Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πού παροικεῖ στίς Σέρρες σέ καλωσορίζει μέ αἰσθήματα τιμῆς καί ἀγάπης στόν διαδικτυακό της οἶκο, στόν ὁποῖο φιλοξενοῦνται πτυχές τῆς ἱστορικῆς της διαδρομῆς ἀλλά καί τῆς ποιμαντικῆς της διακονίας.
Οἱ νέες τεχνολογίες προσφέρουν στήν ἁγία Ἐκκλησία μας μία ἐπιπλέον δυνατότητα ἀσκήσεως τοῦ πολυποίκιλου πνευματικοῦ της ἔργου μέσα στόν ραγδαίως μεταβαλλόμενο σύγχρονο κόσμο. Τό διαδίκτυο, μέ ὅλες τίς δυσκολίες καί τούς κινδύνους του, μπορεῖ νά γίνη ἕνα ἰδιαιτέρως χρήσιμο ἐργαλεῖο πίστεως, μορφώσεως, ἐνημερώσεως καί πραγματικῆς ψυχαγωγίας, ὅταν βρίσκεται σέ ὑπεύθυνα χέρια πού γνωρίζουν νά το χειρίζονται μέ μέτρο καί σύνεση.
Γι’αὐτό τόν λόγο γιά τό διαδίκτυο μποροῦν νά ἰσχύσουν ἐπακριβῶς οἱ παρακάτω πάντα ἐπίκαιροι καί παιδαγωγικοί λόγοι τοῦ μεγάλου πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἱεροῦ Βασιλείου:
“Καθάπερ τῆς ροδωνιᾶς τοῦ ἄνθους δρεψάμενοι τάς ἀκάνθας ἐκκλίνομεν, οὕτω καί ἐπί τῶν τοιούτων λόγων (σελίδων, ἰστοχώρων κτλ) ὅσον χρήσιμον καρπωσάμενοι, τό βλαβερόν φυλαξώμεθα.”
Εὐχόμεθα ὁ διαδικτυακός οἶκος τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ὑπό τή σκέπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, νά σκορπίζει ἀπλώχερα άνά τόν κόσμο τήν εὐωδία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τῆς ἐλπίδος και τῆς ζωῆς.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος
WebTV
Εγκύκλιοι
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Γιά μία ἀκόμη φορά μᾶς ἀξιώνει ἡ ἀγάπη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μας νά ἑορτάζουμε τήν ἀρχή τοῦ νέου πολιτικοῦ ἔτους, τοῦ σωτηρίου ἔτους 2026 μετά τήν Γέννηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή ἀπευθύνω σέ ὅλους σας ἐγκάρδιο πατρικό χαιρετισμό καί πολλές εὐχές. Ὁ ἐναθρωπήσας Κύριος καί Σωτήρας τοῦ κόσμου, τοῦ ὁποίου ἑορτάζουμε τήν κατά σάρκα Περιτομή Του, εὔχομαι καί προσεύχομαι νά σᾶς εὐλογεῖ, νά σᾶς ἁγιάζει καί νά σᾶς προστατεύει καί αὐτήν τή νέα χρονιά.
Κορυφαῖο ἔργο τοῦ Θεοῦ μέσα στόν ἱστορικό χρόνο εἶναι τό μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ Του, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἀνακαινίζει τόν κόσμο καί τόν χρόνο καί ἀναγεννᾶ, διά τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας Του, τόν ἄνθρωπο. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ ἀληθές ἐργαστήριο τῆς σωτηρίας μας, τό αἰώνιο «σήμερα» τοῦ Θεοῦ, στὴ διάρκεια τοῦ ὁποίου κάθε ἄνθρωπος προσκαλεῖται στὴν μετάνοια, στὴν ἐπιστροφή, στόν ἁγιασμό, στήν κατά χάριν θέωσιν. ῎Ετσι ὁ χρόνος ἀποκτᾷ ὀμορφιά, ἐνδιαφέρον, οὐσιαστικὸ νόημα καὶ ἀξία. Ὁ χρόνος τῆς παρούσης ζωῆς χαρίζεται ἀπό τήν θεία ἀγάπη στόν καθένα μας, ἔτσι ὥστε τό παροδικό καί ἐφήμερο νά ὑπηρετοῦν τό οὐράνιο καί τό αἰώνιο. Στόν χρόνο τῆς παρούσης ζωῆς, μέ τόν ὁποῖο μᾶς πιστώνει ἡ ἀγαθόδωρος πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὀφείλουμε νά ἀγωνιζόμαστε ὥστε αὐτός ὁ χρόνος νά γίνεται ἐφαλτήριο γιά οὐρανοδρόμες ἀναβάσεις, γιά ὡρίμανση πνευματική, γιά ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος, γιά εἰρήνη καί καταλλαγή μέ τόν ἑαυτό μας καί τόν πλησίον μας, γιά συνετή ὁριοθέτηση τοῦ σκοποῦ, τῶν ἀξιῶν καί τῶν προτεραιοτήτων τῆς ζωῆς μας, γιά τόν προσωπικό μας ἁγιασμό. Μέσα στήν ἁγία Ἐκκλησία μας, ὅπου τά πάντα φωτίζονται, μεταμορφώνονται καί καινοποιοῦνται ἀπό τό ἀνέσπερο φῶς τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, διδασκόμεθα νά ζοῦμε ἀγωνιζόμενοι κατά Χριστόν γιά «τό νῦν» ὡς ἀληθῆ πρόγευση καί προστάδιο τοῦ ἀτελεύτητου «ἀεί» τῆς ὑπέρχρονης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἡ σημερινή ἡμέρα προβάλλει ἐνώπιόν μας ὡς μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία γιά δοξολογική καί εὐχαριστιακή προσευχή πρός τόν Τρισάγιο Θεό, πού μᾶς χάρισε τό πολύτιμο δῶρο τῆς ζωῆς. Προσφέρεται ἐπίσης καί γιά διδακτική περίσκεψη καί ἀναστοχασμό ἀναφορικῶς πρός τόν διαδραμόντα χρόνο τῆς ζωῆς μας καί κυρίως γιά τό πῶς ὁ καθένας μας τόν ἀξιοποίησε καί πρός ποιά κατεύθυνση. Ἡ σημερινή ἡμέρα προσφέρεται ἐπίσης γιά νά ἀνανοηματοδοτήσουμε τήν ἴδια τήν ὕπαρξή μας μέ ἁγίους στόχους καί σωτήριες ἀποφάσεις ζωῆς.
Εὔχομαι καί προσεύχομαι μέσα ἀπό τήν Ἐπισκοπική μου καρδιά ὅλοι μας, ἀπό αὐτήν τήν νέα χρονιά πού μᾶς χαρίζει ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ, νά θέσουμε ὡς πρώτη προτεραιότητα τῆς ζωῆς μας τόν ἀγώνα γιά νά ἀνακαλύψουμε καί νά ζήσουμε τόν πλοῦτο καί τήν ὀμορφιά τῆς ἁγίας ὀρθοδόξου χριστιανικῆς μας πίστεως στήν ὁλότητα καί αὐθεντικότητά της. Αὐτή ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας ἀκολούθως ἄς ἀγωνισθοῦμε νά γίνεται ζωή καί μαρτυρία, φῶς καί ἀλήθεια, δοξολογικό θυμίαμα πρός τόν ἅγιο Θεό, ἀγάπη καί ἀλληλεγγύη πρός τόν συνάνθρωπό μας.
Εἴθε ὁ φιλάγαθος Κύριος καί φιλόστοργος Δεσπότης τῆς ζωῆς μας, ὁ μόνος Σωτήρας τοῦ κόσμου, ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, νά εὐλογήσει ἀφθονοπαρόχως τό νέο ἔτος 2026 ἀπό τόν ἀκένωτο θησαυρό τῆς χρηστότητος καί τῆς ἀγάπης Του, ὥστε νά εἶναι γιά τόν καθένα μας προσωπικῶς, τίς οἰκογένειές μας, τήν τοπική καί ὁλόκληρη τήν ἁγία Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μας, τήν πατρίδα μας καί ὁλόκληρο τόν κόσμο, ἔτος σωτηρίας, εὐλογίας, μετανοίας, φωτισμοῦ, εἰρήνης, προόδου, ὑγείας καί κάθε εὐλογίας.
Χρόνια πολλά καί σωτήρια.
Εὐλογημένο καί εἰρηνικό τό Νέο Ἔτος 2026
Μετ’ εὐχῶν ἐγκαρδίων καί ἀγάπης πολλῆς
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος
Πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
29-01-2026
Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Σερρῶν καί Νιγρίτης ἀνακοινώνονται τά ἑξῆς ἀναφορικῶς μέ τό πρόγραμμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας:
Σήμερα, Πέμπτη 29 Ἰανουαρίου, στίς 6:00 μ.μ. ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Θεολόγος θά χοροστατήσει στόν πανηγυρικό Ἑσπερινό πού θά τελεσθεῖ στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Τριῶν Ἱεραρχῶν Τερπνῆς καί θά ὁμιλήσει ἐποικοδομητικῶς πρός τό χριστεπώνυμο πλήρωμα.
Στίς 8 τό βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας θά παραστεῖ στήν ἐκδήλωση πού διοργανώνει ἡ Γ.Ε.Χ.Α. στήν αἴθουσα ὁμιλιῶν της μέ ἀφορμή τήν ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.
Τήν Παρασκευή 30 Ἰανουαρίου ὁ Σεβ. θά προεξάρχει στήν Θεία λειτουργία πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικήτα Σερρῶν, μέ τήν εὐκαιρία τοῦ ἐπισήμου ἑορτασμοῦ τῶν ἐφόρων τῆς παιδείας καί τῶν γραμμάτων, Τριῶν Ἱεραρχῶν. Στόν ἀνωτέρω Ἱερό Ναό διαφυλάσσονται ὡς ἱερα κειμήλια, ἀποτμήματα ἱερῶν λειψάνων καί ἱερά εἰκών τῶν Ἁγίων. Μετά τό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας θά τελεσθεῖ Ἀρχιερατικό μνημόσυνο ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου καί ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν κεκοιμημένων ἐκπαιδευτικῶν καί μαθητῶν τῆς Μητροπολιτικῆς μας περιφερείας.
Συνεχίζονται στίς 6:00 τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου οἱ καθιερωμένοι Ἀρχιερατικοί Ἑσπερινοί μετά θείου κηρύγματος, πού τελοῦνται στήν ἀνδρώα ἱερά Μονή Ἁγ. Παρασκευῆς Σερρῶν. Τόν θεῖο λόγο στόν Ἑσπερινό αὐτοῦ τοῦ Σαββάτου 31 Ἰανουαρίου, θά κηρύξει ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμ. π. Ἰωάννης Καλαϊτζῆς, Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Τήν Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, ὁ Σεβ. θά ἱερουργήσει στήν θ. Λειτουργία, πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Ναό Ἁγ. Δημητρίου τοῦ ὁμωνύμου χωρίου.
Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, στίς 6:00, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας, μὲ ἀφορμὴ τὴν Δεσποτικοθεομητορικὴ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῆς συνάξεως τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Ἱεροσολυμιτίσσης, θά χοροστατήσει στόν πανηγυρικό Ἀρχιερατικό Ἑσπερινό, πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχῶν Σερρῶν. Μετά τό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ, ὁ Σεβ. θά εὐλογήσει τήν κοπή τῆς Ἁγιοβασιλειόπιτας γιά τούς ὑπευθύνους καί τά μέλη τῶν Φιλοπτώχων Ταμείων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, τῶν συνεργείων τοῦ Ἐράνου Ἀγάπης καί γιά τά μέλη πού ἐθελοντικῶς διακονοῦν στό Κοινωνικό Συσσίτιο, Ἰατρεῖο, Φαρμακεῖο καί Παντοπωλεῖο. Ἐπίσης, θὰ ἀκολουθήσει ἐνημέρωση ἀναφορικῶς πρός τίς δράσεις φιλανθρωπικοῦ χαρακτῆρος τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἀπὸ τὸν Ὑπεύθυνο τοῦ Γενικοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερο Χριστόδουλο Καμπερίδη.
Τήν Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, ἡμέρα ἑορτασμοῦ τῶν παραπάνω ἑορτῶν, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας θά ἱερουργήσει στήν θεία Λειτουργία, πού θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχῶν Σερρῶν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Δελτία Τύπου
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σερρών Θεολόγος: «Η στοργική Μητέρα μας
Εκκλησία εκφράζει την βαθιά Της συμπάθεια
και λύπη για τα δύο τραγικά ατυχήματα»
29-01-2026
Η Εκκλησία των Σερρών και ο σεπτός Της Ποιμενάρχης κ. Θεολόγος, εξ αφορμής της πικράς συγκυρίας των τελευταίων ημερών, της τραγικής δηλαδή απώλειας πέντε εργαζομένων γυναικών σε εργατικό ατύχημα, που συνέβη σε γνωστή βιομηχανία των Τρικάλων, αλλά και του αδοκήτου θανάτου επτά νέων σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην χώρα της Ρουμανίας, δέονται υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών των αδικοχαμένων κεκοιμημένων αδελφών μας και υπέρ της άνωθεν παρηγορίας και στηριγμού των οικογενών και οικείων τους.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ευρισκόμενος στην πόλη των Πατρών, την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026, στην προσλαλιά του κατά την θ. Λειτουργία, που τελέσθηκε στον ιερό Ναό του πολιούχου της Αχαϊκής πρωτευούσης, Αγ. Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, αναφέρθηκε στο ιερό καθήκον της ολοθύμου προσευχής για την ανάπαυση των ψυχών των τόσο αδόκητα και τραγικά κεκοιμημένων αδελφών μας και παρακλήσεως των περιλειπομένων οικείων τους.
«Για τους αδελφούς και τις αδελφές μας, είπε ο Σεβασμιώτατος, που βρήκαν βίαιο και τόσο αδόκητο θάνατο, που άνοιξαν τόσο πρόωρα τα φτερά τους και πέταξαν στους ουρανούς, η Εκκλησία, ως φιλόστοργη Μητέρα, εκφράζει την βαθιά Της συμπάθεια και λύπη.
Συμπονούσα η Εκκλησία μας, μαζί με τους ψυχικώς καταρρακωμένους γονείς και οικείους, δέεται προς τον Κύριο να τους παρηγορήσει με το βάλσαμο του θείου ελέους Του, για δε τους πολυτραυματίες των δύο τραγικών ατυχημάτων, εύχεται τελεία ανάρρωση και ταχεία αποκατάσταση των σωματικών και ψυχικών πληγών και τραυμάτων τους».
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σερρών Θεολόγος: «Η Εκκλησία διακονεί
συνεργατικώς την κοινωνία με κάθε άνθρωπο
και θεσμικό φορέα καλής διαθέσεως»
26-01-2026
Την πατροπαράδοτη Αγιοβασιλειόπιτα για τις Σχολές και τις κοινωνικές και φιλανθρωπικές δράσεις του «ΜΑΞΙΜΕΙΟΥ» Ιδρύματος της Εκκλησίας των Σερρών, ευλόγησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026, στις 7:00 το απόγευμα, στην αίθουσα «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ» της εκκλησιαστικής Βιβλιοθήκης «ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ».
Μεταξύ άλλων παρέστησαν και ο Βουλευτής Ν. Σερρών κ. Θεόφιλος Λεονταρίδης, ο νέος Διοικητής της 10ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας κ. Φίλιππος Γιαλαμάς, εκπρόσωπος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Σερρών, η Δήμαρχος Σερραίων κ. Βαρβάρα Μητλιάγκα, ο νέος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σερρών κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος, ο Διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαιδεύσεως Σερρών κ. Ιωάννης Καραβασίλης, ο Γεν. Γραμματέας της Γεν. Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.) και Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Σερρών (Ο.Ε.Β.Ε.Σ.) κ. Σωτήριος Κοτσαμπάς, εκπρόσωπος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Παραρτήματος Σερρών, Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι και πλήθος κόσμου.
Το «ΜΑΞΙΜΕΙΟ» Πνευματικό Κέντρο της Σερραϊκής Εκκλησίας, που εφέτος συμπληρώνει 28 χρόνια συνεχούς και καρποφόρου λειτουργίας, εγκαινιάσθηκε από τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρό Χριστόδουλο, τον Νοέμβριο του έτους 1998 και απετέλεσε καρπό της αγάπης, της ανύστακτης ποιμαντικής μερίμνης και της προσωπικής φιλοτιμίας του αειμνήστου Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κυρού Μαξίμου, του οποίου και το όνομα φέρει.
Το εκκλησιαστικό αυτό Καθίδρυμα συνιστά μία δημιουργική πνευματική κυψέλη, όπου υπηρετούνται και διδάσκονται οι εκκλησιαστικές τέχνες και ο πολιτισμός, δηλαδή η πατροπαράδοτη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική, η παραδοσιακή δημοτική και έντεχνη κοσμική μουσική, η αγιογραφία κ.λπ..
Παράλληλα, στον ίδιο φιλόξενο χώρο, με τους δύο επιπλέον ορόφους, που προσετέθησαν το έτος 2009, στεγάζονται και άλλες πνευματικές, κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες της Εκκλησίας των Σερρών, όπως λ.χ. η πολυθεματική Βιβλιοθήκη «ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ» με 40.000 βιβλία, οι συνάξεις της Σχολής γονέων, τα μαθήματα σπουδής στους αρχαίους κλασσικούς συγγραφείς, το ιατρείο και το φαρμακείο κοινωνικής αντίληψης, η χορωδία νέων «ΑΓΓΕΛΩΝ ΦΩΝΕΣ», η παραδοσιακή χορωδία, ο Σύλλογος Τριτέκνων Σερρών, η Σχολή παραδοσιακών χορών και οργάνων, τα Τμήματα της Ρομποτικής και της προετοιμασίας για την εισαγωγή των μαθητών στα μουσικά σχολεία κ.λπ..
Ο Σεβ. Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος μετά το πέρας της ιεράς ακολουθίας ευχαρίστησε διά θερμών λόγων τα έντιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του «ΜΑΞΙΜΕΙΟΥ», τους διδασκάλους και διδασκόμενους, το Διοικητικό και λοιπό προσωπικό, τους φίλους, τους συνοδοιπόρους και συμπαραστάτες του πνευματικού αυτού Κέντρου, αλλά και την Σερραϊκή κοινωνία, που στηρίζουν με έναν συγκλονιστικό τρόπο, ηθικά και υλικά αυτήν την προσπάθεια της Εκκλησίας, γεγονός, που γεμίζει όλους με ελπίδα και χαρά. «Ας δοξάσουμε, ετόνισε ο Σεβασμιώτατος, το υπερύμνητο όνομα του αγίου Θεού μας για την μεγάλη αυτή ευλογία Του στην τοπική μας Εκκλησία».
Ο Σεβ. κ. Θεολόγος εμνημόνευσε, επίσης, του σεπτού ονόματος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, ο οποίος ετέλεσε τα εγκαίνια και ευλόγησε Πρωθιεραρχικώς το «ΜΑΞΙΜΕΙΟ» Ίδρυμα, του αειμνήστου κτίτορος, Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κυρού Μαξίμου, ο οποίος είχε την έμπνευση και το όραμα της συστάσεως και λειτουργίας του Ιδρύματος, για την δημιουργία του οποίου διέθεσε ικανό μέρος της οικογενειακής του περιουσίας και του τέως Δημάρχου Σερραίων (1991-1994, 1999-2002) κ. Ζήση Μητλιάγκα, ο οποίος με ιδική του πρωτοβουλία και κατόπιν ομοφώνου αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου Σερρών, προσέφερε προφρόνως την έκταση του οικοπέδου στην Σερραϊκή Εκκλησία με σκοπό την ανέγερση του πνευματικού Ιδρύματος.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος αφού ευχήθηκε πλούσια καρποφορία στις δραστηριότητες του «ΜΑΞΙΜΕΙΟΥ» για το νέο πολιτικό έτος 2026, διένειμε τα ευλογημένα τεμάχια της Αγιοβασιλειόπιτας, επικαλούμενος σε όλα τα μέλη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, τους διδασκάλους και διδασκομένους, το Διοικητικό και λοιπό προσωπικό, δαψιλή την χάρη και την ευλογία του αγίου Θεού.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σερρών Θεολόγος: «Η μετάνοια του Ζακχαίου,
μάθημα ζωής, δυνατό και πάντοτε επίκαιρο»
25-01-2026
Στον ιερό Προσκυνηματικό Ναό Αγ. Αντωνίου Στρυμονικού, ιερούργησε, την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος. Προ της απολύσεως της θ. Ιερουργίας, στην οποία συμμετείχε μεταξύ άλλων και ο Βουλευτής Ν. Σερρών κ. Αναστάσιος Χατζηβασιλείου, ο Σεβασμιώτατος εμπνεόμενος από την Ευαγγελική περικοπή του «Ζακχαίου» (Λκ. ιθ’, 1-10), ανέφερε με λόγο διδακτικό και ελπιδοφόρο:
«Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή του ‘’Ζακχαίου’’, γνωστή και προσφιλής σε όλους μας, προβάλει την μεγάλη σημασία της μετανοίας, της ελπίδος στο άπειρο έλεος του Θεού. Ο καλός Ποιμένας, ο φιλάνθρωπος Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας, Κύριος Ιησούς Χριστός, διερχόμενος την Ιεριχώ απευθύνει κάλεσμα μετανοίας στον αρχιτελώνη Ζακχαίο, αψηφώντας προκαταλήψεις, ιδεολογικές και κοινωνικές αγκυλώσεις της εποχής εκείνης. Η ταπείνωση του αμαρτωλού Ζακχαίου, που συνοδεύεται από μία εσωτερική συντριβή, μετάνοια και επίγνωση των αμαρτιών του, επιβεβαιώνει, όχι μόνον διά των λόγων, αλλά κυρίως διά των πράξεων, την απόφασή του να αλλάξει τρόπο ζωής.
Ο Κύριός μας, σήμερα, μας υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχει αμαρτία, που μπορεί να υπερβεί την άπειρη φιλανθρωπία Του. Η ειλικρινής μετάνοια, η χωρίς δικαιολογίες και ωραιοποιήσεις, αυτή, που συνοδεύεται με ταπείνωση και συντριβή καρδίας, ελκύει την συγχώρεση του Θεού. Η μετάνοια, όταν δεν είναι απλώς ένα αίσθημα μεταμέλειας, αλλά στιβαρή κίνηση επιστροφής στην αγάπη του Θεού και αμετακίνητη απόφαση εγκατάλειψης της αμαρτίας, έχει την δύναμη να αναστήσει τη νεκρωμένη από τα πάθη καρδιά μας, να μεταμορφώσει την ζωή μας, να διαγράψει όλα εκείνα τα λάθη, που μας βαραίνουν και φαντάζουν ανυπέρβλητα. Εφόδιά μας σ’ αυτόν τον σκληρό αγώνα κατά της αμαρτίας και της υπαρξιακής φτώχειας είναι η βαθιά πίστη, η υψοποιός ταπείνωση, η αμνησικακία, η σωφροσύνη, τα δάκρυα της μετανοίας, η μυσταγωγική συμμετοχή στην θεραπευτική χάρη των θείων μυστηρίων της Εκκλησίας μας, η ολοκληρωτική εγκατάλειψη στην αγάπη του Θεού Πατέρα, που κεφαλοποιεί και περιφρουρεί όλες τις αρετές.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε και στο δημογραφικό πρόβλημα, στο φλέγον θέμα της υπογεννητικότητος, το οποίο, όπως χαρακτηριστικώς είπε, καθίσταται όλο και περισσότερο, ως το σπουδαιότερο πρόβλημα της σύγχρονης Ελλάδος, αφού συναρτάται με το ίδιο το μέλλον του Έθνους μας, ταλανίζει την Πατρίδα μας και χρήζει προσεκτικής και υπευθύνου μελέτης και προσεγγίσεως από όλους, στο μέτρο της ευθύνης βεβαίως του καθενός. «Καθημερινώς γινόμαστε μάρτυρες του μείζονος αυτού εθνικού προβλήματος, είπε ο Σεβασμιώτατος, το οποίο πλήττει την Πατρίδα μας, θέτει όλους μας προ των ευθυνών μας για την αντιμετώπιση της συνεχιζόμενης αυτής δημογραφικής απομειώσεως του Έθνους μας.
Η Πατρίδα μας βρίσκεται αντιμέτωπη πλέον με ποικίλες και σοβαρές προκλήσεις, ως είναι η σημαντική μείωση των γεννήσεων, η γήρανση του πληθυσμού, η οικονομική και ηθική κρίση, η φυγή των νέων μας στο εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας, τα ζέοντα εθνικά μας θέματα. Η πολιτεία και η κοινωνία μας καλούνται να δουν την δύσκολη αυτή κατάσταση με μεθοδικότητα, αποφασιστικότητα, ομοψυχία, εγρήγορση, μελετημένες πρωτοβουλίες και ουσιαστικές προτάσεις, προκειμένου εγκαίρως να αντιμετωπισθεί το δημογραφικό θέμα στην ολότητά του και από την βάση του.
Η Εκκλησία μας παραμένει επί των επάλξεων, ενισχύει πνευματικά, ηθικά και υλικά με την παρουσία και το έργο Της την επαρχία και λειτουργεί, ως ένα ανασχετικό φράγμα ελπίδος στο μέγα πρόβλημα της πληθυσμιακής συρρικνώσεως της περιφερείας, που αποκτά και άλλες διαστάσεις, όταν μιλούμε για τις ακριτικές περιοχές της Πατρίδος μας.
Στην επαρχία, που καθημερινώς φυλλοροεί πληθυσμιακώς, όπου τα σχολεία κλείνουν, οι δομές διοικήσεως απομειούνται, η επιχειρηματικότητα φθίνει, η νέοι αναζητούν εργασιακή διέξοδο στα μεγάλα αστικά κέντρα, εντός και εκτός Ελλάδος, ευτυχώς, που υπάρχει και εργάζεται ο ταπεινός ορθόδοξος ιερέας στα χωριά μας, όπου χτυπώντας την καμπάνα της Εκκλησίας κρατά με θυσίες και πολλές δυσκολίες την ελπίδα ζωντανή!».
Ο Σεβασμιώτατος επαίνεσε διά πατρικών λόγων τον καλό εφημέριο του ιερού Ναού Αγ. Αντωνίου Στρυμονικού, αιδεσιμ. Σταυρ. Οικονόμο π. Αντώνιο Παπαγερίδη και τους καλούς του συνεργάτες για το πλούσιο και καρποφόρο έργο, που με φόβο Θεού επιτελείται στον λατρευτικό, φιλανθρωπικό και πνευματικό τομέα της ενορίας.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος μετέβη στην Μονάδα Φροντίδος Ηλικιωμένων «ΑΛΚΜΗΝΗ» στην Τερπνή Βισαλτίας, όπου κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως της Διευθύντριας κ. Αλκινόης Αναστασιάδου, ευλόγησε την πατροπαράδοτη Αγιοβασιλειόπιτα για την διοίκηση, τους εργαζομένους και τους τροφίμους της πρότυπης προνοιακής αυτής δομής, που αποτελεί στολίδι για την περιοχή των Σερρών, αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σερρών Θεολόγος: «Η αγιότητα είναι το αεί της Εκκλησίας»
17-01-2026
Στον πανηγυρικό Εσπερινό, που τελέσθηκε στον εορτάζοντα ιερό Ναό Αγ. Αντωνίου και Μαρίνης Σερρών, χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026. Συγκινητική υπήρξε η συμμετοχή των ευλαβών χριστιανών, οι οποίοι προσήλθαν από νωρίς το απόγευμα για να συμπροσευχηθούν και να συμπανηγυρίσουν στην χάρη του μεγάλου ασκητού Αγ. Αντωνίου. Μεταξύ του πυκνού εκκλησιάσματος παρέστη και ο Βουλευτής Ν. Σερρών κ. Θεόφιλος Λεονταρίδης.
Προ της απολύσεως της ιεράς ακολουθίας του Εσπερινού, ο Σεβ. Ποιμενάρχης της Σερραϊκής Εκκλησίας κ. Θεολόγος ομίλησε με δυνατό, αφυπνιστικό τρόπο στους πολυπληθείς πιστούς, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι οι μνήμες των αγίων της Εκκλησίας μας αποτελούν, συν τοις άλλοις, αφορμή για τον προσωπικό μας αγιασμό και την φανέρωση του μυστηρίου της Εκκλησίας, ως Σώματος Ιησού Χριστού και εργαστηρίου αγιότητος, αλλά και ως ευκαιρία για πνευματική αφύπνιση, διδαχή και οικοδομή.
«Οδηγοί στην πορεία μας να γνωρίσουμε τον Θεό, είπε ο Σεβασμιώτατος, είναι οι άγιοι, το πνευματικό φως και το άλας του κόσμου, τα υπαρκτά και αξεπέραστα πρότυπα της χριστοζωής, οι αληθινοί ευεργέτες των ανθρώπων, σ’ έναν κόσμο, που κλυδωνίζεται μέσα στα κύματα της απιστίας, της παρακμής, της αντινομίας, της αχαριστίας, της αποστασίας.
Η Εκκλησία είναι το εμπειρικό διδασκαλείο της αγιότητος, το ακένωτο θησαυροφυλάκιο των θείων ευλογιών μέσα στον κόσμο. Αυτή πλουτίζει τον ουρανό με αγίους, που φανερώνουν στον κόσμο την παρουσία, την δόξα, την δύναμη και την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο μέγας στην αρετή, την πίστη και την υπομονή, ασκητής Αντώνιος, ο προστάτης και έφορος της ευλογημένης αυτής ενορίας της Μητροπολιτικής μας παροικίας, απεμακρύνθη από τον κόσμο της φθοράς και του θανάτου, που κείται εν τω πονηρώ, από φλογερή αγάπη για τον Χριστό και τους ανθρώπους, αφιερώθηκε αποκλειστικά στον Θεό και διά της ενθέρμου προσευχής του και των θαυμαστών ασκητικών του αγώνων στην αφιλόξενη έρημο, είλκυσε την παντοδύναμη χάρη του Θεού. Υπομένοντας μάλιστα με θαυμαστή καρτερία ογδόντα και πλέον έτη το ψύχος της νυκτός, τον καύσωνα της ημέρας, κυρίως δε, την σφοδρότητα των επιθέσεων του μισόκαλου και μισάνθρωπου πονηρού, ανεδείχθη αστέρας ολόφωτος της Εκκλησίας, που φωτίζει και καθοδηγεί τους ανθρώπους στον Χριστό, τον μόνο Σωτήρα του κόσμου.
Η αγιότητα είναι μία συνεχής πρόσκληση του Θεού προς όλους τους ανθρώπους, αποτελεί το κατεξοχήν έργο της Εκκλησίας έως της συντελείας των αιώνων, συνιστά την κατ’ εξοχήν ευεργεσία του Θεού προς τον άνθρωπο, δεν περιορίζεται σε μία μόνον εποχή, αλλά είναι το αποτέλεσμα της παρουσίας και του έργου του Αγ. Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία. Δεν είναι ένα ξεχασμένο όραμα, δεν είναι το χθες, αλλά το αεί της Εκκλησίας, η μόνη πραγματικότητα της ζωής μας, ο καθημερινός μας αγώνας. Τούτο αποδεικνύεται από τους αγίους μας, όπως και οι από απόψε λαμπρώς τιμώμενοι άγιοι. Ο μέγας και θεοφόρος Αντώνιος (251 μ. Χ. – 356 μ. Χ.), ο ιερός Αντώνιος ο νέος, ο εν Βεροία ασκήσας (9ος μ. Χ. αιών.) και ο σεπτός νεομάρτυς Γεώργιος, ο εν Ιωαννίνοις μαρτυρήσας (1810 μ. Χ. – 1838 μ. Χ.), χάρισε ο άγιος Θεός στην ζωή και τον πνευματικό μας αγώνα, ως προστάτες, φύλακες, εμπνευστές και φίλους αληθινούς.
Στην βαριά σημερινή ατμόσφαιρα της βαθιάς και πολυεπίπεδης κρίσεως, η Εκκλησία μας προβάλει το ήθος και το κάλλος της πίστεως στον θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου και της αγάπης, ως κινητηρίου δυνάμεως μεταμορφώσεως της ζωής μας, όπως τα έζησαν οι άγιοι της πίστεώς μας, οι θεούμενοι άνθρωποι.
Τιμούμε με ευγνωμοσύνη και πνευματική αγαλλίαση τον μέγα καθηγητή της ερήμου, Άγ. Αντώνιο, το καύχημα της Βεροίας, Άγ. Αντώνιο τον νέο, τον ένδοξο νεομάρτυρα Άγ. Γεώργιο, που εμαρτύρησε στην πόλη των Ιωαννίνων κατά τους ασέληνους χρόνους της τουρκικής σκλαβιάς, εκζητούντες μέσα από την καρδιά μας τις φιλανθρωπότατες πρεσβείες τους προς τον Θεό για εμάς, την Εκκλησία Του, τον κόσμο ολόκληρο».
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, επίσης, στην προγραμματισμένη ιερά αποδημία στους Αγ. Τόπους, που διοργανώνει, εφέτος, η κατά Σέρρας και Νιγρίτα Εκκλησία, από αύριο Σάββατο 17 έως και την προσεχή Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, με αφορμή την πάνσεπτη Δεσποτική εορτή των Θεοφανείων (19 Ιανουαρίου με το π. ημ.). Ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος θα συνοδεύσει, όπως κάθε χρόνο, την προσκυνηματική θεωρία στην Αγ. Γη, ευχήθηκε το ιερό αυτό προσκύνημα να αποβή κατά πάντα ευλογημένο με πλούσιο και καρποφόρο πνευματικό αμητό.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος μετέβη στην Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Σερρών, όπου, κατόπιν ευγενούς προσκλήσεως του Διοικητού της 10ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας κ. Γεωργίου Λιάμπα, ευλόγησε την πατροπαράδοτη Αγιοβασιλειόπιτα.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΡΑΔΙΟ ΚΙΒΩΤΟΣ 99,2 FM
Ιεραποδημία στους
Αγίους Τόπους
(17 - 23 Ιανουαρίου 2026)
Οδοιπορικό στην Ιταλία
Προσκύνημα στην Κρήτη
Προσκύνημα στην Κύπρο
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ
Περιοδικό Άγιος Νικήτας
Ροή Ειδήσεων
Νέες Εκδόσεις
Ενημερωτικά Φυλλάδια
Ορθόδοξη Πνευματικότητα
Γῆρας θαλερὸ
Στὴ χαρούμενη καὶ χαριτωμένη γιορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς τὰ κεντρικὰ βέβαια πρόσωπα εἶναι ἡ Θεοτόκος μὲ τὸ τεσσαρακονθήμερο Βρέφος καὶ ὁ προστάτης τους, ὁ μνήστωρ Ἰωσήφ. Ἀνεβαίνουν στὸ Ναὸ τῶν Ἱεροσολύμων γιὰ νὰ ἐκπληρώσουν τὶς ὑποχρεώσεις τους ἀπέναντι στὸ Μωσαϊκὸ Νόμο: νὰ παρουσιάσουν τὸν πρωτότοκο γιὸ στὸ Θεό, δηλώνοντας ἔτσι ὅτι ἀνήκει σ᾿ Ἐκεῖνον, καὶ νὰ προσφέρουν θυσία γιὰ τὸν καθαρισμό τους (βλ. Λουκ. β´ 22-24).
Ὅμως κατὰ τὴν ἱερὴ αὐτὴ ἐπίσκεψή τους ἐμφανίζονται ἄλλα δύο πρόσωπα – γιὰ μοναδικὴ φορὰ μέσα στὴν Καινὴ Διαθήκη – ποὺ συνδέονται ἀναπόσπαστα μὲ αὐτὴ τὴ γιορτή. Εἶναι ὁ δίκαιος Συμεὼν ὁ Θεοδόχος καὶ ἡ δικαία Ἄννα. Εἶναι καὶ οἱ δύο πολὺ ἡλικιωμένοι: ἡ δικαία Ἄννα 84 ἐτῶν (Λουκ. β´ 37)· ὁ δίκαιος Συμεὼν «γέρων κεκμηκώς», ὅπως ἀναφέρει ἕνα τροπάριο, γέροντας κουρασμένος, ποὺ τὰ πολλὰ χρόνια τῆς ζωῆς του ἔχουν βαρύνει πολὺ τὸ σῶμα του. Γέροντες, ἀλλὰ γέροντες θαλεροί, ἀκμαῖοι. Γέροντες στὸ σῶμα, ἀλλὰ νέοι στὴν ψυχή. Ζοῦν τὴν ἀμάραντη νεότητα ποὺ χαρίζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅταν ἔλθει καὶ κατοικήσει στὴν ψυχὴ ποὺ ἔχει καθαρισθεῖ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Ἡ νεότητα αὐτὴ εἶναι ἡ ἁγιότητα.
Τὸ ἱερὸ κείμενο μᾶς πληροφορεῖ γιὰ τὴν ἀρετὴ τῶν δύο αὐτῶν γερόντων. Ἡ δικαία Ἄννα μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια γάμου ἔζησε πολὺ ἀσκητικά: παρέμενε στὸ Ναὸ πολλὲς ὧρες καὶ λάτρευε τὸν Θεὸ μὲ νηστεῖες καὶ προσευχὲς νύχτα καὶ μέρα. Ἐνῶ γιὰ τὸν δίκαιο Συμεὼν σημειώνει ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς ὅτι ἦταν «δίκαιος καὶ εὐλαβής», ἐνάρετος, ἄμεμπτος ἀπέναντι στοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸν Θεό· «καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ᾿ αὐτόν» (Λουκ. β´ 25)· ἐξαιτίας τῆς μεγάλης καθαρότητός του εἶχε χάρισμα προφητικό. Δύο ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι στὴ δύση τῆς ζωῆς τους ἀπολάμβαναν τοὺς γλυκύτατους καρποὺς τῶν κόπων μιᾶς ὁλόκληρης ζωῆς δοσμένης στὸ Θεό.
Μὰ καὶ τώρα δὲν μένουν στάσιμοι, ἀλλὰ ἐφαρμόζεται σ᾿ αὐτοὺς τὸ ψαλμικό: «Ἔτι πληθυνθήσονται ἐν γήρει πίονι καὶ εὐπαθοῦντες ἔσονται τοῦ ἀναγγεῖλαι ὅτι εὐθὺς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία ἐν αὐτῷ» (Ψαλ. ϟα΄ [91] 15-16). Ἀκόμη καὶ στὸ βαθὺ καὶ τελευταῖο γῆρας τους θὰ προοδεύουν καὶ θὰ καρποφοροῦν ὑπεράφθονα καὶ θὰ εἶναι θαλεροὶ καὶ ἀκμαῖοι, γιὰ νὰ διακηρύττουν ὅτι εἶναι δίκαιος καὶ εὐθὺς ὁ Κύριος καὶ Θεός μας, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀδικία σ᾿ Αὐτόν. Πῶς φαίνεται αὐτὸ στὰ δύο αὐτὰ πρόσωπα;
Τοὺς ἡλικιωμένους ἀνθρώπους συνήθως δὲν τοὺς φλογίζουν ὄνειρα καὶ προσδοκίες. Ζοῦν ἁπλῶς μὲ τὶς ἀναμνήσεις τοῦ παρελθόντος, καὶ τὸ μόνο ποὺ εὔχονται πλέον εἶναι ἕνας καλὸς θάνατος. Ἀντίθετα οἱ δίκαιοι Συμεὼν καὶ Ἄννα κρύβουν στὰ κυρτωμένα σώματά τους ἕνα δυνατὸ πόθο, μιὰ ἔντονη προσδοκία: τὸν ἐρχομὸ τοῦ Μεσσία Χριστοῦ! Εἰδικὰ ὁ δίκαιος Συμεὼν φαίνεται ὅτι Τὸν προσδοκοῦσε τόσο ἔντονα, ὥστε γι᾿ αὐτὸ τοῦ εἶχε ἀποκαλυφθεῖ ὅτι δὲν θὰ πέθαινε πρὶν Τὸν δεῖ (Λουκ. β´ 26).
Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τίποτε κοσμικὸ καὶ γήινο. Στὴν πολυετὴ πορεία τους ἐπάνω στὴ γῆ ἡ καρδιά τους δὲν προσκολλήθηκε στὰ φθειρόμενα καὶ ἀπατηλά, ὅπως γίνεται συνήθως· ἀλλὰ ἄδειασε ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ γέμισε ἀπὸ τὸν Θεό. Μέσα ἀπὸ πολλοὺς ἀγῶνες βρῆκαν στὴ ζωή τους τὸν Θεό, ἔγινε ὁ Θεὸς ζωή τους· καὶ ὁ ἐρχόμενος Μεσσίας ἡ ἀγέραστη ἐλπίδα τους. Καὶ τώρα ποὺ συναντοῦν τὸν Μεσσία, σκιρτοῦν ἀπὸ χαρά, ἐκδηλώνουν ἕναν πλούσιο ἐσωτερικὸ κόσμο καὶ ἀναλαμβάνουν δράση ἀσυνήθιστη γιὰ γέροντες – ξεχείλισμα ζωῆς καὶ νεότητος!
Ἡ δικαία Ἄννα «ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ», δόξαζε συνέχεια τὸν Κύριο καὶ μιλοῦσε γιὰ τὸ γεγονὸς σὲ ὅλους ὅσοι εἶχαν τὴν ἴδια προσμονή (Λουκ. β´ 38). Ξεχνᾶ τὴν ἡλικία της καὶ γίνεται εὐαγγελίστρια, ἀκούραστη ἱεραπόστολος.
Ὁ δίκαιος Συμεὼν μὲ τὴν παρακίνηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος φθάνει στὸ Ναό, παίρνει μὲ ἀγαλλίαση τὸ θεῖο Βρέφος στὴν ἀγκαλιά του καὶ δοξάζει τὸν Θεό: «Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα… ἐν εἰρήνῃ» (βλ. Λουκ. β´ 27-29). Τώρα πάρε με ἀπὸ τὴ ζωή, Κύριε. Φεύγω εἰρηνικὸς καὶ ἀναπαυμένος.
Τὰ γεροντικά του μάτια εἶναι ἐξασθενημένα ἀπὸ τὰ χρόνια. Καὶ ὅμως βλέπουν τὰ ἀληθινὰ καὶ βλέπουν μακριά. Δὲν βλέπουν ἕνα ἁπλὸ βρέφος, ἀλλὰ τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνανθρώπησε γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου: «…εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ» (Λουκ. β´ 30-32). Αὐτὸς θὰ εἶναι δόξα γιὰ τὸν Ἰσραήλ (ἀφοῦ ἀπὸ αὐτὸν θὰ κατάγεται ὡς ἄνθρωπος), ἀλλὰ θὰ φωτίσει καὶ θὰ σώσει ὅλα τὰ ἔθνη, ἀναφωνεῖ. Δηλαδὴ ὁ φωτισμένος γέροντας ξεπερνᾶ τὴ στενότητα τοῦ πνεύματος τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ὁ Χριστὸς θὰ ἔσωζε μόνο τὸ ἔθνος τους. Μὲ νεανικὴ πνοὴ κάνει διακήρυξη ριζοσπαστική, πολὺ τολμηρὴ γιὰ τὴν ἐποχή του, ἀσύλληπτη γιὰ τοὺς ὁμοεθνεῖς του.
Ἀκόμη τὸ βλέμμα του ἀγκαλιάζει ὁλόκληρη τὴν ἱστορία καὶ προφητεύει τὴ διαφορετικὴ ἀντίδραση τῶν ἀνθρώπων ὅλων τῶν γενεῶν ἀπέναντι στὸν Κύριο, τὴ λατρεία τῶν μέν, τὸ ἀδυσώπητο μίσος τῶν δέ. Ἐπίσης ἀποκαλύπτει ἕνα ἄλλο μυστήριο: τὸν ἀκατανόητο πόνο τῆς Θεομήτορος γιὰ τὸν ἐσταυρωμένο Υἱό Της…
Βλέπει, αἰσθάνεται, χαίρεται, ζεῖ.
Ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς. Δύο θαλεροὶ γέροντες ὑποδέχονται μὲ νεανικὰ σκιρτήματα τὸν Χριστὸ καὶ διαδηλώνουν ὅτι ὑπάρχει αἰώνια νεότητα, τὴν ὁποία χαρίζει Ἐκεῖνος σὲ ὅσους Τοῦ δίνουν τὴν καρδιά τους.
Ομιλία Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στην Υπαπαντή του Κυρίου
Ομιλία Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στην Υπαπαντή του Κυρίου Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς Όπου γίνεται λόγος και περί σωφροσύνης και της αντίθετης με αυτήν κακίας. Εκείνη την προγονική κατάρα και καταδίκη προ Χριστού την είχαμε όλοι κοινή και ίδια, εκχυμένη σε όλους από έναν προπάτορα, σαν να αναπτυσσόταν από τη ρίζα του γένους και να ήταν συνημμένη με τη φύσι. Ο καθένας επέσυρε από τον Θεό στην υπόστασί του με όσα έπραττε προσωπικώς ή την μομφή ή τον έπαινο, ενώ δεν μπορούσε να κάμη τίποτε απέναντι σ’ εκείνη την κοινή κατάρα και…
Λόγος Μεγάλου Αθανασίου εις την Υπαπαντή του Κυρίου
Λόγος Μεγάλου Αθανασίου εις την Υπαπαντή του Κυρίου Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας Με το να είπή δέ ή Παναγία Παρθένος, «Ιδού ή δούλη Κυρίου, ας γίνη εις έμέ όπως είπες», έφανέρωσε τούτο. Είμαι πίναξ, λέγει, επάνω εις τον όποιον γράφεται ό,τι θέλει ό Κύριος του παντός. Άφού δε ό άγγελος ελαβε την διαβεβαίωσιν της πίστεως της Παρθένου άνεχώρησεν άπ’ αυτής. «Δοξάζει ή ψυχή μου τον Κύριον»… «Διότι είδε με εύμένειαν την ταπεινην δούλην του.Διότι από τώρα θα με μακαρίζουν όλαι αι γενεαί», ‘Αλλά πόσο μεγάλο κατόρθωμα είναι ή παρθενία; Όταν κανείς θέλη…
Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού
Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε αναντίρρητη την συγγένειά Του…
Tήν Ἁγία ἡμέρα τῶν Φώτων
Tήν Ἁγία ἡμέρα τῶν Φώτων Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ Χθὲς συνεκκλησιάζοντας καὶ συνεορτάζοντας μὲ σᾶς ποὺ προεωρτάζατε τὴν ἡμέρα τῶν Φώτων σᾶς ἀνέπτυξα τὰ ἀπαραίτητα λέγοντας πρὸς τὴν ἀγάπη σας τὰ σχετικὰ μὲ τὸ βάπτισμα κατὰ Χριστόν, τὸ ὁποῖο ἀξιωθήκαμε ἐμεῖς· ὅτι δηλαδὴ εἶναι ἐπίγνωσις τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπόσχεσις πρὸς τὸν Θεό· πίστις μὲν καὶ ἐπίγνωσις τῆς ἐν Θεῷ ἀλήθειας, συμφωνία δὲ καὶ ὑπόσχεσις ἔργων καὶ λόγων καὶ τρόπων ἀρεστῶν στὸν Θεὸ ποὺ τελοῦνται διὰ τῶν ἱερῶν συμβόλων. Ἀλλά διδάσκοντας προσθέσαμε καὶ τοῦτο, ὅτι ἂν δὲν μετατρέψωμε σὲ ἔργο τὶς ὑποσχέσεις ἐκεῖνες, τὰ…
Ἀπόσπασμα ὁμιλίας εἰς τά Ἅγια Φῶτα
Ἀπόσπασμα ὁμιλίας εἰς τά Ἅγια Φῶτα Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου Μέ τήν γέννησιν λοιπόν ἔχομεν προεορτάσει τά πρέποντα καί ἐγώ ὁ ὁποῖος προεξάρχω εἰς τήν ἑορτήν καί σεῖς καί ὅλα τά ἐγκόσμια καί τά ὑπερκόσμια ὄντα. Ἔχομεν τρέξει μαζί μέ τόν ἀστέρα καί ἔχομεν προσκυνήσει μαζί μέ τούς μάγους, (Ματθ. 2, 10), ἔχομεν φωτισθῆ μαζί μέ τούς ποιμένας (Λουκ. 2, 7) καί ἔχομεν δοξάσει μαζί μέ τούς ἀγγέλους, τόν ἔχομεν δεχθῆ εἰς τάς ἀγκάλας μας μαζί μέ τόν Συμεών (Λουκ. 2, 13 ἑ). Καί τόν ἔχομεν δοξολογήσει μαζί μέ τήν ἀξιοσέβαστον καί…
Πατερικό Θησαύρισμα
Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας
Οἱ ἄνθρωποι καταχρηστικά λέγονται λογικοί. Δεν εἶναι λογικοὶ ὅσοι ἔμαθαν ἀπλῶς τὰ λόγια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλ’ ὅσοι ἔχουν τὴ λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νὰ διακρίνουν ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καἰ ποιὸ τὸ κακό καὶ ἀποφεύγουν τὰ πονηρὰ καὶ βλαβερὰ στὴν ψυχή, τὰ δὲ ἀγαθὰ καὶ ψυχωφελῆ, τὰ ἀποκτοῦν πρόθυμα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὰ ἐφαρμόζουν μὲ πολλὴ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Αὐτοὶ μόνοι πρέπει νὰ λέγονται ἀληθινὰ λογικοὶ ἄνθρωποι.
Ἰουστῖνος Πόποβιτς
Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.
Ἀλφαβητάριον παραινέσεων
Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου
• Ἀρχὴν νόμιζε τῶν ὅλων εἶναι Θεόν.
• Βέβαιον οὐδὲν ἐν βίῳ δόκει πέλειν.
• Γονεῖς τιμῶν μάλιστα Θεὸν φοβοῦ.
• ∆ίδασκε σαυτὸν μὴ λαλεῖν ἃ μὴ θέμις.
• Ἔργοις δ’ ἀρέσκειν σπεῦδε καὶ λόγοις Θεῷ.
• Ζωὴν πόθησον τὴν ἔχουσαν μὴ τέλος.
• Ἡττῶν σεαυτὸν τοῖς φίλοις νικῶν ἔσῃ.
• Θνητὸς δ’ ὑπάρχων μηδόλως μέγα φρόνει.
• Ἰχνηλάτει μὲν τῶν σοφῶν ἀεὶ θύρας.
• Καὶ νοῦν δὲ καλλώπιζε τῆς μορφῆς πλέον.
• Λόγῳ Θεοῦ ἄνοιγε σόν, τέκνον, στόμα.
• Μνήμης δὲ αὐτοῦ μηδαμῶς λάθῃ ποτέ.
• Νήφων προςεύχου τῷ Θεῷ καθ’ ἡμέραν.
• Ξένους ξένιζε, μὴ ξένος γένῃ Θεοῦ.
• Ὁρμὰς χαλίνου τῶν παθῶν ψυχοφθόρους.
• Πέδαις τὸ σῶμα ἀσφαλίζου σωφρόνως.
• Ῥάβδον σεαυτῷ τὴν συνείδησιν φέρε.
• Σαφῶς σχόλαζε ἐν Γραφαῖς ταῖς ἐν θέοις.
• Τὰς τῶν πενήτων ψυχαγώγησον λύπας.
• Ὑπὲρ σεαυτὸν τοὺς πέλας καλῶς θέλε.
• Φίλους ἔχειν σπούδαζε, ἢ πλοῦτον πολύν.
• Χρυσοῦ γὰρ αὐτοὶ εὐκλεέστεροι λίαν.
• Ψεῦδος μίσησον, τὴν δ’ ἀλήθειαν φίλει.
• Ὦ παῖ, φυλάσσων ταῦτα σώζῃ ἐνθέως.
Φωτοθήκη
Η Ορθόδοξος Φωτογραφική Συλλογή της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης περιλαμβάνει πληθώρα ψηφιακών εικόνων, στις οποίες αποτυπώνεται η πολυποίκιλη δραστηριότητα και σημαντικά γεγονότα της Ιεράς μας Μητροπόλεως.
Πατριαρχική επίσκεψις στην Εκκλησία των Σερρών (17-21 Απριλίου 2015)
Επίσκεψη του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄ στην Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης (7-9 Μαΐου 2016)
Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης (7-11-2016)
Βιντεοθήκη
Η ορθόδοξος βιντεοθήκη της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης περιλαμβάνει μία ψηφιακή συλλογή από βίντεο, η οποία προσφέρεται για περιήγηση και ενημέρωση σχετικά με την Ορθόδοξη πίστη και τις δραστηριότητες της Ιεράς μας Μητροπόλεως.
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
1ο και 2ο μέρος
(Διάρκεια: 61′ – 67′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
3ο, 4ο και 5ο μέρος
(Διάρκεια: 57′ – 54′ – 60′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
6ο, 7ο και 8ο μέρος
(Διάρκεια: 57′ – 50′ – 59′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
9ο μέρος
(Διάρκεια: 67′) (ΒΙΝΤΕΟ)
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ
Ι.Μ. ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
10ο μέρος
(Διάρκεια: 120′) (ΒΙΝΤΕΟ)
20 χρόνια ‘Ράδιο Κιβωτός’
(18/02/2024) (ΒΙΝΤΕΟ)
Συναξάρι της Ημέρας
Ὀρθόδοξος Συναξαριστής - Κυριακή 01 Φεβρουαρίου 2026
Σήμερα τιμοῦνται οἱ Ἅγιοι:
Ὁ Ἅγιος Τρύφων καὶ προεόρτια τῆς Ὑπαπαντῆς
Ὁ Ἅγιος αὐτὸς ἦταν ἀπὸ τὴν Λάμψακο τῆς Φρυγίας καὶ ἔζησε στὰ χρόνια τῶν βασιλέων Γορδιανοῦ (238-244), Φιλίππου καὶ Δεκίου. Φτωχότατος στὴν παιδική του ἡλικία, ἀναγκάσθηκε γιὰ κάποιο καιρὸ νὰ βόσκει χῆνες, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ζήσει. Ἐνῷ ἐξασκοῦσε τὴν ταπεινή του δουλειά, συγχρόνως μελετοῦσε καὶ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ μὲ πολὺ ζῆλο ἐκτελοῦσε τὰ θρησκευτικά του καθήκοντα. Ἡ Ἁγία Γραφή, ποὺ διάβαζε ὁ Τρύφων, μεταξὺ ἄλλων λέει: «Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν». Ποὺ σημαίνει, ὁ Θεὸς τίθεται ἀντιμέτωπος στοὺς ὑπερήφανους, στοὺς ταπεινούς ὅμως δίνει χάρη. Πράγματι, ὁ ταπεινὸς Τρύφων μὲ τὴν εὐσεβῆ φιλομάθειά του ἔγινε σιγὰ-σιγὰ ἱκανὸς ὄχι μόνο νὰ ξέρει πολλὰ ὁ ἴδιος, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ διδάσκει. Τόσο δὲ εὐνοήθηκε ἀπὸ τὴν θεία χάρη, ὥστε καὶ ἀσθένειες θεράπευε θαυματουργικά. Μάλιστα, ὁ βασιλιὰς Γορδιανός, ὅταν ἔμαθε αὐτὰ γιὰ τὸν Τρύφωνα, ἔστειλε καὶ τὸν ἔφεραν νὰ θεραπεύσει τὴν ἄῤῥωστη κόρη του. Πράγματι, τὴν θεράπευσε καί, ἀφοῦ ἀρνήθηκε τὶς τιμὲς καὶ τὰ ἀξιώματα ποὺ τοῦ πρόσφερε ὁ Γορδιανός, ἔφυγε εὐγενικά. Στὴν ἐποχή, ὅμως, τοῦ Δεκίου (249-251), ὁ Τρύφων συλλαμβάνεται. Ὁμολογεῖ θαῤῥαλέα τὸ Χριστό, καὶ χωρὶς νὰ φοβηθεῖ, ἐκφράζεται φλογερὰ κατὰ τῆς εἰδωλολατρείας. Τότε ὁ ἔπαρχος τῆς Ἀνατολῆς Ἀκυλῖνος, στὴ Νίκαια, διατάζει καὶ τὸν δέρνουν σκληρά. Κατόπιν τὸν δένουν σ᾿ ἄλογο καὶ σὲ καιρὸ χειμῶνα, τὸν σύρουν κατὰ γῆς σὲ δύσβατα καὶ τραχέα μέρη. Ἔπειτα τὸν σύρουν γυμνὸ ἐπάνω σὲ σιδερένια καρφιά, καῖνε τὶς πλευρές του μὲ ἀναμμένες λαμπάδες καὶ τέλος τὸν καταδικάζουν σὲ ἀποκεφαλισμό. Ἀλλὰ πρὶν ἀποκεφαλιστεῖ, παραδίδει στὸν Θεὸ τὴν μακάρια ψυχή του.
Ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ ἐν Γαλατίᾳ
Ὁ Ὅσιος Πέτρος ἀπὸ τὴν Γαλατία, ἦταν ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἐκείνους ἀσκητές, ποὺ γνώριζαν νὰ ἐπιδροῦν εὐεργετικὰ καὶ στὴν κοινωνικὴ ζωή. Τελευταία καὶ ὁριστικὴ διαμονή του, ἀφοῦ ἐπισκέφθηκε τὴν Παλαιστίνη, ὑπῆρξε ἡ Ἀντιόχεια. Ὁ Ὅσιος Πέτρος εἶχε τὸ χάρισμα νὰ θεραπεύει θαυματουργικὰ ἀσθένειες, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν δύναμη νὰ μετακινεῖ τὶς καρδιὲς πρὸς τὶς πνευματικὲς ἐπιθυμίες καὶ νὰ ἀπαλλάσσει τὴν φαντασία ἀπὸ τὶς ματαιότητες τῆς ἐπίδειξης καὶ τῆς πολυτέλειας. Ὁ Κύρου Θεοδώρητος διηγεῖται, ὅτι οἱ συμβουλὲς τοῦ ὁσίου αὐτοῦ ἔπεισαν τὴν μητέρα του σὲ νεαρὴ ἀκόμα ἡλικία νὰ προτιμήσει τὴν σεμνὴ καὶ ἁπλὴ ἐνδυμασία, ἀφοῦ παράτησε τὶς προηγούμενες κοσμικὲς συνήθειές της. Μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ Ὅσιος ἔκοβε τὴν φιλαρέσκεια, ἀπὸ τὴν ὁποία τόσες πτώσεις προέρχονται καὶ σκανδαλισμοί, καὶ ἔτσι ἔκανε μεγάλο καλὸ σὲ πολλὲς ψυχὲς καὶ σὲ πολλὲς οἰκογένειες.
Ὁ Ὅσιος Βενδιμιανός (ἢ Βενδεδιανός)
Γεννήθηκε στὰ μέσα τοῦ Ε´ αἰῶνα, ἀπὸ γονεῖς εὐγενεῖς καὶ πλούσιους, στὴ Μεγάλη Μυσία (ἀρχαία χώρα τῆς Βορειοδυτικῆς Μικρᾶς Ἀσίας). Μόναζε στὸ ὄρος τὸ ὀνομαζόμενο τῆς Ὄξειας καὶ μαθήτευε κοντὰ στὸν ὅσιο Αὐξέντιο (τοῦ ἐν τῷ Βουνῷ). Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ διδασκάλου του αὐτοῦ, ὁ Βενδιμιανὸς μπῆκε στὴ σχισμὴ μίας μεγάλης πέτρας, ὅπου ἔκτισε μικρὸ κελὶ καὶ ἔμεινε ἐκεῖ 42 ὁλόκληρα χρόνια μὲ αὐστηρότατη ἄσκηση. Αὐτὸ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιτύχει μεγάλες νῖκες κατὰ τῶν δαιμόνων. Ὅταν κατάλαβε νὰ πλησιάζει τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, διηγήθηκε σ᾿ αὐτὸν ποὺ ἔγραψε τὸν βίο τοῦ ὁσίου Αὐξεντίου τὰ τῆς ζωῆς του, καὶ ἀφοῦ γονάτισε παρέδωσε τὴν Ὁσία ψυχή του.
Ὁ Ὅσιος Βασίλειος ὁ Ὁμολογητής
Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ὁρμώμενος ἐκ τῆς τῶν Ἀθηνῶν πόλεως.
Ὁ Ὅσιος Τιμόθεος ὁ Ὁμολογητής
Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.
Ὁ Ἅγιος Θείων καὶ Δύο Παιδιά
Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.
Ὁ Ἅγιος Καρίων
Μαρτύρησε ἀφοῦ τοῦ ἔκοψαν τὴν γλῶσσα.
Ἡ Ἁγία Περπετούα καὶ οἱ σὺν αὐτῇ Σάτυρος, Ῥευκᾶτος, Σατορνῖλος, Σεκούνδος καὶ Φηλικιτάτη
Ἦταν ἀπὸ τὴν Καρχηδόνα (Θουβριτανῶν τῆς Ἀφρικῆς), ἔγγαμη καὶ μητέρα ἑνὸς μικροῦ παιδιοῦ. Διακρινόταν ὄχι μόνο γιὰ τὴν εὐσέβειά της, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐργασία της ὑπὲρ τῆς πίστεως, ἂν καὶ ἦταν μόλις 22 χρονῶν. Καταγγέλθηκε τὸ 203 στὸν χιλίαρχο τῆς πατρίδας της, καὶ συνελήφθη μαζὶ μὲ πέντε κατηχούμενους, δυὸ ἄνδρες καὶ τρεῖς γυναῖκες, ποὺ ἡ Περπέτουα εἶχε ἀνοίξει τὰ μάτια τους στὸ φῶς τοῦ Χριστιανισμοῦ. Καὶ τοὺς μὲν ἄνδρες καὶ δυὸ ἀπὸ τὶς γυναῖκες, σκότωσε μὲ μαχαίρια ὁ εἰδωλολατρικὸς ὄχλος. Τὴ δὲ ἁγία Περπετούα, μὲ τὴν Φιλιτσιτάτη, ἀφοῦ τὶς ἔβαλαν ἀπέναντι μίας ἀγρίας δαμάλεως, διεσχίσθησαν ἀπὸ αὐτή.
Ὁ δὲ Σ. Εὐστρατιάδης ἀναφέρει ὅτι μαζὶ μὲ τὴν Περπετούα μαρτύρησαν τέσσερις ἄνδρες καὶ μία γυναῖκα, ποὺ τὰ ὀνόματα τοὺς ἦταν: Σάτυρος, Ῥευκᾶτος, Σατορνῖλος, Σεκοῦνδος καὶ Φηλικιτάτη.
Ἐγκαίνια (Ναοῦ) Σωτῆρος Χριστοῦ ἐν Ἀρμουλάδῃ (ἢ Ἀρμολάδη)
Ἡ μνήμη κατὰ τὸν Παρισινὸ Κώδικα 1590.
Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ἐκ Ναυπλίου
Ἦταν γέννημα καὶ θρέμμα τῆς πόλης τοῦ Ναυπλίου καὶ ἔκανε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ζωγράφου. Ἀῤῥαβωνιάστηκε τὴν κόρη ἑνὸς χριστιανοῦ, ἀλλὰ ἐπειδὴ αὐτὴ δὲν εἶχε καλὴ ζωή, ὁ Ἀναστάσιος διέλυσε τὸν ἀῤῥαβῶνα. Οἱ συγγενεῖς ὅμως τῆς κοπέλας ἔκαναν διάφορα σατανικὰ μάγια στὸν Ἀναστάσιο, γιὰ νὰ τὸν ἐκδικηθοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Ἀναστάσιος νὰ χάσει τὰ λογικά του. Ἐκμεταλλευόμενοι αὐτήν του τὴν κατάσταση, οἱ Τοῦρκοι τὸν ἐξισλάμισαν. Ἀλλ᾿ ὅταν ὁ Θεὸς εὐλόγησε καὶ ἦλθε στὰ λογικά του, μὲ θάῤῥος ἀποκήρυξε τὸν Ἰσλαμισμὸ καὶ μὲ γενναιότητα ὁμολόγησε τὴν χριστιανική του πίστη. Οἱ Τοῦρκοι, μὲ διάφορες κολακεῖες καὶ ὑποσχέσεις προσπάθησαν νὰ τὸν μεταπείσουν, ἀλλὰ ὁ Ἀναστάσιος παρέμεινε ἀκλόνητος στὴ χριστιανικὴ ὁμολογία του. Τότε, στὶς 1 Φεβρουαρίου 1655, ὑπέμεινε μαρτυρικὸ θάνατο ἀπὸ τοὺς Τούρκους, μὲ διαμελισμό. Δηλαδὴ τὸν κατέσφαξαν μὲ μαχαίρια. Τὸ Ναύπλιο τὸν ἔκανε πολιοῦχο του καὶ ὡραῖος ναὸς στολίζει τὴν πόλη αὐτὴ πρὸς τιμὴν τοῦ νεομάρτυρα αὐτοῦ.
Ἡ Ἁγία Bridgit (Βρεταννίδα)
Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτῆς τῆς ἁγίας τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων» τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.
Οἱ Ἅγιοι Τρεῖς Ἀδελφοί: Γεώργιος Ἀρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης, Συμεὼν ὁ Νέος Στυλίτης καὶ Δαβὶδ ὁ Μοναχός
Στὶς ἀρχὲς τοῦ ὀγδόου αἰῶνος ζοῦσε στὴ Μυτιλήνη ὁ Ἀδριανὸς καὶ ἡ Κωνσταντώ, ποὺ ἀπέκτησαν ἑπτὰ παιδιά, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ πέντε ἔγιναν μοναχοί. Τρία ἀπὸ αὐτὰ ἦταν ὁ Δαβίδ, ὁ Συμεὼν καὶ ὁ Γεώργιος. Πρωτότοκος ἦταν ὁ Δαβίδ, ποὺ γεννήθηκε τὸ ἔτος 717 ἢ 718. Ἔμαθε λίγα γράμματα καὶ σὲ ἡλικία 16 ἐτῶν, ἐνῷ ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πατέρα του, σὲ ὥρα μεγάλης καταιγίδας, εἶδε σὲ ὅραμα τὸν ἅγιο Ἀντώνιο νὰ τὸν καλεῖ στὸ μοναχικὸ βίο καὶ συγκεκριμένα νὰ τοῦ δίνει ἐντολὴ νὰ μεταβεῖ στὴ Μ. Ἀσία στὸ ὄρος Ἴδη, ποὺ εἶναι ἀντίκρυ στὴ Λέσβο καὶ λίγο βορειότερα, γιὰ νὰ μονάσει ἐκεῖ. Ὁ Δαβὶδ μὲ μεγάλη προθυμία καὶ χαρὰ δέχτηκε τὴν συμβουλὴ τοῦ Μ. Ἀντωνίου, ἦλθε στὴ Μ. Ἀσία, ὅπου ἔζησε στὸ ὄρος Ἴδη μέσα σὲ μία σπηλιὰ μὲ μεγάλη ἄσκηση, τρώγοντας ἄγρια χόρτα. Ἐκεῖ ἔζησε τριάντα χρόνια. Πάλι μὲ ὅραμα πῆρε τὴν ἐντολὴ νὰ ἔλθει στὸν ἐπίσκοπο Γάργαρων γιὰ νὰ χειροτονηθεῖ ἀπὸ αὐτὸν διάκονος καὶ ἀργότερα πρεσβύτερος. Ἐπέστρεψε καὶ πάλι στὸ ὄρος Ἴδη, ὅπου μὲ ὑπόδειξη ἑνὸς ἀγγέλου, ποὺ εἶδε σὲ ὅραμα, χτίζει ναὸ τῶν ἁγίων Κηρύκου καὶ Ἰουλίττης καὶ μοναστήρι στὸ ὁποῖο πολὺ σύντομα μαζεύτηκαν πολλοὶ μοναχοί. Ἔπειτα ἀπὸ δέκα χρόνια καὶ ἀφοῦ πέθανε ὁ πατέρας του, ἦρθε ἡ μητέρα του νὰ τὸν ἰδεῖ ἔχοντας μαζί της τὸ μικρότερο ἀπὸ τὰ παιδιά της, τὸν Συμεών, ποὺ ἦταν τότε ὀκτὼ χρονῶν. Εἶχε γεννηθεῖ τὸ 765 ἢ 766. Ὁ Συμεὼν ἔμεινε κοντὰ στὸν ἀδελφό του, ἡ μητέρα του δέ, ἔπειτα ἀπὸ λίγες ἡμέρες, ἐπέστρεψε στὴ Μυτιλήνη καὶ σὲ λίγο ἀπέθανε. Ὁ Συμεὼν ἔμαθε γράμματα παραμένοντας στὸ μοναστήρι τοῦ ἀδελφοῦ του, ὅπου σὲ ἡλικία εἴκοσι δυὸ ἐτῶν ἔγινε μοναχὸς καὶ σὲ ἡλικία 28 ἐτῶν χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο Γάργαρων Ἱερεύς. Δυὸ χρόνια ἀργότερα πέθανε ὁ Δαβὶδ σὲ ἡλικία ἑξήντα ἓξ ἐτῶν, ἀφοῦ προεῖδε τὸ θάνατό του καὶ συνέστησε στὸν ἀδελφό του Συμεὼν νὰ ἐπιστρέψει στὴ Μυτιλήνη. Ὁ Συμεὼν συμμορφώθηκε μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ ἐπέστρεψε στὴ Μυτιλήνη τῆς Παναγίας, ποὺ ἦταν στὸ νότιο λιμάνι τῆς πόλεως, στὸ «Μόλο». Ἐκεῖ, γιὰ νὰ μιμηθεῖ τὴν ἄθληση τοῦ παλαιοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ Στυλίτη, ἀνέβηκε σὲ στῦλο καὶ ἔζησε μὲ φοβερὴ ἄσκηση, νηστεία, σκληραγωγία καὶ προσευχή. Στὴ συνέχεια, πῆρε κοντά του καὶ τὸν ἀδελφό του Γεώργιο, μοναχὸ καὶ αὐτόν, ποὺ γεννήθηκε τὸ ἔτος 763. Χειροτονήθηκε καὶ αὐτὸς Ἱερεὺς καί, μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό τους καὶ τὴν ἀδελφή τους, μοναχὴ καὶ αὐτή, Ἱλαρία καὶ ἄλλους μοναχοὺς, ἔχτισαν μοναστήρι στὸ ὁποῖο κατέφθαναν πλήθη χριστιανῶν ποὺ διψοῦσαν νὰ ἀκούσουν λόγο Θεοῦ καὶ νὰ ζητήσουν τὴν εὐλογία τῶν ἁγίων μοναχῶν. Ὅμως τὴν ἡσυχία τοῦ μοναστηριοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, γενικότερα, τάραξε καὶ πάλι ἡ μανία τῶν εἰκονομάχων. Ὁ Αὐτοκράτωρ Λέων Ε´ ὁ Ἀρμένιος (813-820) κήρυξε πάλι διωγμοὺς κατὰ τῶν χριστιανῶν. Ὁ ἐπίσκοπος τῆς Μυτιλήνης Γεώργιος ἐξορίζεται καὶ τοποθετεῖται ἐπίσκοπος Μυτιλήνης κάποιος Λέων εἰκονομάχος, ὁ ὁποῖος ἀμέσως στράφηκε κατὰ τοῦ Συμεὼν καὶ τῶν μοναχῶν τοῦ Μοναστηριοῦ του. Μὲ τὶς ἐνέργειες τοῦ εἰκονομάχου αὐτοῦ ἐπισκόπου καταδικάζεται σὲ θάνατο διὰ πυρὸς ὁ Συμεών, ἀλλὰ μὲ θαῦμα διασῴζεται καὶ παραμένει γιὰ ἕνα διάστημα ἀνενόχλητος πάνω στὸ στῦλο του, μέχρι ποὺ ἀναγκάζεται πάλι ἀπὸ τὸν εἰκονομάχο ἐπίσκοπο νὰ ἐγκαταλείψει τὴν Μυτιλήνη καὶ νὰ ἀποσυρθεῖ, μαζὶ μὲ τοὺς μοναχούς, στὸ μικρὸ νησάκι, τὸ γνωστό με τὸ ὄνομα Ἅγιος Ἰσίδωρος, ποὺ βρίσκεται στὸν κόλπο Γέρας πρὸς τὸ μέρος τῆς Κουντουρουδιᾶς, τῶν Λουτρῶν. Ἀργότερα, ὁ εἰκονομάχος ἐπίσκοπος κατόρθωσε νὰ ἀποσπάσει ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Β´ τὸν Τραυλὸ (820-829) διαταγή, μὲ τὴν ὁποία ἐξορίζεται ὁ Συμεὼν στὴ «Λαγοῦσα», νησὶ ἀκατοίκητο ἀπέναντι ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Τροίας. Ἐκεῖ πῆγε ὁ Συμεὼν μὲ τὴν συνοδεία ἑπτὰ μαθητῶν του καὶ παρέμεινε καὶ ἐκεῖ πάνω σὲ στῦλο 10 μέτρων, ἐνῷ ὁ ἀδελφός του Γεώργιος παρέμεινε στὴ Μυτιλήνη, φροντίζοντας τὸ μοναστήρι. Ἀργότερα ἔφυγε ὁ ἅγιος Συμεὼν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου κατάλαβε ὅτι θὰ προσέφερε ἀπαραίτητες στὴν Ἐκκλησία ὑπηρεσίες καὶ ἐγκαταστάθηκε στὸ μοναστήρι τοῦ Νικήτου τοῦ Μηδικίου. Μὲ κέντρο τὸ μοναστήρι αὐτὸ περιώδευε ἀπὸ τὸν Ἑλλήσποντο μέχρι τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ μέχρι τὴν Μαύρη Θάλασσα, στηρίζοντας μὲ τὸ λόγο του τοὺς χριστιανοὺς καὶ παρηγορῶντας τοὺς διωκόμενους πατέρες, ποὺ βρισκότανε ἐξόριστοι σὲ διάφορα μέρη ἀπὸ τοὺς εἰκονομάχους. Στὶς περιοδεῖες του αὐτὲς ἐργαζόταν σὰν ψαράς, ὅπου στάθμευε, γιὰ νὰ ἐξοικονομεῖ ὅ,τι χρειαζότανε ὄχι τόσο γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ γιὰ νὰ βοηθᾷ ὅσους εἴχανε ἀνάγκη βοηθείας. Περιοδεύοντας δὲν δίδασκε μόνο, ἀλλὰ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ θεράπευε ἀῤῥώστους καὶ ἵδρυσε καὶ γυναικεῖο μοναστήρι, στὸ ὁποῖο μαζεύτηκαν πολλὲς μοναχές. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Μιχαὴλ τοῦ Τραυλοῦ, ὁ εἰκονομάχος διάδοχός του Θεόφιλος κήρυξε πάλι ἄγριο κατὰ τῆς Ἐκκλησίας διωγμό, κατὰ τὸν ὁποῖο συνέλαβε τὸν Συμεὼν καὶ τὴν συνοδεία του μὲ σκοπὸ νὰ τοὺς κλείσει σὲ φυλακὴ καὶ νὰ τοὺς ἐξαφανίσει. Σώθηκε καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν κίνδυνο μὲ τὴν ἐπέμβαση τῆς Αὐτοκράτειρας Θεοδώρας, ἀλλὰ δὲν ἀπέφυγε τὴν τιμωρία ἑκατὸν πενήντα ῥαβδισμῶν ποὺ διέταξε ὁ Αὐτοκράτωρ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξορία στὴν Ἀφουσία νῆσο τῆς Προποντίδος, ὅπου πῆγε μαζὶ μὲ ἄλλους διακεκριμένους κήρυκες τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως ἦταν ὁ Θεοφάνης καὶ Θεόδωρος, οἱ λεγόμενοι Γραπτοί, καὶ ἄλλοι πατέρες. Καὶ σ᾿ αὐτὸν τὸν τόπο τῆς ἐξορίας, ὁ Συμεὼν ἔχτισε ναὸ τῆς Παναγίας καὶ μοναστήρι μαζεύοντας σ᾿ αὐτὸ ὅλους τοὺς καταδιωγμένους ἀπὸ τοὺς εἰκονομάχους πατέρες.
Ὁ Γεώργιος ποὺ παρέμεινε στὴ Μυτιλήνη εἶχε καὶ αὐτὸς ἀρκετὲς ταλαιπωρίες. Ὁ εἰκονομάχος ἐπίσκοπος Λέων τὸν καταπίεζε μὲ διάφορους τρόπους καὶ τελικὰ τὸν ἔδιωξε ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη, ἀφοῦ κατέλαβε παρανόμως καὶ πούλησε τὸ μοναστήρι καὶ ὅ,τι ἀνῆκε σ᾿ αὐτό. Ὁ Γεώργιος ἀναγκάζεται νὰ φύγει μὲ τοὺς μοναχούς του μοναστηριοῦ σὲ ἕνα «εὐτελὲς καὶ βραχύτατον χωρίον» ποὺ τὸ ἔλεγαν «Μυρσίνα». Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἐρχότανε καὶ τοὺς εὕρισκαν χριστιανοί, κι ἐκεῖ δίδασκε ὁ Γεώργιος καὶ ἔκαμε πολλὰ θαύματα.
Ὅταν πέθανε ὁ εἰκονομάχος αὐτοκράτωρ Θεόφιλος (842) ἡ Βασίλισσα Θεοδώρα ἀνακάλεσε ἀπὸ τὴν ἐξορία ὅλους τοὺς ἐξόριστους πατέρες, ὅπως καὶ τοὺς Συμεὼν καὶ Γεώργιο. Οἱ δυὸ αὐτοὶ μαζὶ μὲ τὸν μετέπειτα Πατριάρχη Μεθόδιο τὸν ὁμολογητή, ἔγιναν οἱ πιὸ ἔμπιστοι σύμβουλοι τῆς Θεοδώρας. Ὅταν, κατὰ τὸ ἔτος 843, μὲ τὴν ὑπόδειξη τοῦ Συμεὼν ἔγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ὁ Μεθόδιος, ὁ Συμεὼν μαζὶ μὲ τοὺς μαθητάς του ἐγκαταστάθηκε στὸ μοναστήρι τῶν ἁγίων Σεργίου καὶ Βάκχου.
Ὁ Γεώργιος προτείνεται ἀπὸ τὴν Βασίλισσα νὰ γίνει ἐπίσκοπος Ἐφέσου, θέση ὅμως ποὺ δὲν δέχτηκε ὁ Γεώργιος, μὲ πρόφαση τὴν ἡλικία του. Ἦταν τότε ὀγδόντα χρόνων. Τέλος, ἔπειτα ἀπὸ πολλὲς πιέσεις, δέχτηκε νὰ χειροτονηθεῖ ἐπίσκοπος γιὰ τὴν Μητρόπολη Μυτιλήνης. Σύντομα χειροτονήθηκε καί, ἀφοῦ πῆρε ἀπὸ τὴν Βασίλισσα καὶ ἀπὸ τὸν Πέτρωνα καὶ Βάρδα πολλὰ δῶρα γιὰ τοὺς φτωχούς του νησιοῦ, ἔρχεται μὲ βασιλικὸ καράβι -δρόμωνα- στὴ Μυτιλήνη συνοδευόμενος ἀπὸ στρατηγοὺς καὶ αὐλικούς της Θεοδώρας. Ἡ Μυτιλήνη τὸν ὑποδέχτηκε μὲ ἐνθουσιασμὸ καὶ χαρὰ μεγάλη. Ξαναπήρανε τότε στὰ χέρια τοὺς τὸ μοναστήρι τους οἱ ἅγιοι καὶ γιόρτασαν σ᾿ αὐτό, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια διωγμῶν, τὴν γιορτὴ τῆς Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου 843) καὶ ἔπειτα ἀπὸ λίγες μέρες ἔγινε ἡ ἐνθρόνιση τοῦ Γεωργίου στὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Θεοδώρας, ποὺ ἦταν ὁ Μητροπολιτικὸς ναός, τὴν 14η Σεπτεμβρίου, ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἕνα χρόνο ἀργότερα (844) πέθανε ὁ Συμεὼν καὶ τὸν ἔθαψαν στὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας. Τὸν χειμῶνα, τὸν ἴδιο χρόνο, ὁ Γεώργιος ταξίδευσε στὴ Γοτθογραικία γιὰ νὰ ἐπισκεφθεῖ ἄῤῥωστο φίλο του, τὸν ὅποιον μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ θεράπευσε, προφητεύοντας ὅτι θὰ ἀποθάνει ἔπειτα ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια, ὅπως καὶ ἔγινε. Ἐπέστρεψε στὴ Μυτιλήνη καὶ συνέχισε μὲ ἐλεημοσύνες, διδασκαλίες, θαύματα τὸ ἔργο τοῦ καλοῦ ποιμένος. Ἀποφασίζει, καὶ μάλιστα χειμῶνα καιρό, ἕνα ταξίδι γιὰ τὴν Σμύρνη, ὅπου ἤθελε νὰ ἰδεῖ πνευματικά του παιδιὰ καὶ μοναστήρια, ποὺ ἐκεῖνος ἵδρυσε σὲ οἰκόπεδα ποὺ τοῦ εἶχαν χαρίσει μαθητές του. Στὴ Σμύρνη ὅμως παρέμεινε λίγες ἡμέρες, γιατὶ ἐμφανίζεται Ἄγγελος Θεοῦ μπροστά του καὶ προλέγει τὸ θάνατό του. Ἐπιστρέφει σύντομα στὴ Μυτιλήνη, ὅπου περνᾷ ὅλη τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, κάνοντας καὶ τὴν λειτουργία τῆς Μ. Πέμπτης. Καταλαβαίνει ὅτι ἦρθε τὸ τέλος του. Δίνει μὲ συγκίνηση τὶς τελευταῖες συμβουλὲς καὶ εὐχὲς στὰ πνευματικά του παιδιὰ καὶ παραδίνει τὸ πνεῦμα του στὸν Κύριο τὸ βράδυ τοῦ Μ. Σαββάτου τοῦ ἔτους 845 ἢ 846. Τὸν ἐνταφίασαν μὲ μεγάλες τιμὲς στὸν τάφο τοῦ ἀδελφοῦ του Συμεών.
Ημερολόγιο 2026
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
Τοπικό Αγιολόγιο
Τοπικοί άγιοι στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης είναι ο Ιερομάρτυς Άγιος Νικήτας ο νέος, ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο Σερραίος, οι εν Μεγάροις Άγιοι Τέσσαρες Μάρτυρες, ο Άγιος Νεομάρτυς Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, ο Όσιος Ιωάννης κτίτορας της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κάλλιστος Α'
Ιεροί Ναοί
Στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης υπάγονται 114 Ενοριακοί Ναοί, που κατανέμονται σε 4 Αρχιερατικές Περιφέρειες, 66 Παρεκλήσια και 22 Ναοί Κοιμητηρίων.
Προσκυνηματικοί Ναοί
Οι Προσκυνηματικοί Ναοί της Ιεράς Μητροπόλεως μας είναι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός καί Προσκυνηματικός των Αγίων Θεοδώρων Σερρών και ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίου Αντωνίου Στρυμονικού Σερρών.
Ιερές Μονές
Τα πάνσεπτα Ιερά Μοναστήρια που στολίζουν πνευματικώς την Ιερά μας Μητρόπολη είναι η Ιερά Ανδρώα Μονή της Αγίας Παρασκευής Σερρών, η Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών, η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Αγίου Πνεύματος Σερρών, η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου "Βύσσιανης", η Ιερά Μονή Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Αγίου Πνεύματος και η η Ιερά Μονή Αγίου Πνεύματος του ομώνυμου χωριού.
Πρωτοσύγκελλος
Αρχιμ. Γαβριήλ Παλιούρας
Τηλ.: +30 23210 68115
E-Mail: [email protected]
Γενικ. Αρχιερ. Επίτροπος
Πρωτοπρ. Θωμάς Τσιάγγας
Τηλ.: +30 23210 68102
Ιδιαίτερο Γραφείο
Αρχιμ. Νεκτάριος Καϊμακάμης
Τηλ.: +30 23210 68100
Γραμματεία
Αρχιμ. Νικήτας Χαλέμης, Θεολόγος
Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος, Θεολόγος
Τηλ.: +30 23210 68103
Φαξ: +30 23210 68117
Επικοινωνία
Ιερά Μητρόπολις Σερρών και Νιγρίτης
Κύπρου 10, 62122 Σέρρες
Τηλ.: +30 23210 68100
Φαξ: +30 23210 68119
E-Mail: [email protected]