Α’ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΤΑ
ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΕΡΡΩΝ
Ἀπό τήν στιγμή πού ἀναθερμάνθηκε στή μνήμη τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας τό ὑπέρ τοῦ Χριστοῦ ἔνδοξο μαρτύριο τοῦ Ἁγίου «οἱ Σερραῖοι τῇ δόξῃ σου, ἐπαγαλλιῶνται Νικήτα ἔνδοξε διά τοῦτο καί προστρέχουσι, θερμοτάτῃ πίστει τῇ σῇ χάριτι». Ἡ ἀγάπη τῶν Σερραίων γιά τόν Ἅγιο παρεκίνησε τόν μακαριστό Μητροπολίτη Σερρῶν καί Νιγρίτης Κωνσταντῖνο (Καρδαμένη) νά φέρει ἀπό τό Ἁγιώνυμο Ὄρος στήν πόλη τῶν Σερρῶν, μετά ἀπό σύντονες προσπάθειες, τεμάχιο ἀπό τό λείψανο τοῦ Μάρτυρα, τό ὁποῖο ἀποθησαύρισε στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν, ἑνώνοντας ἔτσι μυστικά τόν τόπο τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου (μαρτύρησε πολύ κοντά στόν Ἱερό Μητρ. Ναό) μέ τήν καλύβη τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου μόνασε ὁ Ἅγιος Νικήτας.
Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Μάξιμος καθιέρωσε ἀπό τό 1987 ἡ πόλη τῶν Σερρῶν νά ἑορτάζει τήν ἁγία ἄθληση τοῦ Ἱερομάρτυρα τήν Κυριακή τοῦ Θωμᾶ. Παράλληλα κινήθηκε δραστήρια γιά τήν ἀνέγερση φερωνύμου Ναοῦ.
Πρῶτο βῆμα πρός τήν κατεύθυνση ἀνεγέρσεως Ναοῦ ἀφιερωμένου στόν Νεομάρτυρα Νικήτα ἦταν ἡ ἵδρυση στίς 25 Μαΐου 1994 τῆς ἐνορίας τοῦ ἁγίου Νικήτα καί στίς 10 Νοεμβρίου 1996 τέθηκε ὁ θεμέλιος λίθος. Μετά ἀπό δύο περίπου χρόνια, τήν Κυριακή τοῦ Θωμᾶ τοῦ 1998 ἔγινε ὁ ἐπίσημος ἁγιασμός στόν ἡμιυπόγειο χῶρο τοῦ Ναοῦ καί ἡ πρώτη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία. Τήν ἴδια ἡμέρα μεταφέρθηκε στό Ναό ἀπό τόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν τό τίμιο λείψανο τοῦ Ἁγίου.
Ἡ ἀγάπη τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Σερρῶν πρός τόν προστάτη τους Ἅγιο Νικήτα ἦταν ἡ ἀγαθή δύναμη πού στάθηκε ἀρωγός στίς προσπάθειες τῶν ἁρμοδίων γιά τήν ἀνέγερση τοῦ κυρίως Ναοῦ. Οἱ ἐργασίες ἀνοικοδόμησης ἄρχισαν τόν Μάρτιο τοῦ 1999. Ὅμως, ἡ αἰφνίδια κοίμηση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου κυροῦ Μαξίμου βρῆκε τόν κυρίως Ναό σέ ἡμιτελῆ κατάσταση. Ἔκτοτε καί μέσα σέ ἑνάμισυ περίπου χρόνο, μέ τίς πρεσβεῖες τοῦ Ἁγίου, τίς ἄοκνες προσπάθειες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Θεολόγου, τήν ἀγάπη τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τό ἐνδιαφέρον τοῦ ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί τῆς Ἐκκλ. Ἐπιτροπῆς ὁλοκληρώθηκαν ἡ ἐξωτερική λιθεπένδυση τοῦ Ναοῦ, τά ἐσωτερικά ἐπιχρίσματα, ὁ ὑδροχρωματισμός, ἡ ἐπίστρωση τοῦ δαπέδου μέ μάρμαρο, ἡ ἠλεκτρομηχανολογική ἐγκατάσταση, ἡ τοποθέτηση κλιματισμοῦ, ἡ τοποθέτηση περίτεχνου ξυλόγλυπτου τέμπλου καί βαρύτιμων πολυελαίων, ἐνῶ βρίσκεται σέ ἐξέλιξη ἡ ἁγιογράφησή του μέ ὡραιότατες τοιχογραφίες βυζαντινῆς τεχνοτροπίας.
Στίς 27 Φεβρουαρίου 2005 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγος τέλεσε πανηγυρικά τά θυρανοίξια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἐνῶ τά ἐγκαίνια τοῦ περικαλλοῦς Ναοῦ πραγματοποιήθηκαν μέ κάθε λαμπρότητα καί μέ τήν συμμετοχή πλειάδος Ἀρχιερέων τήν 3η Μαΐου τοῦ 2008 μέ εὐκαιρία τήν συμπλήρωση 200 χρόνων ἀπό τήν μακαρία ἄθληση τοῦ ἁγίου (1808-2008). Ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Νικήτα, συμπολιούχου Σερρῶν εἶναι σταυροειδής μέ τροῦλο καί ἔχει δύο παρεκκλήσια, ἀφιερωμένα τό πρῶτο στόν Ἅγιο Γεώργιο καί τήν Ἁγία Μελπομένη καί τό δεύτερο στόν Ἅγιο Εὐστάθιο.
Παράλληλα μέ τήν συμμετοχή στή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, τό ἁγιαστικό δηλαδή καί λειτουργικό ἔργο, καταβάλλονται φιλότιμες προσπάθειες γιά τόν πνευματικό καταρτισμό τῶν ἐνοριτῶν μέ τήν λειτουργία κατηχητικοῦ σχολείου καί κύκλου μελέτης Ἁγίας Γραφῆς. Στά πλαίσια τῆς φιλανθρωπικῆς δραστηριότητας τῆς ἐνορίας ὑπάρχει μέριμνα γιά τήν οἰκονομική ἐνίσχυση τῶν ἀπόρων καθώς καί τήν πνευματική στήριξη δοκιμαζομένων ἀδελφῶν. Κατά τήν περίοδο τῆς Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων τελεῖται σαρανταλείτουργο. Πραγματο ποιοῦνται ποιμαντικές ἐπισκέψεις μέ τούς ἐνορίτες σέ σωφρονιστικά καί νοσηλευτικά ἱδρύματα, καθώς καί γηροκομεῖα.
Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ εἶναι ο:
Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Καμπουρίδης
Διεύθυνση: Σέρρες, Χ. Τρικούπη 71. Τ.Κ. 62125
Τηλ. 2321039381.
Σέ ἀνάμνηση τοῦ παραπάνω γεγονότος οἱ Καμενικιῶτες ἔκτισαν μέ δάνειο τό 1836 τόν Ναό πρός τιμήν του. Ἐπειδή πιέζονταν τρομερά ἀπό τούς δανειστές τους, ἡ Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου Σερρῶν ἀνέλαβε νά ἐξοφλήσει τό χρέος τῶν 55.000 γροσίων τό 1844, ἀλλά ὑπήγαγε τό Ναό στή δικαιοδοσία της. Οἱ Καμενικιῶτες μετάνιωσαν καί ζήτησαν μετά ἀπό λίγο νά τούς ἐπιστραφεῖ ὁ Ναός, κάτι πού ἔγινε, ἀφοῦ πρῶτα ἐπέστρεψαν στήν Ἱερά Μονή τό ποσό πού εἶχε καταβάλει.
Ὁ Ναός διαθέτει δύο εἰσόδους ἀπό δυτικά καί νότια καί φωτίζεται ἀπό δεκαοχτώ παράθυρα. Τό 1998 ἀνεγέρθηκε αἴθουσα δεξιώσεων βορειοδυτικά τοῦ Ναοῦ. Στό Ἱερό Βῆμα, ἐκτός ἀπό τήν κεντρική μεγάλη κόγχη, ὑπῆρχαν ἄλλες πέντε μικρές. Ἡ μονόστυλη κτιστή μαρμάρινη Ἁγία Τράπεζα, λόγω τῆς ἀνυψώσεως τοῦ δαπέδου, ἔγινε τετράστυλη διώροφη. Τό ξύλινο τέμπλο παραμένει τό ἴδιο μέ πρόσθετη ἐσωτερική ἐπένδυση. Φέρει τρεῖς σειρές εἰκόνων,δώδεκα μεγάλων κάτω καί σαράντα τεσσάρων μικρῶν ἐπάνω. Ἀρκετές εἶναι φθαρμένες καί φέρουν τήν χρονολογία 1836. Παλαιότερες τοιχογραφίες εἶναι στό χῶρο τῆς προσκομιδῆς ἡ Ἀποκαθήλωση καί πάνω ἀπό τούς κίονες τοῦ μεσαίου κλίτους οἱ Εὐαγγελιστές καί οἱ Προφῆτες Μωυσῆς, Δαβίδ, Σολομών καί Ἠλίας. Ἡ Πλατυτέρα τῆς κόγχης τοῦ Ἁγίου Βήματος εἶναι ἔργο τοῦ Κ. Κωτικώστα (1971). Οἱ ἄλλες ὀγδόντα καί πλέον τοιχογραφίες εἶναι σύγχρονα ἔργα τοῦ Τερπνιώτη ἁγιογράφου Νικολάου Γκόλα (1992).
Στό ἔτος 1971 ἡ ἐνορία ἀπέκτησε τό πρῶτο στήν πόλη ἐνοριακό φιλόπτωχο συμβούλιο τό ὁποῖο μέ ἐνθουσιασμό κινοῦνταν στήν ἐνορία προσπαθώντας νά βρίσκεται κοντά στόν κάθε ἐνορίτη πού χρειαζόταν βοήθεια. Ἀκόμη ἀπό τούς πρώτους χρόνους τῆς ζωῆς τῆς ἐνορίας, λειτουργοῦν κατηχητικά σχολεῖα μέ συμμετοχή μεγάλου ἀριθμοῦ παιδιῶν. Μεταξύ 1982 καί 1986 κυκλοφόρησε τό περιοδικό τῆς ἐνορίας μέ τό ὄνομα «Ἐνοριακό» καί μοιραζόταν δωρεάν στούς ἐνορίτες καί φίλους τῆς ἐνορίας.
Τό 1997 διοργανώθηκε ἀπό τήν ἐνορία τό πρῶτο τριήμερο συνάντησης καί ἐπικοινωνίας νέων ἀπό ἐνορίες τῆς βορείου Ἑλλάδος πού συνεχίστηκε ἀνά διετία μέχρι τό 2007. Ὁ ἀριθμός τῶν ἐνοριτῶν ἄρχισε νά μεγαλώνει σημαντικά καί ἔτσι προέκυψε θέμα χωρητικότητος τοῦ ναοῦ. Τόν Μάρτιο τοῦ 1999 ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Μάξιμος ἐτέλεσε τόν ἁγιασμό ἔναρξης τῶν ἔργων ἐπέκτασης τοῦ Ναοῦ, τά ὁποῖα ὁλοκληρώθηκαν σέ τρία χρόνια, καί ἔτσι διπλασιάστηκε ὁ χῶρος τοῦ Ναοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπέκτησε ταυτόχρονα καί βοηθητικούς χώρους. Μέ τήν ἐπέκταση ἄλλαξε ὁ ρυθμός τοῦ Ναοῦ καί ἔγινε πεντάκλιτος βασιλική μετά τρούλου. Τήν ἐποχή αὐτή ἀπέκτησε ὁ Ναός τέσσερες μεγάλες εὐλογίες. Ἱερά Λείψανα τῶν: ἁγίου Δημητρίου, Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καί ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας, καθώς καί ἀντίγραφο τῆς Ἱερᾶς εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Φοβερᾶς Προστασίας.
Τό 1999 ἔγινε πραγματικότητα ἡ λειτουργία ἐκκλησιαστικῶν κατασκηνώσεων στή Χρυσοπηγή Σερρῶν, ὑπό τό ὄνομα Χριστοῦ Πηγή. Στήν κατασκήνωση φιλοξενοῦνται κάθε χρόνο 220 παιδιά κάθε ἡλικίας. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2008 γιορτάσθηκε μέ λαμπρότητα ἡ πεντηκοστή ἐπέτειος τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ μέ μιά σειρά ἀκολουθιῶν καί ἄλλων ἐκδηλώσεων καί μέ τήν ἰδιαίτερη εὐλογία τῆς παραμονῆς τοῦ Τιμίου Ξύλου, προερχομένου ἀπό τήν Ἱερά Μονή Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους, γιά μία ἑβδομάδα. Στηριζομένη δέ στή χάρη τοῦ Θεοῦ, στίς πρεσβεῖες τῆς φοβερᾶς προστασίας καί τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, καθώς καί στήν εὐχή τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου καί πατέρα μας κ. Θεολόγου, ἡ ἐνορία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου συνεχίζει τήν πορεία της μέσα στόν χρόνο, προσδοκώντας τά ἔσχατα, τήν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν καί τήν ζωήν στόν μέλλοντα αἰώνα.
Τό πρόγραμμα τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν ἐμπλουτίζεται μέ τήν παράκληση τοῦ ἁγίου Νεκταρίου (Πέμπτη ἀπόγευμα) καί τήν ἀγρυπνία (κάθε μήνα). Ἐπίσης μέ τό μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου στίς 23 Ὀκτωβρίου καί τήν πρώτη Κυριακή τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. Ἡ μέριμνα τῆς ἐνορίας γιά τήν νεότητα ἐκτός ἀπό τίς κατασκηνώσεις ἐκδηλώνεται καί μέ τήν λειτουργία κατηχητικῶν σχολείων. Ἐπιπλέον οἱ νέοι ἔχουν τήν δυνατότητα νά ψυχαγωγηθοῦν στούς χώρους τῆς ἐνορίας τά Σαββατοκύριακα συμμετέχοντας στό ἀρχονταρίκι ἤ ἀπασχολούμενοι στό ἐργαστήρι πληροφορικῆς καί internet καί παρακολουθώντας μαθήματα φωτογραφίας. Συνάξεις πνευματικῆς οἰκοδομῆς γίνονται καί γιά μεγαλύτερες ἡλικίες. Σέ εὐρύτερο κύκλο ἡλικιῶν ἀπευθύνεται γιά τήν τροφοδότησή της ἡ τράπεζα αἵματος τῆς ἐνορίας, καθώς καί ἡ ὁμάδα διακονίας γιά τήν συμπαράσταση σέ ὑπερήλικες καί μοναχικούς ἐνορίτες. Τέλος ὀργανώνονται ἐπισκέψεις σέ φυλακές.
Παλαιότερα ὁ βυζαντινός αὐτός Ναός τῶν Σερρῶν μνημονευόταν μόνον ὡς Ναός τῆς Ἁγίας Μαρίνης. Ἀργότερα ἀφιερώθηκε καί στον Ἅγιο Ἀντώνιο. Ἡ χρονολογία τῆς ἐπανοικοδόμησής του, Μάρτιος 1826, εἶναι χαραγμένη σέ δύο μαρμάρινες ἀνάγλυφες μέ σταυρό πλάκες. Ἄγνωστες εἶναι οἱ χρονολογίες τῆς ἀρχικῆς ἀνέγερσης, καθώς καί τῶν ἐπανοικοδομήσεων και τῶν ἀνακαινίσεων τοῦ Ναοῦ πρό τοῦ 1826. Λέγεται ὅτι ὁ παλαιός βυζαντινός Ναός τῆς Ἁγίας Μαρίνης βρίσκονταν στήν ἴδια αὐλή, κοντά στό παραπόρτι τῶν τειχῶν τῆς πόλεως τῶν Σερρῶν, στή συνοικία Ζαπάρ Χανέ, στο νομισματοκοπεῖο, στό μέρος πού βρίσκεται σήμερα ὁ Ναός προς τιμήν τῶν δύο Ἁγίων.
κτισμάτων ἀρχαιοτέρων Ναῶν, κατά τήν θεμελίωση τῶν πελμάτων ἀντικατάστασης τῶν δέκα ξύλινων κιόνων τοῦ Ναοῦ μέ τσιμεντένιες. Ἀνεκτίμητο θησαυρό τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἀποτελεῖ τό ἀδιάφθορο λείψανο τῆς δεξιᾶς χειρός τῆς ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης πού φυλάσσεται στόν Ἱερό Ναό ἀπό αἰῶνες.
Στήν ἐνορία καί ὑπό τήν καθοδήγηση τῶν ἐφημερίων τοῦ Ναοῦ ἐπιτελεῖται ἕνα ἰδιαιτέρως ἀξιόλογο πνευματικό και φιλανθρωπικό ἔργο. Στόν ἐνοριακό Ἱ. Ναό τῶν Ἁγ. Ἀντωνίου καί Μαρίνης ἀνήκουν καί τά ἱερά παρεκλήσια τῆς Ἁγίας Φωτεινής, τῶν Ἁγίων Ἀθανασίου καί Εὐφροσύνης καί τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἁκροπόλεως. Εἰδικότερα γιά τό τελευταῖο αὐτό παρεκκλήσιο ἀξίζει νά ἀναφερθεῖ ὅτι μνημονεύεται γιά πρώτη φορά το 1339. Ἀπό αὐτό συνάγεται ὅτι εἷναι κτίσμα παλαιότερο.
Τό ἱερό παρεκκλήσιο του Ἁγίου Νικολάου, γιά τό ὁποῖο ὑπάρχουν ἀναφορές καί ἀπό ξένους περιηγητές (Cousinertis) εἷναι ἀρχιτεκτονικά τρίκογχος μονόκλιτος Ναός μέ τροῦλο. Ἀναστηλώθηκε ἐκ βάθρων στό χρονικό διάστημα ἀπό τό 1935-1948 καί ἔκτοτε λειτουργεῖ ἀνελλιπῶς κάθε Κυριακή καί ἀποτελεῖ πραγματικό στολίδι καί γιά τήν Ἐκκλησία μας καί γιά τήν πόλη τῶν Σερρῶν. Ἑορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου στή μνήμη τοῦ Ἁγίου Νικολάου.