Σερρών Θεολόγος: «Ο φυσίζωος θάνατός σου, Κύριε, ζωή μοι» (11/04/2026)

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Ο φυσίζωος
θάνατός σου, Κύριε, ζωή μοι»

11-04-2026

Στην ακολουθία του Επιταφίου θρήνου, που τελέσθηκε την αγία και μεγάλη Παρασκευή, 10 Απριλίου 2026, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών, χοροστάτησε στις 7:00 το απόγευμα, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος.

Μετά την έξοδο και την λιτάνευση του ιερού Κουβουκλίου, πραγματοποιήθηκε, στις 9:30 το βράδυ, η καθιερωμένη συνάντηση των Επιταφίων των κεντρικών ιερών Ναών της πόλεως των Σερρών στην πλατεία «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» με την πληθωρική συμμετοχή χιλιάδων πιστού λαού του Θεού.

Ο Σεβασμιώτατος με την θαυμασία, δυναμικωτάτη και επίκαιρη ομιλία του, εσυγκίνησε και ενεθάρυνε όλους τους παρισταμένους πιστούς, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Η γλυκύτατη Πατρίδα μας, η Ελλάδα και ο ευλογημένος τόπος μας τούτο το βράδυ γεμίζουν από μελωδίες ουράνιες, που συνοδεύουν τον μεγάλο νεκρό στην πορεία Του στον άδη και διά του άδου στην Ανάσταση του ιδίου, αλλά και στην εξανάσταση του ανθρωπίνου γένους.

Το πάθος του Κυρίου μας κατά τους ιερούς Πατέρες της Εκκλησίας μας ερμηνεύεται στην διπλή σωτηριολογική του διάσταση. Είναι το σωματικό Μαρτύριο, που υπέμεινε ο Ιησούς Χριστός, τα ραπίσματα, οι ύβρεις, ο ακάνθινος στέφανος, το φραγγέλιο, ο Σταυρός, ο θάνατος. Όμως το Πάθος του Κυρίου μας ερμηνεύεται και ως μαρτύριο της αγάπης και της προσφοράς Του, ως μανικού νυμφίου ‘’εραστού’’ προς την νύμφη ανθρώπινη ψυχή.

Η όμορφη αυτή αίσθηση της ευλογημένης αυτής νύκτας με το ιδιαίτερο βαρύ πνευματικό αποτύπωμα εκφράζει το ύψος και το βάθος της εορτής του ζωηφόρου Πάθους του Χριστού μας. Οι ευλαβείς πιστοί με το αγιοκέρι στο χέρι τους, με την ευοσμία του θυμιάματος των προσευχών τους, με την ζέση της ψυχής τους αποδίδουν την οφειλόμενη τιμή στην ιερότητα αυτής της ημέρας, την οποία ο ελληνισμός όπου γης περιβάλει πάντοτε με σεβασμό. Σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο οι σοφοί Πατέρες μας εστόλισαν με τα ομορφότερα χρώματα, ύμνησαν με τις ιερότερες μελωδίες αυτήν την ημέρα, ως την αγιώτερη ημέρα του εκκλησιαστικού μας έτους.

Και τούτο διότι σήμερον, αγία και μεγάλη Παρασκευή, ο Αρχηγός της ζωής δοκιμάζει το πικρό ποτήριο του θανάτου, ώστε να μην φοβείται πλέον ο άνθρωπος τον θάνατο, αλλά ο θάνατος τον άνθρωπο. Σήμερον ο Χριστός στον Σταυρό και ο άνθρωπος στον Παράδεισο. Σήμερον ο Χριστός στον τάφο για να νικήσει τον αντικείμενο της σωτηρίας μας, τον μισόκαλλο, μισόθεο και μισάνθρωπο διάβολο, ο οποίος, με τους ένοχους κι αμαρτωλούς ψιθυρισμούς του εξέβαλε τον άνθρωπο από τον Παράδεισο και τον έσυρε στα σκιερά βασίλεια του θανάτου. Σήμερον ο Σταυρός του Χριστού νικά την δύναμη της αμαρτίας. Σήμερον ο Χριστός υψώνεται στον Σταυρό, κατεβαίνει στον τάφο και ο διάβολος αφανίζεται. Σήμερον κατανικά το φως το σκοτάδι, η αλήθεια το ψεύδος, η ζωή τον θάνατο και κυρίως κατανικά η αγάπη το μίσος. Αυτά είναι τα δώρα του Πάθους του Χριστού μας!».

Περαίνοντας τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε πατρικώς ευλογημένη και ψυχοσωτήριο Ανάσταση, ομόνοια, ενότητα και ειρήνη στην πόλη, την Πατρίδα, τον κόσμο ολόκληρο.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Εγκύκλιον Σημείωμα – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ
ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ
ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθό­νια. Ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις τήν ἔγερσιν Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστερέω­ται». (Κανών τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὠδή γ’).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μᾶς ἀξί­ωσε καί πάλιν, ὁ φιλάν­θρωπος Θεός, μέ αἰσθήματα πνευ­ματι­κῆς ἀνατάσεως νά φθάσουμε μέ καθαρές ἀπό τόν εὐλογημένο ἀγώνα τῆς τεσσαρακονθήμερης νηστείας τίς αἰσθήσεις, στήν κορυφαῖα καί εὐλογημένη αὐτή νύχτα τῆς ἁγίας πίστεώς μας καί νά ἑορτάσουμε τήν Ἀνά­σταση τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ πανένδοξη καί λαμπροφόρος Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἑορτή τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, καθώς «θανάτου ἑορτά­ζομεν νέ­κρωσιν, ἅδου τήν καθαίρε­σιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου τήν ἀπαρ­χήν». Ἡ ἐφετεινή Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου μας ὅμως ἑορτάζεται μέσα σέ ἕνα κλῖμα ἀγωνίας καί ἀβεβαι­ότητος, πού πλήττουν ὁλόκληρο τόν κόσμο καί τίς ἀντοχές τῆς κοινωνίας μας. Αὐτή ἡ θλιβερή πραγματικότητα εἶναι ἡ ἀναπόδραστη συνέπεια πρωτίστως τῆς πνευματικῆς καί ἠθικῆς παρακμῆς τῆς κοινω­νίας μας, πού ἐπιλέγει νά πορεύεται, μέσα σέ μία παραζάλη, ἀπιστίας, ἐγωϊσμοῦ καί αὐτοαναφορικότητος. Τά πιεστικά προβλήματα φανερώνουν μέ τόν τραγικότερο τρόπο τήν ἐγγενῆ ἀπροθυμία τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου νά ἐργασθεῖ γιά ἕναν καλύτερο κό­σμο, βασισμένο στίς ἀξίες τῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀρετῆς, τῆς συνέπειας, τῆς εἰρήνης, τῆς ἐνσυναίσθησης, τῆς συγχωρητικότητος, τῆς ἐγκαρτέρησης. Ἀξίες θεμελιώδεις πού νοηματοδοτοῦνται αὐθεντικῶς ἀπό τόν Σταυρό, τήν λυτρωτική θυσία καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας. Ἡ πνευματική φτώχεια, ἡ οἰκονομική κρίση, οἱ πόλεμοι, οἱ γεωπολιτικές ἀνακατατάξεις, ἡ παραβατικότητα, ἡ αὐξανόμε­νη βία, ἡ ἀπαξίωση ἀξιῶν καί θε­σμῶν, ὁ θυμός καί ἡ ἐπιθετικότητα στίς σχέσεις ἀνθρώπων, κοινωνιῶν καί ἐθνῶν καί ἄλλα φαι­νόμενα παρακμιακῆς συμπεριφορᾶς, κλονίζουν τό ἀνθρώπινο οἰκοδόμημα. Οἱ νουνεχεῖς ἄνθρωποι δίκαια διερωτῶνται. Ποῦ βαδίζει ὁ κόσμος μας; Ὑπάρχει ἄραγε ἐλπίδα;

Τήν ἀπάντηση τήν δίδει μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Κύριός μας. Ναί, ὑπάρχει ἐλπίδα! Ὄχι ὡς μία ἀφηρημένη εὐχή, οὔτε πάλι ὡς ἔκφραση τῆς ἀνάγκης τοῦ ἀνθρώπου νά ἐπιβιώσει, ἀλλά ὡς πρόσωπο, ὡς μία χειροπιαστή βεβαιότητα. Ὁ Λυτρωτής καί Σωτῆρας τοῦ κόσμου, ὁ ἀναστάς ἐκ τῶν νεκρῶν μέ τήν δική Του δύναμιν, ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός! Αὐτός εἶναι ἡ ἐνυπόστατη καί μόνη ἐλπίδα μας, «ὁ ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν» (Α’ Πετρ. 1, 3). Βιώνοντας μέ πίστη στήν ζωή μας καί μέ τήν ζωή μας τό ἀναστάσι­μο λυ­τρωτικό γεγονός, οἱ συνθῆκες τοῦ ἐπί γῆς βίου μας ἀποκτοῦν μία σταυροαναστάσιμη ἐλπιδοφόρο προοπτική. Ἡ σκληρή πραγματικότητα τῆς ζωῆς μας μέσα στόν σύγχρονο κό­σμο, οἱ πολλές καί πιεστικές μέριμνες τῆς ζωῆς, οἱ πειρασμοί καί οἱ θλί­ψεις, δέν θά πρέπει νά μᾶς ἀπελπίζουν. Στόν πόλεμο τοῦ Διαβόλου, στίς δοκιμασίες τῆς ζωῆς ὁ ἄνθρωπος τῆς πίστεως ἀντιπαραβάλει τήν ἐμπιστοσύνη του στόν Ἀναστάντα Κύριο. Αὐτό τό γεγονός γεννᾶ τήν ἐλπίδα, χαλυβδώνει τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία, ἐμπνέει τό ἀγωνιστικό φρόνη­μα, πλαταίνει τούς ὁρίζοντες, ἰσχυροποιεῖ τίς ἀντοχές, διανοίγει προοπτικές ζωῆς αἰωνίου.

Ὁ Ἀναστάς Κύριος μᾶς ἐλευθερώνει ὄχι μόνον ἀπό τόν φόβο τοῦ θανάτου, ἀλλά μᾶς θωρακίζει καί μᾶς ἐμψυχώνει στόν ἀγώνα μας κατά τῆς ἁμαρτίας, πού γεννᾶ τόν θάνατο. Κα­νείς λοιπόν ἐφεξῆς, λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, νά μήν φοβᾶται τίποτε, ὅσο εἶναι μαζί μέ τόν Ἀναστημένο Χριστό. Πρό τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἦταν πράγματι «φοβερός ὁ θάνατος γιά τόν ἄνθρωπο». Μετά τήν Ἀνάστασιν ὅμως γίνεται «φοβερός ὁ ἄνθρωπος γιά τόν θάνατο», καθώς ὁ ἄνθρωπος ἐνδύεται πλέον τήν πανοπλία τοῦ Θεοῦ, τήν αἰώνιον ζωήν, ἐνδύεται μυστικῶς τόν ἴδιο τόν Χριστό, τόν νικητή τοῦ θανάτου!

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς πίστεώς μας, πάνω στόν ὁποῖο θεμελιώνεται καί στερεώνεται ἡ Ἐκκλησία μας καί ὁλόκληρος ὁ κόσμος. Χωρίς τήν Ἀ­νάσταση τοῦ Χριστοῦ «κενή ἡ πίστις ὑμῶν» (Α’ Κορ. 15, 14). Ἡ πίστη μας στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ φωτίζει, ἰσχυροποιεῖ, νοηματοδοτεῖ, ὀμορφαίνει καί δίνει προοπτι­κή στήν ζωή καί τόν ἀγώνα μας. Γι’ αὐτό καί ἡ ἁγία ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, καλεῖ ὅλους μας νά γίνουμε κοινωνοί τῆς Ἀναστά­σεως καί νά γνωρίσουμε βιωματικῶς τόν Κύριο «καί τήν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ» (Φιλ. 3, 10), πού χαρίζεται, ὡς δυνατότητα ἐπιλογῆς ζωῆς καί σωτηρίας σέ ὅλους μας.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ Θεός τῆς εἰρήνης (Ρωμ. 15, 33), ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς, μᾶς ἐχάρισε μέ τό θεῖον Πάθος καί τήν πανένδοξη Ἀνάστασίν Του τήν πάντα «νοῦν ὑπερέχουσαν εἰρήνην» (Φιλ. 4, 7). Ὁ ἀναστάς Κύριος, «ἡ εἰρήνη ἡμῶν» (Ἐφεσ. 2, 14), ἀπεκατέστησε τήν κοινωνία μας μέ τόν Θεόν καί Πατέρα μας, ἔφερε τήν πραγματική εἰρήνη στήν καρδιά καί συνολικῶς στήν ζωήν μας. Εὔχομαι πατρικῶς ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου μας νά γίνει τό προσωπικό μας ἅγιον Πάσχα, τό πέρασμα τοῦ καθενός μας στήν ἁγιό­τητα, τήν ἀγάπη, τήν χαρά, τήν εὐλογία, τήν ζωή καί τελικῶς στόν ἴδιο τόν Χριστό, τό αἰώνιο καί μυστικό μας Πάσχα. Πολύ θά ὡφεληθοῦμε σ’ αὐτόν τόν ἀγῶνα μας ἐνθυμούμενοι τί ἔλεγε ὁ σύγχρονος ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ: «Σέ τέσσερις μόνο λέξεις συγκεφαλαιοῦνται καί τά τέσσερα Εὐαγγέλια τοῦ Χριστοῦ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! Σέ κάθε μία λέξη ἀπό αὐτές εὑρίσκεται ἕνα Εὐαγγέλιο καί στά τέσσερα Εὐαγγέλια εὑρίσκεται τό νόημα ὅλων τῶν κόσμων τοῦ Θεοῦ, τῶν ὁρατῶν καί τῶν ἀοράτων»!

Ἡ δε χάρις καί τό ἄπειρον ἔλεος τοῦ ἐνδόξως ἐκ νεκρῶν Ἀναστάντος Κυρίου Ἰησοῦ εὔχομαι καί προσεύχομαι νά σκεπάζουν καί νά ἁγιάζουν ὅλους σας, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ

Διάπυρος πρός τόν Ἀναστάντα Κύριον εὐχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Σερρών Θεολόγος: «’’Μνήσθητι καὶ ἡμῶν Σωτήρ ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου’’!» (10/04/2026)

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «’’Μνήσθητι καὶ
ἡμῶν Σωτήρ ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου’’!»

10-04-2026

Με κατάνυξη, αλλά και ζέουσα προσδοκία της αναστασίμου ελπίδος τελούνται και στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης οι ιερές ακολουθίες της αγίας και μεγάλης Παρασκευής, κατά την οποία, η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας ποιεί ανάμνηση των αγίων και σωτηρίων Παθών, της θεόσωμης ταφής και της εις άδου καθόδου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Συγκεκριμένως, σήμερα, αγία και μεγάλη Παρασκευή 10 Απριλίου 2026, στις 10:00 το πρωί, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος χοροστάτησε στην ιερά ακολουθία του Εσπερινού της Αποκαθηλώσεως του Κυρίου μας στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών.

Προ της αναγνώσεως του ιερού Ευαγγελίου της Αποκαθηλώσεως, στον εμπνευσμένο, από το ιε’ Αντίφωνο της ακολουθίας των αχράντων Παθών του Κυρίου μας: «Τάδε λέγει Κύριος τοῖς Ἰουδαίοις· Λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἤ τί σοι παρηνώχλησα; τούς τυφλούς σου ἐφώτισα, τούς λεπρούς σου ἐκαθάρισα, ἄνδρα ὄντα ἐπί κλίνης ἠνωρθωσάμην. Λαός μου, τί ἐποίησά σοι, καί τί μοι ἀνταπέδωκας; Ἀντί τοῦ μάννα χολήν∙ ἀντί τοῦ ὕδατος ὄξος· ἀντί τοῦ ἀγαπᾶν με σταυρῷ με προσηλώσατε…», διδακτικότατο λόγο του, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Μεγάλα, εξαίσια, φοβερά και σωτήρια ιερούργησε σήμερα ο Κύριός μας, αδελφοί μου, επάνω στον Σταυρό. Διά του εκουσίου Πάθους Του, ελευθερώνει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, από το βάρος της ενοχής εκ του προπατορικού αμαρτήματος, κατακρίνοντας την αμαρτία στο θεανδρικό Του πρόσωπο. Το θείο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου περιελάμβανε και την εκούσια θυσία του ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού, ο Οποίος ανήλθε επί Σταυρού και υπέστη φρικτό και ταπεινωτικό θάνατο.

Η υμνολογία της Εκκλησίας μας μυσταγωγεί στις σώζουσες θείες αλήθειες, μας οδηγεί να γινόμεθα διδακτοί Θεού, να στε­ρεωνόμεθα στην πίστη, να μένουμε σταθεροί στην απόφασή μας να είμε­θα μαζί με τον Χριστό, ο Οποίος είναι και χθες και σήμερον και έως της συντε­λείας της ανθρωπίνης ιστορίας, πάντοτε ο υπό των εχθρών Του ραπιζόμε­νος, σταυρούμενος, καταδιωκόμενος, πολεμούμενος, συκοφαντούμενος, φυλακιζόμενος, εκουσίως και φιλανθρώπως θνήσκων, αλλά και ενδόξως ανιστάμενος αεί ζων και νικών διά της αγάπης Του.

Ο Κύριός μας, από την πρώτη στιγμή της ζωής Του στην γη πολεμή­θηκε σκληρότατα και άδικα, από τους ανθρώπους εκείνους, που αδυνα­τούσαν να αντέξουν το φως, το οποίο Εκείνος έφερε στον κόσμο. Αλλά και οι ίδιοι οι μαθητές Του, οι αυτόπτες και αυτήκοοι, υποκείμενοι και αυ­τοί στην ασθενική και ευκόλως διολισθαίνουσα στον φόβο και την ολιγο­πιστία ανθρώπινη φύση τους αποζητούν απτές αποδείξεις της θεότητός Του, ζητώντας να ψηλαφήσουν το μεγαλείο της δόξης Του.

Δεν ήταν μόνον ο σωματικός πόνος, που εδοκίμασε ο Χριστός επί του Σταυρού, αλλά κυρίως και πρωτίστως, ο απέραντος ψυχικός πόνος, που τον συνέθλιβε, όπως αυτός ξεκίνησε εκείνο το βράδυ στην Γεθσημανή, όταν έβλεπε τους μαθητές Του να Τον εγκαταλείπουν, όταν έβλεπε, λίγο αργότερον, την κακία των ποτέ ευεργετηθέντων ανθρώπων, που με μένος εκραύγαζαν το ‘’Σταυρωθήτω’’. Με το διεισδυτικό, παντοκρατορικό Του βλέμμα, ο Κύριός μας έβλεπε και τα μεγάλα εγκλήματα, τα οποία επρόκειτο να συντελεσθούν μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, διά τούτο και το αποτύπωμα της σημερινής μεγάλης ημέρας είναι ιδιαιτέρως βαρύ και ευθυνοφόρο για όλους μας.

Απηλλαγμένοι, όλοι, από την επιφάνεια της πρόσκαιρης συναισθηματικής φόρτισης των ημερών είναι ανάγκη να αναλογισθούμε τι ο Θεός προσέφερε στον άνθρωπο και τι ο άνθρωπος αντιπροσέφερε σ’ Εκείνον. Πόσες φορές κι εμείς, οι οποίοι έχουμε την σφραγίδα του Χριστού στην ζωή μας και ανα­πνέουμε τις ζείδωρες ‘’ανάσες’’ Του μέσα στην αγία Του Εκκλησία, δεν νιώθουμε φόβο, αδυναμία, δειλία, ατολμία, ολιγοπιστία μπροστά στην ορμητική και θρασεία επέλαση του κακού στον σύγχρονο κόσμο; Ο άνθρωπος αποκομμένος από τον Θεό, Τον εγκατέλειψε, Τον ελησμόνησε, καταδύθηκε στην αμαρτία, στο σκοτάδι, στο θάνατο. Ο Θεός όμως δεν εγκατέλειψε ποτέ τον άνθρωπο. Εδημιούργησε, στην αυγή της ανθρωπίνης ιστορίας, τον άνθρωπο και εκείνος ημαύρωσε το ‘’κατ’ εἰκόνα’’ και οδηγήθηκε αφεύκτως στον θάνατο, πνευματικό τε και σωματικό.

Ο Θεός ζωοποιεί τον άνθρωπο και ο άνθρωπος επεχείρησε να δολοφονήσει τον Θεό. Αντί του μάννα χολή, αντί του ύδατος όξος. Ιδού το φρικτό ανταπόδομα του ανθρώπου στον Δημιουργό του Θεό. Η αγία Παρασκευή με το βαθύ αποτύπωμά της αποκαλύπτει την συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στον Θεό. Η σημερινή ολέθρια πτώσις του ανθρώπου είναι ασυγκρίτως φρικτωτέρα της πρώτης πτώσεώς του. Τότε ο άνθρωπος αποστάτησε από τον Θεό. Την μεγάλη Παρασκευή ο άνθρωπος σταυρώνει τον Θεό του. Αλλ’ Εκείνος, ως Θεός και Λυτρωτής του κόσμου ανοίγει τον Παράδεισο, συγχωρεί, σώζει, αναπλάθει, ανιστά και θεώνει λυτρωτικώς στο θεανδρικό Του πρόσωπο την ανθρωπί­νη φύση, στηρίζει, εμπνέει, καθοδηγεί και παρηγορεί την ζωή μας, μεταμορφώνει τον κόσμο, μας εισαγάγει χειροκρατώντας μας φιλόστοργα στην θέα της καινής εν Χριστώ κτίσεως. Στον Σταυρό του Κυρίου διδασκόμεθα, ως εμπειρία και όχι ως θεωρία μόνον, την δύναμη της ταπεινώσεως, τον απέραντο πλατυσμό της θείας αγάπης, που νικά τον εγωϊσμό και τον θάνατο, ζούμε το μυστήριο της θυσίας και της συγχωρητικότητος, το οποίο καταξιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη, ανιχνεύουμε την σώζουσα αλήθεια, την οποία, η Εκκλησία μας διαφυλάσσει δύο χιλιάδες χρόνια τώρα.

Σήμερα, μεγάλη Παρασκευή η ανθρωπότητα αναμετράται με το ψηλαφητό σκοτάδι της. Σήμερα ο άνθρωπος ζυγίζεται με την αχαριστία του, το πως δηλαδή, μέσα στην παραζάλη και τον σκοτισμό του νου του αναβιβάζει επί του Σταυρού τον ίδιο τον Ευεργέτη και Πλαστουργό του.

Ημπορεί οι διώκτες του Χριστού και της Εκκλησίας, κάθε εποχής, περιβαλλόμενοι με την ισχύ και την πρόσκαιρη δόξα τους να ηθέλησαν να φονεύσουν τον Θεό, να κλείσουν τον Χριστό μέσα στον τάφο, να Τον βγάλουν από τις ανθρώπινες καρδίες, να Τον φυλακίσουν στο περιθώριο της ανθρώπινης ζωής, όσο όμως και αν προσπαθούν, τούτο και αμήχανο είναι και αυτοκαταστροφικό για τους ιδίους.

Ας θρηνήσουμε σήμερα, αδελφοί, όχι για το εκούσιο και σωτήριο Πάθος του Κυρίου μας, που αποτελεί προανάκρουσμα της πανενδόξου Αναστάσεως Του, αλλά να θρηνήσουμε γοερώς μόνον για τις αμαρτίες μας, τις αρνήσεις μας, τα σκοτεινά μας πάθη και λάθη με τα οποία ανασταυρώνουμε τον Χριστό. Ας θρηνήσουμε για τον αφιλάνθρωπο, αδιέξοδο, εγωιστικό και καταστροφικό τρόπο της ζωής μας. Ας θρηνήσουμε για τις χαμένες, τις αναξιοποίητες ευκαιρίες, τις οποίες μας εχάρισε η αγάπη του Χριστού.

Ας διδαχθούμε τέλος, από την φωνή του ευγνώμονος ληστού και με όλη την δύναμη της ψυχής μας, ας αναφωνήσουμε με συντριβή μαζί του, το ‘’Μνήσθητι καὶ ἡμῶν Σωτὴρ ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου’’ και το ‘’Κύριε καὶ Θεὲ τοῦ παντός, ἰλάσθητι, συγχώρησον πάντας, ἔσω εὐσπλαχνικός, χάρισε ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον’’. Αμήν!».

Ακολούθως, στις 12:30 μ.μ., στον χώρο έμπροσθεν του ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής του Β’ Κοιμητηρίου Σερρών τελέσθηκε η ιερά ακολουθία του Επιταφίου θρήνου κατά την διάρκεια της οποίας ο χοροστατών Σεβ. κ. Θεολόγος ανέπεμψε ειδική δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών και των εκ της νόσου Covid-19 κεκοιμημένων αδελφών μας, οι οποίοι αναπαύονται στο ως είρηται Κοιμητήριο και ακολούθως πραγματοποιήθηκε η εντός του Κοιμητηρίου λιτάνευση του Επιταφίου.

Στην συνέχεια, στη 1:30 μ.μ., στο ιερό Παρεκκλήσιο Αγ. Αικατερίνης του Γεν. Νοσοκομείου Σερρών ο Σεβασμιώτατος ετέλεσε την ακολουθία του Επιταφίου θρήνου παρουσία του Διοικητικού και του Νοσηλευτικού προσωπικού καθώς και πλήθους νοσηλευομένων, συγγενών και συνοδών.

Στις 3:00 μ.μ., ο Σεβασμιώτατος μετέβη στο Α’ Κοιμητήριο Σερρών, όπου επί του ειδικώς διαμορφωμένου υπερώου επάνω ακριβώς από το οστεοφυλάκιο μαζί με τον ιερό Κλήρο της πόλεως ετέλεσαν την ιερά ακολουθία της Αποκαθηλώσεως και έψαλαν τα εγκώμια.

Εν συνεχεία, το αποκαθηλωθέν «Σώμα» του Κυρίου μας οδηγήθηκε λιτανευτικώς στο πλησίον του υπερώου λελατομημένο εκ πέτρας κενοτάφιο. Προ της απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε υπέρ μακαρίας και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών όλων των κεκοιμημένων αδελφών μας, οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικώς ετόνισε, αναμένουν την κοινή Ανάσταση λουσμένοι στο ανέσπερο Φως της αιωνιότητος, που μόνον ο Χριστός, η Ανάσταση και η Ζωή μας χαρίζει.

Στις 7:00 το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος θα χοροστατήσει στην ακολουθία του Επιταφίου θρήνου, που θα τελεσθεί στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών.

Ακολούθως, στις 9:30 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη συνάντηση των Επιταφίων των κεντρικών ιερών Ναών της πόλεως των Σερρών στην πλατεία «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ».

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Παιδιά του «ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ» Σερρών επισκέφθηκαν τον Σεβ. Ποιμενάρχη τους (10/04/2026)

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παιδιά του «ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ» Σερρών
επισκέφθηκαν τον Σεβ. Ποιμενάρχη τους

10-04-2026

Παιδιά και μέλη του ιστορικού «ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ» Σερρών επισκέφθηκαν τον Σεβ. Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγο την αγία και μεγάλη Πέμπτη 9 Απριλίου 2026 στο Επισκοπείο Σερρών.

Ο Σεβασμιώτατος επαίνεσε την Πρόεδρο κ. Στέλλα Ελευθεριάδου και τα μέλη του ιστορικού πολιτιστικού αυτού Συλλόγου για την σπουδαιοτάτη, πολυετή, καρποφόρο πνευματική προσφορά του στην κοινωνία και κυρίως στην νεολαία των Σερρών.

Τα παιδιά ευχαρίστησαν τον πνευματικό τους πατέρα για την δοχή και την διαχρονική του αγάπη και υπέβαλαν τις ευχές τους για τις άγιες ημέρες των αχράντων Παθών και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, προσφέροντας και παραδοσιακά δώρα της ημέρας, αλλά και του αγίου Πάσχα.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος προσέφερε διάφορες ευλογίες σε όλους, μικρούς και μεγάλους, ευχόμενος πατρικώς ευλογημένη και ψυχοσωτήριο Ανάσταση.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως