Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πού παροικεῖ στίς Σέρρες σέ καλωσορίζει μέ αἰσθήματα τιμῆς καί ἀγάπης στόν διαδικτυακό της οἶκο, στόν ὁποῖο φιλοξενοῦνται πτυχές τῆς ἱστορικῆς της διαδρομῆς ἀλλά καί τῆς ποιμαντικῆς της διακονίας.
Οἱ νέες τεχνολογίες προσφέρουν στήν ἁγία Ἐκκλησία μας μία ἐπιπλέον δυνατότητα ἀσκήσεως τοῦ πολυποίκιλου πνευματικοῦ της ἔργου μέσα στόν ραγδαίως μεταβαλλόμενο σύγχρονο κόσμο. Τό διαδίκτυο, μέ ὅλες τίς δυσκολίες καί τούς κινδύνους του, μπορεῖ νά γίνη ἕνα ἰδιαιτέρως χρήσιμο ἐργαλεῖο πίστεως, μορφώσεως, ἐνημερώσεως καί πραγματικῆς ψυχαγωγίας, ὅταν βρίσκεται σέ ὑπεύθυνα χέρια πού γνωρίζουν νά το χειρίζονται μέ μέτρο καί σύνεση.
Γι’αὐτό τόν λόγο γιά τό διαδίκτυο μποροῦν νά ἰσχύσουν ἐπακριβῶς οἱ παρακάτω πάντα ἐπίκαιροι καί παιδαγωγικοί λόγοι τοῦ μεγάλου πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἱεροῦ Βασιλείου:
“Καθάπερ τῆς ροδωνιᾶς τοῦ ἄνθους δρεψάμενοι τάς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω καί ἐπί τῶν τοιούτων λόγων (σελίδων, ἰστοχώρων κτλ) ὅσον χρήσιμον καρπωσάμενοι, τό βλαβερόν φυλαξώμεθα.”
Εὐχόμεθα ὁ διαδικτυακός οἶκος τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ὑπό τή σκέπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, νά σκορπίζει ἀπλώχερα άνά τόν κόσμο τήν εὐωδία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τῆς ἐλπίδος και τῆς ζωῆς.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος
WebTV
Εγκύκλιοι
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ
Πρός τούς εὐσεβεῖς χριστιανούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.
«Μετάνοια ἐστί ἀνάκλησις βαπτίσματος. Μετάνοια ἐστί συνθήκη πρός Θεόν δευτέρου βίου. Μετάνοια ἐστί ταπεινώσεως ἀγοραστής …Μετάνοια ἐστί θυγάτηρ ἐλπίδος καί ἄρνησις ἀνελπιστίας …Μετάνοια ἐστί συνειδότος καθαρισμός». (Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, λόγος περί μετανοίας).
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἡ εὐλογημένη περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι ὁ εὐπρόσδεκτος ἀπό τόν Κύριό μας καιρός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους κατά τόν ὁποῖον ἡ φιλόστοργος μητέρα μας Ἁγία Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει πνευματικῶς μέ τά ἱερά ἀναγνώσματα ἀπό τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, μέ τίς ἰδιαίτερες κατανυκτικές ἱερές ἀκολουθίες, τήν ψυχωφελῆ νηστεία καί τήν θεοφιλῆ ἐλεημοσύνη, ὣστε «ψυχαῖς καθαραῖς καί ἀρρυπώτοις χείλεσι» νά φθάσουμε καί νά προσκυνήσουμε «τόν δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν… σταυρωθέντα, παθόντα, ταφέντα καί Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν» Κύριον καί Σωτῆρα τοῦ κόσμου, Ἰησοῦν Χριστόν. Ἡ εὐλογημένη αὐτή περίοδος εἶναι ὁ κατεξοχήν καιρός τῆς μετανοίας, τῆς πνευματικῆς περισυλλογῆς, τοῦ ἀναστοχασμοῦ, τῆς ὑψοποιοῦ ταπεινώσεως, τῆς κατανύξεως, τῆς προσευχῆς, τῆς νηστείας, τοῦ ἐντόνου πνευματικοῦ ἀγῶνος, τῆς καθάρσεως καί τοῦ ἁγιασμοῦ.
Ἡ πνευματική μας ἀναγέννηση δέν μπορεῖ νά γίνει πραγματικότητα χωρίς τήν συναίσθηση τῆς ἀτελείας μας, τήν εἰλικρινῆ μετάνοια, τήν καθαρά ἐξομολόγησή μας, τήν ἐνσυνείδητη ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τήν χώρα τῆς ἁμαρτίας καί τήν ἐπιστροφή μας στόν Οἶκο τοῦ οὐρανίου Πατέρα μας. Παράδειγμα μιᾶς τέτοιας συμπεριφορᾶς, μεταξύ πολλῶν ἄλλων, εἶναι καί ὁ προφήτης καί βασιλεύς Δαυίδ. Ὃταν ἁμάρτησε, αἰσθάνθηκε τό βάθος τῆς πτώσεώς του. Καί ὁ θρῆνος τῆς ψυχῆς του ἒγινε καρδιακή προσευχή, ὁ περίφημος 50ός ψαλμός, ὁ ψαλμός τῆς μετανοίας. Σέ αὐτόν, μέ καρδιά συντετριμμένη καί ταπείνωση ζητᾶ συγχώρηση καί τό ἄμετρο ἒλεος τοῦ Θεοῦ.
Τό ἒλεος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἁπλῶς μία ἒκφραση συμπαθείας. Εἶναι ἡ ἀπέραντη θάλασσα τῆς θείας ἀγάπης. Εἶναι «πλῆθος οἰκτιρμῶν», πέλαγος ἀγαθότητος. Στήν τραυματισμένη ἀπό τά πυρφόρα βέλη τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά μετανοημένη ἀνθρώπινη ψυχή, κατεβαίνει ἀπό τό θρόνο τοῦ Θεοῦ μιά μυστική οὐράνια χάρη καί παράκληση. Αὐτή ἡ θεία Χάρη, μέσα ἀπό τό ἃγιο μυστήριο τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως, θεραπεύει τήν πληγή, σβήνει τήν ἐνοχή, χαρίζει ὑγεία καί χαρά, ἐξαλείφει τά πταίσματα, ἀποδίδει στόν ἂνθρωπο χαρισματικῶς τήν δυνατότητα τῆς μετοχῆς του, ὡς υἱός καί κληρονόμος, στήν οὐράνιο χαρά τοῦ παραδείσου, στό ζωηφόρο δεῖπνο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Πολύ χαρακτηριστικά ὁ θεῖος εὐαγγελιστής καί Ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἀναφέρει στήν πρώτη του ἐπιστολή: «Ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς τά γράφω αὐτά γιά νά μήν πέσετε ποτέ σέ ἁμαρτία. Ἂν ὃμως κανείς ἁμαρτήσει ἀπό ἀδυναμία, δέν πρέπει νά ἀπελπισθεῖ. Ἒχουμε μεσίτη καί συνήγορο κοντά στόν Πατέρα τόν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν, τόν δίκαιον καί ἀπολύτως ἀναμάρτητον. Καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς εἶναι τό θύμα πού θυσιάστηκε, ὣστε μέ τό αἷμα του νά ἐξιλεωθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιά τίς ἁμαρτίες μας. Καί ὂχι μόνο γιά τίς δικές μας, ἀλλά καί γιά τίς ἁμαρτίες ὃλου τοῦ κόσμου»*.
Οἱ θεόπνευστες αὐτές διαβεβαιώσεις τοῦ μαθητοῦ τῆς ἀγάπης, δίνουν στήν ψυχή τοῦ ἁμαρτωλοῦ φῶς, ἐλπίδα, χαρά. Γι’ αὐτό καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος βροντοφωνεῖ: «Κανένας ἂς μήν ἀπελπίζεται γιά τή σωτηρία του, ὃσο ἁμαρτωλός κι ἂν εἶναι. Εἶσαι ἅρπαγας καί κλέπτης; Σκέψου τόν τελώνη. Ἒπεσες σέ ἠθικές παρεκτροπές; Πάρε ὡς παράδειγμα τήν πόρνη γυναίκα. Ἀντιστρατεύεσαι στό νόμο τοῦ Θεοῦ; Σκέψου τόν Παῦλο, πού ἀπό ἀπειθής στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μετενόησε καί ἒγινε Ἀπόστολος. Ἁμάρτησες; Μύριες φορές μετανόησε. Μέ τά φάρμακα τῆς Ἐκκλησίας ἐπαλείφοντας συνεχῶς τίς πληγές, θά καταστείλεις τίς φωτιές τῶν παθῶν».
Γιά τήν ἁγία Μητέρα μας Ἐκκλησία ἡ περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι περίοδος μετανοίας, πνευματικοῦ ἀγῶνος, χαρμολύπης, ἐλπίδος, θεραπείας, θείας παρηγορίας, περίοδος πού ὁδηγεῖ σέ μία νέα ζωή, τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ἡ μετάνοια εἶναι ἓνα μεγαλειώδες γεγονός πού ἱερουργεῖται στά ἒγκατα τῆς ὑπάρξεώς μας. Τό ἀποτέλεσμα τῆς μετανοίας εἶναι ἡ ἄφεσις, ἡ θεραπεία, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνευσις, ἡ δικαίωσις.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού ξεκινᾶ ἀπό σήμερα μέ τόν κατανυκτικό Ἑσπερινό, εὔχομαι νά τήν διέλθουμε ὅλοι μας μέ χαρά, ὑψηλό φρόνημα, ὑγεία πνευματική καί σωματική. Ὁ φιλάνθρωπος Κύριος καί Δεσπότης τῆς ζωῆς μας, ἡ ἐνυπόστατη ζωή, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ὁδός πού ὁδηγεῖ μέ ἀσφάλεια στόν Θεό, εὔχομαι νά εἶναι δίπλα μας σέ αὐτή τήν σωτήρια καί ψυχωφελῆ πορεία μας, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε στό τέλος της νά προσκυνήσουμε ὅλοι μας τά ἅγια καί σωτήρια Πάθη καί τήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του.
Εὐλογημένη καί σωτήρια Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Διάπυρος εὐχέτης ὅλων σας πρός τόν Κύριον
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος
Παραπομπές
* «Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν, ἳνα μή ἁμάρτητε∙ καί ἐάν τίς ἁμάρτῃ, παράκλητον ἒχωμεν πρός τόν Πατέρα, Ἰησοῦν Χριστόν δίκαιον∙ καί αὐτός ἱλασμός ἐστί περί τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν∙ οὐ περί τῶν ἡμετέρων δέ μόνον, ἀλλά καί περί ὃλου τοῦ κόσμου» (Α’ Ἰω. 2, 1-2).
Πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
03-04-2026
Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Σερρῶν καί Νιγρίτης ἀνακοινώνονται τά ἑξῆς ἀναφορικῶς μέ τό πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας:
Τό Σάββατο τοῦ Λαζάρου, 4 Ἀπριλίου, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Θεολόγος θά ἱερουργήσει στήν Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία, πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικήτα Σερρῶν, μέ ἀφορμή τήν ἡμέρα μνήμης καθ΄ ἣν ἐμαρτύρησε ὁ Ἃγιος στήν πόλη τῶν Σερρῶν (4 Ἀπριλίου 1808) .
Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, 5 Ἀπριλίου, ἡμέρα κατά τήν ὁποία τιμᾶται ἡ θριαμβευτική καί λαμπρά Εἴσοδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στά Ἱεροσόλυμα, ὁ Σεβ. θά ἱερουργήσει στήν Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία, πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Ναό Ἁγ. Γεωργίου Ἀσπροβάλτας.
Στίς 7:30 τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας, ὁ Σεβ. θά χοροστατήσει στήν ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου (ὂρθρος Μ. Δευτέρας), πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Κάτω Λευκῶνος.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Δελτία Τύπου
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σερρών Θεολόγος: «’’Μνήσθητι καὶ
ἡμῶν Σωτήρ ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου’’!»
10-04-2026
Με κατάνυξη, αλλά και ζέουσα προσδοκία της αναστασίμου ελπίδος τελούνται και στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης οι ιερές ακολουθίες της αγίας και μεγάλης Παρασκευής, κατά την οποία, η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας ποιεί ανάμνηση των αγίων και σωτηρίων Παθών, της θεόσωμης ταφής και της εις άδου καθόδου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Συγκεκριμένως, σήμερα, αγία και μεγάλη Παρασκευή 10 Απριλίου 2026, στις 10:00 το πρωί, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος χοροστάτησε στην ιερά ακολουθία του Εσπερινού της Αποκαθηλώσεως του Κυρίου μας στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών.
Προ της αναγνώσεως του ιερού Ευαγγελίου της Αποκαθηλώσεως, στον εμπνευσμένο, από το ιε’ Αντίφωνο της ακολουθίας των αχράντων Παθών του Κυρίου μας: «Τάδε λέγει Κύριος τοῖς Ἰουδαίοις· Λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἤ τί σοι παρηνώχλησα; τούς τυφλούς σου ἐφώτισα, τούς λεπρούς σου ἐκαθάρισα, ἄνδρα ὄντα ἐπί κλίνης ἠνωρθωσάμην. Λαός μου, τί ἐποίησά σοι, καί τί μοι ἀνταπέδωκας; Ἀντί τοῦ μάννα χολήν∙ ἀντί τοῦ ὕδατος ὄξος· ἀντί τοῦ ἀγαπᾶν με σταυρῷ με προσηλώσατε…», διδακτικότατο λόγο του, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Μεγάλα, εξαίσια, φοβερά και σωτήρια ιερούργησε σήμερα ο Κύριός μας, αδελφοί μου, επάνω στον Σταυρό. Διά του εκουσίου Πάθους Του, ελευθερώνει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, από το βάρος της ενοχής εκ του προπατορικού αμαρτήματος, κατακρίνοντας την αμαρτία στο θεανδρικό Του πρόσωπο. Το θείο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου περιελάμβανε και την εκούσια θυσία του ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού, ο Οποίος ανήλθε επί Σταυρού και υπέστη φρικτό και ταπεινωτικό θάνατο.
Η υμνολογία της Εκκλησίας μας μυσταγωγεί στις σώζουσες θείες αλήθειες, μας οδηγεί να γινόμεθα διδακτοί Θεού, να στερεωνόμεθα στην πίστη, να μένουμε σταθεροί στην απόφασή μας να είμεθα μαζί με τον Χριστό, ο Οποίος είναι και χθες και σήμερον και έως της συντελείας της ανθρωπίνης ιστορίας, πάντοτε ο υπό των εχθρών Του ραπιζόμενος, σταυρούμενος, καταδιωκόμενος, πολεμούμενος, συκοφαντούμενος, φυλακιζόμενος, εκουσίως και φιλανθρώπως θνήσκων, αλλά και ενδόξως ανιστάμενος αεί ζων και νικών διά της αγάπης Του.
Ο Κύριός μας, από την πρώτη στιγμή της ζωής Του στην γη πολεμήθηκε σκληρότατα και άδικα, από τους ανθρώπους εκείνους, που αδυνατούσαν να αντέξουν το φως, το οποίο Εκείνος έφερε στον κόσμο. Αλλά και οι ίδιοι οι μαθητές Του, οι αυτόπτες και αυτήκοοι, υποκείμενοι και αυτοί στην ασθενική και ευκόλως διολισθαίνουσα στον φόβο και την ολιγοπιστία ανθρώπινη φύση τους αποζητούν απτές αποδείξεις της θεότητός Του, ζητώντας να ψηλαφήσουν το μεγαλείο της δόξης Του.
Δεν ήταν μόνον ο σωματικός πόνος, που εδοκίμασε ο Χριστός επί του Σταυρού, αλλά κυρίως και πρωτίστως, ο απέραντος ψυχικός πόνος, που τον συνέθλιβε, όπως αυτός ξεκίνησε εκείνο το βράδυ στην Γεθσημανή, όταν έβλεπε τους μαθητές Του να Τον εγκαταλείπουν, όταν έβλεπε, λίγο αργότερον, την κακία των ποτέ ευεργετηθέντων ανθρώπων, που με μένος εκραύγαζαν το ‘’Σταυρωθήτω’’. Με το διεισδυτικό, παντοκρατορικό Του βλέμμα, ο Κύριός μας έβλεπε και τα μεγάλα εγκλήματα, τα οποία επρόκειτο να συντελεσθούν μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, διά τούτο και το αποτύπωμα της σημερινής μεγάλης ημέρας είναι ιδιαιτέρως βαρύ και ευθυνοφόρο για όλους μας.
Απηλλαγμένοι, όλοι, από την επιφάνεια της πρόσκαιρης συναισθηματικής φόρτισης των ημερών είναι ανάγκη να αναλογισθούμε τι ο Θεός προσέφερε στον άνθρωπο και τι ο άνθρωπος αντιπροσέφερε σ’ Εκείνον. Πόσες φορές κι εμείς, οι οποίοι έχουμε την σφραγίδα του Χριστού στην ζωή μας και αναπνέουμε τις ζείδωρες ‘’ανάσες’’ Του μέσα στην αγία Του Εκκλησία, δεν νιώθουμε φόβο, αδυναμία, δειλία, ατολμία, ολιγοπιστία μπροστά στην ορμητική και θρασεία επέλαση του κακού στον σύγχρονο κόσμο; Ο άνθρωπος αποκομμένος από τον Θεό, Τον εγκατέλειψε, Τον ελησμόνησε, καταδύθηκε στην αμαρτία, στο σκοτάδι, στο θάνατο. Ο Θεός όμως δεν εγκατέλειψε ποτέ τον άνθρωπο. Εδημιούργησε, στην αυγή της ανθρωπίνης ιστορίας, τον άνθρωπο και εκείνος ημαύρωσε το ‘’κατ’ εἰκόνα’’ και οδηγήθηκε αφεύκτως στον θάνατο, πνευματικό τε και σωματικό.
Ο Θεός ζωοποιεί τον άνθρωπο και ο άνθρωπος επεχείρησε να δολοφονήσει τον Θεό. Αντί του μάννα χολή, αντί του ύδατος όξος. Ιδού το φρικτό ανταπόδομα του ανθρώπου στον Δημιουργό του Θεό. Η αγία Παρασκευή με το βαθύ αποτύπωμά της αποκαλύπτει την συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στον Θεό. Η σημερινή ολέθρια πτώσις του ανθρώπου είναι ασυγκρίτως φρικτωτέρα της πρώτης πτώσεώς του. Τότε ο άνθρωπος αποστάτησε από τον Θεό. Την μεγάλη Παρασκευή ο άνθρωπος σταυρώνει τον Θεό του. Αλλ’ Εκείνος, ως Θεός και Λυτρωτής του κόσμου ανοίγει τον Παράδεισο, συγχωρεί, σώζει, αναπλάθει, ανιστά και θεώνει λυτρωτικώς στο θεανδρικό Του πρόσωπο την ανθρωπίνη φύση, στηρίζει, εμπνέει, καθοδηγεί και παρηγορεί την ζωή μας, μεταμορφώνει τον κόσμο, μας εισαγάγει χειροκρατώντας μας φιλόστοργα στην θέα της καινής εν Χριστώ κτίσεως. Στον Σταυρό του Κυρίου διδασκόμεθα, ως εμπειρία και όχι ως θεωρία μόνον, την δύναμη της ταπεινώσεως, τον απέραντο πλατυσμό της θείας αγάπης, που νικά τον εγωϊσμό και τον θάνατο, ζούμε το μυστήριο της θυσίας και της συγχωρητικότητος, το οποίο καταξιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη, ανιχνεύουμε την σώζουσα αλήθεια, την οποία, η Εκκλησία μας διαφυλάσσει δύο χιλιάδες χρόνια τώρα.
Σήμερα, μεγάλη Παρασκευή η ανθρωπότητα αναμετράται με το ψηλαφητό σκοτάδι της. Σήμερα ο άνθρωπος ζυγίζεται με την αχαριστία του, το πως δηλαδή, μέσα στην παραζάλη και τον σκοτισμό του νου του αναβιβάζει επί του Σταυρού τον ίδιο τον Ευεργέτη και Πλαστουργό του.
Ημπορεί οι διώκτες του Χριστού και της Εκκλησίας, κάθε εποχής, περιβαλλόμενοι με την ισχύ και την πρόσκαιρη δόξα τους να ηθέλησαν να φονεύσουν τον Θεό, να κλείσουν τον Χριστό μέσα στον τάφο, να Τον βγάλουν από τις ανθρώπινες καρδίες, να Τον φυλακίσουν στο περιθώριο της ανθρώπινης ζωής, όσο όμως και αν προσπαθούν, τούτο και αμήχανο είναι και αυτοκαταστροφικό για τους ιδίους.
Ας θρηνήσουμε σήμερα, αδελφοί, όχι για το εκούσιο και σωτήριο Πάθος του Κυρίου μας, που αποτελεί προανάκρουσμα της πανενδόξου Αναστάσεως Του, αλλά να θρηνήσουμε γοερώς μόνον για τις αμαρτίες μας, τις αρνήσεις μας, τα σκοτεινά μας πάθη και λάθη με τα οποία ανασταυρώνουμε τον Χριστό. Ας θρηνήσουμε για τον αφιλάνθρωπο, αδιέξοδο, εγωιστικό και καταστροφικό τρόπο της ζωής μας. Ας θρηνήσουμε για τις χαμένες, τις αναξιοποίητες ευκαιρίες, τις οποίες μας εχάρισε η αγάπη του Χριστού.
Ας διδαχθούμε τέλος, από την φωνή του ευγνώμονος ληστού και με όλη την δύναμη της ψυχής μας, ας αναφωνήσουμε με συντριβή μαζί του, το ‘’Μνήσθητι καὶ ἡμῶν Σωτὴρ ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου’’ και το ‘’Κύριε καὶ Θεὲ τοῦ παντός, ἰλάσθητι, συγχώρησον πάντας, ἔσω εὐσπλαχνικός, χάρισε ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον’’. Αμήν!».
Ακολούθως, στις 12:30 μ.μ., στον χώρο έμπροσθεν του ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής του Β’ Κοιμητηρίου Σερρών τελέσθηκε η ιερά ακολουθία του Επιταφίου θρήνου κατά την διάρκεια της οποίας ο χοροστατών Σεβ. κ. Θεολόγος ανέπεμψε ειδική δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών και των εκ της νόσου Covid-19 κεκοιμημένων αδελφών μας, οι οποίοι αναπαύονται στο ως είρηται Κοιμητήριο και ακολούθως πραγματοποιήθηκε η εντός του Κοιμητηρίου λιτάνευση του Επιταφίου.
Στην συνέχεια, στη 1:30 μ.μ., στο ιερό Παρεκκλήσιο Αγ. Αικατερίνης του Γεν. Νοσοκομείου Σερρών ο Σεβασμιώτατος ετέλεσε την ακολουθία του Επιταφίου θρήνου παρουσία του Διοικητικού και του Νοσηλευτικού προσωπικού καθώς και πλήθους νοσηλευομένων, συγγενών και συνοδών.
Στις 3:00 μ.μ., ο Σεβασμιώτατος μετέβη στο Α’ Κοιμητήριο Σερρών, όπου επί του ειδικώς διαμορφωμένου υπερώου επάνω ακριβώς από το οστεοφυλάκιο μαζί με τον ιερό Κλήρο της πόλεως ετέλεσαν την ιερά ακολουθία της Αποκαθηλώσεως και έψαλαν τα εγκώμια.
Εν συνεχεία, το αποκαθηλωθέν «Σώμα» του Κυρίου μας οδηγήθηκε λιτανευτικώς στο πλησίον του υπερώου λελατομημένο εκ πέτρας κενοτάφιο. Προ της απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε υπέρ μακαρίας και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών όλων των κεκοιμημένων αδελφών μας, οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικώς ετόνισε, αναμένουν την κοινή Ανάσταση λουσμένοι στο ανέσπερο Φως της αιωνιότητος, που μόνον ο Χριστός, η Ανάσταση και η Ζωή μας χαρίζει.
Στις 7:00 το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος θα χοροστατήσει στην ακολουθία του Επιταφίου θρήνου, που θα τελεσθεί στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών.
Ακολούθως, στις 9:30 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη συνάντηση των Επιταφίων των κεντρικών ιερών Ναών της πόλεως των Σερρών στην πλατεία «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ».
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Παιδιά του «ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ» Σερρών
επισκέφθηκαν τον Σεβ. Ποιμενάρχη τους
10-04-2026
Παιδιά και μέλη του ιστορικού «ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ» Σερρών επισκέφθηκαν τον Σεβ. Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγο την αγία και μεγάλη Πέμπτη 9 Απριλίου 2026 στο Επισκοπείο Σερρών.
Ο Σεβασμιώτατος επαίνεσε την Πρόεδρο κ. Στέλλα Ελευθεριάδου και τα μέλη του ιστορικού πολιτιστικού αυτού Συλλόγου για την σπουδαιοτάτη, πολυετή, καρποφόρο πνευματική προσφορά του στην κοινωνία και κυρίως στην νεολαία των Σερρών.
Τα παιδιά ευχαρίστησαν τον πνευματικό τους πατέρα για την δοχή και την διαχρονική του αγάπη και υπέβαλαν τις ευχές τους για τις άγιες ημέρες των αχράντων Παθών και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, προσφέροντας και παραδοσιακά δώρα της ημέρας, αλλά και του αγίου Πάσχα.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος προσέφερε διάφορες ευλογίες σε όλους, μικρούς και μεγάλους, ευχόμενος πατρικώς ευλογημένη και ψυχοσωτήριο Ανάσταση.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Εθιμοτυπική επίσκεψη του νέου Διοικητού της
Α. Σ. Δ. Η. Μ. στον Σεβ. Μητροπολίτη Σερρών
09-04-2026
Τον Σεβ. Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγο επισκέφθηκε την αγία και μεγάλη Τετάρτη 8 Απριλίου 2026, στο Επισκοπείο Σερρών, ο νέος Διοικητής της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοικήσεως Ηπείρου και Μακεδονίας / NRDC – GR (Α. Σ. Δ. Η. Μ. / NRDC – GR) «ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ» (πρώην Γ’ Σ. Σ.), Αντιστράτηγος κ. Γρηγόριος Μπουντλιάκης, συνοδευόμενος από τον Διοικητή της 10ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας, Ταξίαρχο κ. Φίλιππο Γιαλαμά και λοιπούς υψηλόβαθμους αξιωματικούς του Στρατού, στο πλαίσιο των εθιμοτυπικών επισκέψεων, που πραγματοποιεί επί τη αναλήψει των νέων καθηκόντων του μετά και από την πρόσφατη ευδόκιμη αποστράτευση του απερχομένου Διοικητού της Α. Σ. Δ. Η. Μ., Αντιστρατήγου ε. α. κ. Αθανασίου Γαρίνη.
Ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη εγκαρδίως τον νέο Διοικητή της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοικήσεως Ηπείρου και Μακεδονίας για τα νέα καθήκοντά του, ευχόμενος πλουσία την ενίσχυση και την ευλογία του αγίου Θεού στο υψηλό και ευθυνοφόρο έργο του.
Ο νέος Διοικητής ευχαρίστησε τον σεπτό Ποιμενάρχη της Εκκλησίας των Σερρών και της Νιγρίτης για την εγκάρδια δοχή και φιλοξενία, καθώς και για τις πολύτιμες σκέψεις του και τον γόνιμο διάλογο, εξέφρασε δε τον σεβασμό του προς την Εκκλησία, αλλά και την βαθιά εκτίμησή του για το επιτελούμενο ποιμαντικό, φιλανθρωπικό και εν γένει πνευματικό Της έργο.
Στο τέλος της συναντήσεως προσεφέρθησαν, εκατέρωθεν, ενθυμήματα με την ευχή για ευλογημένη και ψυχοσωτήριο Ανάσταση.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΡΑΔΙΟ ΚΙΒΩΤΟΣ 99,2 FM
ΙΕΡΑΠΟΔΗΜΙΑ ΣΤΗΝ ΧΙΟ
(14 ΕΩΣ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026)
Ιεραποδημία στους
Αγίους Τόπους
(17 - 23 Ιανουαρίου 2026)
Οδοιπορικό στην Ιταλία
Προσκύνημα στην Κρήτη
Προσκύνημα στην Κύπρο
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ
Περιοδικό Άγιος Νικήτας
Ροή Ειδήσεων
Νέες Εκδόσεις
Ενημερωτικά Φυλλάδια
Ορθόδοξη Πνευματικότητα
Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα:
Πορεία πρὸς τὴν Ἀνάσταση
Ή ἑβδομάδα πρὶν τὸ Πάσχα ὀνομάστηκε Μεγάλη ἀπὸ τοὺς πρώτους κιόλας χριστιανικοὺς αἰῶνες κι αὐτὸ γιατί, ὅπως μας ἐξηγεῖ ὁ Ἅγ. Ἰω. ὁ Χρυσόστομος, μεγάλα καὶ κοσμοσωτήρια γεγονότα συνέβησαν στὴ διάρκειά της. Κέντρο αὐτῶν τῶν γεγονότων εἶναι βεβαίως τὰ Ἅγια καὶ ἄχραντα Πάθη, ἡ θεόσωμη Ταφῆ καὶ ἡ ἔνδοξη Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου.
Γιὰ τὴ διευκόλυνση τῶν πιστῶν οἱ ἀκολουθίες τῆς Μ. Ἑβδομάδος τελοῦνται ἀντίστροφα τοῦ κανονικοῦ, δηλ. οἱ Ὄρθροι τελοῦνται τὸ ἀπόγευμα καὶ οἱ Ἑσπερινοὶ τὸ πρωί. Παλαιότερα οἱ ὄρθροι τελοῦνταν λίγο μετὰ τὰ μεσάνυχτα, ὅμως ἡ ὥρα αὐτὴ δὲν ἦταν κατάλληλη γιὰ τὴν προσέλευση τῶν πιστῶν. Ἔτσι λοιπὸν σήμερα οἱ ἱερὲς Ἀκολουθίες τελοῦνται ὡς ἑξῆς:
Κυριακὴ Βαΐων ἀπόγευμα: Ὄρθρος Μ. Δευτέρας
Μ. Δευτέρα πρωί: Ἑσπερινὸς Μ. Δευτέρας
Μ. Δευτέρα απόγευμα: Ὄρθρος Μ. Τρίτης
Μ. Τρίτη πρωί: Ἑσπερινὸς Μ. Τρίτης
Μ. Τρίτη απόγευμα: Ὄρθρος Μ. Τετάρτης
Μ. Τετάρτη πρωί: Ἑσπερινὸς Μ. Τετάρτης
Μ. Τετάρτη απόγευμα: Ὄρθρος Μ. Πέμπτης
Μ. Πέμπτη πρωί: Ἑσπερινὸς Μ. Πέμπτης
Μ. Πέμπτη απόγευμα: Ὄρθρος Μ. Παρασκευῆς
Μ. Παρασκευὴ πρωί: Ἑσπερινὸς Μ. Παρασκευῆς
Μ. Παρασκευὴ απόγευμα: Ὄρθρος Μ. Σαββάτου
Μ. Σάββατο πρωί: Ἑσπερινὸς Μ. Σαββάτου
Μ. Σάββατο βράδυ: Ὄρθρος Κυριακῆς τοῦ Πάσχα
Κυριακή του Πάσχα πρωὶ ἢ ἀπόγευμα: Ἑσπερινός της Ἀγάπης
Ἡ ὑμνολογία καὶ τὰ ἁγιογραφικὰ ἀναγνώσματα τῆς Μ. Ἑβδομάδας εἶναι ἰδιαιτέρως κατανυκτικὰ καὶ μᾶς βοηθοῦν νὰ κατανοήσουμε καὶ νὰ ζήσουμε κυριολεκτικὰ τὰ Πάθη καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Λέει χαρακτηριστικὰ ἕνας ὕμνος: «Συμπορευθῶμεν αὐτῶ καὶ συσταυρωθῶμεν… ἶνα καὶ συζήσωμεν αὐτῶ…»
Κυριακὴ τῶν Βαΐων: Τὴν τελευταία Κυριακὴ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἑορτάζουμε τὴ θριαμβευτικὴ εἴσοδο τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυμα κατὰ τὴν ὁποία ὁ λαὸς ἔκπληκτος ἀπὸ τὸ θαῦμα τῆς ἀνάστασης τοῦ Λαζάρου ποὺ εἶχα προηγηθεῖ ὑποδέχτηκε τὸν Χριστὸ κρατώντας κλαδιὰ φοινίκων καὶ βάγια. Σὲ ἀνάμνηση ἐκείνης τῆς ὑποδοχῆς κρατᾶμε κι ἐμεῖς αὐτὴ τὴ μέρα κλαδιὰ δάφνης ὑποδεχόμενοι τὸν Κύριο ὄχι σὰν ἕνα θριαμβευτή, κοσμικὸ βασιλιά, ὅπως τὸν φαντάζονταν οἱ Ἰουδαῖοι, ἀλλὰ σὰν αἰώνιο, πνευματικὸ βασιλιά. Ἡ εἴσοδος, ὅμως, τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυμα ἦταν καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς πορείας Του πρὸς τὸ Πάθος. Ἤδη οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι εἶχαν ἀποφασίσει τὴ θανάτωσή Του καὶ ὁ Ἰούδας τὴν προδοσία. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εἶναι ταυτόχρονα καὶ ἡ ἔναρξη τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.
«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσω τῆς νυκτός` καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὐρήσει γρηγορούντα` ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὐρήσει ραθυμούντα. Βλέπε οὔν, ψυχή μου, μὴ τῷ ὕπνῳ κατενεχθης, ἶνα μὴ τῷ θανάτῳ παραδοθῆς καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθής` ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα∙ Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ ὁ Θεός` διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἠμᾶς.»
Μεγάλη Δευτέρα: Εἶναι ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τοῦ Ἁγ. Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου, γιοῦ τοῦ πατριάρχη Ἰακώβ. Τὰ ἀδέλφια τοῦ Ἰωσὴφ τὸν φθονοῦσαν, γι’ αὐτὸ τὸν ἔριξαν μέσα σ’ ἕνα λάκκο καὶ κατόπιν τὸν πούλησαν σὲ Αἰγυπτίους ἐμπόρους. Ὑπέφερε πολλά, ὅμως στὸ τέλος δοξάστηκε κι ἔγινε ἄρχοντας τῆς Αἰγύπτου. Ὁ Ἰωσὴφ θεωρεῖται τύπος τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὰ παθήματα, τὴν ἀρετή του, τὴν πραότητα καὶ τὴν ἀνεξικακία του. Καὶ ὁ Κύριος φθονήθηκε ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς, τοὺς Γραμματεῖς καὶ τοὺς Φαρισαίους καὶ ἀφοῦ ὑπέφερε πολλὰ γιὰ τὴ σωτηρία μας δοξάστηκε μὲ τὴν Ἀνάστασή Του.
Ἐπίσης τὴ Μ. Δευτέρα τελεῖται ἀνάμνηση τῆς ξηρανθείσας συκῆς. Σύμφωνα μὲ τὴν εὐαγγελικὴ διήγηση τὸ θαῦμα αὐτὸ ἔγινε τὴν ἑπομένη τῆς εἰσόδου τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυμα. Ὁ Χριστὸς βλέποντας στὸ δρόμο μία συκιά, πῆγε κοντά της, μὰ δὲ βρῆκε παρὰ μόνο φύλλα` καὶ τῆς λέει: «Ποτὲ πιὰ μὴν ξαναβγάλεις καρπό!» Κι ἀμέσως ξεράθηκε ἡ συκιά. Ἐκείνη ἡ ἄκαρπη συκιὰ συμβόλιζε τὴ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων ποὺ δὲν εἶχε νὰ παρουσιάσει πνευματικοὺς καρποὺς καὶ γι’ αὐτὸ καταδικάστηκε ἀπὸ τὸν Κύριο. Συμβόλιζε ἀκόμα καὶ κάθε ἄνθρωπο ποὺ δὲν ἔχει πνευματικὴ καρποφορία. Τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ὄρθρου τῆς Μ. Δευτέρας ἀφηγεῖται ὄχι μόνο τὸ ἐπεισόδιο τῆς συκῆς ἀλλὰ καὶ τὶς παραβολὲς τῶν δυὸ γιῶν (Ματθ. 21, 28-32) καὶ τῶν κακῶν γεωργῶν (Ματθ. 21, 33-46) μέσο τῶν ὁποίων ὁ Κύριος προεῖπε τὴν ἀπόρριψη Τοῦ ἰσραηλιτικὸ λαό. Οἱ παραβολὲς αὐτὲς ἐλέχθησαν τὴν ἡμέρα μετὰ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων καὶ γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία ὅρισε νὰ διαβάζονται τὴν Μ. Δευτέρα.
Μεγάλη Τρίτη: Εἶναι ἀφιερωμένη στὴν παραβολὴ τῶν δέκα παρθένων (Ματθ. 25, 1 – 13). Ὅμως οἱ ὕμνοι τῆς ἡμέρας ἀναφέρονται καὶ στὴν παραβολὴ τῶν ταλάντων (Ματθ. 25, 14 – 30) καθὼς καὶ στὴ μέλλουσα κρίση (Ματθ. 25, 31 – 46). Οἱ τρεῖς αὐτὲς παραβολὲς ἀποτελοῦν μέρος μιᾶς μεγάλης διδασκαλίας ποὺ ἔκανε ὁ Χριστὸς κατ’ ἰδὶαν στοὺς μαθητὲς Τοῦ στὸ Ὅρος τῶν Ἐλαιῶν λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάθος Του. Σ’ αὐτὴ τὴν ὁμιλία περιλαμβάνονται σπουδαῖες καὶ βαρυσήμαντες προβλέψεις γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴ συντέλεια τοῦ κόσμου. Ὁ Κύριος τόνισε ἀκόμα πὼς πρέπει νὰ ἤμαστε πάντα ἕτοιμοι νὰ Τὸν ὑποδεχτοῦμε γιατί θὰ ἔρθει σὲ ἄγνωστο χρόνο. Ἀπὸ τὴν παραβολὴ τῶν δέκα παρθένων εἶναι ἐμπνευσμένο τὸ τροπάριο «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσω τῆς νυκτός…» καὶ ὁ ἀκόλουθος ὕμνος:
«Τὸν νυμφῶνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον καὶ ἔνδυμα οὐκ ἔχω, ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῷ∙ λάμπρυνόν μου τὴν στολὴν τῆς ψυχῆς, φωτοδότα, καὶ σῶσον με».
Μεγάλη Τετάρτη: Τὸ συναξάρι τῆς Μ. Τετάρτης ἀναφέρει ὡς θέμα τὴν ἄλειψη τοῦ Κυρίου μὲ μύρο ἀπὸ μία γυναῖκα πόρνη, γεγονὸς ποὺ συνέβη λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος Του. Ἡ ὑμνογραφικὴ παράδοση συγκρίνει τὴν μετάνοια τῆς πόρνης μὲ τὸ φοβερὸ ὀλίσθημα τοῦ Ἰούδα καὶ παραλληλίζει τὶς δυὸ ψυχικὲς καταστάσεις. Ἡ πόρνη ἐλευθερώνεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ μετανοεῖ, ἐνῷ ὁ Ἰούδας αἰχμαλωτίζεται ἀπὸ τὴ φιλαργυρία καὶ ἀποχωρίζεται ἀπ’ τὸ Θεό. Ἰδιαίτερα συγκινητικὸ εἶναι τὸ γνωστὸ «τροπάριο τῆς Κασσιανῆς» (γραμμένο ἀπὸ τὴ μοναχὴ Κασσιανή) ποὺ ἐκφράζει τὴ θερμὴ μετάνοια καὶ ἐξομολόγηση τῆς ἁμαρτωλῆς γυναίκας:
Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη Θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη μύρα σοὶ πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νὺξ μοὶ ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τὲ καὶ ἀσέληνος, ἔρως τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι μου τᾶς πηγᾶς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ` κάμφθητι μοὶ πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τὴ ἀφάτω σου κενώσει. Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοὶς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχης ὦν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὕα τὸ δειλινὸν κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους τὶς ἐξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μὴ μὲ τὴν σὴν δούλην παρίδης, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.
Τὴ Μ. Τετάρτη ἡ ὑμνολογία φέρνει στὴ μνήμη μας καὶ τὴ σύγκλιση τοῦ Συνεδρίου, δήλ. τοῦ ἀνώτατου δικαστηρίου τῶν Ἰουδαίων, τὸ ὁποῖο καὶ ἀποφάσισε τὴ σύλληψη καὶ τὴν καταδίκη τοῦ Κυρίου. Οἱ ὕμνοι τῆς Μ. Τετάρτης ἀναφέρονται ἐπίσης στὴν ἀπόφαση τοῦ Ἰούδα νὰ παραδώσει τὸν Κύριο καὶ στὴ συμφωνία του μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς.
Μεγάλη Πέμπτη: Τὰ γεγονότα τῆς Μ. Πέμπτης εἶναι κατὰ σειρὰ τὰ ἑξῆς: 1. Ὁ Ἱερὸς Νιπτῆρας, δηλ. τὸ πλύσιμο τῶν ποδιῶν τῶν Ἀποστόλων ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο. 2. Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος, δηλ. ἡ παράδοση τοῦ μυστηρίου τῆς Θ. Εὐχαριστίας ἀπὸ τὸ Χριστό. 3. Ἡ «ὑπερφυὴς προσευχή», δήλ. ἡ ἀγωνιώδης προσευχὴ τοῦ Κυρίου στὴ Γεσθημανὴ πρὶν τὴ σύλληψή Του. 4. Ἡ προδοσία τοῦ Ἰούδα, δηλ. ἡ παράδοση τοῦ Κυρίου στοὺς Ἰουδαίους μὲ φίλημα.
Μεγάλη Παρασκευή: ἐπιτελοῦμε ἀνάμνηση τῆς Σταύρωσης τοῦ Κυρίου. Ἡ ἀκολουθία τῶν Ἁγίων καὶ Ἀχράντων Παθῶν τοῦ Κυρίου, ὅπως ὀνομάζεται, μᾶς φέρνει στὴ μνήμη ὅσα ὑπέμεινε γιὰ χάρη μας ὁ Κύριος: «τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ραπίσματα, τὰ κολαφίσματα, τάς ὕβρεις, τοὺς γέλωτας, τὴν πορφυρὰν χλαῖναν, τὸν κάλαμον, τὸν σπόγγον, τὸ ὄξος, τοὺς ἥλους, τὴν λόγχην` καὶ πρὸ πάντων τὸν σταυρὸν καὶ τὸν θάνατον».
Γίνεται ἐπίσης μνεία τοῦ εὐγνώμονος λῃστοῦ ποὺ ἔλαβε συγχώρηση ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ μὲ τὴ μετάνοιά του «πρῶτος παραδείσου πύλας ἀνοίξας εἰσῆλθεν».
Τὸ ἰδιαίτερο χαρακτηριστικό τῆς ἀκολουθίας εἶναι ἡ ἀνάγνωση δώδεκα Εὐαγγελίων. Ἀπὸ αὐτά, τὸ πρῶτο (τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Διαθήκης) περιλαμβάνει τὶς ὑποθῆκες τοῦ Χριστοῦ πρὸς τοὺς μαθητὲς καὶ τὴν Ἀρχιερατικὴ προσευχή Του. Τὰ ὑπόλοιπα Εὐαγγέλια ἐξιστοροῦν τὴ σύλληψη, τὴ δίκη, τὰ πάθη, τὸ σταυρικὸ θάνατο, τὴν ταφὴ τοῦ Κυρίου καθὼς καὶ τὴν ἀσφάλιση τοῦ τάφου μὲ τὴ βοήθεια τῆς κουστωδίας. Μετὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ πέμπτου Εὐαγγελίου γίνεται ἡ λιτάνευση τοῦ Ἐσταυρωμένου, ἡ τοποθέτησή Του στὸ μέσο τοῦ Ναοῦ καθὼς ὁ χορὸς ψάλλει ἀργὰ καὶ κατανυκτικὰ τὸ ἑξῆς τροπάριο: «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψεύδη πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ράπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἤλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ. Δεῖξον ἠμὶν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν».
Μέγα Σάββατο: Τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἑορτάζουμε «τὴν θεόσωμον ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾅδου κάθοδον» τοῦ Κυρίου. Ὁ Χριστὸς ἀναπαύεται μέσα στὸν τάφο, ὅπως «ἀναπαύθηκε» ὅταν πρωτοδημιούργησε τὸν κόσμο τὴν ἕβδομη μέρα. Ὅμως ἀναπαύεται ὡς θεάνθρωπος. Τὸ πανάχραντο σῶμα Του θάπτεται στὸν τάφο, ἀλλὰ πνευματικὰ ὁ ἴδιος μεταβαίνει στὸν Ἅδη καὶ συνεχίζει τὸ σωτηριῶδες ἔργο Του. Καλεῖ κοντὰ Του ὅλους τους δικαίους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὕα μέχρι τοὺς ἔσχατους ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ μὴν λείψει κανεὶς ἀπὸ τὸ παγκόσμιο προσκλητήριο τῆς σωτηρίας, ποὺ εἶναι τελικὰ μιὰ ἀναδημιουργία τοῦ κόσμου καὶ ὁλοκλήρωσης τῆς ἀνθρωπότητας. Ἡ κάθοδος αὐτὴ ἦταν τὸ τελειωτικὸ χτύπημα κατὰ τοῦ θανάτου. Γι’ αὐτὸ ψέλνουμε χαρακτηριστικά: «Ὄτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ἄδην ἐνέκρωσας τὴ ἀστραπὴ τῆς θεότητος».
Στὸν ὄρθρο τοῦ Μ. Σαββάτου ψάλλονται τὰ Ἐγκώμια, δήλ. σύντομα τροπάρια ποὺ ἐξιστοροῦν τὰ πάθη τοῦ Κυρίου, ἐξυμνοῦν τὴν ταφή του καὶ διασαλπίζουν τὴ νίκη Τοῦ κατὰ τοῦ θανάτου. Πρὸς τὸ τέλος τοῦ Ὄρθρου γίνεται καὶ περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου γύρω ἀπὸ τοὺς δρόμους τῆς ἐνορίας.
Ὁ Ἑσπερινός τοῦ Μ. Σαββάτου ποὺ τελεῖται τὸ πρωὶ μαζὶ μὲ τὴ θ. Λειτουργία τοῦ Μ. Βασιλείου εἶναι ἐξ’ ὁλοκλήρου ἀναστάσιμος. Εἶναι ὁ Ἑσπερινός του Πάσχα. Ψάλλονται ὕμνοι ἀναστάσιμοι, διαβάζεται ἡ προφητεία τοῦ Ἰωνᾶ τοῦ ὁποίου τὸ πάθημα προτύπωνε τὴν ταφὴ καὶ τὴν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Μετὰ ἀπὸ λίγο ἀντηχεῖ σὰν νικητήρια ἰαχὴ ὁ ψαλμικὸς ἦχος: «Ἀνάστα ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πάσι τοῖς ἔθνεσι».
Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Τὸ Πάσχα ἦταν ἀρχαιότατη ἰουδαϊκὴ γιορτὴ ποὺ τελοῦνταν τὴ νύχτα τῆς 14ης πρὸς τὴ 15η τοῦ μηνὸς Νισᾶν. Οἱ Ἰουδαῖοι γιόρταζαν τὴν ἀπελευθέρωσή τους ἀπὸ τὴν δουλεία τῶν Αἰγυπτίων κατόπιν τῆς σφαγῆς τῶν πρωτότοκων τῶν Αἰγυπτίων, ἀπ’ τὴν ὁποία διέφυγαν τὰ δικά τους πρωτότοκα χάρη στὸ αἷμα τοῦ ἀμνοῦ μὲ τὸ ὁποῖο ἄλειψαν τὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν τους. Ἡ λέξη πάσχα ὑπενθυμίζει τὴ θαυμαστὴ διάβαση τῆς Ἐρυθρᾶς θάλασσας ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ γενικότερα τὴ διάβασή τους ἀπὸ τὴ δουλεία στὴν ἐλευθερία. Ὅμως τὰ γεγονότα ἐκεῖνα ἦταν συμβολικὰ καὶ προφητικά. Τὸ ἰουδαϊκὸ Πάσχα ἦταν τύπος τοῦ χριστιανικοῦ. Ὁ πασχάλιος ἀμνὸς τῶν Ἰουδαίων ἦταν σύμβολο καὶ τύπος τοῦ ἀληθινοῦ πασχάλιου ἀμνοῦ, τοῦ Χριστοῦ, ποὺ θυσιάστηκε γιὰ μᾶς καὶ μὲ τὸ αἷμα τοῦ ἐξαγόρασε τὴν ἐλευθερία μας ἀπὸ τὴν δουλεία τῆς ἁμαρτίας. Κατὰ δὲ θεία οἰκονομία ἡ θυσία τοῦ Κυρίου συνέπεσε μὲ τὸ ἰουδαϊκὸ πάσχα, ποὺ ἐκεῖνο τὸ ἔτος ἔτυχε νὰ εἶναι Σάββατο. Ὁ Κύριος σταυρώθηκε καὶ πέθανε τὴν Παρασκευή, τὸ βράδυ ὅπου οἱ Ἰουδαῖοι ἔτρωγαν τὸν πασχάλιο ἀμνὸ καὶ ἀναστήθηκε μετὰ τὸ Σάββατο, δηλ. τὴν πρώτη μέρα τῆς ἑβδομάδας ἡ ὁποία γι’ αὐτὸ τὸ λόγο ὀνομάστηκε Κυριακή. Ἡ πασχαλινὴ ἀκολουθία εἶναι ἰδιαιτέρως λαμπρή. Ξεκινᾶ στὶς 12, μεσάνυχτα τοῦ Μ. Σαββάτου μὲ τὸν Ὄρθρο καὶ συνεχίζει μὲ τὴν θ. Λειτουργία. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα τελεῖται ὁ Ἑσπερινός της Ἀγάπης. Κατὰ τὴ διάρκειά του διαβάζεται ἡ εὐαγγελικὴ περικοπῆ ποὺ ἐξιστορεῖ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου στοὺς δώδεκα μαθητὲς τὴν ἡμέρα τῆς Ἀνάστασής Του. Τὸ Εὐαγγέλιο αὐτὸ διαβάζεται σὲ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερες γλῶσσες γιὰ νὰ κηρυχθεῖ σ’ ὅλα τὰ ἔθνη ὅτι «Χριστὸς ἐγερθεῖς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. Αὐτῶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν».
Πηγή: https://neotita.gr/
Το ποτήριο του Χριστού
Το ποτήριο του Χριστού Ο Άγιος Ιγνάτιος (Μπριαντσιανίνωφ) Επίσκοπος Σταυρουπόλεως Δυο αγαπημένοι μαθητές ζήτησαν από τον Κύριο θρόνους δόξης – Αυτός τους έδωσε το Ποτήριό Του (Μτ. κ΄, 23). Το Ποτήριο του Χριστού είναι οι οδύνες. Σε όσους το πίνουν εδώ στη γη, το Ποτήριο του Χριστού υπόσχεται μετοχή στη Βασιλεία της χάρης του Χριστού· προετοιμάζει γι’ αυτούς τις καθέδρες της επουράνιας αιώνιας δόξης. Στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά στο Ποτήριο του Χριστού , δεν μπορεί κανείς ούτε να παραπονεθεί γι’ αυτό, ούτε να το απορρίψει· γιατί Αυτός…
Ομιλία εις την γυναίκα την αμαρτωλόν, την αλειψάσαν τον Κύριον μύρω και εις Φαρισαίον
Ομιλία εις την γυναίκα την αμαρτωλόν, την αλειψάσαν τον Κύριον μύρω και εις Φαρισαίον Αγίου Αμφιλοχίου επισκόπου Ικονίου Α. Πολύ ωφέλησε την ψυχή μας ο Χριστός, σαν παρακάθησε στο τραπέζι του Ζακχαίου. Γιατί όπου ο Χριστός φιλοξενείται, και κάμνει συντροφιά με τους ανθρώπους, και το πιοτό και το τραπέζι μας καταδέχεται, εκεί κατοικεί η ευφροσύνη. Γιατί ποιος τελώνης η πόρνη η απ’ εκείνους που έπραξαν όσα δε λέγονται κακά, βλέποντας τον Ποιητήν του ουρανού και της γης να εισέρχεται στο σπίτι του Τελώνη, η εκείνον που…
Στόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό
Στόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ Ὁ Παῦλος καυχᾶται γιά τόν Σταυρό καί λέει, ὅτι δέν γνωρίζει τίποτε ἐκτός ἀπό τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, καί Αὐτόν ἐσταυρωμένον. Τί λέει λοιπόν; Σταυρός εἶναι τό νά σταυρώσωμε τήν σάρκα μαζί μέ τά πάθη καί τίς ἐπιθυμίες (Γαλ. 5, 24). Νομίζετε ὅτι εἶπε τοῦτο μόνο γιά τήν τρυφή καί τά ὑπογάστρια; Πῶς τότε γράφει στούς Κορινθίους ὅτι, «ἐπειδή ὑπάρχουν ἔριδες ἀνάμεσά σας, εἶσθε ἀκόμη σαρκικοί καί περιπατεῖτε κατά τό ἀνθρώπινο φρόνημα» (Α’ Κορ. 3, 3); Ὥστε…
Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό.
Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Θέλετε νὰ µάθετε τὴ σηµασία ἐκείνων τῶν ἑπτὰ φράσεων τὶς ὁποῖες εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸν σταυρό. Δὲν εἶναι σαφεῖς; Πρώτη φράση: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. 23, 34). Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Χριστὸς ἔδειξε τὸ ἔλεός του ἀπέναντι στοὺς ἐκτελεστές Του, τῶν ὁποίων ἡ µοχθηρία δὲν ὑποχώρησε οὔτε ὅταν ὑπέφερε στὸν σταυρό. Τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι βροντοφώναξε ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ βράχου τοῦ Γολγοθᾶ µία ἀποδεδειγµένη ἀλλά ποτὲ καλὰ συνειδητοποιηµένη…
Λόγος εις την Μεγάλη Παρασκευή
Λόγος εις την Μεγάλη Παρασκευή Άγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως – Κριμαίας «Ἦν δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης» (Λκ. 23, 44). Ο ήλιος από τον τρόμο για το τι έκαναν οι δολοφόνοι, σκοτώνοντας στη γη τον Υιό του Θεού, έκρυψε τις ακτίνες του, για να μην δει κανείς το πιο φρικτό από όλα τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν ποτέ πάνω στη γη. Από φόβο και τρόμο εσιώπησαν τα καταραμένα χείλη αυτών που δολοφόνησαν τον Σωτήρα του κόσμου, που λίγο πριν…
Ὁμιλία εἰς τὴν Μεγάλην Παρασκευὴν
Ὁμιλία εἰς τὴν Μεγάλην Παρασκευὴν Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς Ποτέ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, δέν εἶχε λιγώτερο Θεό μέσα του ὁ ἄνθρωπος ἀπό σήμερα. Ποτέ λιγώτερος Θεός ἀπό σήμερα. Σήμερα ὁ διάβολος “σαρκώθηκε” μέσα στόν ἄνθρωπο, γιά νά ἀποσαρκώσῃ τόν Θεάνθρωπο. Σήμερα ὅλο τό κακό μπῆκε στό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, γιά νά ἀποδιώξῃ τόν Θεό ἀπό τό σῶμα. Σήμερα ὅλος ὁ Ἅδης μεταφέρθηκε στήν γῆ. Ποιός νά θυμᾶται ὅτι ἡ γῆ κάποτε ἦταν παράδεισος; Ἡ σημερινή πτῶσις τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερη ἀπό τήν πρώτη πτῶσι [τοῦ Ἀδάμ]….
Στὴν Μεγάλη Παρασκευὴ
Στὴν Μεγάλη Παρασκευὴ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ Ὁλοκληρώθηκε λοιπόν ὁ ἀγώνας μας τῆς νηστείας καί τελείωσε στό Σταυρό. Καί ποῦ ἔπρεπε νά καταλήξει τό τέλος τῆς νίκης, ἄν ὄχι στό τρόπαιο τοῦ Χριστοῦ; Γιατί ὁ Σταυρός εἶναι τό τρόπαιο τοῦ Χριστοῦ, πού ἔγινε βέβαια μιά φορά, ἀλλά τρέπει πάντοτε σέ φυγή τούς δαίμονες. Πράγματι, ποῦ εἶναι τά εἴδωλα καί οἱ μάταιοι φόνοι τῶν ζώων; Ποῦ εἶναι οἱ ναοί καί ἡ φωτιά τῆς δυσσέβειας; Σβήστηκαν ὅλα ἀπό ἕνα Ἅγιο Αἷμα καί γκρεμίστηκαν, καί μένει ὁ Σταυρός πολυδύναμη…
Ὁ Νικητής τοῦ θανάτου
Ὁ Νικητής τοῦ θανάτου Ἁγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Σήμερα λοιπὸν ὁ Κύριός μας περιοδεύει στὸν Ἅδη. Σήμερα συνέτριψε τὶς χάλκινες πύλες καὶ τοὺς σιδερένιους μοχλούς του. Πρόσεξε τὴν ἀκριβολογία. Δὲν εἶπε, ἄνοιξε τὶς πύλες, ἀλλὰ «συνέτριψε τὶς χάλκινες πύλες», γιὰ νὰ ἀχρηστεύσει τὸ δεσμωτήριο. Δὲν ἀφαίρεσε τοὺς μοχλούς, ἀλλὰ τοὺς συνέτριψε, γιὰ νὰ ἀχρηστεύσει τὴ φυλακή. Ὅπου βέβαια δὲν ὑπάρχει οὔτε μοχλὸς οὔτε θύρα, καὶ ἂν κάποιος εἰσέλθει, δὲν ἐμποδίζεται νὰ ἐξέλθει. Ὅταν λοιπὸν συντρίψει ὁ Χριστός, ποιὸς θὰ μπορέσει νὰ διορθώσει; Οἱ βασιλεῖς ὅταν πρόκειται νὰ…
Η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη
Η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη Ἁγίου Ἐπιφανίου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίας Κύπρου 1.-. Ἐκεῖνος πού χθές, μέσα στήν ἄπειρη συγκατάβασί Του, δέν ἐκαλοῦσε νά τόν βοηθήσουν οἱ λεγεῶνες τῶν Ἀγγέλων, λέγοντας στόν Πέτρο, ὅτι εἶναι στό χέρι μου νά παρατάξω τώρα ἀμέσως, περισσότερες ἀπό δώδεκα λεγεῶνες Ἀγγέλων (Ματθ. κστ´ 53), σήμερα κατέρχεται μέ τόν θάνατό Του κατά τοῦ ἅδου καί τοῦ θανάτου, τοῦ τυράννου, ὅπως ταιριάζει σέ Θεό καί Κυρίαρχο, ἐπί κεφαλῆς τῶν ἀθανάτων καί ἀσωμάτων στρατευμάτων καί τῶν ἀοράτων ταγμάτων, ὄχι μέ δώδεκα μόνο λεγεῶνες, ἀλλά…
Λόγος στό ἅγιο Πάσχα
Λόγος στό ἅγιο Πάσχα Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου 1. Εἶναι κατάλληλη στιγμή σήμερα ν᾿ ἀναφωνήσουμε ὅλοι ἐμεῖς ἐκεῖνο πού εἶπε ὁ μακάριος Δαυΐδ.«Ποιός μπορεῖ νά διηγηθεῖ τή δύναμη τοῦ Κυρίου, νά ἐξυμνήσει ὅλες τίς δόξες του;» (Ψαλμ. 105, 2). Νά λοιπόν ἔφθασε ἡ ποθητή γιά μᾶς καί σωτήρια ἑορτή, ἡ ἀναστάσιμη ἡμέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ προϋπόθεση τῆς εἰρήνης, ἡ ἀφορμή τῆς συμφιλίωσης, ἡ ἐξαφάνιση τῶν πολέμων, ἡ κατάργηση τοῦ θανάτου, ἡ ἥττα τοῦ διαβόλου. Σήμερα οἱ ἄνθρωποι ἀναμείχθηκαν μέ τούς ἀγγέλους καί αὐτοί…
Λόγος εἰς τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἀνάστασιν
Λόγος εἰς τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἀνάστασιν Ἁγίου Ἐπιφανίου Κύπρου Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης ὁ τριήμερος ἀνέτειλε σήμερα κι᾽ ὁλόκληρη ἐφώτισε τήν πλάση. Ὁ τριήμερος καί προαιώνιος Χριστός, τό τσαμπί τοῦ σταφυλιοῦ, βλάστησε καί τόν κόσμο πλημμύρισε ἀπό χαρά. Τήν ἀβασίλευτην αὐγή ἄς δοῦμε. Πρίν ἔρθη ἡ αὐγή, ἄς τή δοῦμε σήμερα καί ἀπ᾽ τή φωτοπλημμύρα ἄς γεμίσουμε ἀπό χαρά. Τίς πόρτες τοῦ Ἅδη ἀνοίγει ὁ Χριστός καί οἱ νεκροί σηκώθηκαν σά νά κοιμοῦνταν. Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός πού ἀνασταίνει τούς πεσμένους καί ἀνάστησε μαζί Του τόν Ἀδάμ….
Λόγος εἰς τὸ Πάσχα
Λόγος εἰς τὸ Πάσχα Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου 1. «Θά σταματήσω εἰς τόν φυλάκιόν μου», λέγει ὁ θαυμάσιος Ἀββακούμ (Ἀββακ. 2, 1). Καί ἐγώ θά σταματήσω μαζί του σήμερα ἐπάνω εἰς τήν ἐξουσίαν καί τήν διορατικήν ἱκανότητα τήν ὁποίαν μοῦ ἔχει δώσει τό Πνεῦμα, καί θά κατοπτεύσω καί θά ἀναγνωρίσω ὅ,τι θά μοῦ φανερωθῇ καί ὅ,τι θά λεχθῇ πρός ἐμέ. Καί ἐσταμάτησα καί κατόπτευσα. Καί νά ἄνδρας ὁ ὁποῖος κάθεται ἐπάνω εἰς τά νέφη καί ὁ ὁποῖος εἶναι πανύψηλος. Ἡ ὄψις του εἶναι ὁμοία πρός τήν…
Πατερικό Θησαύρισμα
Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας
Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ’ ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.
Ἰουστῖνος Πόποβιτς
Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.
Ἀλφαβητάριον παραινέσεων
Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου
• Ἀρχὴν νόμιζε τῶν ὅλων εἶναι Θεόν.
• Βέβαιον οὐδὲν ἐν βίῳ δόκει πέλειν.
• Γονεῖς τιμῶν μάλιστα Θεὸν φοβοῦ.
• ∆ίδασκε σαυτὸν μὴ λαλεῖν ἃ μὴ θέμις.
• Ἔργοις δ’ ἀρέσκειν σπεῦδε καὶ λόγοις Θεῷ.
• Ζωὴν πόθησον τὴν ἔχουσαν μὴ τέλος.
• Ἡττῶν σεαυτὸν τοῖς φίλοις νικῶν ἔσῃ.
• Θνητὸς δ’ ὑπάρχων μηδόλως μέγα φρόνει.
• Ἰχνηλάτει μὲν τῶν σοφῶν ἀεὶ θύρας.
• Καὶ νοῦν δὲ καλλώπιζε τῆς μορφῆς πλέον.
• Λόγῳ Θεοῦ ἄνοιγε σόν, τέκνον, στόμα.
• Μνήμης δὲ αὐτοῦ μηδαμῶς λάθῃ ποτέ.
• Νήφων προςεύχου τῷ Θεῷ καθ’ ἡμέραν.
• Ξένους ξένιζε, μὴ ξένος γένῃ Θεοῦ.
• Ὁρμὰς χαλίνου τῶν παθῶν ψυχοφθόρους.
• Πέδαις τὸ σῶμα ἀσφαλίζου σωφρόνως.
• Ῥάβδον σεαυτῷ τὴν συνείδησιν φέρε.
• Σαφῶς σχόλαζε ἐν Γραφαῖς ταῖς ἐν θέοις.
• Τὰς τῶν πενήτων ψυχαγώγησον λύπας.
• Ὑπὲρ σεαυτὸν τοὺς πέλας καλῶς θέλε.
• Φίλους ἔχειν σπούδαζε, ἢ πλοῦτον πολύν.
• Χρυσοῦ γὰρ αὐτοὶ εὐκλεέστεροι λίαν.
• Ψεῦδος μίσησον, τὴν δ’ ἀλήθειαν φίλει.
• Ὦ παῖ, φυλάσσων ταῦτα σώζῃ ἐνθέως.
Φωτοθήκη
Η Ορθόδοξος Φωτογραφική Συλλογή της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης περιλαμβάνει πληθώρα ψηφιακών εικόνων, στις οποίες αποτυπώνεται η πολυποίκιλη δραστηριότητα και σημαντικά γεγονότα της Ιεράς μας Μητροπόλεως.
Πατριαρχική επίσκεψις στην Εκκλησία των Σερρών (17-21 Απριλίου 2015)
Επίσκεψη του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄ στην Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης (7-9 Μαΐου 2016)
Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης (7-11-2016)
Βιντεοθήκη
Η ορθόδοξος βιντεοθήκη της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης περιλαμβάνει μία ψηφιακή συλλογή από βίντεο, η οποία προσφέρεται για περιήγηση και ενημέρωση σχετικά με την Ορθόδοξη πίστη και τις δραστηριότητες της Ιεράς μας Μητροπόλεως.
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
1ο και 2ο μέρος
(Διάρκεια: 61′ – 67′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
3ο, 4ο και 5ο μέρος
(Διάρκεια: 57′ – 54′ – 60′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
6ο, 7ο και 8ο μέρος
(Διάρκεια: 57′ – 50′ – 59′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
9ο μέρος
(Διάρκεια: 67′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
10ο μέρος
(Διάρκεια: 120′) (ΒΙΝΤΕΟ)
20 χρόνια ‘Ράδιο Κιβωτός’
(18/02/2024) (ΒΙΝΤΕΟ)
Συναξάρι της Ημέρας
Ὀρθόδοξος Συναξαριστής - Παρασκευή 10 Απριλίου 2026
Σήμερα τιμοῦνται οἱ Ἅγιοι:
Οἱ Ἅγιοι Τερέντιος, Ἀφρικανός, Μάξιμος, Πομπηΐος καὶ ἄλλοι 36
Ὁ καυτὸς ἄνεμος τῆς Ἀφρικῆς δὲν ἄργησε νὰ φέρει τὴν διαταγὴ τοῦ Δεκίου, ποὺ διέταξε ἀνελέητο διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν. Ἡ ἀφρικανικὴ χριστιανικὴ κοινότητα ὑπέστη φοβερὴ δοκιμασία. Μπροστὰ στὰ φρικτὰ βασανιστήρια, ἕνας μετὰ τὸν ἄλλο ἔπεφταν στὴν πλάνη τῆς εἰδωλολατρείας. Μπροστὰ στὸ μεγάλο αὐτὸ κίνδυνο, 40 χριστιανοὶ μὲ ἐπικεφαλῆς τοὺς Τερέντιο, Ἀφρικανό, Μάξιμο καὶ Πομπήϊο, ἀποφάσισαν νὰ ἀντισταθοῦν στοὺς εἰδωλολάτρες καὶ νὰ ἐνθαῤῥύνουν, ἔτσι, τοὺς ὑπόλοιπους χριστιανούς. Παρουσιάστηκαν, λοιπόν, μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα Φουρτουνάτο καὶ ὁμολόγησαν τὴν πίστη τους στὸ Χριστό. Χωρὶς καθυστέρηση ὁ ἡγεμόνας διέταξε νὰ τοὺς βασανίσουν σκληρά. Τότε ὁ ἕνας ἐνίσχυε τὸν ἄλλο μὲ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας: «Μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι». Μὴ φοβηθεῖτε, δηλαδή, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θανατώνουν τὸ σῶμα, ἀλλὰ δὲν ἔχουν τὴν δύναμη νὰ θανατώσουν τὴν ψυχή. Ὅταν ὁ ἡγεμόνας εἶδε ὅτι μὲ τὰ βασανιστήρια δὲν κατάφερνε τίποτα, διέταξε νὰ τοὺς ἀποκεφαλίσουν. Καὶ ἐνῷ τοὺς ὁδηγοῦσαν στὸν τόπο τῆς ἐκτέλεσης, αὐτοὶ ἔψαλλαν: «Ἔσωσας ἡμᾶς, Κύριε, ἐκ τῶν θλιβόντων ἡμᾶς καὶ τοὺς μισοῦντας ἡμᾶς κατήσχυνας», ποὺ σημαίνει, μᾶς ἔσωσες, Κύριε, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ μᾶς θλίβουν καὶ καταντρόπιασες αὐτοὺς ποὺ μᾶς μισοῦν. (Ἡ μνήμη τους σὲ ὁρισμένους Συναξαριστὲς περιττῶς ἀναφέρεται στὴν 23η καὶ 28η Ὀκτωβρίου).
Οἱ Ἅγιοι Ἀλέξανδρος, Ἀναξαμένης, Ἀνάξανδρος (ἢ Ἀνάξαρχος), Ἀριστείδης, Δημάρατος, Δημοκλῆς, Δημοσθένης, Διονύσιος, Ἐπαμεινώνδας, Ἐτεοκλῆς, Ζήνων, Ἠλίας, Ἡρακλῆς, Ἡσαΐας, Ἠφαιστίων, Θεμιστοκλῆς, Θεόδωρος, Θεόφραστος, Θησεῦς, Θωμᾶς, Ἰσοκράτης, Λουκᾶς, Μιλτιάδης, Μνήσαρχος, Ξενοφῶν, Ὅμηρος, Παρμενίων, Πελοπίδας, Περικλῆς, Πίνδαρος, Πολύβιος, Πολυνίκης, Προμηθεῦς, Σοφοκλῆς, Σωκράτης, Τιμόθεος, Τίτος, Φιλοποίμην, Φωκίων, Χρόνης, (ἢ Χρόνιος) οἱ 40 ἐξ Ἀφρικῆς Μάρτυρες (†249-251)
Ἡ μνήμη τους συναντᾶται ἐπιγραμματικὰ στὸ «Μικρὸν Εὐχολόγιον ἢ Ἁγιασματάριον» ἔκδοση Ἀποστολικῆς Διακονίας 1959, χωρὶς ἄλλες πληροφορίες. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ἀναφέρεται ἡ μνήμη τους. Ἴσως νὰ εἶναι ἀπὸ τοὺς πιὸ πάνω 36 μάρτυρες, ποὺ μαρτύρησαν μαζὶ μὲ τοὺς ἁγίους Τερέντιο, Ἀφρικανό, Μάξιμο καὶ Πομπήιο.
Ἡ Προφήτιδα Ὄλδα
Ἡ Ἅγια Γραφὴ ἀναφέρει τὴν Ὄλδα στὸ Βιβλίο Δ´ Βασιλειῶν κβ´ 15-17. Ἔζησε στὰ χρόνια Ἰωσίου καὶ κατοικοῦσε στὴν Ἱερουσαλὴμ ἐν τῇ Μασενᾷ.
Οἱ Ἅγιοι Ἰάκωβος ὁ Πρεσβύτερος καὶ Ἄζας ὁ Διάκονος
Ἔζησαν καὶ αὐτοὶ ἐπὶ τοῦ χριστιανομάχου βασιλιᾶ τῶν Περσῶν, Σαπὼρ τοῦ Β´. Ὁ πρεσβύτερος Ἰάκωβος ἦταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Φαραθά, καὶ ὁ διάκονος Ἄζας ἀπὸ τὸ χωριὸ Βιθυκορά. Καταγγέλθηκαν σὰ χριστιανοὶ καὶ ἀνακρίθηκαν μπροστὰ στὸν ἀρχιμάγο Ἀχοσχαργάν. Ἐπειδὴ ὅμως παρέμειναν στὴν ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ, στὴν ἀρχὴ τοὺς κτύπησαν σκληρὰ καὶ κατόπιν τοὺς ἄφησαν γυμνοὺς τὴν νύκτα, μέσα σὲ δριμὺ καὶ ἀφόρητο ψῦχος. Τὸ πρωΐ, ποὺ μόλις ἀνέπνεαν, ἀλλὰ ἡ ζωὴ τῆς πίστης διατηροῦσε ὅλο τὸ σφρῖγος καὶ τὴν ἀκμή της στὶς ψυχές τους, τοὺς ῥώτησαν: - Ἀπαρνεῖστε ἐπὶ τέλους τὸν Ἰησοῦ; - Νὰ πεθάνουμε θέλουμε γι᾿ Αὐτόν, ἀπάντησαν οἱ μάρτυρες. Τότε ὁ ἄρχοντας, διέταξε καὶ τοὺς ἀποκεφάλισαν.
Οἱ Ἅγιοι Μακάριος, Ζήνων, Ἀλέξανδρος καὶ Θεόδωρος
Μαρτύρησαν στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Δεκίου (249-251) καὶ ἡγεμόνα Φουρτουνάτου στὴν Ἀφρική. μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους μάρτυρες (40) ἀποφάσισαν νὰ ἀντισταθοῦν στὴν προσταγὴ τοῦ ἡγεμόνα ν᾿ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό. Συνελήφθησαν καὶ ἀφοῦ ὑπέστησαν πολλὰ καὶ σκληρὰ βασανιστήρια, στὸ τέλος τοὺς ἀποκεφάλισαν τὴν ἴδια μέρα μὲ τοὺς Τερέντιο, Ἀφρικανό, Μάξιμο καὶ Πομπήιο, ποὺ μνημονεύονται αὐτὴ τὴν μέρα, ἀλλὰ καὶ τὴν 28η Ὀκτωβρίου.
Ὁσιομάρτυρες Ἱερᾶς Μονῆς Νταοῦ Πεντέλης
(Βλέπε βιογραφία τους στοὺς Α.Χ.Ε.Χ.).
Ὁ Ἅγιος Δῆμος (ἢ Δημήτριος)
Ὁ Νεομάρτυρας αὐτὸς καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Ὀζοὺν Κιουπροὺ (μακριὰ γέφυρα) τῆς ἐπαρχίας Ἀδριανουπόλεως. Ἔκανε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ψαρᾶ καὶ ἐργαζόταν σὲ κάποιο ἰχθυοτροφεῖο τῆς Σμύρνης. Ἦλθε σὲ προστριβὴ μὲ τὸν Τοῦρκο ἰδιοκτήτη τοῦ ἰχθυοτροφείου, ὁ ὁποῖος τὸν συκοφάντησε ὅτι δῆθεν ὁ Δῆμος ὁρκίστηκε νὰ γίνει Τοῦρκος. Ὁδηγήθηκε μὲ ψευδομάρτυρες στὸν κριτὴ καὶ ἀφοῦ ἐπέμενε σταθερὰ στὴν πίστη του, ῥίχτηκε στὴ φυλακὴ καὶ βασανίστηκε φρικτὰ μὲ διάφορα ξύλα καὶ ἄλλα μέσα. Ὅταν τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν φυλακὴ (τρεῖς φορές), ὁ Δῆμος συνεχῶς ὁμολογοῦσε τὸν Χριστό. Τότε ὁ κριτὴς τὸν καταδίκασε σὲ θάνατο μὲ ἀποκεφαλισμό, γεγονὸς ποὺ συνέβη στὶς 10 Ἀπριλίου 1763, ἡμέρα Πέμπτη, στὴ Σμύρνη. Τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου ἐνταφιάστηκε μὲ τιμὲς στὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὴ Σμύρνη. Ὁ τάφος του ἔγινε προσκύνημα τῶν πιστῶν, ποὺ τοὺς παρεῖχε πολλὰ ἰάματα.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε´ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Γεννήθηκε στὴ Δημητσάνα τῆς Ἀρκαδίας τὸ 1745 ἀπὸ φτωχοὺς γονεῖς, τὸν Ἰωάννη Ἀγγελόπουλο καὶ τὴν Ἀσημίνα τὸ γένος Παναγιωτόπουλου. Τὸ πρῶτο του ὄνομα ἦταν Γεώργιος. Ἔμαθε τὰ πρῶτα του γράμματα στὴ Δημητσάνα ἀπὸ τὸν διδάσκαλο Ἱερομόναχο Μελέτιο, θεῖο καὶ ἀνάδοχο αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τὸν Ἱερομόναχο Ἀθανάσιο Ῥουσόπουλο. Κατόπιν, στὰ εἴκοσί του χρόνια, πῆγε στὴν Ἀθήνα καὶ μαθήτευσε γιὰ δυὸ χρόνια κοντὰ στὸν μεγάλο διδάσκαλο Δημήτριο Βόδα. Ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, τὸ 1767, πῆγε στὴ Σμύρνη καὶ παράμεινε κοντὰ στὸν θεῖο του Ἐκκλησιάρχη Μελέτιο, παρακολουθῶντας μαθήματα στὴν Εὐαγγελικὴ Σχολή. Στὴ συνέχεια ἔφυγε γιὰ τὴν Πάτμο, ὅπου ἄκουσε μαθήματα φιλοσοφικῆς ἀπὸ τὸν Δανιὴλ τὸν Κεραμέα. Ἀπὸ τὴν Πάτμο, πῆγε γιὰ λίγο σὲ κάποια Μονὴ τῶν Στροφάδων, ὅπου ἐκάρη μοναχός με τὸ ὄνομα Γρηγόριος καὶ ξαναγύρισε στὴν Πάτμο. Κατόπιν, ὁ Μητροπολίτης Σμύρνης Προκόπιος (ποὺ ἦταν Μεσσήνιος), τὸν κάλεσε καὶ τὸν χειροτόνησε ἀρχιδιάκονό του. Ὅταν ἀργότερα ἔγινε Πρεσβύτερος, ἦλθε στὴ Δημητσάνα καὶ ἔδωσε διὰ τοῦ διδασκάλου Ἀγαπίου Λεονάρδου 1500 γρόσια, προκειμένου νὰ γίνουν δωμάτια γιὰ τὴν στέγαση τῶν ἀπόρων σπουδαστῶν καὶ ἔπειτα ἐπέστρεψε στὴ Σμύρνη. Στὶς 19 Αὐγούστου 1785 ἐξελέγη οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἐνθρονίστηκε τὴν 9η Μαΐου τοῦ ἴδιου χρόνου. Στὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο ἔμεινε μέχρι τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1798. Ἐπέδειξε ζῆλο καὶ δραστηριότητα γιὰ τὴν ἀνύψωση τῆς παιδείας τοῦ Γένους καὶ τὴν παγίωση τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματός του. Ἀνακαίνισε τὰ κτίρια τοῦ Πατριαρχείου, ἵδρυσε μεγάλο τυπογραφεῖο, ποὺ ἐξέδιδε κοινωφελῆ συγγράμματα, ἕνα ἀπὸ αὐτὰ καὶ ἡ Κιβωτὸς τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας. Θεωρήθηκε ἀπὸ τὴν Πύλη ἀνίκανος νὰ διατηρήσει τὴν ὑποταγὴ τῶν λαῶν κάτω ἀπὸ τὸν τούρκικο ζυγό, καθαιρέθηκε τὸν Δεκέμβριο 1798 καὶ ἐξορίστηκε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου παρέμεινε μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1806, γενόμενος διδάσκαλος καὶ σύμβουλος τῶν μοναχῶν. Ἐπὶ Σουλτάνου Σελήμ, ἀνακλήθηκε στὸν Πατρ. Θρόνο (Σεπτέμβριος 1806) καὶ παρέμεινε μέχρι τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1808. Κατὰ τὴν δεύτερη Πατριαρχία του, ὁ Γρηγόριος ἀπελάθηκε καὶ πάλι τοῦ Π.Θρόνου. Πῆγε στὴν Πριγκηπόνησο σὰν ἐξόριστος, ἀσχολήθηκε μὲ διάφορες μελέτες καὶ ἔπειτα πῆγε πάλι στὸ Ἅγιον Ὄρος. Στὶς 14-12-1818 κλήθηκε γιὰ τρίτη φορὰ ὁ Γρηγόριος στὸν Οἰκουμενικὸ θρόνο, ὅπου παρέμεινε μέχρι 10 Ἀπριλίου 1821. Κατὰ τὴν τρίτη αὐτὴ πατριαρχία του, ἵδρυσε «κιβώτιον ἐλέους», ἀναδιοργάνωσε τὸ Πατριαρχικὸ τυπογραφεῖο καὶ μερίμνησε γιὰ τὴν ἀνόρθωση τῆς παιδείας, ποὺ τότε κινδύνευε ἀπὸ νεωτερίζοντα φιλοσοφικὰ ῥεύματα. Μετὰ τὴν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως καὶ τὸν θάνατο πολλῶν Ἑλλήνων ἐπισήμων, καὶ προβλέποντας τὸ δικό του θάνατο νὰ πλησιάζει, ὁ Γρηγόριος ἔμενε ἀτάραχος, ἀπτόητος καὶ πιστὸς στὸ ποιμαντικό του καθῆκον, ἀποκρούοντας τὶς συνεχεῖς συστάσεις τῆς Ῥῶσικης πρεσβείας, καθὼς καὶ τῶν ὁμογενῶν προκρίτων στὴν Κωνσταντινούπολη, νὰ δραπετεύσει ἀπὸ ἀσφαλῆ δρόμο γιὰ τὸ καλό του Ἔθνους. Μετὰ τὴν τέλεση τῆς Πασχαλινῆς θείας Λειτουργίας, καὶ κατὰ τὴν 10η πρωινή, συνελήφθη μέσα στὸ Πατριαρχεῖο ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Οἱ δήμιοι τὸν ὁδήγησαν στὶς φυλακές, ὅπου τὸν ὑπέβαλαν σὲ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ τὸν πίεζαν νὰ δεχτεῖ τὸν Ἰσλαμισμό. Ὁ Πατριάρχης ἀπάντησε: «Μάταια κοπιάζετε. Ὁ Πατριάρχης τῶν Χριστιανῶν, Χριστιανὸς γεννήθηκε καὶ Χριστιανὸς θὰ πεθάνει». Τότε τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν φυλακὴ καὶ τὸν ὁδήγησαν δεμένο στὴν ἀποβάθρα τοῦ Φαναριοῦ. Ἐκεῖ ὁ Γρηγόριος γονάτισε, ἔκανε τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καὶ περίμενε τὸν ἀποκεφαλισμό του. Ἀλλὰ κάποιος δήμιος τὸν κλώτσησε, τὸν σήκωσε ἐπάνω καὶ τὸν μετέφεραν στὶς Πύλες τοῦ Πατριαρχείου, ὅπου σὲ μία ἀπ᾿ αὐτές, μὲ φρικτὸ τρόπο τὸν κρέμασαν. Κατόπιν παραδόθηκε στὸν τούρκικο ὄχλο, ποὺ ἀλαλάζοντας τὸν ἔσυρε μέχρι τὴν ἀποβάθρα τοῦ Φαναριοῦ. Ἐκεῖ τὸν παρέλαβαν οἱ δήμιοι, καὶ ἀφοῦ τρύπησαν ὅλο τὸ σῶμα του, ἔδεσαν στὸν λαιμό του ὀγκολίθους καὶ τὸν πέταξαν μέσα στὸν Κεράτιο κόλπο. Μὲ θεία οἰκονομία ὅμως, οἱ ὀγκόλιθοι λύθηκαν καὶ τὸ λείψανο τοῦ Πατριάρχη ἐθεάθη κάτω ἀπὸ τὶς γέφυρες κοντὰ στὸν Γαλατᾶ. Τὸ παρέλαβε κρυφὰ ὁ πλοίαρχος Ἰωάννης Σκλάβος ἀπὸ τὴν Κεφαλλονιὰ καὶ τὸ μετέφερε στὴν Ὀδησσό, ὅπου κηδεύτηκε μὲ αὐτοκρατορικὲς τιμές. Τὸ 1871 μεταφέρθηκε στὴν Ἀθήνα καὶ ἐναποτέθηκε μὲ τιμὲς στὸ ναΐσκο τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου καὶ τὸ ἑπόμενο ἔτος στὸν Ναὸ τῆς Μητροπόλεως Ἀθηνῶν μέσα σὲ μεγαλοπρεπῆ τύμβο. Στὶς 10-4-1921 αὐτὸς ὁ νέος Ἱερομάρτυρας τῆς πίστης μας, διακηρύχθηκε Ἅγιος ἀπὸ σύνοδο 25 ἀρχιερέων στὴν Ἀθήνα καὶ παραμένει στὴ συνείδηση τοῦ Ὀρθόδοξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ φωτεινὸ ἀστέρι αὐτοθυσίας γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν Πατρίδα.
Γιὰ τὴν μαρτυρικὴ μορφὴ καὶ αὐτοθυσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου Ε´ ἔχουν γραφεῖ πλεῖστα ὅσα. Ἐδῶ, ἁπλὰ καὶ συνοπτικά, ἀναφερόμαστε στὴ σχέση του μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ζακύνθου. Ὁ κατὰ κόσμον Γεώργιος Ἀγγελόπουλος, φτωχόπαιδο ἀπὸ τὴν Δημητσάνα σὲ νεαρὴ ἡλικία φτάνει στὴ Μονὴ τῶν Στροφάδων ὅπου κείρεται Μοναχός, λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Γρηγόριος. Ἕνα χρόνο μετὰ τὸν ἀπαγχονισμὸ ἀνήμερα τοῦ Πάσχα τὸ 1821, τὸν ἐξευτελισμὸ καὶ τὴν μεταφορὰ τοῦ Λειψάνου Του στὴν Ὀδησσό, ὁ Ζακυνθινὸς ἱερωμένος Οἰκονόμος Νικόλαος Κοκκίνης (μετέπειτα Μητροπολίτης Ζακύνθου), ἐφημέριος τότε τοῦ παλαίφατου Ναοῦ τῆς Ὁδηγήτριας στὸ Τζάντε καὶ φλογερότατος Φιλικός, συνθέτει Ἀκολουθία πρὸς τιμὴν τοῦ νέου Ἱερομάρτυρα. Τὸ 1871 ὁ λόγιος Ἀρχιεπίσκοπος Ζακύνθου Νικόλαος Κατραμὴς συμμετέχει στὴν Ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν μετακομιδὴ τοῦ ἱεροῦ Του Λειψάνου στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὴν Ὀδησσό. Πρὶν τὴν ἀναχώρηση ὁ Κατραμὴς ἐκφωνεῖ λογύδριο, κατ᾿ ἀπαίτησιν τῶν Ὁμογενῶν. Τὴν ἴδια χρονιά, ἕνα ἄλλο μέλος τῆς Συνοδικῆς ἐκείνης Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν Μετακομιδή, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἀβέρκιος Λαμπίρης ἐκδίδει στὴν Ἀθήνα γιὰ λειτουργικὴ χρήση τὴν Ἀκολουθία τοῦ Κοκκίνη του 1822. Ἀξιοσημείωτο εἶναι, ὅτι ὁ Διονύσιος Σολωμὸς στὸ πολύστιχο ποίημά του «Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν» ἀποτυπώνει μὲ τὴν ἀπαράμιλλη δύναμη τοῦ λόγου του, τὴν κοινή του Γένους πεποίθηση γιὰ τὴν συμβολικὴ ἀξία τοῦ μαρτυρικοῦ τέλους τοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου: «..Κειες τὲς δάφνες ποὺ ἐσκορπίστε τώρα πλέον δὲν τὲς πατεῖ, καὶ τὸ χέρι ὅπου ἐφιλῆστε πλέον, ἅ! πλέον δὲν εὐλογεῖ. Ὅλοι κλαῦστε. Ἀποθαμένος ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησιᾶς κλαῦστε, κλαῦστε κρεμασμένος ὡσὰν νἄτανε φονιάς. Ἔχει ὀλάνοικτο τὸ στόμα π᾿ ὧρες πρῶτα εἶχε γευθῆ τ᾿ Ἅγιον Αἷμα, τ᾿ Ἅγιον Σῶμα λὲς πὼς θὲ νὰ ξαναβγῇ ἡ κατάρα ποὺ εἶχε ἀφήσει λίγο πρὶν νὰ ἀδικηθῇ εἰς ὁποῖον δὲν πολεμήση καὶ ἠμπορεῖ νὰ πολεμῇ. ... ». [στροφὲς 134-139].
Ὁ Ἅγιος Χρύσανθος ὁ Ξενοφωντινός
Ὁ Νεομάρτυρας αὐτὸς μαρτύρησε γιὰ τὴν πίστη του στὶς 10 Ἀπριλίου 1821, κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, διὰ ξίφους. Ἦταν γέρων στὴν ἡλικία, καὶ ὁ τόπος τοῦ μαρτυρίου του ἡ Κωνσταντινούπολη.
Ημερολόγιο 2026
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
Τοπικό Αγιολόγιο
Τοπικοί άγιοι στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης είναι ο Ιερομάρτυς Άγιος Νικήτας ο νέος, ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Σερραίος, οι εν Μεγάροις Άγιοι Τέσσαρες Μάρτυρες, ο Άγιος Νεομάρτυς Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, ο Όσιος Ιωάννης κτίτορας της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κάλλιστος Α'
Ιεροί Ναοί
Στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης υπάγονται 114 Ενοριακοί Ναοί, που κατανέμονται σε 4 Αρχιερατικές Περιφέρειες, 66 Παρεκλήσια και 22 Ναοί Κοιμητηρίων.
Προσκυνηματικοί Ναοί
Οι Προσκυνηματικοί Ναοί της Ιεράς Μητροπόλεως μας είναι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός καί Προσκυνηματικός των Αγίων Θεοδώρων Σερρών και ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίου Αντωνίου Στρυμονικού Σερρών.
Ιερές Μονές
Τα πάνσεπτα Ιερά Μοναστήρια που στολίζουν πνευματικώς την Ιερά μας Μητρόπολη είναι η Ιερά Ανδρώα Μονή της Αγίας Παρασκευής Σερρών, η Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών, η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Αγίου Πνεύματος Σερρών, η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου "Βύσσιανης", η Ιερά Μονή Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Αγίου Πνεύματος και η η Ιερά Μονή Αγίου Πνεύματος του ομώνυμου χωριού.
Πρωτοσύγκελλος
Αρχιμ. Γαβριήλ Παλιούρας
Τηλ.: +30 23210 68115
E-Mail: [email protected]
Γενικ. Αρχιερ. Επίτροπος
Πρωτοπρ. Θωμάς Τσιάγγας
Τηλ.: +30 23210 68102
Ιδιαίτερο Γραφείο
Αρχιμ. Νεκτάριος Καϊμακάμης
Τηλ.: +30 23210 68100
Γραμματεία
Αρχιμ. Νικήτας Χαλέμης, Θεολόγος
Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος, Θεολόγος
Τηλ.: +30 23210 68103
Φαξ: +30 23210 68117
Επικοινωνία
Ιερά Μητρόπολις Σερρών και Νιγρίτης
Κύπρου 10, 62122 Σέρρες
Τηλ.: +30 23210 68100
Φαξ: +30 23210 68119
E-Mail: [email protected]