Εγκύκλιοι

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2022

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ

«Ὁ Λόγος ἔγινε ἄνθρωπος καί κατοίκησε ἀνάμεσά μας καί εἴδα­με τήν θεϊκή Του δόξα, τή δόξα πού ὁ μονογενής ἔχει ἀπό τόν Πατέρα, ἦλθε γεμάτος χάρη θεϊκή καί ἀλήθεια γιά μᾶς»¹. (Εὐαγ­γελιστής Ἰωάννης).

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἅγια Χριστούγεννα ἑορτάζομεν σήμερον! Τήν γενέθλιο ἡμέρα τῆς ἀνθρωπό­τητος κατά τόν Μέγα Βασίλειο (Μ. Βασιλείου, Ὁμιλία εἰς τήν ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Γέννησιν, PG 31, 1473). «Ἐπί τῆς γῆς ὤφθη καί ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» ὁ Ὕψιστος Θεός (Βαρούχ 3, 38). Θεοῦ πρός ἀνθρώπους κατάβασιν ἑορτάζομεν σήμερον. Ὁ ἀόρα­τος Θεός γίνεται στό πρόσωπο τοῦ γεννηθέντος Ἰησοῦ ὁρατός. Ὁ ἀ­ψηλάφητος Κύριος τῶν Δυνάμεων ὡς βρέφος ψηλαφᾶται στήν φάτ­νη τῆς Βηθλεέμ. Ὁ ἀσώματος Δεσπότης τῶν πνευμάτων λαμβάνει σῶμα. Ὁ Θεός γίνεται ἕνας ἀπό ἐμᾶς χωρίς ἁμαρτίας. Ὁ μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ, υἱός τῆς Παρθένου Μαρίας γίνεται. Πανηγύρι στόν οὐρανό. Χαρά στήν γῆ. Νύχτα γεμάτη φῶς ἡ ἀποψινή! Νύχτα λου­σμένη μέ ὑπερκόσμια λάμψη! Νύχτα πιό φωτεινή, ἡ ἀποψινή, ἀπό κάθε ἡμέρα! Τό ἄχρονο, αἰώνιο καί ἐνυπόστατο Φῶς, ὁ Εἷς τῆς Πα­να­γίας Τριάδος, ὁ φύσει Υἱος καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, πού φωτίζει κάθε ἄνθρωπο πού ἔρχεται στόν κόσμο ἀνέτειλε σήμερα. Ὁ νοητός ἥλιος τῆς δικαιοσύνης καταλαμπρύνει τήν κτίση σήμερα. Ὁ ἱστορικός χρό­νος τέμνεται καί ἀνανοηματοδοτεῖται σέ πρό Χριστοῦ καί μετά Χρι­στόν ἐποχή. Ὁ «τά πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός» (Κολ. γ, 11) γίνε­ται τό κέντρο ἀναφορᾶς καί σωτηρίας τοῦ παλαιοῦ καί τοῦ νέου κό­σμου. Ἡμέρα ἀναδημιουργίας τοῦ κόσμου ἡ σημερινή. Ὁ νέος γε­νάρχης τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ μέγας Εἰρήναρχος, ὁ Πατήρ τῶν οἰκτιρμῶν καί τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀναπλάθει καί θεο­ποιεῖ διά τῆς συγκράσεως παγγενῆ τόν Ἀδάμ. Χριστός γεννᾶται ἐκ Παρθένου κόρης ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας καί ὁ κόσμος, ἀόρατος καί ὁρατός πανηγυρίζει. Ἑορτάζουμε σήμερα τόν ἐρχομό τοῦ Κυρίου στήν γῆ, στόν ἄνθρωπο, στήν ζωή μας. Προσκυνοῦμε μέ θαυμασμό τό μυστήριο τῆς συνάντησης, τῆς ὑποδοχῆς, τῆς κένωσης, τῆς συ­γκατάβασης, τῆς ταπείνωσης, τῆς κοινωνίας, τῆς ἀγάπης, τῆς σωτη­ρίας μας. «Ὁ Θεός ἐνηνθρώπησε ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» (Μ. Ἀθα­νασίου, Λόγος περί τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου, PG 25, 96) θά μᾶς πεῖ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος. Ὁ πάνσοφος, παντοδύναμος, πανάγα­θος καί δίκαιος Θεός «εὕρε τοῦ ἀπόρου λύσιν εὐπρεπεστάτην» θά συμπληρώσει ὁ ἱερός Δαμασκηνός (Ἰω. Δαμασκηνοῦ, Ἔκδοσις ἀκρι­βής ὀρθοδόξου πίστεως, Γ’ Κεφ. 1, PG 94, 984). Στήν ὑπαρξιακή τρα­γωδία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, λόγῳ τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, ἡ θεία φιλανθρωπία βρίσκει τήν πιό σοφή, δίκαιη καί φιλάν­θρωπη λύση. «Ἐτήρησε καί τῇ ἀποφάσει τήν ἀλήθειαν καί τῇ φιλαν­θρωπίᾳ τήν ἐνέργειαν» (Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Μυστ. Κατηχήσεις, PG 33, 813). «Γιατί ἤ ὁ Θεός πραγματοποιώντας τήν προειδοποιήσή Του, ὅτι τήν ἁμαρτία θά ἀκολουθοῦσε ὁ θάνατος, θά ἔπρεπε ὅλους τούς ἀνθρώπους νά τούς παραδώσει στόν θάνατο ἤ νά δείξει φιλαν­θρωπία καί νά καταργήσει τήν ἀπόφαση Του. Τότε ὅμως θά ἀπο­δεικνυόταν «μή ἀληθεύων», γεγονός ἀδύνατον γιά τόν Θεό ὡς αὐτο­αλήθεια, τονίζει μέ συγκλονιστικό τρόπο ὁ Ἀρχιεράρχης Ἱεροσολύ­μων, ἅγιος Κύριλλος στίς Κατηχήσεις του (Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κεφ. ΛΓ’, PG 33, 812). Γιά τοῦτο τόν λόγο ὁ φύσει Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Μονογενής, τό ἀγαλλίαμα τοῦ Πατρός, ὁ παντεχνήμων Λόγος ἔρχε­ται στόν κόσμο καί γεννᾶται ὡς ἄνθρωπος, γιά νά πάθει ὡς ἄνθρω­πος -χωρίς νά τό ὀφείλει ὡς παντελῶς ἀναμάρτητος- καί νά σώσει ὡς φιλάνθρωπος. «Ἐδεήθημεν Θεοῦ σαρκουμένου καί νεκρουμένου, ἵνα ζήσωμεν», θεολογεῖ ὁ ἱερός Γρηγόριος (Γρηγορίου Θεολόγου, Λό­γος ΜΕ, Εἰς τό Ἅγιον Πάσχα, PG 36,661). Ὁ Θεός στήν γῆ, ὁ ἄν­θρωπος στόν οὐρανό, στόν Παράδεισο, πάνω ἀπό τούς ἀγγέλους, μαζί μέ τόν Θεό ἑνωμένος πλέον αἰωνίως καί ἀχωρίστως στήν ἀτέ­λειωτη ἀπεραντοσύνη τῶν αἰώνων στό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ γεν­νηθέντος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Στήν πρώτη πλάση ὁ δημιουργικός Λόγος τοῦ Θεοῦ, «τοῦ κρείτονος μετέδωκε», λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεο­λόγος, δηλαδή τήν εἰκόνα Του. Τήν δεύτερη φορά, στήν ἀνάπλαση τοῦ ἀνθρώπου, «μεταλαμβάνει τοῦ χείρονος», τήν φθαρτή ἀπό τήν ἁμαρτία φύση μας, τήν ὁποία, ὡς ὁ καλός τοῦ κόσμου Σαμαρείτης μέσα στό θεῖο πανδοχεῖο Του, τήν Ἐκκλησία καί διά τῶν θείων μυ­στηρίων, θεραπεύει, φωτίζει, χριστοποιεῖ καί θεοποιεῖ. Ὁ Θεός δέν εἶναι ἁπλῶς μαζί μέ τόν λαό Του, ὅπως κάποτε στόν ἀρχαῖο Ἰσραήλ. Ἔρχεται καί σκηνώνει, ἐφόσον βεβαίως τόν δεχθοῦμε, μέσα στόν κάθε πιστό. «Ὁ Θεός οὖν παρεγένετο διά σέ» τονίζει ὁ ἅγιος Μακά­ριος ὁ Αἰγύπτιος. (Μακαρίου Αἰγυπτίου, Ὁμιλία ΙΕ΄). Γιά μένα, γιά σένα, ἀδελφέ μου, προσωπικά, ταπεινά, ἀθόρυβα, φιλάνθρωπα, ἀ­γαπητικά. Κάθε πιστός γίνεται ναός Του καί κατοικητήριο τοῦ Ὑψί­στου Θεοῦ. Ὁ θεόπλαστος καί θεόμορφος κατά τήν δημιουργία του ἄνθρωπος γίνεται πλέον μετά τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Κυρίου μας καί θεοχώρητος. Τί μεγαλύτερο, θαυμασιότερο, θεοειδέστερο, ὑψηλότε­ρο εἶδε ποτέ ἡ κτίση; Τό μόνο καινόν ὑπό τόν ἥλιο γεγονός ἀναφω­νεῖ μέ θαυμασμό ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Ὁ Θεός μαζί μας! Αὐτό εἶναι «τό μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριο» (Α’ Τιμ. 3, 16), τό θαῦ­μα τῶν θαυμάτων, τό μυστήριο τῶν μυστηρίων, τό εὐαγγέλιο τῶν εὐαγ­γελίων, ἡ ἀναφαίρετη χαρά τῆς ζωῆς μας, τό λύτρο τῆς ὀντολογικῆς λύπης. Τό μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο γεγονός τῆς Γεννή­σεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἀπό τήν Θεοτόκο Μαρία μέσα στήν ἀνθρώ­πινη ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται μυστικῶς καί πνευματικῶς μέσα στήν Ἐκκλησία. Ὁ αἰώνιος Λόγος τοῦ Θεοῦ, εὐαγγελίζεται ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής «ἀεί γεννᾶται θέλων κατά πνεῦμα διά φι­λανθρωπίαν τοῖς θέλουσι». Ἔτσι τό μυστήριο τῆς θείας ἐνανθρωπή­σεως διαιωνίζεται πνευματικά μέσα στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία γεννᾶ καί ἀναγεννᾶ χριστοειδεῖς ἀνθρώπους, παιδιά κατά χάριν τοῦ Θεοῦ καί κληρονόμους τῆς Βασιλείας Του.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοἰ,

Μπροστά στήν ταπεινή φάτνη τῆς Βηθλεέμ, ὅπου ἀνεκλήθη ὁ ἀχώρητος Θεός, ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ ἐλευθέρως:

1. Νά σταθεῖ ὡς ἐχθρός σχεδιάζοντας ἀτελέσφορα πάντοτε τόν ἀφανισμό τοῦ παιδίου Ἰησοῦ, κατά μίμησιν τοῦ φρικτοῦ Ἡρώ­δη. Ἡ ἱστορία ἀποδεικνύει περίτρανα ὅμως, ὅτι ἔτσι προετοι­μάζει γιά τήν ζωή του τό τραγικό τέλος τοῦ μισόθεου τυράν­νου.
2. Νά καταποντισθεῖ μέσα στήν ἄβυσσο ἑνός ἀδιέξοδου σκεπτι­κισμοῦ καί πολυπραγμοσύνης καί νά χάσει τόν δρόμο πρός τήν σωτηρία του.
3. Νά ἀδιαφορήσει ἐπιδεικτικά στό ἀγγελικό κάλεσμα γιά μετο­χή στήν ὄντως ζωή καί εὐφροσύνη, στερώντας ἀπό τήν ψυχή του τό φῶς τοῦ ἀπαστράπτοντος ἀστέρος καί τήν χαρά τοῦ οὐ­ρανίου καλέσματος.
4. Νά γονατίσει, τέλος, ταπεινά μέ τήν ἁπλότητα τῶν ποιμένων καί τόν ἔνθεο ζῆλο τῶν Μάγων, νά πλατύνει τήν καρδιά του στήν ἀνοιχτωσιά τῆς θείας ἀγάπης, νά θαυμάσει τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ καί νά προσκυνήσει εὐγνωμόνως καί δοξολογικῶς τό μέγα καί κοσμοσωτήριο μυστήριο τῆς θείας ἐνανθρωπήσε­ως. Τοῦτο ἄς πράξωμεν, ἀδελφοί! Μέ ὁδηγό μας τόν οὐρανο­δρόμο ἀστέρα τῆς θείας Βηθλεέμ, καί σήμερα καί πάντοτε, ἄς ἀγωνισθοῦμε μέ ἀρχοντικό φιλότιμο καί ζέουσα πίστη νά ζή­σουμε χριστοφιλῶς μέσα στόν πανάγιο Οἶκον Του, τήν Ἐκκλη­σία, τήν αἰώνια Βηθλεέμ, τό ὑπερφυές μυστήριο τοῦ Θεανθρώ­που Χριστοῦ, δοξάζοντας μέ εὐγνωμοσύνην Ἐκεῖνον, τόν Πα­νάγαθο Θεό μας, πού γιά χάρη μας ἔγινε ἀδελφός μας, γιά νά ἁγιάσει καί σώσει τόν ἄνθρωπο. Ἐσένα, ἐμένα, ὅλους μας.

Ἡ χάρις τοῦ γεννηθέντος Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὔχομαι νά φωτίζει καί νά ἁγιάζει τήν ζωή σας.

Διάπυρος πρός τόν γεννηθένα Κύριο εὐχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Παραπομπές
1. «Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καί ἐθεασάμεθα τήν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρά πατρός, πλήρης χάριτος καί ἀληθείας». (Ἰω. 1, 14).

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

16/12/2022

Πρός τούς εὐλαβεῖς χριστιανούς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἐξηγώντας γιατί οἱ χριστιανοί εὐλαβοῦνται τόσο τά ἅγια λείψανα ὁ ἅγιος Ἀμβρόσιος, Ἀρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων (4ος αἰων.), τονίζει: «Στό σῶμα τοῦ μάρτυρος σέβομαι τίς πληγές στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Τιμῶ τήν μνήμη ἐκείνου πού ζεῖ μέ τήν ἀθανασία τῶν ἀρετῶν. Τιμῶ τό λείψανο πού ἁγιάστηκε μέ τήν ὁμολογία τοῦ κυρίου. Τιμῶ στήν σκόνη τόν σπόρο τῆς αἰωνιότητος. Τιμῶ τό σῶμα πού μέ διδάσκει νά ἀγαπῶ τόν Κύριο καί νά μήν φοβᾶμαι τόν θάνατο ὑπέρ Αὐτοῦ. Ναί, τιμῶ τό σῶμα ἐκεῖνο πού ὁ Χριστός ἀξίωσε νά μαρτυρή­σει καί τό ὁποῖο θά βασιλεύει μέ τόν Χριστό στούς οὐρανούς».

Ἡ Ἁγία μητέρα μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καθώς παρέλαβε ἀπό τούς θεοφόρους Πατέρες καί Διδασκάλους τῆς Οἰκουμένης, ὡς εἶναι καί ὁ Μεγάλος Ἱεράρχης Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, οὐρανοφάντωρ Βασί­λειος, σέβεται καί τιμᾶ πρεπόντως καί ἀξιοχρέως τά χαριτόβρυτα τῶν ἁγί­ων τῆς πίστεώς μας ἱερά λείψανα καί τίς θαυματουργές εἰκόνες, διά τῶν ὁποίων ἡ πανσθενής τοῦ Θεοῦ ἄκτιστος χάρις μεταφέρεται μυστικῶς στούς χρι­στιανούς, πού μέ θερμή πίστη, φόβο Θεοῦ καί συντριβή καρδίας προσέρ­χονται, δοξάζοντες τόν Θεόν πού ἐθαυμάστωσε ὄντως τούς ἁγίους Του ἐπάνω στήν γῆ καί ἐκζητοῦν τίς ἱερές πρεσβεῖες τους πρός Αὐτόν. Τά ἱερά λείψανα τῶν ἁγίων, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶ­ναι δεκτικά καί μεταδοτικά τῆς ζωηφόρου χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύμα­τος, γιά αὐτό καί εὐωδιάζουν, μυροβλύζουν, θαυματουργοῦν καί πηγά­ζουν ἱάματα καί θεραπεῖες. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ἀνακεφα­λαιώνοντας τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῆς ἱερᾶς Πα­ραδόσεως περί τῆς εὐλαβείας τῶν ἁγίων λειψάνων, εὐαγγελίζεται ἀπό τό βῆμα τῆς χριστοειδοῦς ψυχῆς του καί τά ἑξῆς: «Οἱ ἅγιοι ἔγιναν Χάριτι ἐκεῖνο πού ὁ Κύριος εἶναι φύσει. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἔγιναν θεοί κατά Χάριν. Πάναγνα καί ζῶντα κατοικητήρια τοῦ Θεοῦ. Γιατί ὁ Θεός λέγει “ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καί ἐμπεριπατήσω, καί ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καί αὐτοί ἔσονταί μοι λαός» (Β’ Κορ. 6, 16). Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός μᾶς δώρισε τά λείψανα τῶν Ἁγί­ων, ὡς σωτηριοφόρες πηγές, ἀπό τίς ὁποῖες ἀναβλύζουν πολυποίκιλες εὐ­εργεσίες καί ἀναδύεται ἡ εὐωδία τοῦ μύρου. Αὐτό τό τερπνό θαῦμα δόθη­κε στά ἱερά λείψανα γιά νά καταδείξει ὅτι ἐμεῖς οἱ χριστιανοί «Χριστοῦ εὐωδία ἐσμέν τῷ Θεῷ», εὐωδιάζουμε Θεό, οὐρανό. Γι’ αὐτό καί τά ἱερά λείψανα τῶν ἁγίων εὐωδιάζουν μύρο.

Ἀποσκοποῦσα κατά ἱερόν χρέος ἡ τοπική μας Ἐκκλησία στόν ἁγια­σμό, τήν πνευματική στερέωση καί ἐνίσχυση τῶν πιστῶν καί μάλιστα κατά τήν περίοδο αὐτή, τῆς προετοιμασίας γιά τά ἅγια Χριστούγεννα, μέ τιμή, σεβασμό ἀλλά καί πνευματική κατάνυξη θά ὑποδεχθεῖ τό ἱερόν Λείψα­νον τῆς δεξιᾶς χειρός τοῦ ἐν Ἁγίοις Πα­τρός ἡμῶν Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, τό ὁποῖον εὑρίσκεται ἀποτεθησαυ­ρι­σμένον στήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκ­κλησίας τῆς Ἑλλάδος, προερχόμενον ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικομηδείας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, μεταφερθέν στήν Ἑλλάδα μετά τήν Μικρασιατική καταστροφή. Ἡ ἐπίσημος ὑποδοχή τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Μεγάλου Ἱεράρχου θά γίνει τήν ἑπομένη Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, στίς 5:30 τό ἀπόγευμα, στόν νεόκτιστο Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Βασι­λείου Κάτω Λευκῶνος. Τό ἱερό λείψα­νο θά εὑρίσκεται πρός τιμη­τική προ­σκύ­νηση στόν ὁμώνυμο ἱερό ναό τοῦ Κάτω Λευκῶνος μέχρι τό πρωί τῆς Πέμπτης 22 Δεκεμβρίου, ὅπου καθη­μερι­νῶς θά τελοῦ­νται, κατά τό ἱερό Τυπικό τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ἱερές ἀκολουθίες, πρός ἁγια­σμό καί πνευματι­κή ἐνί­σχυση τῶν πι­στῶν.

Ὁ Μέγας Βασίλειος ὑπήρξε ἕνα μυρίπνοο βλάστημα τῆς μαρτυρικῆς αὐτῆς Μικρασιατικῆς γῆς τῆς Καππαδοκίας. Εἶναι ἀπό τούς μεγαλύτε­ρους πατέρες τῆς Ἐκ­κλησίας μας πού ἔλαμψε τόν 4ο μ.Χ. αἰώνα καί ἐξακολουθεῖ νά λάμπει, νά φωτίζει καί νά μιλᾶ στίς καρ­διές ὅλων ἐκείνων πού ζητοῦν τίς πρός τόν Κύριον πρεσβεῖες του, μελε­τοῦν τά συγγράμματά του, ἐμπνέονται καί κα­θοδηγοῦνται ἀπό τήν ἁγία ζωή του καί τήν χριστοφιλῆ διακονία του. Ἡ χριστομίμητος ζωή του καί οἱ ἀγῶνες του ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας τόν ἀνέβασαν στόν ἀρχιερατικό θρόνο τῆς περιωνύμου Μητροπόλεως τῆς Καισαρείας. Ἡ ποιμαντορική καί φι­λανθρωπική δράση του ὑπῆρξε ἀπαρά­μιλλη. Δημιούργησε τήν περίφημη «Βασιλειάδα», συγκρότ­η­μα μέ εὐαγῆ ἱδρύματα, ὅπως φτωχοκομεῖο, νοσο­κομεῖο, ὀρφανοτροφεῖο, γηροκομεῖο, ὅπου βρῆ­καν περίθαλψη χιλιάδες πάσχοντες καί ἐνδεεῖς. Ἀγαθή ἀνάμνηση καί εὐλαβική συνέχεια αὐτῆς τῆς μεγαλωνύμου πνευματικῆς κληρονο­μιᾶς ἀποτελεῖ καί ὁ νεόδμητος ἱερός ναός τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Κάτω Λευ­κῶνος, ὁ ὁποῖος θε­μελιώθηκε τό 2010 γιά τήν κάλυψη τῶν αὐξημένων λα­τρευτικῶν καί τῶν πνευματικῶν ἀνα­γκῶν τῶν κατοί­κων τῆς ἀναπτυσσό­μενης περιοχῆς αὐ­τῆς καί ἐγκαινιάσθηκε τόν ἐφετινό Ἀπρίλιο. Εἶναι ὁ μοναδικός ναός τῆς μη­τρο­πολιτικῆς μας ἐπαρχίας πού τιμᾶται ἐπ’ ὀνόμα­τι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἁγίου τῆς πίστεώς μας καί οἰκουμενικοῦ διδασκά­λου τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία φροντίζει μέ πολύ στοργή καί ἀγάπη γιά τήν πνευματική τροφοδοσία καί ἐνίσχυση ὅλων μας, ὥστε μέ τήν χάρη τοῦ Θε­οῦ καί τήν σκέπη τῶν ἁγίων μας νά μποροῦμε νά ὡριμάζουμε πνευμα­τικῶς, «ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ» (Β’ Κορ. ζ, 1). Στόν καθένα ἀπό ἐμᾶς ἐπαφί­εται πλέον, ἐάν καί πῶς θά ἀξιοποιήσουμε αὐτήν τήν δυνατό­τητα πού μᾶς χαρίζεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἄς σπεύσομεν λοιπόν, μέ εὐγνω­μοσύνη καί πνευματική ἀγαλλίαση, νά ὑποδεχθοῦμε καί νά προ­σκυνή­σουμε τιμητικῶς τόν Ἅγιο Βασίλειο τόν Μέγα, πού ἔρχεται στήν πε­ριοχή μας, τήν ἁγία αὐτή περίοδο τῶν Χριστουγέννων, ἐκζητοῦντες μέσα ἀπό τήν καρδιά μας τίς δραστικώτατες πρε­σβεῖες του πρός τόν Θεόν γιά ἐμᾶς, τίς οἰκογένειές μας καί ὅλον τόν κό­σμον.

Ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, διά τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑ­περαγίας καί Ἀειπαρθένου Θεοτόκου, τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Βασι­λείου τοῦ Μεγάλου καί πάντων τῶν ἁγίων Του, εὔχομαι νά εἶναι πάντοτε μαζί σας.

Μετ’ εὐχῶν πατρικῶν καί πολλῆς ἀγάπης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος