Εγκύκλιοι

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ
ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ
ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Ἀνέστη Χριστός, καί κόσμος ὅλος πεφώτισται∙ ἀνέστη Χριστός, καί χαίρουσιν Ἄγγελοι∙ πᾶσα ἡ κτίσις ἀνακαινίζε­ται∙ ἀνανεοῦται πᾶσα, καί εἰς ἀφθαρσίαν μεταστοιχειοῦται∙ καί μεταπλάττεται∙ σκιρτάτω ἡ Ἐκκλησία, καί φαιδρῶς ἑορταζέτω τά ἔν­δοξα Χριστοῦ νικητήρια…»¹.

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ὅλα γέμισαν φῶς, «οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια», ψάλλει θριαμβευτικά ἡ Ἐκκλησία μας κατά τήν θεσπέσια καί φω­τόλουστη λειτουργία τῆς Ἀναστάσεως, καλώντας μας καί πάλι νά ἑορτά­σου­με «ψυχαῖς καθαραῖς» τήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰη­σοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἀνά­σταση τοῦ Κυρίου μας ἀποτελεῖ τήν κορυφαῖα ἑορτή τῆς χριστιανοσύνης. Εἶναι τό ἕαρ τῆς ψυχῆς μας, ἡ ἑορτή τῆς χαρᾶς, τῆς ἐλπίδος, τῆς ἀγαλλιά­σεως, τῆς σωτηρίας, τῆς εἰρήνης, τῆς ἀγάπης, τῆς «καινῆς κτίσεως». Εἶναι τό Πάσχα τῶν πιστῶν, ἡ ἑορτή τῶν ἑορτῶν καί ἡ πανήγυρις τῶν πανηγύρεων. Ἀπό τό κενό καί ἀπαστράπτον μνημεῖο τοῦ Κυρίου μας ἐκπηγάζει ἡ πληρότητα τῆς ζωῆς, ἡ ὀντολογική ἀποκατάστασις καί ἡ θεία συγγνώμη πρός ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἕνα μοναδικό καί ἀνεπα­νάληπτο ἱστορικό γεγονός μέ ἀνυπολόγιστης ὅμως ἀξίας σωτηριολογικές καί ὑπαρξιακές προνομίες καί δωρήματα. Ὁ πρωτεργάτης τοῦ μεγάλου αὐτῦ θαύματος εἶναι ὁ Ἴδιος, ὁ Ἀθάνατος καί παντεχνήμων Λόγος τοῦ Θε­οῦ. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου δημιουργεῖ μία νέα προοπτική καί δυναμική στήν ἀνθρώπινη πραγματικότητα, πού ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ζωή καί τήν ἐλευθερία. Ὁ πι­στός πού ἐλευθέ­ρως τοποθε­τεῖται θετικῶς στήν προοπτική αὐτή, καλλιεργεῖ ἀνά­λογο φρόνημα καί ἦθος στήν ζωή του καί στρέφει τό νοῦ καί τήν σκέψη του στόν οὐρανό, ζώντας «ἐν καινότητι ζω­ῆς» (Ρωμ. 6, 4), ἐλεύθερος ἀ­πό τόν φόβο τοῦ θανάτου πού ὑφίσταται πλέον ὡς ἁπλό ἐπεισόδιο στήν ἀνθρώπινη πορεία πρός τό «σύν Χριστῷ εἶναι». Μέ τόν θάνατό Του ὁ Κύριός μας μετέβαλε καί αὐ­τή τήν πικρά φύση τοῦ θανάτου. Ὁ θάνατος ἔγινε πλέον «Πάσχα», δηλαδή διάβαση, γέφυρα, πέρασμα στήν βασι­λεία τοῦ Θεοῦ, στήν πραγματική καί ἀτελεύτη­τη ζωή τῆς θεοκοινωνί­ας. Ὁ κάποτε ἀνίκητος καί ἀδυσώπητος ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ θάνατος, ἔγι­νε μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας ταπεινός ὑπηρέτης, στό ταξίδι τοῦ ἀνθρώπου πρός τήν αἰώνια χριστοζωή. Αὐτή τήν πραγματικότητα ζοῦμε σέ κάθε θεία Λειτουργία.

«Πού σοῦ θάνατε τό κέντρον;», ρωτᾶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καί ὁ Ἱε­ρός Χρυσόστομος ἀπαντᾶ: «Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι! Ἀ­νέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται! Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐν τῷ μνήματι..!». Ὁ ἀναμάρτητος θεάνθρωπος Κύριος, ὁ δεύτερος Ἀδάμ, ὁ νικη­τής τῆς ἁμαρτίας πού γεννᾶ τόν θάνατο ὡς παντοδύναμος Θεός ἔλυ­σε τά δεσμά τῆς πανανθρώπινης σκλαβιᾶς στόν θάνατο καί τήν ἁμαρτία. Αὐτή τήν νέα χαρμόσυνη πραγματικό­τητα ἐκφράζει ἡ Ἐκκλησία μας ψάλ­λουσα τό πρωί τοῦ Ἁγίου καί Μεγάλου Σαββάτου τό «Σήμερα ὁ Ἅδης μέ βαθύ ἀναστεναγμό φωνάζει δυ­νατά∙ κατέπεσε ἡ ἐξουσία μου∙ δέχθηκα (τόν Χριστό) ὡς κοινό ἄνθρωπο, ὅπως ἕναν ἀπό αὐτούς πού πεθαίνουν∙ Αὐτόν ὅμως δέν μπορῶ νά τόν φυλακίσω καθόλου, ἀλλά χάνω μαζί μέ Αὐτόν καί ὅσους εἶχα στό βασίλειό μου∙ ἐγώ εἶχα τούς νεκρούς δικούς μου πάντοτε, ἀλλά τώρα αὐτός τούς ἀνασταίνει»².

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας εἶναι ἕνα θαῦμα, ἕνα ὑπερ­φυές μυστήριο. Ὡς ἐκ τούτου βιοῦται μόνον διά τῆς πίστεως καί μέ­σα στήν Ἐκκλησία. Χωρίς πίστη στήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου δέν ὑπάρχει νόημα στήν ζωή, οὔτε καί στόν πνευματικό μας ἀγώνα. Χωρίς αὐτή ὅλα φαντάζουν μάταια, φτωχά, ἀδύνα­τα, μελαγχολικά, περιορισμένα. Χωρίς τήν ἐμπειρία τῆς ἀναστάσεως δέν εἶναι δυνατό νά νικηθεῖ ὁ φόβος τοῦ θα­νάτου. Χωρίς τήν πίστη στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, «ματαία ἡ πίστις ὑμῶν» (Α’ Κορ. 15, 17). Οἱ πιστοί ζοῦμε στήν Ἐκκλησία ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τήν ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως, βέβαιοι ὅτι ὁ Ἀναστάς Κύριος μᾶς ἐλευθερώνει ἀπό τά δεσμά τοῦ Ἅδου, ἀπό μία ζωή «ἀβίωτη», μία ζωή χωρίς Θεό, χω­ρίς οὐσια­στικό νόημα καί σκοπό. Ἡ πανένδοξος Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἀποτελεῖ τό χαροποιό προανάκρουσμα, τήν εὐλογημένη ἀρχή καί τήν ἐγγύηση καί τῆς δικῆς μας προσωπικῆς ἀναστάσεως, τῆς ὁποίας προ­γευόμεθα τήν χάριν καί τό κάλλος, ζώντας τό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου καί προσδοκῶμεν «σύν πᾶσι τοῖς ἁγίοις» τήν ἔλευσιν τῆς ἀνεσπέ­ρου ἐκείνης ἡμέρας τῆς Βασιλείας Του, τούς «καινούς οὐρανούς καί γῆν και­νήν» (Β’ Πέτρ, 3, 13), ὥστε «πά­ντοτε σύν Κυρίῳ ἐσόμεθα» (Α’ Θεσ. 4, 17).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τό ἐλπιδοφόρο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας πού σημα­τοδοτεῖ τήν συνανάσταση ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, στίς δύσκολες καί ἀποκαλυπτικές ἡμέρες μας ἀποκτᾶ μία συγκλονιστική ἐπικαι­ρότητα. Αὐτή τήν νέα χαρμόσυνη πραγματικότητα, τό εὐαγγέλιο τῆς χα­ρᾶς καί τῆς ζωῆς, διακονεῖ δια­χρονικά μέσα στόν κόσμο ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκ­κλησία μας, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως. Ἐκείνη, ὡς φιλόστοργη μητέρα, μᾶς προσκα­λεῖ νά ἑορτάσουμε τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ μέ ὅρους πνευματικούς, νά κτίσουμε στήν ζωή μας ἦθος ἀναστάσιμο, νά κοινωνήσουμε τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐλογίας τῆς λαμπρᾶς αὐτῆς ἡμέρας, νά ἐμπνευσθοῦμε στήν ζωήν μας ἀπό τήν δύναμή της. Χωρίς τήν πίστη στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ χριστιανός δέν νοεῖ­ται οὔτε καί ὑπάρχει. Εὔχομαι ὁλοθύμως τό ὑπερφυές θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας νά γίνει τό δικό μας Πάσχα, τό προσωπικό πέρασμα τοῦ καθενός μας στήν ἁγιό­τητα, τήν χαρά, τήν εὐλογία, τήν ζωή, τήν δικαιοσύνη καί τελικῶς στόν ἴδιο τόν Χριστό, τό αἰώ­νιο καί μυστικό μας Πάσχα.

Ἡ δε χάρις καί τό ἄπειρον ἔλεος τοῦ ἐνδόξως ἐκ νεκρῶν Ἀναστά­ντος Κυρίου Ἰησοῦ μετά πάντων ὑμῶν.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ

Διάπυρος πρός τόν Ἀναστάντα Κύριον εὐχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

_____________________________________

Παραπομπές

1. (Μακαρίου, Ἀρχιεπισκόπου Φιλαδελφείας καί πάσης Λυδίας, Εἰς τήν ἁγίαν καί ἔνδοξον Ἀνάστασιν).

2. «Σήμερον ὁ Ἅδης στένων βοᾷ∙ Κατελύθη μου ἡ ἐξουσία∙ ἐδεξάμην θνη­τόν, ὥσπερ ἕνα τῶν θανόντων∙ τοῦτον δέ κατέχειν ὅλως οὐκ ἰσχύω, ἀλλ’ ἀπολῶ μετά τούτου ὧν ἐβασίλευον∙ ἐγώ εἶχον τούς νεκρούς ἀπ’ αἰῶνος, ἀλλά οὗτος ἰδού πάντας ἐγείρει».

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 265

Πρός τούς εὐλογημένους Χριστιανούς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Διανύσαμε κατά τό μέγα μέρος του, μέ τήν χάρη τοῦ Παναγάθου Θεοῦ καί Πατέρα μας τό πολυκύμαντο πέλαγος τῆς Ἁγί­ας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί ὁδεύουμε πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα διά νά προσκυνήσουμε τό σωτήριο Πάθος, τόν Σταυρό καί νά ἑορτάσουμε θεαρέστως τήν ἔνδοξη Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρι­στοῦ. Ἡ Μεγάλη ῾Εβδομάδα ἀποτελεῖ γιά τήν Ἐκκλησία μας τήν καρδιά καί τό κέντρο τῆς πνευματι­κῆς ζωῆς. Ἡ Ἐκκλησία βιώνει λυτρωτικῶς τό Πάθος τοῦ Σωτῆ­ρος Χριστοῦ καί μαρτυρεῖ ὅτι ὁ Κύριος «παρεδόθη διά τά παραπτώματα ἡμῶν καί ἠγέρθη διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν» (Ρωμ. δ´ 25).

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Πάσχα, πού σέ λίγες ἡμέρες, σύν Θεῷ, θά ἑορτάσουμε, μᾶς ὑπενθυμίζει μέ ἕναν συγκλονιστικό τρόπο τό χρέος τῆς ἀγάπης πού προβάλλει ἐνώπιόν μας ὡς ἡ ἀπάντηση τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας μας δηλαδή, στήν ἠθική, πνευματική καί οἰκονο­μική φτώχεια τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ἡ ὀλιγοπιστία, ἡ ἀδιαφορία περί τά πνευματικά, τό ἐγωιστικό φρόνημα, ἡ ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας ψύχρανση τῆς ἀγάπης στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, γεννοῦν στόν κόσμο τά φαινόμενα τῆς κοινωνι­κῆς ἀδικίας καί δημιουργοῦν συνθῆκες βαθειᾶς κρίσεως καί ἀνασφάλειας.

Ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας, ὡς τό μυστήριο τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου στήν ζωή μας, δίδει πάντοτε, ἰδιαιτέρως ὅμως αὐτές τίς ἅγιες ἡμέρες, τήν εὐκαιρία νά καλλιεργήσουμε τά στοιχεῖα τῆς εὐγένειας τῆς ψυχῆς μας. Καλεῖ ὅλους μας νά προσφέρουμε ἀγάπη, αὐτή πού ἐδίδα­ξε καί ἔκανε πράξη ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας. Τό φιλανθρωπικό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας μας, πού νοεῖται ὡς συνέχεια τῆς πίστεως, τῆς λατρείας, τοῦ κηρύγματος καί τοῦ ἤθους τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀναπτύσσεται μέ σεμνότητα, πρω­τί­στως μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί ἀκολούθως μέ τήν ἰδική σας συμπα­ρά­σταση καί ἐμπιστοσύνη. Τά δύο τελευταῖα πικρά χρόνια ἡ τοπική μας Ἐκκλησία δέν ἔπαυσε οὔτε γιά μία στιγμή τήν λειτουργία ὅλων τῶν φιλανθρωπικῶν της δομῶν. Προσέφερε δέ γιά τήν ἀνακούφιση τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου συνολικῶς τό ποσόν τοῦ 1.133.746 εὐρώ.

Ἀγαπητοί μου

Τά δύο καί πλέον τελευταία χρόνια ὁ Ἔρανος Ἀγάπης τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλη­σίας, δέν πραγματοποι­ήθηκε ἀπό τά συνεργεῖα τῶν Ἐνοριακῶν Φιλοπτώχων Ταμείων λόγῳ τῆς σκληρᾶς ὑγειονομικῆς περιστάσεως καί τῶν περι­οριστικῶν μέτρων πρός ἀντιμετώπισιν τῆς διασπορᾶς τοῦ νέου κορωνοϊοῦ Covid-19. Ἐφέτος μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ θά πραγματοποιη­θεῖ ὁ Ἔρανος Ἀγάπης ἀπό τίς Ἐνορίες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καί πάλιν, ἀπό τό ἀπόγευμα τῆς Μεγάλης Τετάρτης 20 ἕως καί τό βράδυ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου 23 Ἀπριλίου. Προσερχόμενοι στούς ἱερούς ναούς μας γιά τήν συμμετοχή σας στίς ἱερές ἀκολουθίες τῶν ἁγίων αὐτῶν ἡμερῶν θά μπο­ρεῖ­τε, ἐφόσον τό ἐπιθυμεῖτε, νά προμη­θευτεῖτε ἀπό τά εἰδικά Συνεργεῖα πού θά εὑρίσκονται στόν αὔ­λειο χῶρο τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τό εἰδικό κουπόνι τοῦ Ἐράνου Ἀγάπης. Μέ αὐτό τόν τρόπο διενέργειας τοῦ ἐφετεινοῦ Ἐρά­νου Ἀγάπης ἐπιλύονται διάφορα προβλήματα τεχνικῆς φύσεως, ἐξασφα­λί­ζονται καλλίτερα οἱ ὅροι ὑγειονομικῆς προστασίας καί κυρίως βοηθοῦμε ὡς χριστιανοί τόν συνάνθρωπό μας πού ὑποφέρει καί δυστυχεῖ. Μέ τήν προσπάθεια αὐτή, τόν ἔρανο δη­λαδή, πού ἔχει τήν ἀρχή της στά Ἀποστο­λικά ἀκόμη χρόνια, ἐνισχύομεν τά Ἐνοριακά Ταμεῖα Φιλαν­θρω­πίας καί τό Κεντρι­κόν Ταμεῖον Φιλανθρωπίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλε­ως, προκει­μένου νά μπορέσουν νά ἀ­νταπο­κριθοῦν εἰς τίς αὐ­ξημένες ἀνά­γκες τῶν ἁγίων ἡμε­ρῶν, κατά τίς ὁποῖες ὅλον καί περισσό­τεροι ἀδελφοί μας ζητοῦν ἀπό τήν ἁγίαν Ἐκκλη­σίαν μας βοήθεια καί ἔμ­πρακτη συμπαράσταση. Δέν ἁγ­νο­οῦμε ὅτι ἡ οἰκο­νομική δυσπρα­γία, ἡ ἀνεργία πού καλπάζει, ἡ καθήλωση μισθῶν καί συντάξεων, ἡ βαθειά ὕφεση στήν ἀγορά καί τόν ἀγρο­τικό τομέα, ἡ διεθνής ἀστάθεια καί ἀκαταστασία, ἔ­χουν δημιουργήσει πλη­θώρα οἰκονομι­κῶν προβλημάτων καί κυρίως αἰ­σθήμα­τα ἀνασφάλειας καί φόβου γιά τό αὔριο στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων. Συγχρόνως ὅμως ἔ­χουν αὐξηθεῖ δραματικά οἱ ἀνά­γκες καί οἱ ἐκκλήσεις συνανθρώπων μας γιά βοήθεια. Οἱ δυ­σμενεῖς ἐξωτερικές συνθῆκες δέν πρέπει ὅμως νά μᾶς ἀπο­τρέψουν ἀπό τό ἱερό κα­θῆκον τῆς ἀγά­πης. Ἄς προ­σφέρουμε ὅλοι μέ ἀρχο­ντική ἀγάπη καί ἱλα­ρότητα στόν ἐφετει­νό Ἔρανο Ἀγάπης τῆς τοπι­κῆς μας Ἐκκλη­σίας μέ σκο­πό τήν στή­ρι­ξη τῶν πτωχῶν ἀ­δελ­φῶν μας. Τό λίγο τῶν πολλῶν γίνεται στήν τοπική μας Ἐκκλησία πο­λύ μέ τήν εὐλο­γία τοῦ Θεοῦ. Οἱ μικρές φλέβες νεροῦ δημιουργοῦν τά μεγάλα ποτάμια. Κατά παρόμοιο τρό­πο καί οἱ προσφορές τῶν χρι­στιανῶν μας στόν Ἔρανο Ἀγά­πης δημιουργοῦν τόν εὐερ­γετικό ποταμό τῆς ἀγάπης, ὁ ὁποῖος ἀνακου­φίζει, βοηθᾶ καί παρηγορεῖ ὃσους καταφεύγουν στήν ἁγία Ἐκκλησία μας. Ἡ χριστιανική ἀγάπη καί ἡ ἀδελφική ἀλληλεγ­γύη εἶναι ἡ μόνη λύση στήν κρίση τῶν ἡμερῶν. Παρα­καλῶ λοιπόν ὅλους σας, χριστιανοί μου, νά στηρίξετε τόν ἐφετεινό Ἔρανο Ἀγάπης μέ εὐγέ­νεια καί φιλότιμο, πίστη καί ἀρχοντική καρδιά, ὥστε νά κρατηθεῖ ἡ φλόγα στό κα­ντῆλι τῆς ἀγάπης, τῆς ἐλπίδας καί τῆς ἀνθρωπιᾶς, ζωντανή καί θαλερή.

Εὔχομαι, ἀδελφοί μου, ὁ φιλάνθρωπος Κύριός μας νά σταθεῖ στό πλευρό ὅλων μας ὡς ὁδηγός καί ἀστείρευτη πηγή δυνάμεως στόν ἀγῶνα τῆς πνευματικῆς μας προετοιμασίας, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε νά προσκυνή­σουμε βιωματικῶς τά Ἅγια καί σωτήρια Πάθη καί τήν ἔνδοξη Ἀνά­στασή Του.

Μετά πολλῆς ἀγάπης καί εὐχῶν ἐγκαρδίων.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος