Ροή Ειδήσεων

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Η Παναγία, η Μητέρα της ζωής,
μας διδάσκει πως η αγάπη δεν πεθαίνει, αλλά
μεταμορφώνεται σε σκέπη»

15-08-2026

Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάζεται και εφέτος το «Πάσχα του Καλοκαιριού», η Κοίμηση της υπεραγίας Θεοτόκου και στην Σερραϊκή Εκκλησία και ειδικώς στην ομώνυμη, πολυπληθεστάτη ενορία της πόλεως των Σερρών.

Την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026, παραμονή της μεγάλης θεομητορικής εορτής, στις 7:30 το απόγευμα, τελέσθηκε ο μέγας πανηγυρικός Εσπερινός, στον εορτάζοντα ιερό Ναό Κοιμ. Θεοτόκου Σερρών, χοροστατήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου.

Μετά την ευλόγηση της εόρτιας αρτοκλασίας, ακολούθησε η καθιερωμένη λιτάνευση του ιερού Επιταφίου της επουράνιας πνευματικής Μητέρας μας. Πλήθος ευσεβών πιστών κατέκλυσε τον περικαλλέστατο ιερό Ναό, τόσο εσωτερικά, όσο και τον αύλειο χώρο του, αποδίδοντας οφειλετικώς τις πρέπουσες τιμές, τον καρδιακό σεβασμό και την ευγνωμοσύνη του στην Κυρία Θεοτόκο, που ουράνωσε με τον θείο Τόκο Της την γη, ενώ εκατοντάδες Σερραίοι συμμετείχαν στην λιτανεία της εικόνος του Επιταφίου της υπεραγίας Θεοτόκου.

Στο εμπνευσμένο, από σχετική με την υπεραγία Θεοτόκο, ομιλία του Ηλία Μηνιάτη, λόγο του, ο Σεβ. κ. Θεολόγος ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Σύμπας ο φιλοπάρθενος λαός του Θεού, ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία του Χριστού, απόψε λαμπροφορεί, αγάλλεται και πανηγυρίζει. Κατακλύζει τους Ορθοδόξους ιερούς Ναούς και τα πανάγια μοναστικά ενδιαιτήματα και προσκυνήματα της παναγιοσκεπάστου Πατρίδος μας για να εορτάσει με βαθιά ευλάβεια και πνευματική ανάταση την πανευφρόσυνο και φωτοφόρο μνήμη της αθανάτου Κοιμήσεως της υπεραγίας Θεοτόκου, της θερμής προστάτιδος των χριστιανών και φιλοστόργου Μητέρας όλων των ανθρώπων. Η Θεοτόκος, κατά την ιεράν διδασκαλίαν της Εκκλησίας μας, είναι ‘’τῶν Προφητῶν ὑπόθεσις, τῶν Ἀποστόλων ἀρχή, τῶν μαρτύρων ἑδραίωμα, τῶν διδασκάλων κρηπίς∙ αὓτη τῶν ἐπί γῆς ἡ δόξα, τῶν κατ΄ οὐρανόν ἡ τερπνότης, τό πάσης τῆς κτίσεως ἐγκαλλώπισμα…’’ (Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς ΕΠΕ 11, 312 314). Η πανάσπιλος Κόρη της Ναζαρέτ, αυτή που ηξιώθη να βαστάσῃ στα άχραντα σπλάχνα της και στην αγκάλη της ‘’τόν βαστάζοντα τά πάντα Θεόν’’, τον Ένα της Παναγίας Τριάδος και να γίνει η ‘’ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων’’, υμνείται και μεγαλύνεται, τιμάται και δοξάζεται, ψάλλεται και γεραίρεται εξεχόντως και δικαίως από την αγία Εκκλησία μας.

Και τούτο διότι η υπερύμνητος Μαρία, το ευωδέστατο και καθαρώτατο άνθος της ανθρωπότητος, κατέστησε γνωστή και προσιτή, στον ουρανό και τη γη, την άβυσσο της θείας αγάπης. Η ελεύθερη συμμετοχή και συμβολή Της στο σχέδιο της θείας οικονομίας εκφράσθηκε διά της απολύτου και τελείας υπακοής της στο κάλεσμα του Αρχαγγέλου, ο οποίος της απεκάλυψε ‘’βουλήν προαιώνιον’’, την ενανθρώπησιν του Θεού Λόγου. Η Παναγία, ο λογικός Παράδεισος, το ιερώτατο θησαυροφυλάκιο των θείων αρετών, η αληθώς Κεχαριτωμένη, έκανε την γην ουρανόν, καθώς διά του θείου και υπερφυούς Τόκου της, του Κυρίου και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, ο Θεός φανερώθηκε ως τέλειος άνθρωπος στον κόσμο, συνανεστράφη με τους ανθρώπους και έσωσε ‘’παγγενῆ τόν Ἀδάμ’’. Η ολόφωτη ύπαρξή της έγινε το ιερό εργαστήριο της υποστατικής ενώσεως της ανθρωπίνης και της θείας φύσεως στο θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου Ιησού. Εκείνη, η ‘’δούλη καί Μήτηρ τοῦ Δημιουργοῦ’’, κατά τον Άγ. Ιωάννη τον Δαμασκηνό, έγινε ο έμψυχος θρόνος του Θεού, το πυρίμορφον όχημα, η νοητή κλίμαξ με την οποίαν κατέβηκε επί γης και έγινε άνθρωπος για την ιδικήν μας σωτηρίαν, ο προαιώνιος Θεός των ανελπίστων και των θαυμασίων.

Μετέστη αληθώς προς την όντως ζωήν η υπεραγία Θεοτόκος, η Μήτηρ και Παρθένος Μαρία. Μετετέθη στην αθάνατον Βασιλείαν του Θεού η παντοβασίλισσα Μαριάμ. Δοξάζεται στη θριαμβεύουσα Εκκλησία του ουρανού αλλά δεν εγκαταλείπει τη στρατευομένη Εκκλησία της γης. Κοινωνεί με τους πιστούς της γης. Πληροφορείται διά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος περί των ανθρωπίνων πόνων και στεναγμών, ενδιαφέρεται και νοιάζεται με ιδιαίτερη αγάπη και στοργή για κάθε άνθρωπο, εισακούει δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, σπεύδει ταχέως και συμπαρίσταται σε όσους καταφεύγουν στη σκέπη της.

Ποιος, αλήθεια, προσέπεσε με πίστη εμπρός στην ιερή της εικόνα και εζήτησε τη βοήθειά της και δεν αντελήφθη την πρόνοιά της, μάλιστα σε στιγμές δύσκολες; Ποιος γονάτισε ένδακρυς, ποιος άναψε το αγιοκέρι της ευλαβείας και του πόνου ενώπιόν της και δεν έλαβε άμεσον επιστηριγμόν, παρηγορίαν, παράκλησιν και ανάπαυσιν; Διά τούτο πάνυ δικαίως ψάλλει ο εκκλησιαστικός υμνωδός: ‘’Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοί, κατῃσχυμμένος ἀπό σοῦ ἐκπορεύεται, ἁγνή Παρθένε, Θεοτόκε…ἀλλ΄ αἰτεῖται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως’’.

Πανηγυρίζουμε λοιπόν απόψε, πνευματικώς και εκκλησιαστικώς, την θείαν εορτήν της αθανάτου Κοιμήσεως της Μητέρας του Θεού, το Πάσχα του Καλοκαιριού! Η Κυρία Θεοτόκος αν και μετετέθη από την γην στον ουρανόν με το τεθεωμένον, αγιώτατον και καθαρώτατον σώμα της, καθότι Θεόν εκυοφόρησε, εντούτοις όμως δεν εγκατέλειψε τον κόσμον, αλλά ενδιαφέρεται ως Μητέρα φιλόστοργος για το ανθρώπινο γένος, δέχεται τις προσευχές μας, μεσιτεύει στον Υιό της και Θεόν της και Θεόν μας υπέρ πάντων ημών και μας χαρίζει την ακαταμάχητον και κραταιάν προστασίαν της, μας τροφοδοτεί με τον ποταμόν τον γλυκερόν του θείου ελέους, μας παρηγορεί, μας στηρίζει, μας κρατά ορθίους και δυνατούς στις περιπέτειες της ζωής.

Υψώνουμε απόψε αλλά και πάντοτε ικετευτικώς και ευγνωμόνως νουν και καρδίαν προς την ταχέως επακούουσα ουράνια Μητέρα μας, εκείνην που ανέδειξε την ευγένειαν της ανθρωπίνης φύσεως, που αξιώθηκε να γεννήσει τον ίδιο τον Δημιουργό της, προς ‘’τήν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον καί προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα’’, επαναλαμβάνοντας από καρδίας την προσευχήν του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, λέγοντες: ‘’Δέξου, ἁγία Παρθένε, τόν ζῆλο μας, πού ὑπερβαίνει τίς φτωχές μας δυνάμεις, καί χάρισέ μας τή σωτηρίαν, διότι ἡμεῖς, μετά Θεόν, εἰς ἐσέ, τοῦ Θεοῦ τήν Μητέρα καί Μητέρα ἡμῶν, ἒχομεν τήν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας. Ἀπό σέ ἐλπίζομεν τήν στερέωσιν τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἀντίληψιν τοῦ ὀρθοδόξου γένους, τήν σκέπην καί προστασίαν τῆς πατρίδος μας, ὃπου εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τήν ἂμαχον βοήθειάν σου’’ (Ηλίας Μηνιάτης). Χρόνια πολλά, ευλογημένα και παναγιοσκέπαστα!».

Μετά το πέρας της λιτανεύσεως της εικόνος του Επιταφίου της Θεομήτορος, ο Σεβασμιώτατος ανεχώρησε για το Βέρμιο, όπου, κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, θα συνιερουργήσει μετά πλειάδος Αρχιερέων στην πανηγυρική θ. Λειτουργία, που θα τελεσθεί το Σάββατο 15 Αυγούστου, στο ιερό Προσκύνημα Παναγίας «Σουμελά».

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Λάμψον και σε μας,
Δέσποτα Χριστέ, το Φως Σου το αιώνιον!»

06-08-2026

Στον ιερό Ναό Αγ. Γεωργίου Ασπροβάλτας, όπου ευρίσκεται αποθησαυρισμένο, ως μόνιμη αγιαστική ευλογία και θεομητορική προστασία των πιστών της ενορίας, το ακριβές αντίγραφο της εφεστίου και θαυματουργού εικόνος της Παναγίας «Τριχερούσης», προστάτιδος και εφόρου της ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αγ. Όρους, ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, σήμερα Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026, ημέρα κατά την οποία, τελείται λειτουργικώς η μεγάλη Δεσποτική εορτή της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Προ της απολύσεως της θ. Ιερουργίας, ο Σεβασμιώτατος ομίλησε θεολογικώς για το μεγάλο θαύμα της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Και πάλιν η αγία Μητέρα μας, Ορθόδοξος Εκκλησία, μας εσύναξε για να συμμετάσχουμε στην μεγάλη Δεσποτική εορτή του καλοκαιριού, την θ. Μεταμόρφωση του Κυρίου μας στο όρος Θαβώρ, όπου συντελέσθηκε μεγαλειωδώς η φανέρωσις του υπερφυούς μυστηρίου της Αγ. Τριάδος. Εκεί, ο Υιός και Λόγος του Θεού μεταμορφώνεται, αποκαλύπτοντας την ταυτότητά Του και μόνον ένα μικρό μέρος της δόξης Του στους μαθητές Του, το εκτυφλωτικό και υπερφυές εκείνο άκτιστο Φως.

Της φανερώσεως αυτής του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος προηγήθηκε χρονικώς η ομολογία του Αποστόλου Πέτρου στην Καισάρεια Φιλίππου, ενός από τους αυτόπτες μάρτυρες του θαύματος της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας. Ο Απόστολος Πέτρος, ως εκπρόσωπος του δωδεκαρίθμου ιερού συλλόγου των μαθητών του Κυρίου, ομολογεί την θεότητα του Χριστού και μετά από λίγο ο ίδιος ο Χριστός επάνω στο Θαβώρ αποκαλύπτει την ταυτότητά Του.

Εκεί, ο Υιός και Λόγος του Θεού, το άχρονον και αθάνατον Φως, το απαύγασμα της δόξης του Πατρός, μεταμορφώνεται και μεταμορφώνει. Εκείνος μεν φανερώνει ένα μικρό μέρος της εκπάγλου ωραιότητος δόξης Του, εκείνους δε μεταμορφώνει πνευματικώς, ώστε να γίνουν δεκτικοί και χωρητικοί του εκτυφλωτικού εκείνου ακτίστου Φωτός. Το γεγονός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, εορτάζει η αγία Εκκλησία μας, ως το αεί απαστράπτον Θαβώρ, διακονούσα, ως κοινωνία θεώσεως, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, το θαύμα της θεοφανείας, αλλά και της εν Χριστώ ανακαινίσεως, μεταμορφώσεως και σωτηρίας των ανθρώπων.

Η Εκκλησία μας είναι το νοητόν όρος της Μεταμορφώσεως, στο οποίο ανερχόμεθα βεβαρημένοι, κοπιώντες και πεφορτισμένοι και διά της καθάρσεως και του φωτισμού του νοός, κατερχόμεθα στον κόσμο φωτισμένοι, αγιασμένοι, λουσμένοι στο Φως του Χριστού. Η Εκκλησία είναι το διδασκαλείο της αρετής, το εργαστήριο της θεώσεως, η κοινωνία Θεού και ανθρώπων, το πνευματικό ιατρείο, όπου λαμβάνουμε πείρα ότι η αμαρτία, ως αντίθεη επιλογή και αποστασία από τον Θεό, ως μία κατάσταση αφύσικη για τον άνθρωπο, τον παραμορφώνει, τον ασχημίζει, τον αρρωσταίνει. Η μία, αγία, καθολική και αποστολική, Ορθόδοξος Εκκλησία μας, η μία και μοναδική Εκκλησία είναι το μυστικό Σώμα του Κυρίου Ιησού, ο Οποίος παρατείνεται και φανερούται, ως ακένωτος πηγή χάριτος και ευλογίας, ως κοινωνία θεώσεως, ως φως, αλήθεια, αγιασμός, αγάπη, ελπίδα, χαρά μέσα στην ανθρώπινη ζωή. Αυτή η Εκκλησία, ως το μυστήριο του Χριστού εμπνέεται, αγιάζεται και φωτίζεται, από το ανέσπερο και άκτιστο Φως της θαβωρείου δόξης του Κυρίου μας, διά τούτο και παραμένει ζωντανή, δυνατή, αγιάζουσα τους ανθρώπους και την κτίση, εργαστήριο αγιοσύνης, κιβωτός σωτηρίας, διδασκαλείο των Ευαγγελικών αρετών, λιμάνι και θεραπευτήριο των ψυχών και των σωμάτων μας.

Στον γενναιοφρόνως αγωνιζόμενο κατά της πολυειδούς αμαρτίας άνθρωπο, έρχεται βοηθός ο ίδιος ο Θεός, όταν βεβαίως και ο άνθρωπος επιποθεί την σωτηρία του. Καρπός αυτού του αγώνος είναι ο αγιασμός του ανθρώπου, η καθαρά καρδία, που κτίζεται, από τον ίδιο τον Θεό, ως το πάντιμο κατοικητήριό Του. Έργο δικό μας είναι να καταθέσουμε με ταπεινό, αλλά και ανυποχώρητο φρόνημα την ιδική μας καλή ομολογία, να αγωνισθούμε με τα όπλα του φωτός για την αλήθεια, που σώζει και αγιάζει τον άνθρωπο.

Ας απομακρυνθούμε, λοιπόν αδελφοί, με τον τρόπο της ζωής μας, από τα έργα του σκότους και ας ντυθούμε τα όπλα του φωτός. Ας παρακαλέσουμε τον Κύριό μας να μας μεταμορφώνει και να μας οδηγεί, από δόξης εις δόξαν, ώστε να γινόμεθα άνθρωποι φωτεινοί, να ωριμάζουμε πνευματικώς, καταθέτοντας το τεκμήριο της εις Χριστόν πίστεως, που είναι το θεμέλιο της ζωής και της σωτηρίας μας. Ας αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε αταλάντευτα και με πιστότητα την σωτήριο αυτή οδό, ώστε η ζωή μας να μεταμορφωθεί με την χάρη του Θεού σε πραγματικό Παράδεισο, σε μία κοινωνία, όπου θα βασιλεύει η αλήθεια, το φως, η ειλικρίνεια στις σχέσεις των ανθρώπων. Χρόνια πολλά κι ευλογημένα, πεπληρωμένα με το Φως της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας. Αμήν!».

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Ο Θεός αναζητά φλογερές
καρδιές, που πυρπολούνται, από πίστη και αγάπη»

06-08-2026

Με την δέουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα τελείται λειτουργικώς η ανάμνηση της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης.

Την παραμονή της μεγάλης Δεσποτικής εορτής, Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026, στις 7:30 το απόγευμα, τελέσθηκε ο μέγας πανηγυρικός Εσπερινός στο εορτάζον ιερό Παρεκκλήσιο της θ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και 12 Αποστόλων Σερρών, χοροστατήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, με την πληθωρικότατη συμμετοχή ευλαβών χριστιανών.

Προ της απολύσεως του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε λόγους διδακτικούς στο ευλαβές εκκλησίασμα, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Κατά την θ. Μεταμόρφωση του Κυρίου μας στο όρος Θαβώρ συντελέσθηκε μεγελειωδώς η φανέρωσις του υπερφυούς μυστηρίου της Αγ. Τριάδος.

Εκεί, ο Υιός και Λόγος του Θεού μεταμορφώνεται, αποκαλύπτοντας μόνον ένα μικρό μέρος της δόξης Του στους μαθητές Του, το εκτυφλωτικό εκείνο άκτιστο Φως. Της φανερώσεως αυτής του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος προηγήθηκε η ομολογία του Αποστόλου Πέτρου στην Καισάρεια Φιλίππου, ενός από τους αυτόπτες μάρτυρες του θαύματος της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας. Ο Απόστολος Πέτρος ομολογεί την θεότητα του Χριστού και μετά από λίγο ο ίδιος ο Χριστός επάνω στο Θαβώρ αποκαλύπτει την ταυτότητά Του, την θεότητα, η οποία λάμπει ασυγκρίτως περισσότερον από τον φυσικό ήλιο.

Η ελευθέρα συμμετοχή των ανθρώπων στο μεγάλο γεγονός της σωτηρίας τους εκφράζεται πρωτίστως μέσα από την πίστη τους, ως ένα γεγονός ελευθέρας καταφάσεως του ανθρώπου στην πρόσκληση του Θεού. Ο Θεός δεν θέλει οπαδούς ή θαυμαστές, αλλά αναζητά, ως ο καλός Ποιμήν, φλογερές καρδιές, που πυρπολούνται, από πίστη και αγάπη. Αναζητά, ως στοργικός Πατέρας τους υιούς και τις θυγατέρες Του. Η σωτηρία μας δεν είναι προϊόν ανάγκης, ή φόβου, ή ακόμη και αμοιβής, αλλά είναι η ευλογημένη συνέργεια και συλλειτουργία του Θεού με τον άνθρωπο, έργο αγάπης και πίστεως».

Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στους συμπροσευχόμενους στον Εσπερινό νέους και νέες, τα πνευματικά παιδιά του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων, που φιλοξενούνται στην Κατασκήνωση «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης, με την σεπτή ευλογία του Μακ. Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου και κατόπιν σχετικού αιτήματος του οικείου Ποιμενάρχου τους, Σεβ. Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού, ευχήθηκε ευλογημένη και ευχάριστη την διαμονή τους στις Σέρρες, αναφερθείς στους εγκαρδίους, από ετών πολλών, πνευματικούς δεσμούς, που τον συνδέουν με τον Σεβ. Ποιμενάρχη τους καθώς και με όλους τους Αγιοταφίτας πατέρας, οι οποίοι, υπό την σοφή οιακοστροφία του Μακ. Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, επιτελούν ένα σπουδαίο και άγιο έργο στην Αγ. Γη, ως φύλακες των ιερών προσκυνημάτων, φρυκτωροί του οικουμενικού ελληνοχριστιανικού πνεύματος και πολιτισμού, αλλά και πνευματικοί πατέρες και προστάτες του αραβορθοδόξου ποιμνίου τους.

Οι 40 αραβορθόδοξοι νέοι, αγόρια και κορίτσια, από το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και ειδικότερα από την Ιερά Μητρόπολη Ναζαρέτ και την ευρύτερη περιοχή της Γαλιλαίας, που πραγματοποιούν και εφέτος επίσκεψη πνευματικού, εκπαιδευτικού και ψυχοφελούς χαρακτήρος στην Εκκλησία των Σερρών, κατά το χρονικό διάστημα από 5 έως 12 Αυγούστου, έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν προσκυνήματα της περιοχής, ιερούς Ναούς και Μονές, την πόλη των Σερρών, καθώς και άλλα θρησκευτικά και πολιτιστικά αξιοθέατα και προορισμούς του Νομού.

Ο επικεφαλής της εκ Ναζαρέτ προσκυνηματικής αποστολής, αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Λάζαρος Αουάντ, σε έκφραση ευγνωμοσύνης, προσέφερε στον Σεβασμιώτατο, μία ιερά εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, πιστό αντίγραφο της εφεστίου εικόνος του ομωνύμου προσκυνηματικού Ναού του Ευαγγελισμού της πόλεως Ναζαρέτ. Ο Σεβασμιώτατος αντιδώρησε το ιερό θεομητορικό εκτύπωμα στο εορτάζον Παρεκκλήσιο της θ. Μεταμορφώσεως εις ανάμνηση και ευλογία διηνεκή της εφετεινής πανηγύρεως.

Ακολούθησε πλούσια δοχή των παιδιών και όλων των φιλέορτων χριστιανών στον προαύλειο χώρο του ιερού Παρεκκλησίου.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Πίστη και
υπομονή στις δοκιμασίες της ζωής»

02-08-2026

Στον ιερό Ναό Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου, στο αμφιθέατρο της Ορθοδόξου Χριστιανικής Αδελφότητος «ΛΥΔΙΑ» στην Ασπροβάλτα, ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, σήμερα, Κυριακή 2 Αυγούστου 2026, με την συμπροσευχητική παρουσία του Δημάρχου Βόλβης κ. Διαμαντή Λιάμα, δημοτικών και περιφερειακών Συμβούλων, πολλών μελών της Aδελφότητος «ΛΥΔΙΑ», μετά της προεστώσης Μαρίας και μεγάλου πλήθους ευλαβών χριστιανών.

Ο Σεβασμιώτατος, εμπνεόμενος, από την σημερινή Ευαγγελική περικοπή: «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον…» (Μτθ. ιδ’ 22-34), καθώς και από το Αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας: «Ἀδελφοί, Θεοῦ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε…» (Α’ Κορ. γ’ 9-17), αναφέρθηκε στην δύναμη της προσευχής, της εγκαρτέρησης, της υπομονής και κυρίως της πίστεως στον Κύριό μας, Ιησού Χριστό, που ζωοποιεί, καθαρίζει, φωτίζει, αγιάζει, συνέχει και διακρατεί και τον αγιώτατο, θεανθρώπινο θεσμό της αγίας Εκκλησίας σε μία αδιάσπαστη ενότητα.

«Τρικυμισμένη θάλασσα, είναι πολλές φορές ο ανθρώπινος βίος, είπε ο Σεβασμιώτατος, με τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες, που προέρχονται, είτε από τα πολυώνυμα ανθρώπινα πάθη και λάθη, τις αστοχίες της ζωής μας, την παραθεώρηση του Ευαγγελικού Νόμου, είτε από την μισάνθρωπη δράση του διαβόλου και των οργάνων του, δίκην αλλεπάλληλων κυμάτων, να απειλούν να καταποντίσουν το πλοιάριο της προσωπικής μας υπάρξεως. Ο πειραστής της οικουμένης, το μισόθεο πνεύμα του σκότους, της ερημίας, της διχόνοιας, της διαιρέσεως και της διασπάσεως, μάχεται τον Θεό και το έργο Του, την Εκκλησία Του, την πίστη, την ενότητα, την εις αλλήλους αγάπη, την χαρά, την ίδια την ζωή.

Η Μητέρα μας, όμως, Εκκλησία ως ο ίδιος ο Κύριός μας παρατεινόμενος στους αιώνες, ως γεώργιο και οικοδομή Θεού, κατά τον μέγα Απόστολο των εθνών Παύλο, ιερουργεί με πνευματική ασφάλεια και αδιάσπαστη συνέχεια το μυστήριο της σωτηρίας των ανθρώπων, επιτελεί το έργο Της με την δύναμη του ήθους και του παραδείγματος, με την πειθώ και όχι τον εξαναγκασμό, με τον σωστικό Της λόγο, την αλήθεια, που επισφραγίζεται, από την αγάπη Της.

Μόνον στο αρραγές θεμέλιο, τον ακρογωνιαίο λίθο, που ονομάζεται Ιησούς Χριστός, μπορεί με ασφάλεια ο άνθρωπος να κτίσει την ζωή του. Μόνον σ’ Εκείνον και την αγία Του Εκκλησία, ο άνθρωπος βρίσκει το πραγματικό νόημα, την ασφάλεια, την πληρότητα της χάριτος και του αγιασμού, την καταξίωση, την δικαίωση, τον φυσικό του χώρο υπάρξεως και ζωής. Εκτός της Εκκλησίας του Χριστού, καμμία σωτηρία δεν υπάρχει. Η πίστη μας στον Σωτήρα Χριστό και η αφοσίωσή μας στο αγιώτατο μυστήριο της Εκκλησίας Του, αναδεικνύουν και φανερώνουν την ποιότητα, την αντοχή, την εκκλησιαστικότητα, την αυθεντικότητα του έργου και της ζωής μας συνολικώς.

Ο Ευαγγελικός λόγος, ο λόγος δηλαδή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, δεικνύει τον δρόμο της εξόδου, από την απιστία, τον εγωισμό και την ψευδεπίγραφη αυτάρκεια, που αποτελούν κορυφαίες ασθένειες της ψυχής των ανθρώπων. Ο αεί παρών στην ζωή μας, Δεσπότης Χριστός, όμως, αγιάζει, χαριτώνει, ασφαλίζει και προστατεύει την ζωή μας, από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αοράτων και ορατών εχθρών της σωτηρίας μας.

Χρειάζεται, λοιπόν, να είμαστε συνετώς υποψιασμένοι και πνευματικώς εγρηγορούντες, ενωμένοι, ώστε με την χάρη του Θεού να πορευόμεθα σ’ αυτήν την ζωή, με το βλέμμα της καρδιάς μας πάντοτε προσηλωμένο, με εμπιστοσύνη στον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό και στην σωτήρια Κιβωτό Του, την Εκκλησία, που την κυμαινομένη θάλασσα του ανθρωπίνου βίου, αποτελεσματικώς τιθασεύουν και γαληνεύουν και την ζωή μας ολόκληρη ασφαλίζουν και αγιάζουν.

Ας έχωμεν θάρρος και ακλόνητη εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού και την αγάπη Του. Ας εμπιστευθούμε ακόμη περισσότερο την φιλόστοργη μέριμνά Του, η οποία, ποτέ δεν μας εγκαταλείπει. Και εάν οι άνθρωποι, ακόμη και οι πλησίον μας ευρισκόμενοι, μας εγκαταλείπουν, μας απογοητεύουν, μας πληγώνουν, ενίοτε και μας προδίδουν, Εκείνος είναι πάντοτε παρών. ‘’Μη φοβάσαι παιδί μου, μας λέει. ΕΓΩ ΕΙΜΙ! ΕΔΩ ΕΙΜΙ!’’ Πόσο γλυκιά και παρηγορητική είναι αυτή η θεία και φιλτάτη φωνή του Σωτήρος μας!

Ας μην φοβούμεθα τον ανήφορο της ζωής μας, ο καθένας μας γνωρίζει μόνον πόσο τραχύς και αιματηρός είναι αυτός ο ανήφορος! Ας τον ανεβαίνουμε με την δύναμη της πίστεως στον Θεό, με υπομονή και ελπίδα και πάντοτε μέσα στην φιλόστοργη και ασφαλή αγκαλιά της πνευματικής μας Μητέρας, της Εκκλησίας. Τότε ο δρόμος της ζωής μας γίνεται λυτρωτικός, καθαρτικός, αγιαστικός.

Η σκέπη και το ανείκαστο έλεός Του, που έχει την δύναμη να δαμάζει και να καταργεί, όχι μόνον τις δυνάμεις της φύσεως, αλλά και αυτό το ίδιο το σκοτάδι της αμαρτίας και του θανάτου, είθε να ενισχύει και να προστατεύει όλους μας στους αγώνες του τρικυμισμένου βίου μας. ‘’Θαρσείτε, λοιπόν, λέγει ο Κύριός μας, ΕΓΩ ΕΙΜΙ! Μη φοβείσθε!’’. Γένοιτο Κύριε κατά το ρήμα Σου. Αμήν!».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο Σεβασμιώτατος και στον βαρύ πειρασμό των πυρκαϊών, που πλήττει την Χώρα μας τις τελευταίες ημέρες, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Ο πειρασμός αυτός έχει ασφαλώς και πνευματικές αιτίες, κυρίως θα έλεγα πνευματικές αιτίες, που έχουν να κάνουν με την αποστασία των συγχρόνων ανθρώπων από την πίστη στον αληθινό Θεό. Ο ουρανός προειδοποιεί! Έχουμε, όμως, ψυχές ανοικτές στον ουρανό για να ακούσουμε τα μηνύματα των καιρών; Η Εκκλησία έχει χρέος να μην εξωραΐζει τα κακώς κείμενα της εποχής μας, αλλά με λόγο προφητικό, αφυπνιστικό, λόγο αληθείας και στοργικής αγάπης να δείχνει τον δρόμο της μετανοίας, που αφυπνίζει, ακεραιώνει, θεραπεύει, αγιάζει το ανθρώπινο πρόσωπο και διασώζει την ελευθερία του».

Ο Σεβασμιώτατος εκάλεσε τον λαό του Θεού σε πνευματική συστράτευση προσευχής για την κατάπαυση του δριμύτατου αυτού πειρασμού, ώστε ο Κύριός μας, διά πρεσβειών της υπεραγίας Θεοτόκου να αποσοβήσει ταχέως τον δεινό αυτό κίνδυνο, να παρηγορήσει τους αδελφούς μας, που επλήγησαν από την καταστροφική δύναμη της φωτιάς, να ενισχύσει και να προφυλάξει τις δυνάμεις κατάσβεσης, τους ηρωικούς πυροσβέστες.

«Ας παρακαλέσωμεν την Κυρία Θεοτόκο, είπε ο Σεβασμιώτατος, να σκεπάσει με τις πρεσβείες Της την Πατρίδα μας, η οποία δοκιμάζεται με σκληρό τρόπο αυτές τις ημέρες, από την φυσική καταστροφή των πυρκαϊών. Ας Την παρακαλέσωμεν να παρηγορήσει εκείνους, που θρηνούν, σήμερα, για τα αθώα θύματα του πυρός, τους ηρωικούς πυροσβέστες, που έπεσαν στην ώρα του καθήκοντος, όλους τους αδελφούς συνέλληνες, που στέκονται απελπισμένοι στα καπνίζοντα αποκαΐδια, στις χαμένες περιουσίες μιας ζωής, στον φυσικό μας πλούτο, τον οποίο άνθρωποι, είτε από ανοησία, είτε πιθανόν και από ιδιοτέλεια αφρόνως καταστρέφουν».

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι, από σήμερα και καθ’ όλη την περίοδο του ιερού Δεκαπενταυγούστου, ο Σεβ. κ. Θεολόγος, κάθε απόγευμα, θα τελεί τις ιερές Παρακλήσεις προς την υπεραγία Θεοτόκο, στους ιερούς Ναούς των παραθεριστικών και παραθαλασσίων θερέτρων της Σερραϊκής εκκλησιαστικής Επαρχίας, με την συμμετοχή μεγάλου πλήθους πιστών χριστιανών, τόσο από την Πατρίδα μας, όσο και από τις βαλκανικές Χώρες της Βουλγαρίας, της Σερβίας, της Ρουμανίας, του Μαυροβουνίου, της Κροατίας κ.ά..

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως