διάπυρος εὐχέτης σας πρός τόν Σωτῆρα Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος