Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πού παροικεῖ στίς Σέρρες σέ καλωσορίζει μέ αἰσθήματα τιμῆς καί ἀγάπης στόν διαδικτυακό της οἶκο, στόν ὁποῖο φιλοξενοῦνται πτυχές τῆς ἱστορικῆς της διαδρομῆς ἀλλά καί τῆς ποιμαντικῆς της διακονίας.

Οἱ νέες τεχνολογίες προσφέρουν στήν ἁγία Ἐκκλησία μας μία ἐπιπλέον δυνατότητα ἀσκήσεως τοῦ πολυποίκιλου πνευματικοῦ της ἔργου μέσα στόν ραγδαίως μεταβαλλόμενο σύγχρονο κόσμο. Τό διαδίκτυο, μέ ὅλες τίς δυσκολίες καί τούς κινδύνους του, μπορεῖ νά γίνη ἕνα ἰδιαιτέρως χρήσιμο ἐργαλεῖο πίστεως, μορφώσεως, ἐνημερώσεως καί πραγματικῆς ψυχαγωγίας, ὅταν βρίσκεται σέ ὑπεύθυνα χέρια πού γνωρίζουν νά το χειρίζονται μέ μέτρο καί σύνεση.

Γι’αὐτό τόν λόγο γιά τό διαδίκτυο μποροῦν νά ἰσχύσουν ἐπακριβῶς οἱ παρακάτω πάντα ἐπίκαιροι καί παιδαγωγικοί λόγοι τοῦ μεγάλου πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἱεροῦ Βασιλείου:

“Καθάπερ τῆς ροδωνιᾶς τοῦ ἄνθους δρεψάμενοι τάς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω καί ἐπί τῶν τοιούτων λόγων (σελίδων, ἰστοχώρων κτλ) ὅσον χρήσιμον καρπωσάμενοι, τό βλαβερόν φυλαξώμεθα.”

Εὐχόμεθα ὁ διαδικτυακός οἶκος τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ὑπό τή σκέπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, νά σκορπίζει ἀπλώχερα άνά τόν κόσμο τήν εὐωδία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τῆς ἐλπίδος και τῆς ζωῆς.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Ανακοινώσεις

WebTV

Εγκύκλιοι

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ

«Προσέχετε, λοιπόν, καλά πῶς ζεῖτε· μήν ζεῖτε ὡς ἀσύνετοι, ἀλλ’ ὡς συνετοί. Νά χρησιμοποιεῖτε σωστά τόν χρόνο σας, γιατί ζοῦμε σέ πονηρούς καιρούς».1

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τό ἔλεος τοῦ ἁγίου Θεοῦ μᾶς ἀξιώνει γιά μιά ἀκόμη φορά στόν κύκλο τῆς ζωῆς μας νά εἰσέλθουμε μέ αἰσθήματα κατά Θεόν ἐλπίδος καί προσμονῆς σέ μία νέα χρονιά. Κόσμος καί χρόνος ὡς δύο πραγματικότητες ἦλθαν στήν ὕπαρξη, ἀπό τήν οὐσιοποιό, ἀγαθοποιό καί παντοδύναμη ἄκτιστη ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖνος παρήγαγε τά σύμπαντα «ἐξ οὐκ ὄντων» στό εἶναι. Πρίν ἀπό τήν δημιουργία τοῦ κτιστοῦ κόσμου, ἀοράτου καί ὁρατοῦ, δέν ὑπῆρχε ὁ χρόνος, παρά μόνον ὁ Τριαδικός Θεός. Στόν ἅγιο Θεό δέν ὑπάρχει ἡ ἔννοια τοῦ χρόνου. Ἐκεῖνος ὑπέρκειται τοῦ χρόνου καί ὡς δημιουργός του παραμένει ὑπέρχρονος, αἰώνιος, ἀμετάβλητος καί ἀδιάδοχος. Ἡ δημιουργία τοῦ χρόνου, ὡς τουλάχιστον τόν γνωρίζουμε, ἔχει ἀρχή καί τέλος, συνδέεται μέ τήν γένεση, ἐξέλιξη καί τόν τελικό σκοπό τῶν ὄντων, κυρίως δέ τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἕνας κατά τήν οὐσίαν Τριαδικός Θεός, δηλαδή ὁ ἐξ οὗ τά πάντα Θεός Πατήρ, ὁ δι’ οὗ τά πάντα Θεός Λόγος καί ὁ ἐν ᾧ τά πάντα Ἅγιον Πνεῦμα, ἐποίησε τά σύμπαντα καλά λίαν καί ἔθεσε ὡς κορωνίδα τοῦ δημιουργικοῦ Του ἔργου τόν κατ’ εἰκόνα Αὐτοῦ πλαστουργηθέντα καί πρός τήν ὁμοίωσιν Αὐτοῦ κληθέντα ἄνθρωπο. Ἡ ἐν χρόνῳ φιλάνθρωπος καί σωτηριώδης φανέρωσις τοῦ Θεοῦ στό θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος «χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ’, 8), ἐξαγιάζει τόν χρόνο καί τόν τοποθετεῖ στήν σωστή του προοπτική καί χρηστική ἀξία.

Μέ τήν ἐν χρόνῳ γέννηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ δίδεται μία νέα σωτηριολογική προοπτική στόν χρόνο. «Ὁ ἄναρχος ἄρχεται καί ὁ Λόγος σαρκοῦται». «Τό πάντων καινῶν καινότατον, τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον θαῦμα», κατά τόν πρύτανη τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό. Μέ αὐτόν μάλιστα τόν πάνσοφο, δίκαιο καί φιλάνθρωπο τρόπο, χωρίς νά καταργεῖται ἡ προσωπική μας ἐλευθερία, πού ἀποτελεῖ θεμελιῶδες ἰδίωμα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, παρέχεται ἡ δυνατότητα μετοχῆς τοῦ καθενός μας, σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, στήν κατά χάριν μέθεξη τῶν θείων ἐνεργειῶν. Ὁ θεόπλαστος καί θεοχώρητος πλέον ἄνθρωπος μέσα ἀπό τήν πίστη στόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, «ὅς ἐστιν εἰκών τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου» (Κολ. 1,15) καί τήν μετοχή του στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, πού ὡς ἡ καινή κτίσις φανερώνει καί ὑπηρετεῖ ἐν κόσμῳ καί χρόνῳ τό μυστήριο τοῦ Χριστοῦ, μπορεῖ χαρισματικῶς νά καταστεῖ ἔνθεος, νά ἐπιτύχει τοῦ τέλους του, νά φθάσει στήν καθ’ ὁμοίωση Θεοῦ μακαρία καί ἀτελεύτητη ζωή, στούς «καινούς οὐρανούς καί γῆν καινήν…ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ» (Β’ Πετρ. 3,13). Ἡ ὀρθόδοξη πατερική διδασκαλία ἐκφράζει τόν θαυμασμό της γιά τό δημιουργικό ἔργο τοῦ Θεοῦ, λέγοντας ὅτι ὁ «ἐν σμικρῷ μέγας» ἄνθρωπος τοποθετημένος ἀπό τόν Δημιουργό του, ὡς ἱερεύς καί βασιλεύς, μέσα στήν κτίση καί ὡς σύνδεσμος τοῦ ἀοράτου καί ὁρατοῦ κόσμου, ἔχει τήν δυνατότητα νά τήν ἀπολαμβάνει δοξολογικῶς καί εὐχαριστιακῶς καί νά κινεῖται πρός ἕνωση μέ τό αἰώνιο ἀρχέτυπό του, τόν Θεό Λόγο, διά τοῦ Ὁποῖου ἔχει καί τήν προσαγωγή στόν Θεό Πατέρα. Ὁ ἄνθρωπος καλεῖται νά ἀγωνισθεῖ ἐν Χριστῷ καί μετά πάντων τῶν ἁγίων, μέσα στόν ἁγιασμένο χῶρο καί τρόπο ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ γιά τήν πνευματική καί ὀντολογική του ἀνακαίνιση, ὥστε μέ τήν παντοδύναμη χάριν τοῦ Θεοῦ, πού θεραπεύει τά ἀσθενῆ καί συμπληρώνει τά ἐλλείποντα, νά ἐργάζεται γιά τήν «εὐπρεπεστάτη καλήν ἀλλοίωσιν» καί τήν σωτηρία του. Ἡ Ἐκκλησία ὡς τό ἱερό πανδοχεῖο θεραπείας καί σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου ὑποστασιάζει τό αἰώνιο σήμερα τοῦ Θεοῦ, ὅπου κάθε ἄνθρωπος προσκαλεῖται μυστηριακῶς καί μέσα ἀπό τήν πίστη καί τήν μετάνοια νά ἐπιστρέψει στόν πατρικό του Οἶκο. Ἔτσι ὁ χρόνος ἐξαγιάζεται καί ἀποκτᾶ οὐσιαστικό νόημα καί ἀξία.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ ἄνθρωπος τῆς σημερινῆς ἐποχῆς ζεῖ μέσα στόν ραγδαίως μετα­βαλλόμενο καί ταραχώδη κόσμο τῶν θεαματικῶν ἐπιτυχι­ῶν ἀλλά καί τῶν τρα­γικῶν πτώσεων. Ὁ χρόνος τῆς παρούσης ζωῆς χαρί­ζεται ἀπό τήν θεία ἀγάπη στόν καθένα μας ὥστε μέ πίστη, εὐθικρισία, σύνεση, κοινωνικό καί φιλάδελφο πνεῦμα, συνέπεια καί εὐλάβεια νά τόν ἀξιοποιήσει πρός χάριν τῆς σωτηρίας, ἔτσι ὥστε τό παροδικό καί ἐφήμερο νά ὑπηρετοῦν τό οὐρά­νιο καί τό αἰώνιο. Στά χρόνια τῆς ζωῆς μας, μέ τά ὁποῖα μᾶς πιστώνει ἡ ἀγαθόδωρος πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὀφείλουμε νά ἀγωνιζόμαστε ὥστε νά γί­νονται ἐφαλτήριο γιά οὐρανοδρόμες ἀναβάσεις, γιά καλλιέργεια πνευματι­κή, γιά τήν ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος, γιά εἰρήνη καί καταλλαγή μέ τόν ἑαυτό μας καί τόν πλησίον μας, γιά συνετή ὁριοθέτηση τοῦ σκοποῦ, τῶν ἀξιῶν καί τῶν προ­τεραιοτήτων τῆς ζωῆς μας, γιά ἔξοδο ἀπό τήν ἐγωπαθῆ αὐτάρκειά μας, γιά ἁγιασμό μας καί ἄνοιγμα στόν κόσμο τοῦ Θεοῦ. Μέσα στήν ἁγία Ἐκ­κλησία μας, ὅπου τά πάντα φωτίζονται, ἁγιάζονται, μεταμορφώνονται καί καινο­ποιοῦνται ἀπό τό ἀνέ­σπερο φῶς τοῦ Χριστοῦ, διδασκόμεθα νά ζοῦμε ἀγωνιζόμενοι πνευματικῶς γιά «τό νῦν», ὡς ἀληθῆ πρόγευση καί στά­διο προετοιμασίας τοῦ ἀτελεύτητου «ἀεί» τῆς ὑπέρχρονης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Εὔχομαι, ἐγκαρδίως καί πατρικῶς, ὁ φιλάνθρωπος Θεός, νά εὐλογήσει δαψιλῶς τό νέο ἔτος 2023 ἀπό τόν ἀκένωτο πλοῦτο τῆς ἀγάπης Του, ὥστε νά εἶναι γιά ὅλους μας, τόν ἱερό κλῆρο, τίς μοναστικές ἀδελφότητες, τούς ἄρχοντες καί τόν φιλό­χριστο λαό τῆς ἁγιοφυλάκτου καί ἐνδόξου ἐπαρχίας μας, ἀλλά καί γιά τήν πατρίδα μας καί τόν κόσμο ὁλόκληρο, ἔτος θερμουργοῦ πίστεως, μετανοίας, ἁγιασμοῦ, σωτηρίας, εἰρήνης, ἀγάπης, ὑγείας καί εὐημερίας.

Εὐλογημένο καί σωτήριο τό νέο ἔτος 2023.
Μετ’ εὐχῶν ἐγκαρδίων καί ἀγάπης πολλῆς

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Παραπομπές
1. «Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι» (Ἐφ. 5, 15-16).

Δελτία Τύπου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

03-02-2023

Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Σερρῶν καί Νιγρίτης ἀνακοινώνονται τά ἑξῆς ἀναφορικά μέ τό πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας:

Τό Σάββατο 4 Φεβρουαρίου, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Θεολόγος θα τελέσει ἱερό μνημόσυνο, στόν Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχῶν Σερρῶν, ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν κεκοιμημένων μελῶν τῆς «Ἐνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ» Ν. Σερρῶν.

Συνεχίζονται στίς 6:00 τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου οἱ καθιερωμένοι Ἀρχιερατικοί Ἑσπερινοί μετά θείου κηρύγματος, πού τελοῦνται στήν ἀνδρώα ἱερά Μονή Ἁγ. Παρασκευῆς Σερρῶν. Τόν θεῖο λόγο στόν Ἑσπερινό αὐτοῦ τοῦ Σαββάτου 4 Φεβρουαρίου, θά κηρύξει ὁ αἰδεσιμολ. πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀναστάσιος Καμπουρίδης, Πρόεδρος τοῦ Ἐκκλ. Συμβουλίου τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Νικήτα Σερρῶν.

Τήν Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, ὁ Σεβ. θά ἱερουργήσει στήν θ. Λειτουργία, πού θά τελεσθεῖ στόν ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχῶν Σερρῶν, μετά τό τέλος τῆς ὁποίας θά τελέσει ἱερό μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν εὐεργετῶν, δωρητῶν καί μελῶν τῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος Κυριῶν Σερρῶν «Ἡ Ἐμμέλεια».

Τήν Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου, στίς 7:00 τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβ. θά εὐλογήσει τήν κοπή τῆς Ἁγιοβασιλειόπιτας τῶν Ἐμπαγγελματικῶν Σωματείων τοῦ Ἐμπορικοῦ καί Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Σερρῶν.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Οι τρεις Ιεράρχες
αξεπέραστα πρότυπα φιλομάθειας και αρετής»

30-01-2023

Με την δέουσα ιεροπρέπεια εορτάσθηκε και στην Εκκλησία των Σερρών, η πανσεβάσμιος μνήμη των τριών μεγίστων φωστήρων της τρισηλίου Θεότητος και προστατών της ελληνικής παιδείας, Αγίων Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου και ετιμήθησαν οι μορφές του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, με την ευκαιρία της συπληρώσεως 15 ετών (+28-01-2008) από της προς Κύριον εκδημίας του και των αειμνήστων διδασκάλων και εκπαιδευτικών της Πατρίδος μας.

Την παραμονή της εορτής, Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2023, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ιερούργησε στον ιερό Ναό Αγ. Νικήτα του νεομάρτυρος Σερρών, όπου ευλόγησε και την ετήσια Σύναξη του Συλλόγου θεολόγων καθηγητών Ν. Σερρών «Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος». Προ της απολύσεως της θ. Ιερουργίας, ο Σεβ. ευλόγησε την κοπή της Αγιοβασιλειόπιτας του ως είρηται Συλλόγου, ευχόμενος σε όλους πλούσιο τον φωτισμό του Κυρίου μας στην άσκηση του σπουδαίου  λειτουργήματός τους στο σύγχρονο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι.

Στις 6:00 το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Σεβ. κ. Θεολόγος, χοροστάτησε στον Εσπερινό, που τελέσθηκε στον ιερό Ναό Αγ. Βασιλείου Κ. Λευκώνος. Ο Σεβ., αφού ευλόγησε την κοπή της πατροπαράδοτης Αγιοβασιλειόπιτας για τους υπευθύνους και τα μέλη των Φιλοπτώχων Ταμείων της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης, των συνεργείων του Εράνου Αγάπης και για τα μέλη που εθελοντικώς διακονούν στο Κοινωνικό Συσσίτιο, Ιατρείο, Φαρμακείο και Παντοπωλείο, ευχαρίστησε ολοψύχως τους κληρικούς και λαϊκούς αφοσιωμένους εργάτες της τοπικής Εκκλησίας, που με ζήλο, αυταπάρνηση και ενθουσιασμό διενήργησαν και τον εφετεινό Έρανο της Εκκλησίας μας, παρά τις ιδιαιτέρως δύσκολες οικονομικές συνθήκες.

Τέλος, ο υπεύθυνος του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου της Εκκλησίας των Σερρών και της Νιγρίτης «Παναγία η Πονολύτρια», αιδεσιμολ. πρωτοπρεσβύτερος π. Ηλίας Βλάχος, αναφέρθηκε με γλαφυρό, δυνατό και τεκμηριωμένο  λόγο στο φιλανθρωπικό έργο της τοπικής Εκκλησίας, που πραγματοποιείται στο όνομα του Κυρίου και προς ανακούφιση των εμπεριστάτων αδελφών μας. Ομίλησε δε με «στοιχεία και αριθμούς» για τις δράσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρος, που συνολικώς αγγίζουν τις 895.255,00 € για το έτος 2022.

«Και τον παρελθόντα χρόνο», είπε ο π. Ηλίας, «με την χάρη του αγίου Θεού, παρά τις εξωτερικές αντίξοες συνθήκες, χορηγήθηκαν χρηματικά ποσά, τόσο από το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο, όσο και από τα Ενοριακά Φιλόπτωχα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας για τακτικά και έκτακτα οικονομικά βοηθήματα, για το Κοινωνικό Παντοπωλείο ‘’Κιβωτός Αγάπης’’, για το Διαμητροπολιτικό Συσσίτιο ‘’Ο Επιούσιος Άρτος’’, για την Κατασκήνωση ‘’Χριστού Πηγή’’, για τον Ξενώνα φιλοξενίας ‘’Στοργή’’, για την τράπεζα ενδύσεως και υποδήσεως ‘’Ο Άγ. Ιωάννης ο Ελεήμων’’, για το Κοινωνικό Ιατρείο και Φαρμακείο, για την Εξωτερική Ιεραποστολή, για αποφυλακίσεις κρατουμένων και για άλλες φιλανθρωπικές δράσεις, όπως αυτές κατεγράφησαν από τους υπευθύνους ιερείς των ενοριών τους. Επίσης, εδόθησαν υποτροφίες-φοιτητικά επιδόματα σε 40 συνολικώς φοιτητές και φοιτήτριες της περιοχής, που διακρίνονται για την πρόοδο στις σπουδές, το ήθος τους και αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, ως προσφορά της Εκκλησίας προς την σπουδάζουσα νεολαία του τόπου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρχική πρόβλεψη ήταν να δοθούν 20 συνολικώς υποτροφίες, οι οποίες τελικώς διπλασιάσθηκαν, λόγω των πραγματικών αναγκών, αλλά και του καλού αποτελέσματος του Εράνου Αγάπης».

Σήμερα, Δευτέρα 30 Ιανουαρίου, τελέσθηκε η θ. Λειτουργία στον ιερό Καθεδρικό και Προσκυνηματικό Ναό Αγ. Θεοδώρων Σερρών, ιερουργήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, συμπροσευχητικώς παρόντων του Διευθυντού της Πρωτοβαθμίου Εκπαιδεύσεως Σερρών κ. Ιωάννου Καραβασίλη, εκπαιδευτικών, αντιπροσωπειών σχολικών μονάδων και ευλαβών χριστιανών.

Κατά την διάρκεια της θ. Μυσταγωγίας, ανεγνώσθη το μήνυμα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος επί τη εορτή των Αγίων τριών Ιεραρχών και προ της απολύσεώς της τελέσθηκε Αρχιερατικό μνημόσυνο υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως της ψυχής του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, αλλά και των ψυχών των κεκοιμημένων εκπαιδευτικών, μαθητριών και μαθητών της Μητροπολιτικής περιφερείας Σερρών και Νιγρίτης.

Ο Σεβ. Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος με την εμπνευσμένη, από την προς Εβραίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου: «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν» (Εβρ. 13,7), θαυμασία, δυναμικωτάτη και επίκαιρη ομιλία του, συνεκίνησε, οικοδόμησε και ενεθάρυνε όλους τους εκκλησιασθέντες. Εκάλεσε τα παιδιά να μιμούνται τους διδασκάλους τους στην αρετή, την φιλέργια και την φιλομάθεια και να εντρυφούν στην πίστη και την σοφία των τιμωμένων Αγίων τριών Ιεραρχών, ώστε να κτίσουν ένα δυνατό, ισορροπημένο και κατά Θεόν άρτιο χαρακτήρα.

«Ενώπιόν μας τίθεται το πάντοτε επίκαιρο ερώτημα: ποία αγωγή προσφέρουμε στα παιδιά μας σήμερα; Προς ποία κατεύθυνση τα οδηγούμε; Έχει αυτή η αγωγή τα στοιχεία της καλλιέργειας και των υψηλών αρετών μέσα στην ψυχή τους;

Σήμερα ο κόσμος έχει ανάγκη πρωτίστως από εναρέτους ανθρώπους, με ποιότητα, ήθος και καθαρή ψυχή. Οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας αλλά και οι μεγάλοι έλληνες φιλόσοφοι της πολιάς αρχαιότητος διεκήρυτταν ότι, όταν η ε­πι­στή­μη χω­ρίζεται από την δι­και­ο­σύνη και την άλ­λη α­ρε­τή, τότε μπορεί να γίνει επικίνδυνη για τον ίδιο τον άνθρωπο. Απέναντι σ’ αυτήν την ευθύνη και την κληρονομιά την οποία μας εκληροδότησαν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, οι έλληνες φιλόσοφοι της αρχαιότητος, αλλά και η εν γένει ελληνοχριστιανική παράδοση του τόπου μας, πρέπει να αναμετρηθούμε και να ζυγισθούμε όλοι μας, διδάσκοντες και διδασκόμενοι. Η τιμή είναι μεγάλη και η ευθύνη ακόμη μεγαλύτερη για τον δάσκαλο, που ‘’ιερουργεί’’ στο έμψυχο θυσιαστήριο της παιδικής και νεανικής ψυχής το μυστήριο της ζωής και της αξίας του ανθρωπίνου προσώπου».

Ο Σεβ. αναφέρθηκε επίσης καταλλήλως με θερμούς λόγους στην πολυτάλαντη και φωτεινή προσωπικότητα του μακαριστού Πρωθιεράρχου κυρού Χριστοδούλου. Όπως ετόνισε μεταξύ άλλων ο Σεβ., «Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος υπήρξε μία εμβληματική εκκλησιαστική προσωπικότητα πρώτου μεγέθους, ένας μεγάλος διδάσκαλος της πίστεως και της ελληνοχριστιανικής παραδόσεώς μας, ένας καλός Ποιμένας με υψηλά και άγια οράματα για την Εκκλησία μας, ένας θαρραλέος ομολογητής της ευαγγελικής αληθείας, ένας σπουδαίος και πρωτοποριακός εργάτης του Ευαγγελίου του Χριστού, ένας φιλόστοργος Πατέρας, που ηγάπησε τη νεολαία μας, ένας αγνός και καθαρός πατριώτης, ένα πολύτιμο δώρο και μία εξαιρετική ευλογία του Θεού στην Εκκλησία και την Πατρίδα μας. Ο αφυπνιστικός του λόγος, ως ατίμητη και αδαπάνητη πνευματική κληρονομιά, πλουτίζει και εμπνέει τον νουν και την ζωή μας».

Τέλος, ο Σεβ., ευχήθηκε χρόνια φωτισμένα και ευλογημένα στην εκπαιδευτική κοινότητα του τόπου και σε όλους τους συμπροσευχηθέντες πιστούς, που προσήλθαν για να τιμήσουν την μνήμη των Αγίων προστατών των ελληνικών γραμμάτων και της παιδείας.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ορθόδοξη Πνευματικότητα

Ἡ μυστικὴ δύναμη τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Προβάλλονται καὶ φέτος ἀπὸ τὴν ἁγία μας Ἐκκλησία, στὸν κοινό τους ἑορτασμό, οἱ μοναδικὲς μορ­­φὲς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἰωάν­νου τοῦ Χρυσοστόμου. Οἱ φωστῆρες τῆς οἰκουμένης, οἱ κήρυκες τῆς μετανοίας, οἱ ὑπέρμαχοι τῆς Ἀληθείας, οἱ βράχοι τῆς πίστεως. Ἐξαίρετα πνεύματα, πολυδύναμες καὶ χαρισματικὲς προσωπικότητες, ποὺ συνεχίζουν νὰ λάμπουν ἀκόμη καὶ θὰ λάμπουν μέχρι τὴ συντέλεια τῶν αἰώνων.

Τοὺς τιμοῦμε, τοὺς θαυμάζουμε, συν­άμα καὶ ἀποροῦμε:

Πῶς κατάφεραν τόσα πολλά; Πῶς ἔ­φθασαν τόσο ψηλά; Πῶς διέπρεψαν σʼ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, στὴ φιλανθρωπία, στὴν ἱεραποστολή, στὸ κήρυγμα, στὴ συγγραφή; Ποιὸ ἦταν τὸ μυστικό τους; Ποῦ ὀφείλεται ἡ ἐπιτυχία τους;

Μήπως στὴν εὐγενικὴ καταγωγή τους, στὶς γνώσεις τους, στὶς ἱκανότητές τους ἢ στὸ ἀξίωμα τῆς ἀρχιερωσύνης τους;

Ἕνα βλέμμα προσεκτικὸ στὴν ἁγία βιοτή τους θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ καταλάβουμε πὼς μία ἦταν ἡ μυστική τους δύναμη. Ἀπὸ ’κεῖ ἀντλοῦσαν ἔμπνευση, φωτισμό, χάρη. Κι αὐτὴ ἦταν ἡ προσευχή! Ἡ ὥρα τῆς ἑνώσεώς τους μὲ τὸν Θεὸ στὶς κατανυκτικὲς μυστικὲς ἱκεσίες τους. Τὸ βεβαιώνουν οἱ ἴδιοι λέ­γοντας: «Οὐ­δὲν γλυκύτερον προσευχῆς» (Ἰωάννης Χρυσόστομος)· «προσευχῆς και­­ρὸς ἔ­στω ἅ­πας ὁ βίος» (Μέγας Βασίλειος)· «μνημονευτέον τοῦ Θεοῦ μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον» (Γρηγόριος Θεολόγος).

Καὶ οἱ τρεῖς τους γεννήθηκαν καὶ ἀνατράφηκαν μέσα σὲ οἰκογενειακὰ περιβάλλοντα ποὺ γνώριζαν τὴν προσευχή. Καθοδηγούμενοι κυρίως ἀπὸ τὶς μητέρες τους, ποὺ ἦταν ἄνθρωποι πολλῆς προσ­ευχῆς. Πλησίαζε ὁ θάνατος γιὰ τὴν ἁγία Νόννα, καὶ ἐκείνη τὸν περίμενε προσευχόμενη. Γιὰ νὰ γράψει ὁ γιός της Γρηγόριος: «Λίγη πνοὴ τῆς εἶχε ἀπομείνει, καὶ αὐτὴ τὴν ἔδινε στὸ Θεό, στὴν προσευχή».

Στὴν προσευχὴ στήριξαν τὶς ἀποφάσεις τους γιὰ τὸ μέλλον τῆς ζωῆς τους. Γι’ αὐτό, πρὶν ξεκινήσουν νὰ ἐργασθοῦν μέσα στὴν κοινωνία, διάλεξαν τὴν ἔρημο τῆς Συρίας, τοῦ Πόντου. Σκοπός τους ἕνας: νὰ μάθουν τὴν προσευχή, νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὸν Θεό, νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπειρία τῆς ἑνώσεως μαζί Του καὶ ἔτσι νὰ προχωρήσουν στὴ ζωή τους.

Ἀφήνουν τὴν ἔρημο γιὰ νὰ διακονήσουν τὴν Ἐκκλησία κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους σὲ μιὰ δύσκολη ἐποχή. Στάθηκαν δίπλα στὸν ἀνθρώπινο πόνο, ὑπερασπίστηκαν τοὺς ἀδικημένους, προστάτευσαν τοὺς πτωχούς. Σύμμαχός τους κανένας ἐπίγειος βασιλιάς, μόνο ὁ ἐπουράνιος Βασιλέας καὶ Πατέρας. Κατέφευγαν σʼ Αὐτὸν πάντοτε, καὶ μάλιστα στὶς πιὸ δύσκολες ὧρες τῶν διωγμῶν, τῶν συκοφαντιῶν καὶ τῆς ἐξορίας.

Ταυτόχρονα μέσα ἀπὸ τὴν προσευχὴ μᾶς προσέφεραν τὴ θεολογία τους. Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἡ αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ κατασπάραζε τὴν Ἐκκλησία πα­ρα­σύρον­τας καὶ πολλοὺς ἐπισκόπους, ἐ­κεῖνοι στάθηκαν βράχοι στὰ μανιασμένα κύματα τῶν αἱρέσεων, προσευχόμενοι. Μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀνέλυαν βαθύτατα τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν Τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ θεότητα τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἀπαύγασμα τῶν προσευχῶν τους εἶ­ναι καὶ τὰ ἱερὰ κείμενα τῶν θείων Λειτουργιῶν, ποὺ καὶ οἱ τρεῖς ἀξιώθηκαν νὰ συγγράψουν. Μέσα ἀπὸ τὶς εὐχὲς τῆς Λει­τουργίας καταλαβαίνουμε τὸ μυστικό τους βάθος καὶ τὸν πλοῦτο τῆς διαρκῶς προσ­ευχόμενης ψυχῆς τους. Ζοῦ­σαν τὴ θεία Λειτουργία, ἐνεπνέοντο ἀπὸ αὐτὴν καὶ ἐνέπνεαν ὅσους τοὺς ἔζησαν ὡς λειτουργοὺς τοῦ ἱεροῦ Θυσιαστηρίου.

Αὐτοὶ ποὺ γεννήθηκαν, ἀνατράφηκαν, ἐργάσθηκαν, θεολόγησαν μὲ προσ­ευχὴ καὶ συνέγραψαν πλῆθος προσευχῶν, ἀ­ναχώρησαν ἀπὸ τὸν μάταιο αὐτὸ κόσμο μὲ λόγια προσευχῆς στὰ χείλη. Χαρακτηριστικὸ τὸ παράδει­γμα τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ποὺ ἐπισφραγίζει τὴν ἐπίγεια πορεία του μὲ τὰ δοξολογητικὰ λόγια: «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν».

Δυστυχῶς στὴν ἐποχή μας ἡ ἑορτή τους συνεχῶς ὑποβαθμίζεται, καὶ ἐπιθυμία πολλῶν εἶναι νὰ καταρ­γηθεῖ, οἱ ἐκδηλώσεις πρὸς τιμήν τους εἶναι ἐλάχιστες κι αὐτὲς τυπικές, τὰ ὀνόματά τους δύσκολα ἀκούον­ται, καὶ τὰ πρόσωπά τους δὲν προβάλλονται πιὰ ὡς πρότυπα ζωῆς γιὰ μικροὺς καὶ μεγάλους.

Αὐτοὶ ὅμως παραμένουν μεγάλοι, δυ­νατοί, Ἅγιοι! Τὸ παράδειγμά τους πάν­τοτε θὰ ἐμπνέει, τὸ φῶς τους θὰ λάμπει, καὶ ἡ προσευχή τους θὰ μᾶς στηρίζει.

Ἂς γίνουν πρότυπα προσευχῆς γιὰ ὅ­­λους μας μὲ τὸ ἐξαίρετο παράδειγμά τους. Ν’ ἀγαπήσουμε τὴν προ­σευχὴ καὶ σʼ αὐτὴ νὰ καταφεύγουμε πάντοτε, καὶ αὐτὴ νὰ εἶναι καὶ ἡ δική μας δύναμη καὶ ζωή!

Ομιλία Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στην Υπαπαντή του Κυρίου

Ομιλία Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στην Υπαπαντή του Κυρίου Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς Όπου γίνεται λόγος και περί σωφροσύνης και της αντίθετης με αυτήν κακίας. Εκείνη την προγονική κατάρα και καταδίκη προ Χριστού την είχαμε όλοι κοινή και ίδια, εκχυμένη σε όλους από έναν προπάτορα, σαν να αναπτυσσόταν από τη ρίζα του γένους και να ήταν συνημμένη με τη φύσι. Ο καθένας επέσυρε από τον Θεό στην υπόστασί του με όσα έπραττε προσωπικώς ή την μομφή ή τον έπαινο, ενώ δεν μπορούσε να κάμη τίποτε απέναντι σ’ εκείνη την κοινή κατάρα και καταδίκη και απέναντι στον πονηρό κλήρο που κατεβαίνει από επάνω σ’ αυτόν και δι’ αυτού στους απογόνους του. Άλλ’ ήλθε ο Χριστός ελευθερωτής της φύσεως, που μετέβαλε την κοινή κατάρα σε κοινή ευλογία˙ αφού ανέλαβε την ένοχη φύσι μας από την ακήρατη Παρθένο και την ήνωσε στην υπόστασί του, νέαν, χωρίς να έχη μετάσχει σε παλαιό σπέρμα, την κατέστησε αθώα και δικαιωμένη, ώστε και οι γεννώμενοι από αυτόν έπειτα κατά πνεύμα να μένουν όλοι έξω από την προγονική…

Λόγος Μεγάλου Αθανασίου εις την Υπαπαντή του Κυρίου

Λόγος Μεγάλου Αθανασίου εις την Υπαπαντή του Κυρίου Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας Με το να είπή δέ ή Παναγία Παρθένος, «Ιδού ή δούλη Κυρίου, ας γίνη εις έμέ όπως είπες», έφανέρωσε τούτο. Είμαι πίναξ, λέγει, επάνω εις τον όποιον γράφεται ό,τι θέλει ό Κύριος του παντός. Άφού δε ό άγγελος ελαβε την διαβεβαίωσιν της πίστεως της Παρθένου άνεχώρησεν άπ’ αυτής. «Δοξάζει ή ψυχή μου τον Κύριον»… «Διότι είδε με εύμένειαν την ταπεινην δούλην του.Διότι από τώρα θα με μακαρίζουν όλαι αι γενεαί», ‘Αλλά πόσο μεγάλο κατόρθωμα είναι ή παρθενία; Όταν κανείς θέλη να άσκηση τάς αλλάς άρετάς καθοδηγείται από τον νόμον, ή παρθενία όμως, επειδή είναι ανωτέρα του νόμου και έχει ως ύψηλότερον σκοπόν την διαμόρφωσιν της προσωπικής ζωής,είναι άφ’ ενός μεν γνώρισμα του μέλλοντος αιώνος, άφ’ έτερου δε είκών της καθαρότητας των αγγέλων.”Οταν δηλαδή ό Δεσπότης του παντός ό Θεός Λόγος,επειδή ήθελεν ό Πατήρ να άνεγείρη και να ανακαίνιση τα πάντα, επέλεξε, δια να γίνη μήτηρ του σώματος το όποιον έπρόκειται να φορέση, την Παρθένον, ή οποία και έγινε,…

Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού

Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε αναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη τον αρνηθούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από την γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν. Έδειξε το γνώρισμα της συγγενείας Του με αυτούς. Γιατί, αν ακόμη και μετά την περιτομή Του έλεγαν «δεν ξέρουμε από πού είναι»[1], εάν δεν είχε περιτμηθή κατά σάρκα, η άρνησίς τους θα είχε κάποια εύλογη πρόφασι. «Όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ ημέρες»: Γιατί ο νόμος ορίζει την ογδόη ημέρα να γίνεται η περιτομή, και όταν…

Πατερικόν Λειμωνάριον

Πατερικό Θησαύρισμα

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ’ ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.

Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.

Ἀλφαβητάριον παραινέσεων

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου

• Ἀρχὴν νόμιζε τῶν ὅλων εἶναι Θεόν.
• Βέβαιον οὐδὲν ἐν βίῳ δόκει πέλειν.
• Γονεῖς τιμῶν μάλιστα Θεὸν φοβοῦ.
• ∆ίδασκε σαυτὸν μὴ λαλεῖν ἃ μὴ θέμις.
• Ἔργοις δ’ ἀρέσκειν σπεῦδε καὶ λόγοις Θεῷ.
• Ζωὴν πόθησον τὴν ἔχουσαν μὴ τέλος.
• Ἡττῶν σεαυτὸν τοῖς φίλοις νικῶν ἔσῃ.
• Θνητὸς δ’ ὑπάρχων μηδόλως μέγα φρόνει.
• Ἰχνηλάτει μὲν τῶν σοφῶν ἀεὶ θύρας.
• Καὶ νοῦν δὲ καλλώπιζε τῆς μορφῆς πλέον.
• Λόγῳ Θεοῦ ἄνοιγε σόν, τέκνον, στόμα.
• Μνήμης δὲ αὐτοῦ μηδαμῶς λάθῃ ποτέ.
• Νήφων προςεύχου τῷ Θεῷ καθ’ ἡμέραν.
• Ξένους ξένιζε, μὴ ξένος γένῃ Θεοῦ.
• Ὁρμὰς χαλίνου τῶν παθῶν ψυχοφθόρους.
• Πέδαις τὸ σῶμα ἀσφαλίζου σωφρόνως.
• Ῥάβδον σεαυτῷ τὴν συνείδησιν φέρε.
• Σαφῶς σχόλαζε ἐν Γραφαῖς ταῖς ἐν θέοις.
• Τὰς τῶν πενήτων ψυχαγώγησον λύπας.
• Ὑπὲρ σεαυτὸν τοὺς πέλας καλῶς θέλε.
• Φίλους ἔχειν σπούδαζε, ἢ πλοῦτον πολύν.
• Χρυσοῦ γὰρ αὐτοὶ εὐκλεέστεροι λίαν.
• Ψεῦδος μίσησον, τὴν δ’ ἀλήθειαν φίλει.
• Ὦ παῖ, φυλάσσων ταῦτα σώζῃ ἐνθέως.

Φωτοθήκη

Η Ορθόδοξος Φωτογραφική Συλλογή της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης περιλαμβάνει πληθώρα ψηφιακών εικόνων, στις οποίες αποτυπώνεται η πολυποίκιλη δραστηριότητα και σημαντικά γεγονότα της Ιεράς μας Μητροπόλεως.

Πατριαρχική επίσκεψις στην Εκκλησία των Σερρών (17-21 Απριλίου 2015)

Επίσκεψη του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄ στην Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης (7-9 Μαΐου 2016)

Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης (7-11-2016)

Βιντεοθήκη

Η ορθόδοξος βιντεοθήκη της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης περιλαμβάνει μία ψηφιακή συλλογή από βίντεο, η οποία προσφέρεται για περιήγηση και ενημέρωση σχετικά με την Ορθόδοξη πίστη και τις δραστηριότητες της Ιεράς μας Μητροπόλεως.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
1ο και 2ο μέρος
(Διάρκεια: 61′ – 67′) (ΒΙΝΤΕΟ)

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
3ο, 4ο και 5ο μέρος
(Διάρκεια: 57′ – 54′ – 60′) (ΒΙΝΤΕΟ)

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
6ο, 7ο και 8ο μέρος
(Διάρκεια: 57′ – 50′ – 59′) (ΒΙΝΤΕΟ)

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
9ο μέρος
(Διάρκεια: 67′) (ΒΙΝΤΕΟ)

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
10ο μέρος
(Διάρκεια: 120′) (ΒΙΝΤΕΟ)

Συναξάρι της Ημέρας

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής - Κυριακή 05 Φεβρουαρίου 2023
Σήμερα τιμοῦνται οἱ Ἅγιοι:

Ἡ Ἁγία Ἀγάθη

Ἡ Ἁγία Ἀγάθη ἦταν ἀπὸ τὸ Παλέρμο τῆς Σικελίας καὶ ἔζησε στὰ χρόνια του βασιλιᾶ Δεκίου (251). Διέλαμπε μὲ τὴν ὡραιότητα τοῦ σώματος καὶ μὲ τὸ κάλλος τῆς χριστιανικῆς της ψυχῆς. Ἡ οἰκογένειά της εἶχε μεγάλη κινητὴ καὶ ἀκίνητη περιουσία. Σὲ ἡλικία 15 χρονῶν μένει ὀρφανή. Ἡ μεγάλη περιουσία ποὺ κληρονόμησε καὶ ἡ ὀμορφιὰ τοῦ σώματος ποὺ εἶχε τῆς βάζουν τὸ ἐρώτημα: κόσμος ἢ θρησκεία; ἢ συμβιβασμός; Δηλαδή, κόσμος καὶ θρησκεία; Στὴ σκέψη της, ὅμως, βάρυνε ὁ θεόπνευστος λόγος τοῦ ἀδελφοθέου Ἰακώβου: «Θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὐτὴ ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπό του κόσμου». Δηλαδή, θρησκεία καθαρὴ καὶ ἀμόλυντη μπροστὰ στὸ Θεὸ καὶ Πατέρα εἶναι αὐτή: νὰ ἐπισκέπτεται κανεὶς ὀρφανὰ καὶ χῆρες τὸν καιρὸ ποὺ πάσχουν καὶ νὰ διατηρεῖ τὸν ἑαυτό του ἀμόλυντο ἀπὸ τὸν κόσμο. Ἔτσι ἔκανε καὶ ἡ Ἀγάθη. Ἀφοῦ «κλώτσησε» τὶς κολακεῖες καὶ τὶς ἐπιτήδειες εἰσηγήσεις ἀνθρώπων τοῦ κόσμου, ὀργάνωσε ὁλόκληρη φιλανθρωπικὴ κίνηση καὶ μὲ τὸ ἐπιτελεῖο της περιέθαλπε τοὺς δυστυχισμένους τοῦ τόπου της. Ὁ Θεός, ὅμως, θέλησε ἡ Ἀγάθη νὰ δοκιμαστεῖ ἀκόμα περισσότερο. Κάποιος ἔπαρχος, ὁ Κυντιανός, θέλοντας νὰ ἀπολαύσει τὰ κάλλη της, προσπάθησε νὰ τὴν ἐπηρεάσει νὰ γίνει γυναῖκα του. Ἡ Ἀγάθη ἔμεινε ἀνεπηρέαστη. Προτίμησε νὰ καεῖ καὶ νὰ πάρει ἔτσι τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος ὁ ἐξ Ἀντιοχείας (ὁ ἐν Σκοπέλῳ)

Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια καὶ εἶχε γονεῖς πλούσιους καὶ ἐπίσημους. Τὸν ἐνέπνεε ὅμως εὐσέβεια θερμὴ καὶ φλογερὸς πόθος, νὰ ζήσει ἐλεύθερος ἀπὸ τοὺς μολυσμοὺς τοῦ κόσμου. Γι᾿ αὐτὸ ἀναχώρησε στὴν Κιλικία καὶ ἔκτισε ἕνα κελὶ κοντὰ σὲ μία δενδρώδη παραθαλάσσια περιοχή. Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος, ἂν καὶ ζοῦσε στὴ μόνωση, δὲν ἀπέφευγε τὴν κοινωνικὴ ζωή. Συχνὰ πήγαινε στὰ κοντινὰ μέρη, ἀναζητῶντας ψυχές, ποὺ εἶχαν ἀνάγκη ἀπὸ τὴν παρηγοριὰ τῆς πίστης καὶ τῆς ἐλπίδας. Ἄλλοτε πάλι ἔρχονταν πρὸς αὐτὸν καρδιὲς τραυματισμένες καὶ ταραγμένες, ζητῶντας τὴν γιατρειά τους. Ὁ Ὅσιος ἀνταποκρινόταν στὶς ἀνάγκες αὐτές, χρησιμοποιῶντας τὰ πνευματικὰ φάρμακα τῆς θρησκείας καὶ ἔτσι οἱ περισσότεροι ἔφευγαν ἀνακουφισμένοι. Ἀργότερα, λόγω τῶν ἐπιδρομῶν τῆς βαρβαρικῆς φυλῆς τῶν Ἰσαύρων, ἔφυγε ἀπὸ τὸ μέρος αὐτὸ καὶ ἐπέστρεψε στὴν πατρίδα του τὴν Ἀντιόχεια. Ἡ εἴδηση τῆς ἐπιστροφῆς του, τοῦ ἔφερε πλῆθος ἐπισκεπτῶν. Ἔτσι, συνέχισε καὶ ἐκεῖ μὲ μεγάλη ἐπιτυχία τὸ πνευματικὸ καὶ κοινωνικό του ἔργο γιὰ πολλὰ χρόνια. Παρέδωσε τὸ πνεῦμα του εἰρηνικὰ καὶ μὲ τὴν συναίσθηση, ὅτι ὑπηρέτησε εἰλικρινὰ τὸν Κύριο καὶ ἔπραξε ὅσο μποροῦσε τὸ καθῆκον του πρὸς τὴν πίστη καὶ τὸν πλησίον.

Ὁ Ἅγιος Πολύευκτος ὁ Νέος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Τὴν 3η Ἀπριλίου τοῦ 956, ἕνα μήνα μετὰ τὸ θάνατο τοῦ πρώην Πατριάρχη Θεοφύλακτου, χειροτονήθηκε διάδοχός του ὁ Πολύευκτος. Ὁ Πολύευκτος γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἀπὸ πολὺ νωρὶς προσῆλθε στὴ μοναχικὴ τάξη. μαζὶ μὲ τὴν μεγάλη του μόρφωση, συνδύαζε σὲ ἔξοχο βαθμὸ τὴν ἀντικειμενικότητα τοῦ χαρακτῆρα, τὴν σεμνότητα τοῦ ἤθους, τὴν ἀποξένωση ἀπὸ κάθε κοσμικὴ τέρψη καὶ τὴν πλήρη καταφρόνηση τῶν χρημάτων. Ζοῦσε μὲ πολλὴ ἁπλότητα, ἐγκράτεια, καὶ πολλὲς φορὲς τοῦ ἦταν ἀρκετὸ λίγο ξερὸ ψωμὶ γιὰ τὴν συντήρησή του, προκειμένου ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του νὰ θρέψει τοὺς ἄλλους. Πολλοὶ τὸν ἔλεγαν Ἰωάννη Χρυσόστομο, καὶ δὲν τὸ ἔλεγαν μόνο, ἀλλὰ καὶ φαινόταν ἀπὸ τὰ θεάρεστα ἔργα του. Ἡ προσωπικότητα τοῦ Πατριάρχη Πολυεύκτου ἔλαμψε κυρίως ἐπὶ βασιλέων Νικηφόρου Φωκᾶ καὶ Ἰωάννου τοῦ Τσιμισκῆ. Ὁ Πολύευκτος τὸ 957 βάπτισε τὴν ῥωσίδα ἡγεμόνιδα Ὄλγα ὅταν αὐτὴ ἦλθε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἐπίσης, ἐπὶ τῆς πατριαρχείας του κτίσθηκαν στὸ Ἅγιον Ὄρος οἱ Μονὲς Μεγίστης Λαύρας, τοῦ Βατοπεδίου καὶ τῶν Ἰβήρων. Ὁ Πολύευκτος πέθανε στὶς 16 Ἰανουαρίου τοῦ 970. (Διίστανται οἱ γνῶμες ὡς πρὸς τὸ ἐπίθετο Νέος, ποὺ δόθηκε στὸν Ἅγιο, διότι, ὅπως ὑποστηρίζει ὁ Σ. Εὐστρατιάδης, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μὲ τὸ ὄνομα Πολύευκτος δὲν ὑπῆρξε πρὶν ἀπ᾿ αὐτόν. Ἐνῷ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὑποστηρίζει πὼς ὑπῆρξε, ἐπὶ Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου).

Ὁ Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Ἀθηναῖος

Γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα ἀπὸ φτωχοὺς καὶ ἄσημους γονεῖς, τὸν Μῆτρο καὶ τὴν Καλομοίρα. Δώδεκα χρονῶν, ἐργάστηκε γιὰ νὰ συντηρήσει τοὺς θεοσεβεῖς γονεῖς του, κοντὰ σὲ κάποιους Τουρκαλβανούς, ποὺ βρίσκονταν στὴν Ἀθήνα. Δεκαέξι χρονῶν πουλήθηκε ἀπὸ τοὺς ἀφέντες του σὲ κάποιους Ἀγαρηνούς τοῦ Μοριᾶ, οἱ ὁποῖοι τὸν βασάνισαν σκληρά, προκειμένου νὰ τὸν ἐξισλαμίσουν. Ἀφοῦ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸ καταφέρουν, τὸν πούλησαν σ᾿ ἄλλους σκληρότερους ἀφέντες Τούρκους. Μεταπουλήθηκε πέντε φορὲς σὲ ἀφέντες, ὁ ἕνας σκληρότερος ἀπὸ τὸν ἄλλο, καὶ ὑπέστη πολλὰ καὶ διάφορα βασανιστήρια ἀπ᾿ αὐτοὺς γιὰ νὰ ἀλλάξει τὴν πίστη του, ἀλλ᾿ ὁ Ἀντώνιος παρέμεινε σταθερὸς στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Τελικά, ἀγοράστηκε ἀπὸ ἕναν Ὀρθόδοξο Χριστιανό, ἀντὶ 400 γροσιῶν καὶ ἐγκαταστάθηκε μαζὶ μ᾿ αὐτὸν στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὸ ἐργαστήρι τοῦ ἀφέντη του, ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ κάποιον ἀπὸ τοὺς προηγούμενους ἀφέντες του, ὁ ὁποῖος τὸν συκοφάντησε, ὅτι δῆθεν δέχτηκε τὸν μουσουλμανισμὸ καὶ ἀργότερα τὸν ἀπαρνήθηκε. Ἀμέσως τότε συνελήφθη ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ ὁδηγήθηκε στὸν κριτὴ Μουρὰτ Μουλάν. Ὁ Ἀντώνιος, χωρὶς νὰ λογαριάσει κολακεῖες καὶ φοβέρες, ὁμολόγησε μὲ γενναῖα λόγια τὴν χριστιανική του πίστη. Ὁ κριτὴς συγκινημένος ἀπὸ τὸ θάῤῥος τοῦ Ἀντωνίου, προσπάθησε νὰ τὸν ἀθῳώσει. Φοβήθηκε ὅμως τοὺς ψευδομάρτυρες καὶ τὸν παρέδωσε στὸν βεζίρη Μεχμὲτ Μελὲκ Πασᾶ, ἀφοῦ κρυφὰ τοῦ διεμήνυσε γιὰ τὴν ἀθῳότητα τοῦ μάρτυρα. Ὁ βεζίρης, ἀφοῦ καὶ αὐτὸς πείστηκε γιὰ τὴν ἀθῳότητα τοῦ Ἀντωνίου, τὸν ἔκλεισε στὴ φυλακὴ γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴν ὀργὴ τοῦ πλήθους, μὲ σκοπὸ ἀργότερα νὰ τὸν ἐλευθερώσει. Ἀλλὰ τὸ μαινόμενο πλῆθος κατηγόρησε τὸν βεζίρη στὸν Σουλτάνο Χαμὶτ τὸν Α´, ὅτι δῆθεν δωροδοκήθηκε γιὰ νὰ ἐλευθερώσει τὸν Ἀντώνιο. Ὁ Σουλτάνος, φοβούμενος ταραχὲς ἀπὸ τὸ πλῆθος, διέταξε τὸν βεζίρη, ἂν ὁ Ἀντώνιος δὲν ἀποδεχθεῖ τὸν μουσουλμανισμό, νὰ ἀποκεφαλιστεῖ. Ἀλλὰ καὶ πάλι ὁ μάρτυρας, διατράνωσε τὴν πίστη του στὸν Χριστό, καὶ ἔτσι ἀποκεφαλίστηκε στὶς 4 Φεβρουαρίου 1774, ἡμέρα Τετάρτη στὸ Ἄκ-Σεράϊ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, παίρνοντας τὸ ἀμάραντο στεφάνι τῆς αἰώνιας δόξας.

Ὁ Ὅσιος Σάββας ὁ ἐκ Σικελίας (†995)

Ημερολόγιο 2023

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

Τοπικό Αγιολόγιο

Τοπικοί άγιοι στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης είναι ο Ιερομάρτυς Άγιος Νικήτας ο νέος, ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Σερραίος, οι εν Μεγάροις Άγιοι Τέσσαρες Μάρτυρες, ο Άγιος Νεομάρτυς Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, ο Όσιος Ιωάννης κτίτορας της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κάλλιστος Α'

Ιεροί Ναοί

Στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης υπάγονται 114 Ενοριακοί Ναοί, που κατανέμονται σε 4 Αρχιερατικές Περιφέρειες, 66 Παρεκλήσια και 22 Ναοί Κοιμητηρίων.

Προσκυνηματικοί Ναοί

Οι Προσκυνηματικοί Ναοί της Ιεράς Μητροπόλεως μας είναι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός καί Προσκυνηματικός των Αγίων Θεοδώρων Σερρών και ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίου Αντωνίου Στρυμονικού Σερρών.

Ιερές Μονές

Τα πάνσεπτα Ιερά Μοναστήρια που στολίζουν πνευματικώς την Ιερά μας Μητρόπολη είναι η Ιερά Ανδρώα Μονή της Αγίας Παρασκευής Σερρών, η Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών, η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Αγίου Πνεύματος Σερρών, η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου "Βύσσιανης", η Ιερά Μονή Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Αγίου Πνεύματος και η η Ιερά Μονή Αγίου Πνεύματος του ομώνυμου χωριού.

ΨΥΧΗΣ ΑΚΟΣ

Κειμήλια Πίστεως και Πολιτισμού
της Εκκλησίας των Σερρών

Πρωτοσύγκελλος

Αρχιμ. Γαβριήλ Παλιούρας
Τηλ.: +30 23210 68115
E-Mail: [email protected]

Γενικ. Αρχιερ. Επίτροπος

Πρωτοπρ. Θωμάς Τσιάγγας
Τηλ.: +30 23210 68102

Ιδιαίτερο Γραφείο

Αρχιμ. Νεκτάριος Καϊμακάμης
Τηλ.: +30 23210 68100

Γραμματεία

Αρχιμ. Νικήτας Χαλέμης, Θεολόγος
Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος, Θεολόγος
Τηλ.: +30 23210 68103
Φαξ: +30 23210 68117

Επικοινωνία

Ιερά Μητρόπολις Σερρών και Νιγρίτης
Κύπρου 10, 62122 Σέρρες
Τηλ.: +30 23210 68100
Φαξ: +30 23210 68119
E-Mail: [email protected]