ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ

Πρός τούς εὐσεβεῖς χριστιανούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

«Μετάνοια ἐστί ἀνάκλησις βαπτίσματος. Μετάνοια ἐστί συνθήκη πρός Θεόν δευτέρου βίου. Μετάνοια ἐστί ταπεινώσεως ἀγοραστής …Μετάνοια ἐστί θυγάτηρ ἐλπίδος καί ἄρνησις ἀνελπιστίας …Μετάνοια ἐστί συνειδότος καθαρισμός». (Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, λόγος περί μετανοίας).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ εὐλογημένη περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι ὁ εὐπρόσδεκτος ἀπό τόν Κύριό μας καιρός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους κατά τόν ὁποῖον ἡ φιλόστοργος μητέρα μας Ἁγία Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει πνευματικῶς μέ τά ἱερά ἀναγνώσματα ἀπό τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, μέ τίς ἰδιαίτερες κατανυκτικές ἱερές ἀκολουθίες, τήν ψυχωφελῆ νηστεία καί τήν θεοφιλῆ ἐλεημοσύνη, ὣστε «ψυχαῖς καθαραῖς καί ἀρρυπώτοις χείλεσι» νά φθάσουμε καί νά προσκυνήσουμε «τόν δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν… σταυρωθέντα, παθόντα, ταφέντα καί Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν» Κύριον καί Σωτῆρα τοῦ κόσμου, Ἰησοῦν Χριστόν. Ἡ εὐλογημένη αὐτή περίοδος εἶναι ὁ κατεξοχήν καιρός τῆς μετανοίας, τῆς πνευματικῆς περισυλλογῆς, τοῦ ἀναστοχασμοῦ, τῆς ὑψοποιοῦ ταπεινώσεως, τῆς κατανύξεως, τῆς προσευχῆς, τῆς νηστείας, τοῦ ἐντόνου πνευματικοῦ ἀγῶνος, τῆς καθάρσεως καί τοῦ ἁγιασμοῦ.

Ἡ πνευματική μας ἀναγέννηση δέν μπορεῖ νά γίνει πραγματικότητα χωρίς τήν συναίσθηση τῆς ἀτελείας μας, τήν εἰλικρινῆ μετάνοια, τήν καθαρά ἐξομολόγησή μας, τήν ἐνσυνείδητη ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τήν χώρα τῆς ἁμαρτίας καί τήν ἐπιστροφή μας στόν Οἶκο τοῦ οὐρανίου Πατέρα μας. Παράδειγμα μιᾶς τέτοιας συμπεριφορᾶς, μεταξύ πολλῶν ἄλλων, εἶναι καί ὁ προφήτης καί βασιλεύς Δαυίδ. Ὃταν ἁμάρτησε, αἰσθάνθηκε τό βάθος τῆς πτώσεώς του. Καί ὁ θρῆνος τῆς ψυχῆς του ἒγινε καρδιακή προσευχή, ὁ περίφημος 50ός ψαλμός, ὁ ψαλμός τῆς μετανοίας. Σέ αὐτόν, μέ καρδιά συντετριμμένη καί ταπείνωση ζητᾶ συγχώρηση καί τό ἄμετρο ἒλεος τοῦ Θεοῦ.

Τό ἒλεος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἁπλῶς μία ἒκφραση συμπαθείας. Εἶναι ἡ ἀπέραντη θάλασσα τῆς θείας ἀγάπης. Εἶναι «πλῆθος οἰκτιρμῶν», πέλαγος ἀγαθότητος. Στήν τραυματισμένη ἀπό τά πυρφόρα βέλη τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά μετανοημένη ἀνθρώπινη ψυχή, κατεβαίνει ἀπό τό θρόνο τοῦ Θεοῦ μιά μυστική οὐράνια χάρη καί παράκληση. Αὐτή ἡ θεία Χάρη, μέσα ἀπό τό ἃγιο μυστήριο τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως, θεραπεύει τήν πληγή, σβήνει τήν ἐνοχή, χαρίζει ὑγεία καί χαρά, ἐξαλείφει τά πταίσματα, ἀποδίδει στόν ἂνθρωπο χαρισματικῶς τήν δυνατότητα τῆς μετοχῆς του, ὡς υἱός καί κληρονόμος, στήν οὐράνιο χαρά τοῦ παραδείσου, στό ζωηφόρο δεῖπνο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Πολύ χαρακτηριστικά ὁ θεῖος εὐαγγελιστής καί Ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἀναφέρει στήν πρώτη του ἐπιστολή: «Ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς τά γράφω αὐτά γιά νά μήν πέσετε ποτέ σέ ἁμαρτία. Ἂν ὃμως κανείς ἁμαρτήσει ἀπό ἀδυναμία, δέν πρέπει νά ἀπελπισθεῖ. Ἒχουμε μεσίτη καί συνήγορο κοντά στόν Πατέρα τόν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν, τόν δίκαιον καί ἀπολύτως ἀναμάρτητον. Καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς εἶναι τό θύμα πού θυσιάστηκε, ὣστε μέ τό αἷμα του νά ἐξιλεωθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιά τίς ἁμαρτίες μας. Καί ὂχι μόνο γιά τίς δικές μας, ἀλλά καί γιά τίς ἁμαρτίες ὃλου τοῦ κόσμου»^*.

Οἱ θεόπνευστες αὐτές διαβεβαιώσεις τοῦ μαθητοῦ τῆς ἀγάπης, δίνουν στήν ψυχή τοῦ ἁμαρτωλοῦ φῶς, ἐλπίδα, χαρά. Γι’ αὐτό καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος βροντοφωνεῖ: «Κανένας ἂς μήν ἀπελπίζεται γιά τή σωτηρία του, ὃσο ἁμαρτωλός κι ἂν εἶναι. Εἶσαι ἅρπαγας καί κλέπτης; Σκέψου τόν τελώνη. Ἒπεσες σέ ἠθικές παρεκτροπές; Πάρε ὡς παράδειγμα τήν πόρνη γυναίκα. Ἀντιστρατεύεσαι στό νόμο τοῦ Θεοῦ; Σκέψου τόν Παῦλο, πού ἀπό ἀπειθής στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μετενόησε καί ἒγινε Ἀπόστολος. Ἁμάρτησες; Μύριες φορές μετανόησε. Μέ τά φάρμακα τῆς Ἐκκλησίας ἐπαλείφοντας συνεχῶς τίς πληγές, θά καταστείλεις τίς φωτιές τῶν παθῶν».

Γιά τήν ἁγία Μητέρα μας Ἐκκλησία ἡ περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι περίοδος μετανοίας, πνευματικοῦ ἀγῶνος, χαρμολύπης, ἐλπίδος, θεραπείας, θείας παρηγορίας, περίοδος πού ὁδηγεῖ σέ μία νέα ζωή, τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ἡ μετάνοια εἶναι ἓνα μεγαλειώδες γεγονός πού ἱερουργεῖται στά ἒγκατα τῆς ὑπάρξεώς μας. Τό ἀποτέλεσμα τῆς μετανοίας εἶναι ἡ ἄφεσις, ἡ θεραπεία, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνευσις, ἡ δικαίωσις.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού ξεκινᾶ ἀπό σήμερα μέ τόν κατανυκτικό Ἑσπερινό, εὔχομαι νά τήν διέλθουμε ὅλοι μας μέ χαρά, ὑψηλό φρόνημα, ὑγεία πνευματική καί σωματική. Ὁ φιλάνθρωπος Κύριος καί Δεσπότης τῆς ζωῆς μας, ἡ ἐνυπόστατη ζωή, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ὁδός πού ὁδηγεῖ μέ ἀσφάλεια στόν Θεό, εὔχομαι νά εἶναι δίπλα μας σέ αὐτή τήν σωτήρια καί ψυχωφελῆ πορεία μας, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε στό τέλος της νά προσκυνήσουμε ὅλοι μας τά ἅγια καί σωτήρια Πάθη καί τήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του.

Εὐλογημένη καί σωτήρια Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Διάπυρος εὐχέτης ὅλων σας πρός τόν Κύριον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Παραπομπές

^* «Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν, ἳνα μή ἁμάρτητε∙ καί ἐάν τίς ἁμάρτῃ, παράκλητον ἒχωμεν πρός τόν Πατέρα, Ἰησοῦν Χριστόν δίκαιον∙ καί αὐτός ἱλασμός ἐστί περί τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν∙ οὐ περί τῶν ἡμετέρων δέ μόνον, ἀλλά καί περί ὃλου τοῦ κόσμου» (Α’ Ἰω. 2, 1-2).