Σερρών Θεολόγος: «Η Παναγία, η Μητέρα της ζωής, μας διδάσκει πως η αγάπη δεν πεθαίνει, αλλά μεταμορφώνεται σε σκέπη» (15/08/2026)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Η Παναγία, η Μητέρα της ζωής,
μας διδάσκει πως η αγάπη δεν πεθαίνει, αλλά
μεταμορφώνεται σε σκέπη»

15-08-2026

Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάζεται και εφέτος το «Πάσχα του Καλοκαιριού», η Κοίμηση της υπεραγίας Θεοτόκου και στην Σερραϊκή Εκκλησία και ειδικώς στην ομώνυμη, πολυπληθεστάτη ενορία της πόλεως των Σερρών.

Την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026, παραμονή της μεγάλης θεομητορικής εορτής, στις 7:30 το απόγευμα, τελέσθηκε ο μέγας πανηγυρικός Εσπερινός, στον εορτάζοντα ιερό Ναό Κοιμ. Θεοτόκου Σερρών, χοροστατήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου.

Μετά την ευλόγηση της εόρτιας αρτοκλασίας, ακολούθησε η καθιερωμένη λιτάνευση του ιερού Επιταφίου της επουράνιας πνευματικής Μητέρας μας. Πλήθος ευσεβών πιστών κατέκλυσε τον περικαλλέστατο ιερό Ναό, τόσο εσωτερικά, όσο και τον αύλειο χώρο του, αποδίδοντας οφειλετικώς τις πρέπουσες τιμές, τον καρδιακό σεβασμό και την ευγνωμοσύνη του στην Κυρία Θεοτόκο, που ουράνωσε με τον θείο Τόκο Της την γη, ενώ εκατοντάδες Σερραίοι συμμετείχαν στην λιτανεία της εικόνος του Επιταφίου της υπεραγίας Θεοτόκου.

Στο εμπνευσμένο, από σχετική με την υπεραγία Θεοτόκο, ομιλία του Ηλία Μηνιάτη, λόγο του, ο Σεβ. κ. Θεολόγος ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Σύμπας ο φιλοπάρθενος λαός του Θεού, ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία του Χριστού, απόψε λαμπροφορεί, αγάλλεται και πανηγυρίζει. Κατακλύζει τους Ορθοδόξους ιερούς Ναούς και τα πανάγια μοναστικά ενδιαιτήματα και προσκυνήματα της παναγιοσκεπάστου Πατρίδος μας για να εορτάσει με βαθιά ευλάβεια και πνευματική ανάταση την πανευφρόσυνο και φωτοφόρο μνήμη της αθανάτου Κοιμήσεως της υπεραγίας Θεοτόκου, της θερμής προστάτιδος των χριστιανών και φιλοστόργου Μητέρας όλων των ανθρώπων. Η Θεοτόκος, κατά την ιεράν διδασκαλίαν της Εκκλησίας μας, είναι ‘’τῶν Προφητῶν ὑπόθεσις, τῶν Ἀποστόλων ἀρχή, τῶν μαρτύρων ἑδραίωμα, τῶν διδασκάλων κρηπίς∙ αὓτη τῶν ἐπί γῆς ἡ δόξα, τῶν κατ΄ οὐρανόν ἡ τερπνότης, τό πάσης τῆς κτίσεως ἐγκαλλώπισμα…’’ (Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς ΕΠΕ 11, 312 314). Η πανάσπιλος Κόρη της Ναζαρέτ, αυτή που ηξιώθη να βαστάσῃ στα άχραντα σπλάχνα της και στην αγκάλη της ‘’τόν βαστάζοντα τά πάντα Θεόν’’, τον Ένα της Παναγίας Τριάδος και να γίνει η ‘’ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων’’, υμνείται και μεγαλύνεται, τιμάται και δοξάζεται, ψάλλεται και γεραίρεται εξεχόντως και δικαίως από την αγία Εκκλησία μας.

Και τούτο διότι η υπερύμνητος Μαρία, το ευωδέστατο και καθαρώτατο άνθος της ανθρωπότητος, κατέστησε γνωστή και προσιτή, στον ουρανό και τη γη, την άβυσσο της θείας αγάπης. Η ελεύθερη συμμετοχή και συμβολή Της στο σχέδιο της θείας οικονομίας εκφράσθηκε διά της απολύτου και τελείας υπακοής της στο κάλεσμα του Αρχαγγέλου, ο οποίος της απεκάλυψε ‘’βουλήν προαιώνιον’’, την ενανθρώπησιν του Θεού Λόγου. Η Παναγία, ο λογικός Παράδεισος, το ιερώτατο θησαυροφυλάκιο των θείων αρετών, η αληθώς Κεχαριτωμένη, έκανε την γην ουρανόν, καθώς διά του θείου και υπερφυούς Τόκου της, του Κυρίου και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, ο Θεός φανερώθηκε ως τέλειος άνθρωπος στον κόσμο, συνανεστράφη με τους ανθρώπους και έσωσε ‘’παγγενῆ τόν Ἀδάμ’’. Η ολόφωτη ύπαρξή της έγινε το ιερό εργαστήριο της υποστατικής ενώσεως της ανθρωπίνης και της θείας φύσεως στο θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου Ιησού. Εκείνη, η ‘’δούλη καί Μήτηρ τοῦ Δημιουργοῦ’’, κατά τον Άγ. Ιωάννη τον Δαμασκηνό, έγινε ο έμψυχος θρόνος του Θεού, το πυρίμορφον όχημα, η νοητή κλίμαξ με την οποίαν κατέβηκε επί γης και έγινε άνθρωπος για την ιδικήν μας σωτηρίαν, ο προαιώνιος Θεός των ανελπίστων και των θαυμασίων.

Μετέστη αληθώς προς την όντως ζωήν η υπεραγία Θεοτόκος, η Μήτηρ και Παρθένος Μαρία. Μετετέθη στην αθάνατον Βασιλείαν του Θεού η παντοβασίλισσα Μαριάμ. Δοξάζεται στη θριαμβεύουσα Εκκλησία του ουρανού αλλά δεν εγκαταλείπει τη στρατευομένη Εκκλησία της γης. Κοινωνεί με τους πιστούς της γης. Πληροφορείται διά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος περί των ανθρωπίνων πόνων και στεναγμών, ενδιαφέρεται και νοιάζεται με ιδιαίτερη αγάπη και στοργή για κάθε άνθρωπο, εισακούει δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, σπεύδει ταχέως και συμπαρίσταται σε όσους καταφεύγουν στη σκέπη της.

Ποιος, αλήθεια, προσέπεσε με πίστη εμπρός στην ιερή της εικόνα και εζήτησε τη βοήθειά της και δεν αντελήφθη την πρόνοιά της, μάλιστα σε στιγμές δύσκολες; Ποιος γονάτισε ένδακρυς, ποιος άναψε το αγιοκέρι της ευλαβείας και του πόνου ενώπιόν της και δεν έλαβε άμεσον επιστηριγμόν, παρηγορίαν, παράκλησιν και ανάπαυσιν; Διά τούτο πάνυ δικαίως ψάλλει ο εκκλησιαστικός υμνωδός: ‘’Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοί, κατῃσχυμμένος ἀπό σοῦ ἐκπορεύεται, ἁγνή Παρθένε, Θεοτόκε…ἀλλ΄ αἰτεῖται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως’’.

Πανηγυρίζουμε λοιπόν απόψε, πνευματικώς και εκκλησιαστικώς, την θείαν εορτήν της αθανάτου Κοιμήσεως της Μητέρας του Θεού, το Πάσχα του Καλοκαιριού! Η Κυρία Θεοτόκος αν και μετετέθη από την γην στον ουρανόν με το τεθεωμένον, αγιώτατον και καθαρώτατον σώμα της, καθότι Θεόν εκυοφόρησε, εντούτοις όμως δεν εγκατέλειψε τον κόσμον, αλλά ενδιαφέρεται ως Μητέρα φιλόστοργος για το ανθρώπινο γένος, δέχεται τις προσευχές μας, μεσιτεύει στον Υιό της και Θεόν της και Θεόν μας υπέρ πάντων ημών και μας χαρίζει την ακαταμάχητον και κραταιάν προστασίαν της, μας τροφοδοτεί με τον ποταμόν τον γλυκερόν του θείου ελέους, μας παρηγορεί, μας στηρίζει, μας κρατά ορθίους και δυνατούς στις περιπέτειες της ζωής.

Υψώνουμε απόψε αλλά και πάντοτε ικετευτικώς και ευγνωμόνως νουν και καρδίαν προς την ταχέως επακούουσα ουράνια Μητέρα μας, εκείνην που ανέδειξε την ευγένειαν της ανθρωπίνης φύσεως, που αξιώθηκε να γεννήσει τον ίδιο τον Δημιουργό της, προς ‘’τήν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον καί προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα’’, επαναλαμβάνοντας από καρδίας την προσευχήν του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, λέγοντες: ‘’Δέξου, ἁγία Παρθένε, τόν ζῆλο μας, πού ὑπερβαίνει τίς φτωχές μας δυνάμεις, καί χάρισέ μας τή σωτηρίαν, διότι ἡμεῖς, μετά Θεόν, εἰς ἐσέ, τοῦ Θεοῦ τήν Μητέρα καί Μητέρα ἡμῶν, ἒχομεν τήν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας. Ἀπό σέ ἐλπίζομεν τήν στερέωσιν τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἀντίληψιν τοῦ ὀρθοδόξου γένους, τήν σκέπην καί προστασίαν τῆς πατρίδος μας, ὃπου εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τήν ἂμαχον βοήθειάν σου’’ (Ηλίας Μηνιάτης). Χρόνια πολλά, ευλογημένα και παναγιοσκέπαστα!».

Μετά το πέρας της λιτανεύσεως της εικόνος του Επιταφίου της Θεομήτορος, ο Σεβασμιώτατος ανεχώρησε για το Βέρμιο, όπου, κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, θα συνιερουργήσει μετά πλειάδος Αρχιερέων στην πανηγυρική θ. Λειτουργία, που θα τελεσθεί σήμερα, Σάββατο 15 Αυγούστου, στο ιερό Προσκύνημα Παναγίας «Σουμελά».

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Εγκύκλιος – Κοίμηση της Θεοτόκου – 2026

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ
ΕΠΙ ΤΗ ΠΑΝΕΝΔΟΞΩ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ
ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Βατοπαιδίου (1312 μ.Χ.)

«Κεχαριτωμένη, δεδοξασμένη, παντάνασσα, ἀπό τήν ἂφθονον ἐκείνην ἡλιοβολίαν τοῦ θείου φωτός, ὃπου χαίρεσαι, παρισταμένη ἐκ δεξιῶν τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ, πέμψον ἐδῶ κάτω καί εἰς ἡμᾶς τούς εὐλαβεῖς δούλους σου μίαν μακαρίαν ἀκτίνα, ὃπου νά εἶναι καί φῶς εἰς τόν ἐσκοτισμένον μας νοῦν καί φλόγα εἰς τήν ψυχραμένην μας θέλησιν, διά νά βλέπωμεν, νά περπατοῦμεν εἰς τήν ὁδόν τῶν θείων δικαιωμάτων». (Ἠλίας Μηνιάτης).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Σύμπας ὁ φιλοπάρθενος λαός τοῦ Θεοῦ, ὁ νέος Ἰσραήλ, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, σήμερον λαμπροφορεῖ, ἀγάλλεται καί πανηγυρίζει. Κατακλύζει τούς ὀρθοδόξους ἱερούς Ναούς καί τά πανάγια μοναστικά ἐνδιαιτήματα καί προσκυνήματα τῆς παναγιοσκεπάστου πατρίδος μας γιά νά ἑορτάσει μέ βαθειά εὐλάβεια καί πνευματική ἀνάταση τήν πανευφρόσυνο καί φωτοφόρο μνήμη τῆς ἀθανάτου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς θερμῆς προστάτιδος τῶν χριστιανῶν καί φιλοστόργου μητέρας ὃλων τῶν ἀνθρώπων. Ἡ Θεοτόκος, κατά τήν ἱεράν διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι «τῶν Προφητῶν ὑπόθεσις, τῶν Ἀποστόλων ἀρχή, τῶν μαρτύρων ἑδραίωμα, τῶν διδασκάλων κρηπίς∙ αὓτη τῶν ἐπί γῆς ἡ δόξα, τῶν κατ΄ οὐρανόν ἡ τερπνότης, τό πάσης τῆς κτίσεως ἐγκαλλώπισμα…». (Ἁγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς ΕΠΕ 11, 312 314). Ἡ πανάσπιλος Κόρη τῆς Ναζαρέτ, αὐτή πού ἠξιώθη νά βαστάσῃ στά ἂχραντα σπλάχνα της καί στήν ἀγκάλη της «τόν βαστάζοντα τά πάντα Θεόν», τόν Ἓνα τῆς Παναγίας Τριάδος καί νά γίνει ἡ «ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων», ὑμνεῖται καί μεγαλύνεται, τιμᾶται καί δοξάζεται, ψάλλεται καί γεραίρεται ἐξεχόντως καί δικαίως ἀπό τήν ἁγία Ἐκκλησία μας.

Καί τοῦτο διότι ἡ ὑπερύμνητος Μαρία, τό εὐωδέστατο καί καθαρώτατο ἂνθος τῆς ἀνθρωπότητος, κατέστησε γνωστή καί προσιτή, στόν οὐρανό καί τή γῆ, τήν ἂβυσσο τῆς θείας ἀγάπης. Ἡ ἐλεύθερη συμμετοχή καί συμβολή Της στό σχέδιο τῆς θείας οίκονομίας ἐκφράσθηκε διά τῆς ἀπολύτου καί τελείας ὑπακοῆς της στό κάλεσμα τοῦ Ἀρχαγγέλου, ὁ ὁποῖος τῆς ἀπεκάλυψε «βουλήν προαιώνιον», τήν ἐνανθρώπησιν τοῦ Θεοῦ Λόγου. Ἡ Παναγία, ὁ λογικός Παράδεισος, τό ἱερώτατο θησαυροφυλάκιο τῶν θείων ἀρετῶν, ἡ ἀληθῶς Κεχαριτωμένη, ἒκανε τήν γῆν οὐρανόν, καθώς διά τοῦ θείου καί ὑπερφυοῦς Τόκου της, τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Θεός φανερώθηκε ὡς τέλειος ἂνθρωπος στόν κόσμο, συνανεστράφη μέ τούς ἀνθρώπους καί ἒσωσε «παγγενῆ τόν Ἀδάμ». Ἡ ὁλόφωτη ὓπαρξή της ἒγινε τό ἱερό ἐργαστήριο τῆς ὑποστατικῆς ἑνώσεως τῆς ἀνθρωπίνης καί τῆς θείας φύσεως στό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Ἐκείνη, ἡ «δούλη καί μήτηρ τοῦ Δημιουργοῦ», κατά τόν Ἃγ. Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ἒγινε ὁ ἒμψυχος θρόνος τοῦ Θεοῦ, τό πυρίμορφον ὂχημα, ἡ νοητή κλίμαξ μέ τήν ὁποίαν κατέβηκε ἐπί γῆς καί ἒγινε ἂνθρωπος γιά τήν ἰδικήν μας σωτηρίαν, ὁ προαιώνιος Θεός τῶν ἀνελπίστων καί τῶν θαυμασίων.

Μετέστη ἀληθῶς πρός τήν ὂντως ζωήν ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ Μήτηρ καί Παρθένος Μαρία. Μετετέθη στήν ἀθάνατον Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἡ παντοβασίλισσα Μαριάμ. Δοξάζεται στή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τοῦ οὐρανοῦ ἀλλά δέν ἐγκαταλείπει τή στρατευομένη Ἐκκλησία τῆς γῆς. Κοινωνεῖ μέ τούς πιστούς τῆς γῆς. Πληροφορεῖται διά τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος περί τῶν ἀνθρωπίνων πόνων καί στεναγμῶν, ἐνδιαφέρεται καί νοιάζεται μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη καί στοργή γιά κάθε ἂνθρωπο, εἰσακούει δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, σπεύδει ταχέως καί συμπαρίσταται σέ ὃσους καταφεύγουν στή σκέπη της.

Ποιός, ἀλήθεια, προσέπεσε μέ πίστη ἐμπρός στήν ἱερή της εἰκόνα καί ἐζήτησε τή βοήθειά της καί δέν ἀντελήφθη τήν πρόνοιά της, μάλιστα σέ στιγμές δύσκολες; Ποιός γονάτισε ἒνδακρυς, ποιός ἂναψε τό ἁγιοκέρι τῆς εὐλαβείας καί τοῦ πόνου ἐνώπιόν της καί δέν ἒλαβε ἂμεσον ἐπιστηριγμόν, παρηγορίαν, παράκλησιν καί ἀνάπαυσιν; Διά τοῦτο πάνυ δικαίως ψάλλει ὁ ἐκκλησιαστικός ὑμνωδος: «Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοί, κατῃσχυμμένος ἀπό σοῦ ἐκπορεύεται, ἁγνή Παρθένε, Θεοτόκε… ἀλλ΄ αἰτεῖται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως».

Πανηγυρίζουμε λοιπόν σήμερον, πνευματικῶς καί ἐκκλησιαστικῶς, τήν θείαν ἑορτήν τῆς ἀθανάτου Κοιμήσεως τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ, τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ! Ἡ Κυρία Θεοτόκος ἂν καί μετετέθη ἀπό τή γῆν στόν οὐρανόν μέ τό τεθεωμένον, ἁγιώτατον καί καθαρώτατον σῶμα της, καθότι Θεόν ἐκυοφόρησε, ἐντούτοις ὃμως δέν ἐγκατέλειψε τόν κόσμον, ἀλλά ἐνδιαφέρεται ὡς μητέρα φιλόστοργος γιά τό ἀνθρώπινο γένος, δέχεται τίς προσευχές μας, μεσιτεύει στόν Υἱό της καί Θεόν της καί Θεόν μας ὑπέρ πάντων ἡμῶν καί μᾶς χαρίζει τήν ἀκαταμάχητον καί κραταιάν προστασίαν της, μᾶς τροφοδοτεῖ μέ τόν ποταμόν τόν γλυκερόν τοῦ θείου ἐλέους, μᾶς παρηγορεῖ, μᾶς στηρίζει, μᾶς κρατᾶ ὀρθίους καί δυνατούς στίς περιπέτειες τῆς ζωῆς. Ὑψώνουμε σήμερον ἀλλά καί πάντοτε ἱκετευτικῶς καί εὐγνωμόνως νοῦν και καρδίαν πρός τήν ταχέως ἐπακούουσα οὐράνια Μητέρα μας, ἐκείνην πού ἀνέδειξε τήν εὐγένειαν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, πού ἀξιώθηκε νά γεννήσει τόν ἲδιο τόν Δημιουργό της, πρός «τήν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον καί προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα», ἐπαναλαμβάνοντας ἀπό καρδίας τήν προσευχήν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, λέγοντες: «Δέξου, ἁγία Παρθένε, τόν ζῆλο μας, πού ὑπερβαίνει τίς φτωχές μας δυνάμεις, καί χάρισέ μας τή σωτηρίαν, διότι ἡμεῖς, μετά Θεόν, εἰς ἐσέ, τοῦ Θεοῦ τήν Μητέρα καί Μητέρα ἡμῶν, ἒχομεν τήν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας. Ἀπό σέ ἐλπίζομεν τήν στερέωσιν τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἀντίληψιν τοῦ ὀρθοδόξου γένους, τήν σκέπην καί προστασίαν τῆς πατρίδος μας, ὃπου εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τήν ἂμαχον βοήθειάν σου». (Ἠλίας Μηνιάτης)

Χρόνια Πολλά, εὐλογημένα καί παναγιοσκέπαστα!

Ἡ χάρις τοῦ ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου τεχθέντος Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἂς ἐπισκιάζει πλουσίως τήν ζωήν ὃλων σας.

Διάπυρος εὐχέτης σας πρός Κύριον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Δελτίο τύπου – Πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας (13-08-2026)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

13-08-2026

Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Σερρῶν καί Νιγρίτης ἀνακοινώνονται τά ἑξῆς ἀναφορικῶς μέ τό πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας:

Αὒριο, Παρασκευή 14 Αὐγούστου, παραμονή τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς πανσέπτου Μεταστάσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, στίς 7.30 τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας θά χοροστατήσει στόν πανηγυρικό Ἀρχιερατικό Ἑσπερινό, στην Ἀκολουθία τῶν Ἐγκωμίων καί στήν λιτάνευση τοῦ Ἐπιταφίου τῆς Παναγίας, πού θά τελεσθοῦν στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Σερρῶν καί θά ὁμιλήσει ἐποικοδομητικῶς καί ἐπικαίρως πρός τό εὐλαβές καί φιλέορτο ἐκκλησίασμα.

Τό Σάββατο 15 Αὐγούστου, ἡμέρα μνήμης τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας θά μεταβεῖ νωρίς τό πρωΐ στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Σουμελᾶ, προσκεκλημένος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, προκειμένου νά συμμετάσχει στήν πανηγυρική Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία καί στίς λοιπές λατρευτικές καί ἑορταστικές ἐκδηλώσεις πού θά τελεσθοῦν στήν ἑορτάζουσα Ἱερά Μονή.

Τήν Κυριακή 16 Αὐγούστου, ὁ Σεβ. θά προεξάρχει στήν πανηγυρική Θεία Λειτουργία πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου τῆς πόλεώς μας, κατά τήν διάρκεια τῆς ὁποίας θά τελέσει καί τήν εἰς διάκονον χειροτονία τοῦ κ. Μιχαήλ Ἀλεξούδη.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Σερρών Θεολόγος: «Λάμψον και σε μας, Δέσποτα Χριστέ, το Φως Σου το αιώνιον!» (06/08/2026)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Λάμψον και σε μας,
Δέσποτα Χριστέ, το Φως Σου το αιώνιον!»

06-08-2026

Στον ιερό Ναό Αγ. Γεωργίου Ασπροβάλτας, όπου ευρίσκεται αποθησαυρισμένο, ως μόνιμη αγιαστική ευλογία και θεομητορική προστασία των πιστών της ενορίας, το ακριβές αντίγραφο της εφεστίου και θαυματουργού εικόνος της Παναγίας «Τριχερούσης», προστάτιδος και εφόρου της ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αγ. Όρους, ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, σήμερα Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026, ημέρα κατά την οποία, τελείται λειτουργικώς η μεγάλη Δεσποτική εορτή της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Προ της απολύσεως της θ. Ιερουργίας, ο Σεβασμιώτατος ομίλησε θεολογικώς για το μεγάλο θαύμα της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Και πάλιν η αγία Μητέρα μας, Ορθόδοξος Εκκλησία, μας εσύναξε για να συμμετάσχουμε στην μεγάλη Δεσποτική εορτή του καλοκαιριού, την θ. Μεταμόρφωση του Κυρίου μας στο όρος Θαβώρ, όπου συντελέσθηκε μεγαλειωδώς η φανέρωσις του υπερφυούς μυστηρίου της Αγ. Τριάδος. Εκεί, ο Υιός και Λόγος του Θεού μεταμορφώνεται, αποκαλύπτοντας την ταυτότητά Του και μόνον ένα μικρό μέρος της δόξης Του στους μαθητές Του, το εκτυφλωτικό και υπερφυές εκείνο άκτιστο Φως.

Της φανερώσεως αυτής του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος προηγήθηκε χρονικώς η ομολογία του Αποστόλου Πέτρου στην Καισάρεια Φιλίππου, ενός από τους αυτόπτες μάρτυρες του θαύματος της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας. Ο Απόστολος Πέτρος, ως εκπρόσωπος του δωδεκαρίθμου ιερού συλλόγου των μαθητών του Κυρίου, ομολογεί την θεότητα του Χριστού και μετά από λίγο ο ίδιος ο Χριστός επάνω στο Θαβώρ αποκαλύπτει την ταυτότητά Του.

Εκεί, ο Υιός και Λόγος του Θεού, το άχρονον και αθάνατον Φως, το απαύγασμα της δόξης του Πατρός, μεταμορφώνεται και μεταμορφώνει. Εκείνος μεν φανερώνει ένα μικρό μέρος της εκπάγλου ωραιότητος δόξης Του, εκείνους δε μεταμορφώνει πνευματικώς, ώστε να γίνουν δεκτικοί και χωρητικοί του εκτυφλωτικού εκείνου ακτίστου Φωτός. Το γεγονός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, εορτάζει η αγία Εκκλησία μας, ως το αεί απαστράπτον Θαβώρ, διακονούσα, ως κοινωνία θεώσεως, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, το θαύμα της θεοφανείας, αλλά και της εν Χριστώ ανακαινίσεως, μεταμορφώσεως και σωτηρίας των ανθρώπων.

Η Εκκλησία μας είναι το νοητόν όρος της Μεταμορφώσεως, στο οποίο ανερχόμεθα βεβαρημένοι, κοπιώντες και πεφορτισμένοι και διά της καθάρσεως και του φωτισμού του νοός, κατερχόμεθα στον κόσμο φωτισμένοι, αγιασμένοι, λουσμένοι στο Φως του Χριστού. Η Εκκλησία είναι το διδασκαλείο της αρετής, το εργαστήριο της θεώσεως, η κοινωνία Θεού και ανθρώπων, το πνευματικό ιατρείο, όπου λαμβάνουμε πείρα ότι η αμαρτία, ως αντίθεη επιλογή και αποστασία από τον Θεό, ως μία κατάσταση αφύσικη για τον άνθρωπο, τον παραμορφώνει, τον ασχημίζει, τον αρρωσταίνει. Η μία, αγία, καθολική και αποστολική, Ορθόδοξος Εκκλησία μας, η μία και μοναδική Εκκλησία είναι το μυστικό Σώμα του Κυρίου Ιησού, ο Οποίος παρατείνεται και φανερούται, ως ακένωτος πηγή χάριτος και ευλογίας, ως κοινωνία θεώσεως, ως φως, αλήθεια, αγιασμός, αγάπη, ελπίδα, χαρά μέσα στην ανθρώπινη ζωή. Αυτή η Εκκλησία, ως το μυστήριο του Χριστού εμπνέεται, αγιάζεται και φωτίζεται, από το ανέσπερο και άκτιστο Φως της θαβωρείου δόξης του Κυρίου μας, διά τούτο και παραμένει ζωντανή, δυνατή, αγιάζουσα τους ανθρώπους και την κτίση, εργαστήριο αγιοσύνης, κιβωτός σωτηρίας, διδασκαλείο των Ευαγγελικών αρετών, λιμάνι και θεραπευτήριο των ψυχών και των σωμάτων μας.

Στον γενναιοφρόνως αγωνιζόμενο κατά της πολυειδούς αμαρτίας άνθρωπο, έρχεται βοηθός ο ίδιος ο Θεός, όταν βεβαίως και ο άνθρωπος επιποθεί την σωτηρία του. Καρπός αυτού του αγώνος είναι ο αγιασμός του ανθρώπου, η καθαρά καρδία, που κτίζεται, από τον ίδιο τον Θεό, ως το πάντιμο κατοικητήριό Του. Έργο δικό μας είναι να καταθέσουμε με ταπεινό, αλλά και ανυποχώρητο φρόνημα την ιδική μας καλή ομολογία, να αγωνισθούμε με τα όπλα του φωτός για την αλήθεια, που σώζει και αγιάζει τον άνθρωπο.

Ας απομακρυνθούμε, λοιπόν αδελφοί, με τον τρόπο της ζωής μας, από τα έργα του σκότους και ας ντυθούμε τα όπλα του φωτός. Ας παρακαλέσουμε τον Κύριό μας να μας μεταμορφώνει και να μας οδηγεί, από δόξης εις δόξαν, ώστε να γινόμεθα άνθρωποι φωτεινοί, να ωριμάζουμε πνευματικώς, καταθέτοντας το τεκμήριο της εις Χριστόν πίστεως, που είναι το θεμέλιο της ζωής και της σωτηρίας μας. Ας αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε αταλάντευτα και με πιστότητα την σωτήριο αυτή οδό, ώστε η ζωή μας να μεταμορφωθεί με την χάρη του Θεού σε πραγματικό Παράδεισο, σε μία κοινωνία, όπου θα βασιλεύει η αλήθεια, το φως, η ειλικρίνεια στις σχέσεις των ανθρώπων. Χρόνια πολλά κι ευλογημένα, πεπληρωμένα με το Φως της θ. Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας. Αμήν!».

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως