Σερρών Θεολόγος: «Ἀνέστη Χριστὸς καὶ ζωὴ πολιτεύεται!» (12/04/2026)

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Ἀνέστη Χριστὸς
καὶ ζωὴ πολιτεύεται!»

12-04-2026

Με την παρουσία πλήθους ευλαβών χριστιανών, τελέσθηκε την αγία και μεγάλη Κυριακή του Πάσχα, 12 Απριλίου 2026, η ακολουθία του «Εσπερινού της Αγάπης», χοροστατήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών.

Συγκεκριμένως, στις 10:30 το πρωί, ο Σεβασμιώτατος, ενδύθηκε, κατά το εκκλησιαστικό τυπικό, τα Αρχιερατικά του άμφια, στον ως είρηται ιερό Μητροπολιτικό Ναό και ακολούθως τελέσθηκε η ακολουθία του Εσπερινού, παρόντων, μεταξύ άλλων και του εορτάζοντος Βουλευτού Σερρών κ. Αναστασίου Χατζηβασιλείου, του Βουλευτού κ. Κων/νου Μπούμπα, Αντιδημάρχων, Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβούλων, καθώς και πλήθους ευλαβών πιστών, που προσήλθαν για να συμμετάσχουν στην αναστάσιμη ακολουθία και να ζήσουν την χαρά της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, την χριστιανική ελπίδα, που ανέτειλε, από το ζωηφόρο μνήμα του Χριστού.

Προϊούσης της ιεράς ακολουθίας ανεγνώσθη υπό του Σεβασμιωτάτου και υπό ετέρων γλωσσομαθών κληρικών το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της μεγάλης σημερινής ημέρας στα Ελληνικά και σε πέντε ακόμη ξένες γλώσσες, ήτοι, Λατινικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και Βουλγαρικά, καθώς και στην ομηρική, σε ένδειξη της οικουμενικότητος του χαρμοσύνου μηνύματος της Αναστάσεως του Κυρίου πάνω στην οποία στερεώνεται όλη η κτίση.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος και το φιλευσεβές εκκλησίασμα κατευθύνθηκαν, εν πομπή, προς το Επισκοπείο Σερρών, όπου εψάλη για μία ακόμη φορά ο νικηφόρος παιάνας «Χριστός Ανέστη…», ύμνος χαράς, ελπίδος, εμπνεύσεως, παρακλήσεως και ζωής και διενεμήθησαν σε όλους υπό του Σεβασμιωτάτου τα πατροπαράδοτα κόκκινα αυγά με την ευχή να γνωρίσουμε μέσα στην αγία Εκκλησία μας τον Σωτήρα Χριστό και την δύναμη της Αναστάσεώς Του, ώστε να μην σβήσει, αλλά να κρατηθεί αναμμένο και θαλερό μέσα στις ψυχές όλων το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Χριστού, που είναι για μεν τους πιστούς θεμέλιο ζωής και αγιασμού, για δε ολόκληρο τον κόσμο βεβαία ελπίδα, προοπτική και δυνατότητα σωτηρίας.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Σερρών Θεολόγος: «’’Σήμερον σιγὴ πολλὴ, ὅτι ὁ Βασιλεὺς ὑπνοῖ!’’» (11/04/2026)

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «’’Σήμερον σιγὴ πολλὴ,
ὅτι ὁ Βασιλεὺς ὑπνοῖ!’’»

11-04-2026

Με την παρουσία πλήθους ευλαβών πιστών τελέσθηκε, το πρωί, μέγα Σάββατο 11 Απριλίου 2026, η ακολουθία του Εσπερινού και η θ. Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, ιερουργήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, επί του ιερού Κουβουκλίου του Επιταφίου, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών.

Στην Πνευματική Διδαχή, επί τη λαμπροφόρω Αναστάσει του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Σεβ. Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος αναφέρει τα εξής:

«Μας αξί­ωσε και πάλιν, ο φιλάν­θρωπος Θεός, με αισθήματα πνευ­ματι­κής ανατάσεως να φθάσουμε με καθαρές από τον ευλογημένο αγώνα της τεσσαρακονθήμερης νηστείας τις αισθήσεις, στην κορυφαία και ευλογημένη αυτή νύκτα της αγίας πίστεώς μας και να εορτάσουμε την Ανά­σταση του Κυρίου και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού.

Η πανένδοξη και λαμπροφόρος Ανάσταση του Κυρίου μας είναι η μεγαλύτερη εορτή της αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, καθώς ‘’θανάτου ἑορτά­ζομεν νέ­κρωσιν, ἅδου τήν καθαίρε­σιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου τήν ἀπαρ­χήν’’.

Η εφετεινή Ανάστασις του Κυρίου μας όμως εορτάζεται μέσα σε ένα κλίμα αγωνίας και αβεβαι­ότητος, που πλήττει ολόκληρο τον κόσμο και τις αντοχές της κοινωνίας μας. Αυτή η θλιβερή πραγματικότητα είναι η αναπόδραστη συνέπεια πρωτίστως της πνευματικής και ηθικής παρακμής της κοινω­νίας μας, που επιλέγει να πορεύεται, μέσα σε μία παραζάλη απιστίας, εγωϊσμού και αυτοαναφορικότητος.

Τα πιεστικά προβλήματα φανερώνουν με τον τραγικότερο τρόπο την εγγενή απροθυμία του σημερινού ανθρώπου να εργασθεί για έναν καλύτερο κό­σμο, βασισμένο στις αξίες της χριστιανικής πίστεως, της αγάπης, της δικαιοσύνης, της αρετής, της συνέπειας, της ειρήνης, της ενσυναίσθησης, της συγχωρητικότητος, της εγκαρτέρησης. Αξίες θεμελιώδεις, που νοηματοδοτούνται αυθεντικώς από τον Σταυρό, την λυτρωτική θυσία και την Ανάσταση του Κυρίου μας.

Η πνευματική φτώχεια, η οικονομική κρίση, οι πόλεμοι, οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις, η παραβατικότητα, η αυξανόμε­νη βία, η απαξίωση αξιών και θε­σμών, ο θυμός και η επιθετικότητα στις σχέσεις ανθρώπων, κοινωνιών και εθνών και άλλα φαι­νόμενα παρακμιακής συμπεριφοράς, κλονίζουν το ανθρώπινο οικοδόμημα.

Οι νουνεχείς άνθρωποι δίκαια διερωτώνται. Που βαδίζει ο κόσμος μας; Υπάρχει άραγε ελπίδα; Την απάντηση την δίδει με την Ανάστασή Του ο Κύριός μας. Ναι, υπάρχει ελπίδα! Όχι ως μία αφηρημένη ευχή, ούτε πάλι ως έκφραση της ανάγκης του ανθρώπου να επιβιώσει, αλλά ως πρόσωπο, ως μία χειροπιαστή βεβαιότητα. Ο Λυτρωτής και Σωτήρας του κόσμου, ο αναστάς εκ των νεκρών με την δική Του δύναμιν, ο θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός! Αυτός είναι η ενυπόστατη και μόνη ελπίδα μας, ‘’ὁ ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν’’ (Α’ Πετρ. 1, 3).

Βιώνοντας με πίστη στην ζωή μας και με την ζωή μας το αναστάσι­μο λυ­τρωτικό γεγονός, οι συνθήκες του επί γης βίου μας αποκτούν μία σταυροαναστάσιμη ελπιδοφόρο προοπτική. Η σκληρή πραγματικότητα της ζωής μας μέσα στον σύγχρονο κό­σμο, οι πολλές και πιεστικές μέριμνες της ζωής, οι πειρασμοί και οι θλί­ψεις, δεν θα πρέπει να μας απελπίζουν. Στον πόλεμο του διαβόλου, στις δοκιμασίες της ζωής ο άνθρωπος της πίστεως αντιπαραβάλει την εμπιστοσύνη του στον αναστάντα Κύριο. Αυτό το γεγονός γεννά την ελπίδα, χαλυβδώνει την υπομονή και την καρτερία, εμπνέει το αγωνιστικό φρόνη­μα, πλαταίνει τους ορίζοντες, ισχυροποιεί τις αντοχές, διανοίγει προοπτικές ζωής αιωνίου.

Ο αναστάς Κύριος μας ελευθερώνει όχι μόνον από τον φόβο του θανάτου, αλλά μας θωρακίζει και μας εμψυχώνει στον αγώνα μας κατά της αμαρτίας, που γεννά τον θάνατο. Κα­νείς λοιπόν εφεξής, λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, να μην φοβάται τίποτε, όσο είναι μαζί με τον αναστημένο Χριστό. Προ της Αναστάσεως του Κυρίου ήταν πράγματι ‘’φοβερός ὁ θάνατος γιά τόν ἄνθρωπο’’. Μετά την Ανάστασιν όμως γίνεται ‘’φοβερός ὁ ἄνθρωπος γιά τόν θάνατο’’, καθώς ο άνθρωπος ενδύεται πλέον την πανοπλία του Θεού, την αιώνιον ζωήν, ενδύεται μυστικώς τον ίδιο τον Χριστό, τον νικητή του θανάτου!

Η Ανάσταση του θεανθρώπου Ιησού Χριστού είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πίστεώς μας, πάνω στον οποίο θεμελιώνεται και στερεώνεται η Εκκλησία μας και ολόκληρος ο κόσμος. Χωρίς την Α­νάσταση του Χριστού ‘’κενή ἡ πίστις ὑμῶν’’ (Α’ Κορ. 15, 14). Η πίστη μας στην Ανάσταση του Χριστού φωτίζει, ισχυροποιεί, νοηματοδοτεί, ομορφαίνει και δίνει προοπτι­κή στην ζωή και τον αγώνα μας.

Γι’ αυτό και η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας, η Εκκλησία της Αναστάσεως, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, καλεί όλους μας να γίνουμε κοινωνοί της Αναστά­σεως και να γνωρίσουμε βιωματικώς τον Κύριο ‘’καί τήν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ’’ (Φιλ. 3, 10), που χαρίζεται, ως δυνατότητα επιλογής ζωής και σωτηρίας σε όλους μας.

Ο Θεός της ειρήνης (Ρωμ. 15, 33), ο Κύριός μας Ιησούς, μας εχάρισε με το θείον Πάθος και την πανένδοξη Ανάστασίν Του την πάντα ‘’νοῦν ὑπερέχουσαν εἰρήνην’’ (Φιλ. 4, 7). Ο αναστάς Κύριος, ‘’ἡ εἰρήνη ἡμῶν’’ (Εφεσ. 2, 14), απεκατέστησε την κοινωνία μας με τον Θεόν και Πατέρα μας, έφερε την πραγματική ειρήνη στην καρδιά και συνολικώς στην ζωήν μας.

Εύχομαι πατρικώς η Ανάστασις του Κυρίου μας να γίνει το προσωπικό μας άγιον Πάσχα, το πέρασμα του καθενός μας στην αγιό­τητα, την αγάπη, την χαρά, την ευλογία, την ζωή και τελικώς στον ίδιο τον Χριστό, το αιώνιο και μυστικό μας Πάσχα.

Πολύ θα ωφεληθούμε σ’ αυτόν τον αγώνα μας ενθυμούμενοι τι έλεγε ο σύγχρονος άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς για την Ανάσταση του Χριστού: ‘’Σε τέσσερις μόνο λέξεις συγκεφαλαιούνται και τα τέσσερα Ευαγγέλια του Χριστού. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! Σε κάθε μία λέξη από αυτές ευρίσκεται ένα Ευαγγέλιο και στα τέσσερα Ευαγγέλια ευρίσκεται το νόημα όλων των κόσμων του Θεού, των ορατών και των αοράτων!».

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε πατρικώς στους συμπροσευχομένους πιστούς, που κατέκλυσαν, από νωρίς το πρωί τον ιερό Μητροπολιτικό Ναό για να εκκλησιασθούν και να μεταλάβουν, από το Ποτήριον της Ζωής, ευλογημένη και ψυχοσωτήριο Ανάσταση.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Σερρών Θεολόγος: «Ο φυσίζωος θάνατός σου, Κύριε, ζωή μοι» (11/04/2026)

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σερρών Θεολόγος: «Ο φυσίζωος
θάνατός σου, Κύριε, ζωή μοι»

11-04-2026

Στην ακολουθία του Επιταφίου θρήνου, που τελέσθηκε την αγία και μεγάλη Παρασκευή, 10 Απριλίου 2026, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών, χοροστάτησε στις 7:00 το απόγευμα, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος.

Μετά την έξοδο και την λιτάνευση του ιερού Κουβουκλίου, πραγματοποιήθηκε, στις 9:30 το βράδυ, η καθιερωμένη συνάντηση των Επιταφίων των κεντρικών ιερών Ναών της πόλεως των Σερρών στην πλατεία «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» με την πληθωρική συμμετοχή χιλιάδων πιστού λαού του Θεού.

Ο Σεβασμιώτατος με την θαυμασία, δυναμικωτάτη και επίκαιρη ομιλία του, εσυγκίνησε και ενεθάρυνε όλους τους παρισταμένους πιστούς, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Η γλυκύτατη Πατρίδα μας, η Ελλάδα και ο ευλογημένος τόπος μας τούτο το βράδυ γεμίζουν από μελωδίες ουράνιες, που συνοδεύουν τον μεγάλο νεκρό στην πορεία Του στον άδη και διά του άδου στην Ανάσταση του ιδίου, αλλά και στην εξανάσταση του ανθρωπίνου γένους.

Το πάθος του Κυρίου μας κατά τους ιερούς Πατέρες της Εκκλησίας μας ερμηνεύεται στην διπλή σωτηριολογική του διάσταση. Είναι το σωματικό Μαρτύριο, που υπέμεινε ο Ιησούς Χριστός, τα ραπίσματα, οι ύβρεις, ο ακάνθινος στέφανος, το φραγγέλιο, ο Σταυρός, ο θάνατος. Όμως το Πάθος του Κυρίου μας ερμηνεύεται και ως μαρτύριο της αγάπης και της προσφοράς Του, ως μανικού νυμφίου ‘’εραστού’’ προς την νύμφη ανθρώπινη ψυχή.

Η όμορφη αυτή αίσθηση της ευλογημένης αυτής νύκτας με το ιδιαίτερο βαρύ πνευματικό αποτύπωμα εκφράζει το ύψος και το βάθος της εορτής του ζωηφόρου Πάθους του Χριστού μας. Οι ευλαβείς πιστοί με το αγιοκέρι στο χέρι τους, με την ευοσμία του θυμιάματος των προσευχών τους, με την ζέση της ψυχής τους αποδίδουν την οφειλόμενη τιμή στην ιερότητα αυτής της ημέρας, την οποία ο ελληνισμός όπου γης περιβάλει πάντοτε με σεβασμό. Σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο οι σοφοί Πατέρες μας εστόλισαν με τα ομορφότερα χρώματα, ύμνησαν με τις ιερότερες μελωδίες αυτήν την ημέρα, ως την αγιώτερη ημέρα του εκκλησιαστικού μας έτους.

Και τούτο διότι σήμερον, αγία και μεγάλη Παρασκευή, ο Αρχηγός της ζωής δοκιμάζει το πικρό ποτήριο του θανάτου, ώστε να μην φοβείται πλέον ο άνθρωπος τον θάνατο, αλλά ο θάνατος τον άνθρωπο. Σήμερον ο Χριστός στον Σταυρό και ο άνθρωπος στον Παράδεισο. Σήμερον ο Χριστός στον τάφο για να νικήσει τον αντικείμενο της σωτηρίας μας, τον μισόκαλλο, μισόθεο και μισάνθρωπο διάβολο, ο οποίος, με τους ένοχους κι αμαρτωλούς ψιθυρισμούς του εξέβαλε τον άνθρωπο από τον Παράδεισο και τον έσυρε στα σκιερά βασίλεια του θανάτου. Σήμερον ο Σταυρός του Χριστού νικά την δύναμη της αμαρτίας. Σήμερον ο Χριστός υψώνεται στον Σταυρό, κατεβαίνει στον τάφο και ο διάβολος αφανίζεται. Σήμερον κατανικά το φως το σκοτάδι, η αλήθεια το ψεύδος, η ζωή τον θάνατο και κυρίως κατανικά η αγάπη το μίσος. Αυτά είναι τα δώρα του Πάθους του Χριστού μας!».

Περαίνοντας τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε πατρικώς ευλογημένη και ψυχοσωτήριο Ανάσταση, ομόνοια, ενότητα και ειρήνη στην πόλη, την Πατρίδα, τον κόσμο ολόκληρο.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Εγκύκλιον Σημείωμα – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

από

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ
ΕΠΙ ΤΗ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙ
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ
ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθό­νια. Ἑορταζέτω γοῦν πᾶσα κτίσις τήν ἔγερσιν Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστερέω­ται». (Κανών τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὠδή γ’).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μᾶς ἀξί­ωσε καί πάλιν, ὁ φιλάν­θρωπος Θεός, μέ αἰσθήματα πνευ­ματι­κῆς ἀνατάσεως νά φθάσουμε μέ καθαρές ἀπό τόν εὐλογημένο ἀγώνα τῆς τεσσαρακονθήμερης νηστείας τίς αἰσθήσεις, στήν κορυφαῖα καί εὐλογημένη αὐτή νύχτα τῆς ἁγίας πίστεώς μας καί νά ἑορτάσουμε τήν Ἀνά­σταση τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ πανένδοξη καί λαμπροφόρος Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἑορτή τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, καθώς «θανάτου ἑορτά­ζομεν νέ­κρωσιν, ἅδου τήν καθαίρε­σιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου τήν ἀπαρ­χήν». Ἡ ἐφετεινή Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου μας ὅμως ἑορτάζεται μέσα σέ ἕνα κλῖμα ἀγωνίας καί ἀβεβαι­ότητος, πού πλήττουν ὁλόκληρο τόν κόσμο καί τίς ἀντοχές τῆς κοινωνίας μας. Αὐτή ἡ θλιβερή πραγματικότητα εἶναι ἡ ἀναπόδραστη συνέπεια πρωτίστως τῆς πνευματικῆς καί ἠθικῆς παρακμῆς τῆς κοινω­νίας μας, πού ἐπιλέγει νά πορεύεται, μέσα σέ μία παραζάλη, ἀπιστίας, ἐγωϊσμοῦ καί αὐτοαναφορικότητος. Τά πιεστικά προβλήματα φανερώνουν μέ τόν τραγικότερο τρόπο τήν ἐγγενῆ ἀπροθυμία τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου νά ἐργασθεῖ γιά ἕναν καλύτερο κό­σμο, βασισμένο στίς ἀξίες τῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀρετῆς, τῆς συνέπειας, τῆς εἰρήνης, τῆς ἐνσυναίσθησης, τῆς συγχωρητικότητος, τῆς ἐγκαρτέρησης. Ἀξίες θεμελιώδεις πού νοηματοδοτοῦνται αὐθεντικῶς ἀπό τόν Σταυρό, τήν λυτρωτική θυσία καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας. Ἡ πνευματική φτώχεια, ἡ οἰκονομική κρίση, οἱ πόλεμοι, οἱ γεωπολιτικές ἀνακατατάξεις, ἡ παραβατικότητα, ἡ αὐξανόμε­νη βία, ἡ ἀπαξίωση ἀξιῶν καί θε­σμῶν, ὁ θυμός καί ἡ ἐπιθετικότητα στίς σχέσεις ἀνθρώπων, κοινωνιῶν καί ἐθνῶν καί ἄλλα φαι­νόμενα παρακμιακῆς συμπεριφορᾶς, κλονίζουν τό ἀνθρώπινο οἰκοδόμημα. Οἱ νουνεχεῖς ἄνθρωποι δίκαια διερωτῶνται. Ποῦ βαδίζει ὁ κόσμος μας; Ὑπάρχει ἄραγε ἐλπίδα;

Τήν ἀπάντηση τήν δίδει μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Κύριός μας. Ναί, ὑπάρχει ἐλπίδα! Ὄχι ὡς μία ἀφηρημένη εὐχή, οὔτε πάλι ὡς ἔκφραση τῆς ἀνάγκης τοῦ ἀνθρώπου νά ἐπιβιώσει, ἀλλά ὡς πρόσωπο, ὡς μία χειροπιαστή βεβαιότητα. Ὁ Λυτρωτής καί Σωτῆρας τοῦ κόσμου, ὁ ἀναστάς ἐκ τῶν νεκρῶν μέ τήν δική Του δύναμιν, ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός! Αὐτός εἶναι ἡ ἐνυπόστατη καί μόνη ἐλπίδα μας, «ὁ ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν» (Α’ Πετρ. 1, 3). Βιώνοντας μέ πίστη στήν ζωή μας καί μέ τήν ζωή μας τό ἀναστάσι­μο λυ­τρωτικό γεγονός, οἱ συνθῆκες τοῦ ἐπί γῆς βίου μας ἀποκτοῦν μία σταυροαναστάσιμη ἐλπιδοφόρο προοπτική. Ἡ σκληρή πραγματικότητα τῆς ζωῆς μας μέσα στόν σύγχρονο κό­σμο, οἱ πολλές καί πιεστικές μέριμνες τῆς ζωῆς, οἱ πειρασμοί καί οἱ θλί­ψεις, δέν θά πρέπει νά μᾶς ἀπελπίζουν. Στόν πόλεμο τοῦ Διαβόλου, στίς δοκιμασίες τῆς ζωῆς ὁ ἄνθρωπος τῆς πίστεως ἀντιπαραβάλει τήν ἐμπιστοσύνη του στόν Ἀναστάντα Κύριο. Αὐτό τό γεγονός γεννᾶ τήν ἐλπίδα, χαλυβδώνει τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία, ἐμπνέει τό ἀγωνιστικό φρόνη­μα, πλαταίνει τούς ὁρίζοντες, ἰσχυροποιεῖ τίς ἀντοχές, διανοίγει προοπτικές ζωῆς αἰωνίου.

Ὁ Ἀναστάς Κύριος μᾶς ἐλευθερώνει ὄχι μόνον ἀπό τόν φόβο τοῦ θανάτου, ἀλλά μᾶς θωρακίζει καί μᾶς ἐμψυχώνει στόν ἀγώνα μας κατά τῆς ἁμαρτίας, πού γεννᾶ τόν θάνατο. Κα­νείς λοιπόν ἐφεξῆς, λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, νά μήν φοβᾶται τίποτε, ὅσο εἶναι μαζί μέ τόν Ἀναστημένο Χριστό. Πρό τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἦταν πράγματι «φοβερός ὁ θάνατος γιά τόν ἄνθρωπο». Μετά τήν Ἀνάστασιν ὅμως γίνεται «φοβερός ὁ ἄνθρωπος γιά τόν θάνατο», καθώς ὁ ἄνθρωπος ἐνδύεται πλέον τήν πανοπλία τοῦ Θεοῦ, τήν αἰώνιον ζωήν, ἐνδύεται μυστικῶς τόν ἴδιο τόν Χριστό, τόν νικητή τοῦ θανάτου!

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς πίστεώς μας, πάνω στόν ὁποῖο θεμελιώνεται καί στερεώνεται ἡ Ἐκκλησία μας καί ὁλόκληρος ὁ κόσμος. Χωρίς τήν Ἀ­νάσταση τοῦ Χριστοῦ «κενή ἡ πίστις ὑμῶν» (Α’ Κορ. 15, 14). Ἡ πίστη μας στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ φωτίζει, ἰσχυροποιεῖ, νοηματοδοτεῖ, ὀμορφαίνει καί δίνει προοπτι­κή στήν ζωή καί τόν ἀγώνα μας. Γι’ αὐτό καί ἡ ἁγία ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, καλεῖ ὅλους μας νά γίνουμε κοινωνοί τῆς Ἀναστά­σεως καί νά γνωρίσουμε βιωματικῶς τόν Κύριο «καί τήν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ» (Φιλ. 3, 10), πού χαρίζεται, ὡς δυνατότητα ἐπιλογῆς ζωῆς καί σωτηρίας σέ ὅλους μας.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ Θεός τῆς εἰρήνης (Ρωμ. 15, 33), ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς, μᾶς ἐχάρισε μέ τό θεῖον Πάθος καί τήν πανένδοξη Ἀνάστασίν Του τήν πάντα «νοῦν ὑπερέχουσαν εἰρήνην» (Φιλ. 4, 7). Ὁ ἀναστάς Κύριος, «ἡ εἰρήνη ἡμῶν» (Ἐφεσ. 2, 14), ἀπεκατέστησε τήν κοινωνία μας μέ τόν Θεόν καί Πατέρα μας, ἔφερε τήν πραγματική εἰρήνη στήν καρδιά καί συνολικῶς στήν ζωήν μας. Εὔχομαι πατρικῶς ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου μας νά γίνει τό προσωπικό μας ἅγιον Πάσχα, τό πέρασμα τοῦ καθενός μας στήν ἁγιό­τητα, τήν ἀγάπη, τήν χαρά, τήν εὐλογία, τήν ζωή καί τελικῶς στόν ἴδιο τόν Χριστό, τό αἰώνιο καί μυστικό μας Πάσχα. Πολύ θά ὡφεληθοῦμε σ’ αὐτόν τόν ἀγῶνα μας ἐνθυμούμενοι τί ἔλεγε ὁ σύγχρονος ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ: «Σέ τέσσερις μόνο λέξεις συγκεφαλαιοῦνται καί τά τέσσερα Εὐαγγέλια τοῦ Χριστοῦ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! Σέ κάθε μία λέξη ἀπό αὐτές εὑρίσκεται ἕνα Εὐαγγέλιο καί στά τέσσερα Εὐαγγέλια εὑρίσκεται τό νόημα ὅλων τῶν κόσμων τοῦ Θεοῦ, τῶν ὁρατῶν καί τῶν ἀοράτων»!

Ἡ δε χάρις καί τό ἄπειρον ἔλεος τοῦ ἐνδόξως ἐκ νεκρῶν Ἀναστάντος Κυρίου Ἰησοῦ εὔχομαι καί προσεύχομαι νά σκεπάζουν καί νά ἁγιάζουν ὅλους σας, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ

Διάπυρος πρός τόν Ἀναστάντα Κύριον εὐχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος